Tibetan
ཆེན་པོ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དང་མཐུན་པར་སྤྱོད་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོངས་སུ་མི་རྟོག་པ་ནི་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་དང༌། གཏོང་བ་པོ་དང༌། ལེན་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སྙིང་རྗེས་བསྐྱོད་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཅི་འདོད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་སྦྱིན་པར་བྱེད་ཀྱང༌། དེའི་ཚེ་ནི་དེ་སྦྱིན་པ་ཞེས་བརྗོད་པར་ཟད་ཀྱི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་སྦྱིན་པ་བྱེད་པའམ། སྦྱིན་པ་བྱིན་པའི་འོག་ཏུ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་བཞིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ཤིང༌། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་བཞིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱས་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ན་དེ་ལེགས་པར་སྦྱངས་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་དང་པོར་སྙིང་རྗེས་ལས་ཐམས་ཅད་བྱས་ནས་ཕྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་ངོ། །དེ་བས་ན་སྙིང་རྗེས་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་དག་པར་བྱེད་དོ། །སྙིང་རྗེས་ནི་བསམ་པ་དག་པར་བྱེད་དོ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་སྦྱོར་བ་དག་པར་བྱེད་དོ། །སྙིང་རྗེས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ལ་གནས་ཏེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་དོན་དམ་པ་ལ་གནས་ཏེ་སྦྱོང་བར་བྱེད་དོ། །སྙིང་རྗེས་ནི་ལས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་བགྲང་ངོ༌། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་བྱས་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་བགྲང་ངོ༌། །དེ་བས་ན་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ས་དང་པོ་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། སྦྱོར་བ་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་བརྟགས་ནས། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བས། དེ་བཞིན་དུ་ གནས་པར་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཡང་སྦྱིན་པ་བྱེད་པའི་ཚེ་ནི་སུས་ཀྱང་སྦྱིན་པའམ། བླང་བར་མི་ནུས་ཏེ། དེ་བས་ན་དོན་དམ་པར་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡང་མེད་དོ། །བཟའ་བ་དང༌། བཏུང་བ་དང༌། མལ་ཆ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་ཆོས་ལ་གནས
Chinese
显示是伟大的。与菩提道相合的行为是修行，因此要圆满布施波罗蜜多，如是说。究竟而言，对一切法完全不作分别念，就是三轮完全清净，因此说，因为布施之物、布施者、受施者不可得，所以要以无施之方式行布施。菩萨以慈悲心驱使，对一切众生随其所欲皆行布施，然此时仅能说是布施，而非布施波罗蜜多。何时行布施，或布施之后，以四种遍计完全遍计，并以四种如实知完全了知，以智慧完全清净，此时即是善加修习的波罗蜜多。菩萨首先以慈悲心作一切事，其后以智慧完全清净。因此，慈悲是修行之因，智慧是清净之因，慈悲是使意乐清净之因，智慧是使加行清净之因，慈悲是安住于世俗而修行之因，智慧是安住于胜义而清净之因，慈悲是因所作一切事皆为利有情故被算为福德资粮，智慧是因所作一切事皆为菩提之义故被算为智慧资粮。因此说，要以无施之方式圆满布施波罗蜜多。在此，菩萨从初地证悟真如开始，一切加行皆依究竟谛而观察，以现见真如故，将安住于真如，否则不然。彼真如亦于行布施之时，无人能施亦无人能受，因此究竟而言，并无任何名为施舍者。凡是饮食、饮品、卧具等等的施舍，皆安住于遍计之法。
English
It is shown to be great. Acting in accordance with the path of enlightenment is practice, therefore, it is said that the perfection of generosity should be perfected. Ultimately, not conceptually thinking about all phenomena is the complete purification of the three spheres. Therefore, it is said that because the object of giving, the giver, and the receiver are not perceived, one should practice generosity in a way that there is no giving. Although Bodhisattvas, moved by compassion, give whatever all sentient beings desire, at that time it is only said to be giving, but it is not the perfection of giving. When giving is done, or after giving is given, it is completely examined with four kinds of thorough examination, and having completely understood with four kinds of knowing as it is, and purifying completely with wisdom, at that time it becomes known as the perfection that has been well practiced. Bodhisattvas first do all actions with compassion, and later purify them completely with wisdom. Therefore, compassion is the cause of practice, wisdom is the cause of purification, compassion is the cause of purifying intention, wisdom is the cause of purifying action, compassion is the cause of abiding in the conventional and practicing, wisdom is the cause of abiding in the ultimate and purifying. Compassion is counted as the accumulation of merit because all actions are done for the benefit of sentient beings, and wisdom is counted as the accumulation of wisdom because all actions are done for the sake of enlightenment. Therefore, it is said that the perfection of generosity should be perfected in a way that there is no giving. Here, Bodhisattvas, from the time of realizing suchness on the first ground, examine all actions in terms of ultimate truth. By directly seeing suchness, they will abide in suchness, and not otherwise. That suchness, even at the time of giving, no one can give or receive. Therefore, ultimately, there is nothing called giving. Whatever giving there is of food, drink, bedding, and so on, all of those abide in conceptually constructed phenomena.
Tibetan
་པའི་ཕྱིར་རྨི་ལམ་གྱི་ཚེ་དང་སྒྱུ་མ་བཞིན་ཏེ། ཡང་དག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དོན་དམ་པར་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ལ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་མེད་པའི་ཚུལ་ཞེས་བྱའོ། །ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་མེད་པའི་རིགས་པ་དེས་དངོས་པོ་ལ་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་དང༌། བདག་ལ་གཏོང་བ་པོ་དང༌། སློང་བ་ལ་ལེན་པར་བྱེད་པ་དང་གསུམ་མི་དམིགས་ཏེ། མི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ། །དང་པོར་རྒྱུ་ནི་སྙིང་རྗེའི་སྟོབས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཚུལ་ལ་གནས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་སྤྱོད་པའི་དབང་གིས་སྦྱིན་པ་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་གིས་དོན་དམ་པའི་ཚུལ་ལ་གནས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྤྱོད་པའི་དབང་གིས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ན་དམིགས་སུ་མེད་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་དང་པོ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་དམིགས་པར་གྱུར་བ་སེམས་ཅན་དང༌། བྱང་ཆུབ་གཉིས་ཡོངས་སུ་མ་བཏང་བར་གྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་དེ་ཡང་དོན་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་དང༌། གཏོང་བ་པོ་དང༌། ལེན་པ་པོ་རྣམས་མི་དམིགས་པ་དང༌། སྦྱིན་པ་དག་ཤིན་ཏུ་འགལ་བ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་མི་འགལ་བ་བཞིན་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཐབས་མཁས་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མཐུས་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཐབས་མཁས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་འཛིན་པའི་སྙིང་རྗེ་དང༌། དོན་དམ་པ་མི་འཛིན་པའི་ཤེས་རབ་གཉིས་ཀྱིས་སྐམ་ལ་རྒྱུ་བ་དང༌། ཆུ་ལ་རྒྱུ་བའི་སྲོག་ཆགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བཞིན་དུ་ཤིན་ཏུ་འགལ་བ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཡང༌། སྦྱོར་བའི་རྣམ་པས་འགལ་བ་མེད་པར་གྲོགས་བྱས་ ནས་ཅིག་ཅར་སྒྲུབ་ཅིང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་དུ་སྤྱོད་དེ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། འོག་ནས་ཀྱང་སྐབས་ཇི་ལྟ་བ་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་དེའི་བཤད་པ་འབྱུང་ངོ༌། །ལྟུང་བ་མི་འབྱུང་བ་དང་ལྷག་པར་ལྟུང་བ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཁྱིམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྡོམ་པའི་བསླབ་པ་དང༌། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་སྡོམ་པའི་བསླབ་པ་གཉིས་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་གནས་པ་ན་ལྟུང་བ་བྱུང་ན་ཡང་དུས་ལས་ཡོལ་བར་ལྷག་པར་ལྟུང་བ་མི་འབྱུང་གི་མྱུར་ཞིང་མྱུར་དུ་མཐོལ་བར་བྱེད་དེ། དེ་བས་ན་ལྟུང་བ་མི་འབྱུང་བ་དང༌། ལྷག་པར་ལྟུང་བ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །འདིར་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བར་སྙེགས་ཏེ། བདག་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའོ། །བདག་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །འདི་ནི་འཆལ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གསུམ་མི་དམིགས་པས། འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་འོག་ནས་ཀྱང་བདག་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་ནོ། །འདི་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །འདི་ནི་འཆལ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །འཁྲུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང་སྙིང་རྗེའི་དབང་གིས་སེམས་ཅན་གྱི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་འཁྲུག་པ་མེད་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་གིས་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཡང་བཟོད་པ་དང༌། བཟོད་པར་བྱ་བ་དང༌། གནོད་སེམས་རྣམས་མི་དམིགས་པས་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་འོག་ནས་སྐབས་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་དུ་འཆད་དོ། །ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་ཉམས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་འཇུག་པ་བསྟན་ཏེ། རྒྱུན་དུ་ཆུད་པ་དང༌། གུས་པ་དང༌། ནན་ཏན་དུ་ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་ཉམས་པར་མི་བྱེད་པར་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཉམས་པ་མེད་པ་དེ་ཡང་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་གཉིས་ཀྱིས་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། །འདིར་ཡང་བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང་ལེ་ལོ་རྣམས་མི་དམིགས་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །རོ་མྱང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གལ་ཏེ་བདག་གི་དོན་དུ་བསམ་གཏན་ལ་འཇུག་ན་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་རོ་མྱོང་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་ན་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བདག་གི་དོན་འབའ་ཞིག་ལ་སྦྱོར་བ་ཐམས་ཅད་ལ་སྡིག་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་སྨོད་པར་བྱེད་ན། དེ་ལ་བསམ་གཏན་གྱི་རོ་མྱང་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལྟ་ག་ལ་ཡོད། དེ་བས་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང༌། དག་པ་དང༌། ཟག་པ་མེད་པའི་བསམ་གཏན་གསུམ་ལས་དག་པ་ད
Chinese
因为如梦和幻术一般，并非真实。因此，就胜义谛而言，完全舍弃的自性与不舍弃的行相是相同的。以不舍弃的道理，对于应施予的物、施予者自身、乞讨者接受这三者都不执著，因为远离了不执著的自性。这样就能够圆满布施波罗蜜多。首先，原因是安住在以慈悲的力量所产生的世俗谛的行相上，以世间行为的力量而行布施。之后，以智慧的力量安住在胜义谛的行相上，以出世间的行为的力量，如果以智慧完全观察一切，在那时就变得无所执著。因此，就称为圆满布施波罗蜜多。因此，最初发心的对境，有情和菩提二者都没有舍弃，因此，菩萨这个名称也变得具有意义。如果这样，应施予的物、施予者、接受者都不执著，而布施却又极其矛盾，那么，如何才能做到不矛盾呢？以善巧方便的波罗蜜多的力量是可以实现的，善巧方便的波罗蜜多就是执著世俗的慈悲和不执著胜义的智慧二者，就像旱地和水中行走的生物的结合一样，虽然极其矛盾，但是以结合的方式，不矛盾地互相帮助，一起修行直到菩提，如果成办了所有的福德资粮和智慧资粮，就成为利益菩萨们的殊胜之法，下面也会在相应的章节中阐述这些内容。为了不堕落和更加不堕落，应当圆满戒律波罗蜜多。菩萨分为在家菩萨的戒律学处和出家菩萨的戒律学处，如果正确受持并安住，即使堕落也……
English
Because it is like a dream and an illusion, it is not real. Therefore, in terms of ultimate truth, the nature of completely abandoning and the aspect of not abandoning are the same. With the reasoning of not abandoning, one does not cling to the object to be given, the giver himself, and the beggar receiving, because it is free from the nature of non-attachment. In this way, one can perfect the perfection of generosity. First, the reason is to abide in the aspect of conventional truth generated by the power of compassion, and to practice generosity by the power of worldly actions. Then, by the power of wisdom, one abides in the aspect of ultimate truth, and by the power of transcendental actions, if one completely observes everything with wisdom, then at that time one becomes unattached. Therefore, it is called the perfection of generosity. Therefore, the initial object of generating the mind of enlightenment, sentient beings and enlightenment, are not abandoned, therefore, the name Bodhisattva also becomes meaningful. If so, the object to be given, the giver, and the receiver are not clung to, but generosity is extremely contradictory, then how can one achieve non-contradiction? It can be achieved by the power of the perfection of skillful means, the perfection of skillful means is the compassion that clings to the conventional and the wisdom that does not cling to the ultimate, like the combination of creatures walking on dry land and in water, although extremely contradictory, but in a combined way, helping each other without contradiction, practicing together until enlightenment, if one accomplishes all the accumulations of merit and wisdom, it becomes the supreme method of benefiting Bodhisattvas, and these contents will also be elaborated in the corresponding chapters below. In order not to fall and even more not to fall, one should perfect the perfection of discipline. Bodhisattvas are divided into the precepts of lay Bodhisattvas and the precepts of ordained Bodhisattvas, if one correctly upholds and abides in them, even if one falls...
Chinese
从根本罪中，尤其不堕落，要迅速地坦白。因此，为了不堕落，尤其为了不堕落而说。这里也要趋向于安住于智慧的彼岸，我具有戒律啊！我是戒律啊！这是破戒的戒律啊！这三种分别念不观想，要知道三轮完全清净。如下面所说，我不做我是具有戒律的，这是戒律，这是破戒的戒律这样的傲慢之心。为了没有扰乱，要圆满忍辱的彼岸，这是显示忍辱彼岸的自性，也就是以慈悲的力量，对于众生的行为没有扰乱，以智慧的力量，证悟无我。这里也是忍辱，所忍和害心不观想，三轮完全清净，如下面所说的。为了身心的精进不退，要圆满精进的彼岸，这显示了进入精进彼岸，恒常地，恭敬地，殷重地，不使身心的精进退失，要圆满精进的彼岸，这是它的总结。不退失也是由智慧和慈悲二者所转变。这里也是具有精进，精进和懈怠不观想，就成为彼岸。为了没有品尝滋味，要圆满禅定的彼岸，如果为了自己的利益而进入禅定，就会品尝禅定的滋味，像这样菩萨对于仅仅是自己利益的一切行为，都像罪恶一样地呵责，那么他怎么会有品尝禅定滋味的作意呢？因此，从有烦恼，清净和无漏的三种禅定中，清净的
English
One should quickly confess so as not to fall into root downfalls, and especially not to fall. Therefore, it is said that it is for not falling and especially for not falling. Here, one should also strive to abide in the perfection of wisdom, saying, "I am endowed with morality! I am morality! This is the morality of a libertine!" Since these three discriminations are not observed, one should know that the three circles are completely pure. As it is said below, one should not be arrogant, thinking, "I am endowed with morality, this is morality, this is the morality of a libertine." In order to be free from disturbance, one should perfect the perfection of patience, which shows the nature of the perfection of patience. That is, through the power of compassion, there is no disturbance towards the actions of sentient beings, and through the power of wisdom, one realizes selflessness. Here also, since patience, what is to be endured, and harmful thoughts are not observed, the three circles are completely pure, as will be explained below. In order to prevent the decline of physical and mental diligence, one should perfect the perfection of diligence. This shows the entry into the perfection of diligence. Constantly, respectfully, and earnestly, one should not allow the diligence of body and mind to decline, but should perfect the perfection of diligence. This is its summary. This non-decline is also transformed by wisdom and compassion. Here also, since diligence, diligence, and laziness are not observed, it becomes the perfection. In order not to taste flavors, one should perfect the perfection of meditation. If one enters meditation for one's own benefit, one will taste the flavor of meditation. In this way, a Bodhisattva condemns all actions that are solely for his own benefit as if they were sins. How could he have the intention of tasting the flavor of meditation? Therefore, from the three meditations of defiled, pure, and undefiled, the pure