Tibetan
་ཏན་རྣམས་ཐོས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་དོན་དང་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་ཞིང་གོམས་པར་བྱེད་པའོ། །དགེ་འདུན་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་འདུན་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་དང༌། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང༌། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་དགེ་འདུན་ཏེ། དགེ་འདུན་དེ་དག་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་ཡིན་པ་དང༌། སྦྱིན་གནས་ཡིན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ལ་ལེགས་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་པ་དང༌། ཚོགས་ཤིང་འདུས་པའི་ནང་ན་མཆོག་ཡིན་པར་ཡོན་ཏན་དུ་ལྟ་ཞིང་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། དགེ་བའི་ཆོས་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། སེམས་ཅན་དོན་བྱ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །དེ་ལ་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྤྱོད་པ་ལས་ལྡོག་པའོ། །དགེ་བའི་ཆོས་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པ་དང༌། སེམས་པ་དང་སྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པའོ། །སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མ་སྨིན་པ་རྣམས་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་མ་གྲོལ་བ་རྣམས་གྲོལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་མཐོ་རིས་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་འཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པར་ཡོན་ཏན་དུ་ལྟ་ཞིང༌། རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱེད་པའོ།། གཏོང་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏོང་བ་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཟང་ཟིང་དང་མི་འཇིགས་པ་དང་ཆོས་སྦྱིན་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྦྱིན་པ་བྱས་ན་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འཐོབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཡིན་པར་ཡོན་ཏན་དུ་ལྟ་ཞིང་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱེད་པ་ལ་གཏོང་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལྷ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལྷ་རྣམས་སྔོན་ལས་བཟང་པོ་སྤྱོད་སྤྱོད་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་དང༌། ལྷ་དེ་དག་དང་མཐུན་པར་སྤྱད་ཅིང་མཉེས་པར་བྱས་ན་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དངོས་གྲུབ་འཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པར་ཡོན་ཏན་དུ་ལྟ་ཞིང་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །དབུགས་ཕྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒོམ་པ་ལ་སེམས་མི་གཡེང་ཞིང་ལས་སུ་རུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དབུགས་ཕྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བ་དྲན་པར་བྱ་བ་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་ལྟ་བ་སྟེ། དབུགས་ཕྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་
Chinese
为了听闻这些功德，要忆念并熟习它们的意义和功德。忆念僧伽是指僧伽有三种：菩萨僧伽、入流等圣者声闻僧伽和凡夫僧伽。忆念这些僧伽是福田，是布施处，是善逝教法中的善入者，在集会和僧团中是殊胜者，视其为功德。忆念戒律是指戒律有三种：律仪戒、善法戒和饶益有情戒。其中，律仪戒是断除杀生等不善之法。善法戒是指听闻正法、思维和修习等。饶益有情戒是使未成熟的有情成熟，使未解脱的有情解脱。如此之戒律，视其为获得天界和涅槃之因，并忆念之。 忆念布施是指布施有三种：财物布施、无畏布施和法布施。如果行持这样的布施，视其为获得世间和出世间圆满受用的因，并忆念之，这称为忆念布施。忆念天神是指世间和出世间的天神是往昔善业的果报，如果行持与这些天神相应之行，并令其欢喜，则视其为获得世间和出世间成就之因，并忆念之。忆念出入息是指为了在修习禅定和三摩地时不散乱，并使心堪能，要忆念出入息，视其为功德。出入息
English
In order to hear these virtues, one must remember and familiarize oneself with their meaning and virtues. Remembering the Sangha means that there are three types of Sangha: the Bodhisattva Sangha, the noble Shravaka Sangha such as those who have entered the stream, and the ordinary Sangha. Remembering that these Sanghas are fields of merit, places of offering, those who have well entered the Sugata's teachings, and are supreme in gatherings and assemblies, and viewing them as virtues. Remembering discipline means that there are three types of discipline: the discipline of vows, the discipline of virtuous dharmas, and the discipline of benefiting sentient beings. Among them, the discipline of vows is to refrain from practicing non-virtuous dharmas such as killing. The discipline of virtuous dharmas is to engage in listening to the sacred Dharma, contemplation, and meditation, etc. The discipline of benefiting sentient beings is to ripen those sentient beings who are not yet ripe, and to liberate those who are not yet liberated. Such discipline is viewed as the cause of attaining the heavens and Nirvana, and is remembered. Remembering generosity means that there are three types of generosity: material generosity, fearlessness generosity, and Dharma generosity. If one practices such generosity, viewing it as the cause of obtaining perfect worldly and transcendental enjoyment, and remembering it, this is called remembering generosity. Remembering the deities means that the worldly and transcendental deities are the result of past good deeds, and if one practices in accordance with these deities and pleases them, it is viewed as the cause of obtaining worldly and transcendental accomplishments, and is remembered. Remembering the in-and-out breath means that in order to prevent the mind from being distracted and to make it workable when practicing meditation and samadhi, one must remember the in-and-out breath, viewing it as a virtue. In-and-out breath