Tibetan
ད་དམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གློ་བུར་གྱི་སྙུན་མི་མངའ་ཞེས་བྱའོ། །ན་བཟའ་དང༌། བསོད་སྙོམས་དང༌། གནས་དང༌། སྙུན་གྱི་རྐྱེན་སྨན་རྣམས་དང་ལྡན་པ་ལ་གནོད་པ་མ་མཆིས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བགྲེས་པ་ལ་སོགས་པས་སྐུ་ཟོར་ལྕི་བར་མ་གྱུར་པ་ལ་ཟོ་མདོག་བདེ་བ་ཞེས་བྱའོ། །སྙུན་མི་མངའ་བ་དང་གནོད་པ་མ་མཆིས་པ་དང་ཟོ་མདོག་བདེ་བ་གསུམ་ཆར་དང་ལྡན་པའི་འབྲས་བུ་ནི་སྐུ་ཉམས་དང་ལྡན་ཞིང་བདེ་བ་དང་དགྱེས་པར་སྤྱོད་པའོ། །ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་འཁོར་སྡུད་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་དེ་བཞིན་དུ། ལྷོ་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་སྟེང་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་དེའི་ཚེ་སྐད་ཅིག་ཡུད་ཙམ་ཐང་ཅིག་ལ་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་རིན་པོ་ཆེའི་རང་བཞིན་དུ་ཀུན་ནས་གནས་པར་གྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པས་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་བཤད་པའི་མཐུ་དང༌། བྱིན་ཆེ་བ་བསྟན་པ་དང༌། ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ནས་གཤེགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་དད་པ་དང༌། མོས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་མི་མཇེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་རིན་པོ་ཆེའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པར་གྱུར་ཅིང༌། །རྒྱན་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་པདྨོ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་འདྲ་བར་གྱུར་པ་བསྟན་ཏོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འབུམ་པ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་ལས། གླེང་གཞིའི་ལེའུ་སྟེ་དང་པོའོ།། །། གཉིས་པ། ཤཱ་རིའི་བུའི་ལེའུ། དེ་ལྟར་གླེང་གཞིའི་ལེའུ་བསྟན་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་གཞུང་གི་དོན་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ལྷ་དང་བཅས་པ། ཚངས་པ་དང་བཅས་པ། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེའི་སྐྱེ་དགུ་དང་བཅས་པ། ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དང་བཅས་པ་མང་པོ་ཚོགས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཕལ་ཆེར་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་མང་པོ་དེ་དག་འདུས་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མཆོག་བསྟན་པ་འདི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་ཏེ། སྐབས་དབྱེ་བའི་རིགས་པ་ལས་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་བཀའ་སྩལ་ཏེ། སྐབས་ཕྱེ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཐེག་པ་གསུམ་ཆ
Chinese
所谓“今健”，是指没有突发的疾病。衣着、乞食、住所、疾病的因缘药物等具备而不受损害，称为“无损”。年老等原因身体不感到沉重，称为“身色安乐”。具备无病、无损、身色安乐这三者的果报，就是身心康健，享受安乐和喜悦。如同东方世界的摄集眷属的示现神变一样，南方等上方世界乃至到达一切方，也应如此类推。此后，在彼时一刹那、须臾、瞬间，三千大千世界都变成珍宝的自性而安住，等等，这是因为宣说般若波罗蜜多的威力，以及显示加持广大，为了使从十方世界前来的菩萨等生起信心和敬仰，所以世尊的加持使娑婆世界安住于珍宝的自性中，以各种庄严装饰的莲花世界，显示得如同清净的佛土一般。广说十万般若波罗蜜多经中，开端之章第一。 第二，舍利子之章。 如是宣说了开端之章后，为了在之后显示正文的意义，彼时世尊了知聚集了世间的天等、梵天等、沙门和婆罗门的众生等、天和人与非天等众多，以及大多数是年轻的菩萨摩诃萨，世尊对具寿舍利弗开示说等等。开示这大乘之殊胜是为菩萨们开示的，从区分场合的道理来说，对舍利子开示，区分场合是因为这部般若波罗蜜多是三乘
English
The term "Dadam" means to be free from sudden illnesses. To be unharmed while possessing clothing, alms, dwelling, and remedies for illness is called "Undamaged." When the body does not feel heavy due to old age, it is called "Ease of Body Complexion." The result of possessing all three—freedom from illness, being undamaged, and ease of body complexion—is to be healthy in body and mind, enjoying comfort and joy. Just as the manifestation of miraculous powers gathering retinues in the eastern world, so too should it be applied similarly to all directions, including the southern and upper worlds, up to all directions. Then, at that time, in an instant, a moment, the three thousand great thousand worlds became entirely of the nature of jewels and remained, etc. This is because of the power of explaining the Prajnaparamita, and showing the greatness of the blessing, and for the sake of generating faith and admiration in the Bodhisattvas who came from the ten directions, the Bhagavan's blessing caused this world of Saha to abide in the nature of jewels, and the lotus world adorned with various ornaments was shown to be like a pure Buddha-field. From the extensive explanation of the Hundred Thousand Prajnaparamita Sutra, the first chapter is the introductory chapter. Second, the Chapter of Shariputra. Having thus explained the introductory chapter, in order to show the meaning of the main text thereafter, at that time the Bhagavan, knowing that many beings such as gods of the world, Brahma, ascetics and Brahmins, gods, humans and asuras, and many Bodhisattva-Mahasattvas, mostly young, were gathered, the Bhagavan said to the venerable Sharadvatiputra, etc. This teaching of the Great Vehicle's excellence is taught to the Bodhisattvas. From the reasoning of distinguishing occasions, it is taught to Shariputra. Distinguishing occasions is because this Prajnaparamita is of the three vehicles.
Tibetan
ར་གྱི་སྤྱིར་ཐུན་མོང་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཅིས་མངོན་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་དང༌། ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་གསུམ་ཆར་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འགའ་ཞིག་ལ་བཀའ་སྩལ་ཏེ། སྐབས་ཕྱེ་ནས། ཐེག་པ་ཆུང་དུ་པ་དང༌། སྐྱེ་བོ་གཞན་དག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་འདི་བདག་ཅག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་འབད་ཅིང་རྩོལ་བར་མི་བྱེད་ཀྱང་སྲིད་ཀྱི། ཤཱ་རིའི་བུལ་བཀའ་ སྩལ་ཏེ་སྐབས་ཕྱེ་ན། ཐེག་པ་ཆུང་དུ་བ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཤཱ་རིའི་བུའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་དང་སྦྱར་ན་བདག་ཅག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་ཡང་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་ཐེག་པ་ཆུང་དུ་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འབད་ཅིང་རྩོལ་བར་འགྱུར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་བཀའ་སྩལ་ཏེ། སྐབས་ཕྱེའོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་བསྟན་པ་འདི་གསུང་གཅིག་གིས་ཀྱང་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡིད་དང་མཐུན་པར་ཆོས་བསྟན་པ་སྣ་ཚོགས་སོ་སོར་བསྟན་པ་ཁྱབ་པར་འབྱུང་སྟེ། སྐྱེ་བོ་དེ་དག་ཀྱང་སོ་སོ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་བདག་ཅག་གི་མདུན་ན་བཞུགས་ཤིང་ཆོས་སྟོན་ཏོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དང་སྦྱར་ན། ཐམས་ཅད་ལ་བཀའ་སྩལ་ཏེ་སྐབས་ཕྱེ་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཆོས་སྡུད་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་སྙེད་ཅིག་ཆར་ལ་བསྡུར་མི་རུང་བས་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་བཀའ་སྩལ་ཏེ། སྐབས་ཕྱེ་བ་གཅིག་པུ་སྨོས་ནས་ཆོས་བསྡུ་བ་བྱས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་བཤད་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྒོ་གསུམ་གྱིས་བསྟན་ཏེ། མགོ་སྨོས་པས་གོ་བ་དང༌། རྣམ་པར་སྤྲོས་ནས་གོ་བ་དང༌། དྲང་དགོས་པའི་འདུལ་བ་དང༌། འདུལ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ལས་བརྩམས་ཏེ། མདོར་བསྟན་པའི་སྒོ་དང༌། འབྲིང་དུ་བསྟན་པའི་སྒོ་དང༌། རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་སྒོ་སྟེ། སྒོ་གསུམ་དང་རྣམ་གྲངས་བཅུ་གཅིག་གིས་བཤད་དེ། དེ་ལ་རྣམ་གྲངས་བཅུ་གཅིག་ནི་དང་པོ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་བཀའ་སྩལ་ཏེ་བཤད་པ་གཅིག་དང༌། རབ་འབྱོར་ལ་བཀའ་སྩལ་ཏེ་བཤད་པ་ལྔ་དང༌། བརྒྱ་བྱིན་ལ་བཀའ་སྩལ་ཏེ་བཤད་པ་གཉིས་དང༌། བྱམས་པ་ལ་བཀའ་སྩལ་ཏེ་བཤད་པ་གཉིས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་འཕགས་དང་རྟག་ཏུ་དུའི་གཏམ་གླེངས་ནས་གནས་བརྟན་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་ཏེ་ཡོངས་སུ་གཏད་པ་གཅིག་དང་འདི་དག་ནི་རྣམ་གྲངས་བཅུ་གཅིག་གོ །དེ་ལ་མགོ་སྨོས་པས་གོ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་མདོར་བཤད་པ་གསུངས་པ། ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལ་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བས་དེ་ལ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གནས་བརྟན་ཤཱ་རིའི་བུའི་མའི་མིང་ལས་དྲས་ཏེ་བོས་པའོ། །འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐག་པ་ཆེན་པོ་བསྟན་པ་འདི་ལའམ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྟན་པ་འདི་ལ་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདི་ལ་གནས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའམ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལ་གནས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་སེམས་ཅན་དམིགས་ནས་དང་པོ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་སྟེ། ཨེ་མའོ་བདག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་མཐར་ཐུག་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་དགོད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་དང་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་ནས་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་གཉིས་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་ལ་གནས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རིན་པོ་ཆེ་བསྐྱེད་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ས་བཅུའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ནི་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱའོ། །སློབ་དཔོན་གཞན་དག་འཆད་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཞུང་ལས་འབྱུང་བས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ལ་ཡང་གནས་སྐབས་གསུམ་ཡོད་དེ། མ་དག་པའི་གནས་སྐབས་དང༌། དག་པ་དང་མ་དག་པའི་གནས་ སྐབས་དང༌། ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་གནས་སྐབས་སོ། །དེ་ལ་མ་དག་པའི་གནས་སྐབས་ནི། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་གནས་སྐབས་ནི་མེད་ཀྱི་སེམས་དཔའི་གནས་སྐབས་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ལ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ
Chinese
总的来说，这是普遍适用的。如果有人问，这是如何显现的呢？因为这部《般若波罗蜜多》广泛地阐述了三方面的内容：一切智、道相智、一切相智。如果仅仅是对某些菩萨开示，并且加以区分，那么小乘行者和其他人可能会认为这部深奥的《般若波罗蜜多》不是我们所能修行的，因此可能不会努力修行。但是，如果对舍利子开示，并且加以区分，那么小乘行者等所有人都会认为，如果这部《般若波罗蜜多》是舍利子所能修行的，那么我们也一定能修行，因此小乘行者等所有人都会努力修行。因此，对舍利子开示，并且加以区分。另一方面，如来所宣讲的佛法，即使只用一种声音，也能普遍地、分别地宣讲各种与所有人的心意相符的佛法。当这些人各自认为如来就在我们面前住持并宣讲佛法时，实际上是对所有人开示并加以区分的。然而，由于结集佛法的人无法将如此多的内容同时结集，因此为了使所有人都能修行，只提及对舍利子开示并加以区分，以此方式来结集佛法。讲解这部《般若波罗蜜多》时，世尊通过三种方式来阐述：通过提及开头来理解，通过详细阐述来理解，以及必须纠正的戒律。基于这三种戒律，有简略阐述的方式、中等阐述的方式和详细阐述的方式。总共有三种方式和十一种类别来讲解。这十一种类别是：第一，对舍利子开示并讲解；第二，对善现开示并讲解五次；第三，对帝释天开示并讲解两次；第四，对弥勒开示并讲解两次；第五，菩萨法胜和常啼进行讨论后，对阿难尊者开示。
English
In general, this is universally applicable. If someone asks, how is this manifested? It is because this Prajnaparamita extensively elucidates three aspects: omniscience, knowledge of the aspects of the path, and all-knowingness. If it were only taught to certain Bodhisattvas and distinctions were made, then Hinayana practitioners and others might think that this profound Prajnaparamita is not something we can practice, and therefore might not strive to practice. However, if it is taught to Shariputra and distinctions are made, then all beings, including Hinayana practitioners, will think that if this Prajnaparamita is something that Shariputra can practice, then we must also be able to practice it, and therefore all beings, including Hinayana practitioners, will strive to practice. Therefore, it is taught to Shariputra and distinctions are made. On the other hand, the Dharma taught by the Tathagata, even with just one voice, can universally and separately teach various Dharmas that are in accordance with the minds of all beings. When these beings each think that the Tathagata is dwelling in front of us and teaching the Dharma, it is actually teaching and distinguishing to everyone. However, since those who compile the Dharma cannot compile so much content at the same time, in order to make it possible for everyone to practice, only the teaching to Shariputra and the distinctions made are mentioned, and the Dharma is compiled in this way. When explaining this Prajnaparamita, the Bhagavan elucidates it through three ways: understanding through mentioning the beginning, understanding through detailed explanation, and the discipline that must be corrected. Based on these three disciplines, there is a way of brief explanation, a way of medium explanation, and a way of detailed explanation. There are a total of three ways and eleven categories to explain. These eleven categories are: first, teaching and explaining to Shariputra; second, teaching and explaining to Subhuti five times; third, teaching and explaining to Indra twice; fourth, teaching and explaining to Maitreya twice; fifth, after the Bodhisattvas Dharmadhara and Sadaprarudita discussed, teaching to the Venerable Ananda.
Chinese
完全交付一个，这些是十一个条目。因此，为了理解开头所说的内容，宣说了概要。舍利子，如果菩萨摩诃萨想要以一切方式完全现证成佛，就应当精勤于般若波罗蜜多。因此，称为舍罗多之子，是从尊者舍利子的母亲的名字中截取而称呼的。此处的“此”是指这个伟大的教法，或者是指这个般若波罗蜜多的教法。菩萨摩诃萨安住于这个大乘，或者安住于这个般若波罗蜜多。关于菩萨，菩萨有两种：世俗菩萨和胜义菩萨。其中，世俗菩萨是指以圆满正等觉和有情为对境，最初发起菩提心，心想：唉玛，我证得无上圆满正等觉成佛后，要将一切有情安置于彻底究竟的涅槃之中。如此思惟，以菩提和有情为对境，以智慧和慈悲二者安住于世俗和胜义二谛，具有生起珍贵菩提心者，称为世俗菩萨。其中，胜义菩萨是指具有菩萨的极喜地等十地发心者，称为胜义菩萨。其他论师解释说，一切有情皆为如来藏，经中说一切有情皆为如是性的自性。如是性也有三种状态：不清净的状态，清净与不清净的状态，以及完全清净的状态。其中，不清净的状态是指一切异生，因为他们没有菩提的状态，只有心性的状态，所以如是性被称为心性。
English
One completely entrusted, and these are eleven items. Therefore, in order to understand what was said at the beginning, the summary was declared. Shariputra, if a Bodhisattva Mahasattva wants to fully realize enlightenment in all ways, he should diligently practice the Prajnaparamita. Therefore, called the son of Shara, it is taken from the name of the mother of the venerable Shariputra and called. The "this" here refers to this great teaching, or to this teaching of Prajnaparamita. The Bodhisattva Mahasattva abides in this Mahayana, or abides in this Prajnaparamita. Regarding Bodhisattva, there are two types of Bodhisattvas: the conventional Bodhisattva and the ultimate Bodhisattva. Among them, the conventional Bodhisattva refers to the initial generation of Bodhicitta with the perfect complete enlightenment and sentient beings as the object, thinking: Alas, after I attain the supreme perfect complete enlightenment and become a Buddha, I will place all sentient beings in the ultimate and complete Nirvana. Thinking in this way, with Bodhi and sentient beings as the object, with wisdom and compassion, abiding in the two truths of conventional and ultimate, having the generation of the precious Bodhicitta, is called the conventional Bodhisattva. Among them, the ultimate Bodhisattva refers to those who have the generation of the ten Bhumis, such as the Joyful Land of the Bodhisattva, and are called the ultimate Bodhisattva. Other teachers explain that all sentient beings are the Tathagatagarbha, and the sutras say that all sentient beings are of the nature of Suchness. Suchness also has three states: the impure state, the pure and impure state, and the completely pure state. Among them, the impure state refers to all ordinary beings, because they do not have the state of Bodhi, only the state of mind, so Suchness is called mind.