Tibetan
པ་བསྟན་པ་ལས་འཆད་དོ། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་བ་བཞི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་ལུས་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། སེམས་དང༌། ཆོས་རྣམས་དང། རྣམ་པ་བཞི་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་རྣམ་པ་བཞི་ལ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྔར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ན། ལུས་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། སེམས་དང༌། ཆོས་རྣམས་དང༌། དེ་དག་ལ་དམིགས་པའི་དྲན་པ་དང༌། ཤེས་རབ་གཉིས་དང༌། དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་ཡང་དག་པའི་དོན་མ་ཡིན་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དོན་དམ་པར་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ནི་དྲན་པ་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའི་མཚན་ཉིད་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ཏེ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་བས་ན་འབུམ་པ་འདི་ཉིད་ལས་ཀྱང༌། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་རྣམས་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བཞི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་དགེ་བ་བསྐྱེད་ཅིང་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྤོང་བས་ན། ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་བཞི་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་སྐྱེད། འབད། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ། སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྤང་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་སྐྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་འདུན་པ་སྐྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་རྣམས་གནས་པ་དང༌། ཕྱིར་ཞིང་འཕེལ་བ་དང༌། ཉམས་པར་མི་འགྱུར་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་སྐྱེད། འབད། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ། སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱའོ། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་དང་ལྡན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དང༌། སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་དང་ལྡན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་དང་ལྡན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དང༌། དཔྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་དང་ལྡན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་སྒོམ་པ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་བཞིས་རྫུ་འཕྲུལ་དང༌། འཕགས་པའི་ཡོན་ཏན་ དང། འབྱོར་པ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་དང༌། རྟེན་དང་གཞི་ཡིན་པས་རྐང་པ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ཞེས་བྱའོ། །དབང་པོ་ལྔ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དད་པའི་དབང་པོ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་དང༌། དྲན་པའི་དབང་པོ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་རྣམས་ཏེ། དད་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་གི་དབང་གིས་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དབང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །སྟོབས་ལྔ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དད་པ་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ཉིད་གོམས་པའི་མཐུས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་རྣམས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་ཏེ། མཐུ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་ལ་སྟོབས་ལྔ་ཞེས་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང༌། ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང༌། དགའ་བ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སྟེ། ས་དང་པོ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་དུས་ན། དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་རྣམས་རྒྱུ་དང་གྲོགས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཅེས་བྱའོ། །འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང༌། ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ངག་དང༌། ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང༌། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང༌། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང༌། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ཏེ། ས་དང་པོ་ཐོབ་ནས་ས་བཅུའི་བར་དུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་འཇུག་པའི་ཚེ། འདི་རྣམས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཅེས་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམ་པ་འདི་ཡང་འོག་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྟན་པ་ལས་རྒྱས་པར་འཆད་དོ།། ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱེད་ཅིང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་
Chinese
此乃教法中所说。由于不执著于念住，因此要圆满四念住，即对于身体、感受、心和法这四种，以及四种形态进行随观。这四种随观被称为四念住。首先要完全了解，然后在了解之后，如实地进行彻底的领悟。对于身体、感受、心和法，以及对它们的念和智慧，还有与它们相应的心理现象，都要认识到它们是虚构的，并非真实存在。要完全了解，因为究竟的实相是无法言说的，不是念和智慧的对象。因此，要认识到念住的自性并非究竟存在，安住于般若波罗蜜多，从而圆满念住。因此，《十万颂》中也说：“念住是无所缘的。”要圆满四正断，即通过精进产生善法，断除罪恶和不善之法。这被称为四正断。也就是，对于尚未产生的罪恶和不善之法，为了不让它们产生，要生起意愿，努力，精进，并全神贯注。对于已经产生的罪恶和不善之法，为了断除它们，要生起意愿等等。对于尚未产生的善法，为了让它们产生，要生起意愿等等。对于已经产生的善法，为了让它们保持、增长、不衰退、圆满，要生起意愿，努力，精进，并全神贯注。要圆满四神足，即具有欲定（想要成就的禅定）和断行（断除障碍的努力）的神足，具有心定（专注的禅定）和断行的神足，具有精进定（努力的禅定）和断行的神足，以及具有观择定
English
This is explained in the teachings. Because of not clinging to mindfulness, one should perfect the four mindfulnesses, that is, to contemplate the four aspects of body, feeling, mind, and phenomena. These four contemplations are called the four mindfulnesses. First, one must fully understand, and then, after understanding, thoroughly comprehend as it is. Regarding body, feeling, mind, and phenomena, as well as the mindfulness and wisdom that focus on them, and the mental phenomena that correspond to them, one must recognize that they are fabricated and not truly existent. One must fully understand that ultimate reality is inexpressible and not an object of mindfulness and wisdom. Therefore, one must realize that the nature of mindfulness is not ultimately existent, abide in the Perfection of Wisdom, and thus perfect mindfulness. Therefore, it is also said in the Hundred Thousand Verses: "Mindfulness is without an object." One should perfect the four right abandonments, that is, by diligently generating virtue and abandoning evil and unwholesome phenomena. This is called the four right abandonments. That is, for unwholesome phenomena that have not yet arisen, in order to prevent them from arising, one should generate intention, strive, exert effort, and be fully attentive. For unwholesome phenomena that have already arisen, in order to abandon them, one should generate intention, and so on. For wholesome phenomena that have not yet arisen, in order to generate them, one should generate intention, and so on. For wholesome phenomena that have already arisen, in order to maintain them, increase them, prevent them from declining, and perfect them, one should generate intention, strive, exert effort, and be fully attentive. One should perfect the four legs of miraculous power, that is, the leg of miraculous power that possesses the samadhi of desire (the samadhi of wanting to achieve) and the activity of abandonment (the effort to abandon obstacles), the leg of miraculous power that possesses the samadhi of mind (the samadhi of concentration) and the activity of abandonment, the leg of miraculous power that possesses the samadhi of diligence (the samadhi of effort) and the activity of abandonment, and the samadhi of investigation
Chinese
是修习具有舍弃作意的神足。以这四种等持，成为获得神通、圣者功德和巨大财富的因、所依和基础，如同脚一样，所以称为神足。所谓“圆满五根”，即信根、精进根、念根、定根、慧根。以这些信等的力量，能够获得无漏的法性，所以称为根。所谓“圆满五力”，即是信等五根，由于串习的力量，不会被烦恼方面所压倒，变得具有力量，所以称为五力。所谓“圆满七菩提分”，即念正菩提分、择法正菩提分、精进正菩提分、喜正菩提分、轻安正菩提分、定正菩提分、舍正菩提分。在初地以菩提自性证悟法性的时候，这些念等成为因和助伴，所以称为菩提分。所谓“圆满八圣道分”，即正见、正思、正语、正业边、正命、正勤、正念、正定。从获得初地到十地之间，在进入修习的道时，因为具有这些，所以称为八圣道分。这些菩提分修习，在下面宣说大乘时会详细解释。 由于正确断除等的体性是无实有自性，所以要完全了知正确断除等是无所缘的自性，并且是般若波罗蜜多。
English
It is the practice of the miraculous foot endowed with the intention of abandoning. These four samādhis are the cause, support, and basis for attaining miraculous powers, the qualities of the noble ones, and great wealth, and because they are like feet, they are called miraculous feet. The so-called "perfecting the five faculties" refers to the faculty of faith, the faculty of diligence, the faculty of mindfulness, the faculty of samādhi, and the faculty of wisdom. Because one can attain the nature of uncontaminated dharma by the power of these, such as faith, they are called faculties. The so-called "perfecting the five powers" refers to the fact that these five faculties, such as faith, are not overcome by the afflictive aspects due to the power of habituation, and become endowed with power, hence they are called the five powers. The so-called "perfecting the seven branches of enlightenment" refers to the mindfulness of perfect enlightenment, the discrimination of dharma of perfect enlightenment, the diligence of perfect enlightenment, the joy of perfect enlightenment, the pliancy of perfect enlightenment, the samādhi of perfect enlightenment, and the equanimity of perfect enlightenment. When one realizes the nature of dharma with the nature of enlightenment on the first ground, these, such as mindfulness, become the cause and companion, hence they are called the branches of enlightenment. The so-called "perfecting the eightfold noble path" refers to perfect view, perfect thought, perfect speech, perfect action, perfect livelihood, perfect effort, perfect mindfulness, and perfect samādhi. When entering the path of cultivation from attaining the first ground to the tenth ground, because one possesses these, it is called the eightfold noble path. This practice of the branches of enlightenment will also be explained in detail below when the Great Vehicle is taught. Since the characteristics of perfect abandonment and so forth are of the nature of non-things, one should fully understand that perfect abandonment and so forth are of the nature of non-objectification, and it is the Perfection of Wisdom.