Tibetan
་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་དཔའ་བར་འགྲོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ནམ་མཁའ་ལྟར་ཆགས་པ་མེད་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞིང་གོས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ངེས་པའི་ཕུལ་དུ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འགྱུར་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་འོག་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྐབས་ནས་ཞིབ་ཏུ་འཆད་དོ། །རབ་འབྱོར་ཆོས་དེ་དག་ལ་གནས་ཤིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ངེས་ པའི་ཕུལ་བྱད་པས། དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་དོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཤད་པར་མཇུག་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་དོན་བཤད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དོན་གང་གི་སླད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བགྱི་བ་འདི་ལ་བདག་ཀྱང་སྤོབས་པ་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་དོན་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་བཤད་པའི་དོན་ནི་གང་ཟག་དང་ཆོས་གཉི་ག་ལ་བདག་མེད་པའི་དོ་ན་ཆེན་པོ་རྟོགས་ནས་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་སྤང་བ་དང༌། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་སུ་ལྟ་བ་སྤང་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་མང་པོ་ལ་གང་ཟག་དང༌། ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་དོན་ཆེན་པོ་སྟོན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པ་སྟེ། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱིས་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་གང་ཟག་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་སྤང་བའི་ཕྱིར། གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་དོན་ཆེན་པོ་སྟོན་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་རབ་ཏུ་སྤང་བའི་སླད་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་མེད་པར་ལྟ་བ་རབ་ཏུ་སྤང་བ་དང་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་བསྟན་ཏེ། མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མཐོང་ནས་ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་བྱེ་བྲག་ལས། བདག་དང་སེམས་ཅན་དང་སྲོག་དང་གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་བདག་གི་རྣམ་པ་དུ་མར་བརྟགས་པ་རྣམས་ལ་ཕྱིར་གང་ཟག་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཟག་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་མེད་པར་རྟོགས་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་གང་ཟག་བདག་མེད་པའི་ཆོས་དོན་ཆེན་པོ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བགྱིའོ་ཞེས་བྱ་བ་འོག་ནས་འབྱུང་བ་དང་སྦྱར་རོ། །ཕུང་པོར་ལྟ་བ་རབ་ཏུ་སྤང་བ་དང༌། ཁམས་སུ་ལྟ་བ་རབ་ཏུ་སྤང་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ ནས། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་ལྟ་བ་རབ་ཏུ་སྤང་བའི་སླད་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པར་བགྱིད་ཀྱང་དེ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བགྱིད་དེ། དེའི་སླད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བགྱིའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་དོན་ཆེན་པོ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་དོན་བསྟན་པའོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ཅིའི་ཕྱིར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གཟུགས་སུ་ལྟ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ལྟ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ལྟ་བ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཕལ་ལ་མི་སྟོན་གྱི། རིགས་ཀྱི་ས་ནས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ལ་གནས་པ་མན་ཆད་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་ཆེན་པོ་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ལ་ཆོས་སྟོན་ཅིང་དེ་དག་གི་ཕུལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་ན། སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་ཆེན་པོ་དེ་དག་ལས་རིགས་ཀྱི་ས་ལ་གནས་པ་ལ་སོགས་པ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་མ་རྟོགས་པས་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆོས་སུ་ལྟ་བ་འབྱུང་བ་ཡང་སྲིད་ན། ས་དང་པོ་ལ་གནས་པ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་རྟོགས་པས་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་སུ་ལྟ་བ་ཅིའི་ཕྱིར་འབྱུང་བ་ཞེས་དྲིས་པའོ། །སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ཅིང༌། ཐབས་མི་མཁས་པས་གཟུགས་སུ་དམིགས་ཤིང་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ལྟ་བ་སྐྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་དམིགས་ཤིང་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ལྟ་བ་སྐྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། རབ་འབྱོར་གྱིས་དྲིས་པའི་ལན་བཏབ་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པ
Chinese
从菩萨摩诃萨行般若波罗蜜多，安住于勇猛行三摩地开始，到如虚空般无有积聚而解脱，安住于无染著三摩地，应以不执著众生大蕴的方式转变。这之间是安住于三摩地的修行之显示。这些三摩地的体性，将在下面三摩地大乘的章节中详细阐述。 善现，菩萨摩诃萨安住于这些法，行般若波罗蜜多，为了使众生的大蕴得以成就，因此称为菩萨摩诃萨。这是世尊总结并显示菩萨摩诃萨一词的含义。 之后，为了显示圣者舍利子解释菩萨摩诃萨一词的含义，具寿舍罗多之子对世尊如此说道：世尊，为了什么缘故称菩萨摩诃萨？我对此也生起勇气。 诸如此类的话语已经说过。圣者舍利子解释菩萨摩诃萨一词的含义是，通达人与法二者皆无我的大义，从而断除我见等，以及断除将蕴等视为法的执著。因此，为了向众多有情宣说人与法皆无我的大义，故称菩萨摩诃萨。 其中，菩萨自身通达人无我，为了使有情断除对人的我执，宣说人无我的大义是：世尊，为了彻底断除我见，向有情宣说正法，直到彻底断除无有见为止。这是通过外道徒颠倒错乱的见解，从身心的行为差别中，将我、有情、命、人等视为我的
English
From the point where a Bodhisattva-Mahasattva, practicing the Perfection of Wisdom, abides in the Samadhi of Courageous Conduct, to the point where, like the sky, being unformed, he is liberated and abides in the Samadhi of Non-attachment, one should transform in a way that does not fixate on the great aggregate of sentient beings. This section demonstrates the practice of abiding in Samadhi. The characteristics of these Samadhis will be explained in detail later in the section on the Great Vehicle of Samadhi. Subhuti, dwelling in these dharmas, a Bodhisattva-Mahasattva, practicing the Perfection of Wisdom, because he perfects the great aggregate of sentient beings, is therefore called a Bodhisattva-Mahasattva. This is the Blessed One's concluding explanation of the meaning of the term Bodhisattva-Mahasattva. Following this, in order to show the Venerable Shariputra's explanation of the meaning of the term Bodhisattva-Mahasattva, the Venerable Sharadvatiputra said to the Blessed One: "Blessed One, for what reason is one called a Bodhisattva-Mahasattva? I also feel inspired by this." Such words have been spoken. The meaning of the term Bodhisattva-Mahasattva, as explained by the Venerable Shariputra, is that having realized the great meaning of the selflessness of both person and phenomena, one abandons views of self, etc., and abandons views of the aggregates, etc., as phenomena. Therefore, because one teaches the great meaning of the selflessness of person and phenomena to many sentient beings, one is called a Bodhisattva-Mahasattva. In this context, the Bodhisattva himself, having realized the selflessness of person, in order to cause sentient beings to abandon their attachment to a self of person, teaches the great meaning of the selflessness of person: "Blessed One, in order to completely abandon views of self, one teaches the Dharma to sentient beings," and so on, up to "completely abandoning views of non-existence." This is shown through the distinctions in the actions of body and mind, arising from the perverse views of the non-Buddhists, who regard the self, sentient beings, life, person, etc., as self.
Chinese
以多种方式考察的那些，被称为再次执着于人我。菩萨了悟无人我，为了向众生宣说无人我的大法，所以称为菩萨摩诃萨，这与下文相连。从“断除对蕴的执着，断除对界的执着”到“为了断除对涅槃的执着，而为众生说法，但以不执着的方式进行。为此，称为菩萨摩诃萨”之间，是阐述了为了宣说法无我的大法，所以称为菩萨摩诃萨的词义。之后，具寿善现对具寿舍利弗之子如此说道：具寿舍利弗之子，为何菩萨摩诃萨会执着于色，乃至执着于涅槃之间，是说菩萨摩诃萨为了使众生断除执着而说法，不是对一般众生说，而是对从种姓地到不退转地之间，确定有大群众生，为他们说法并成为他们的领袖，所以称为大士。如果这些大群众生中，处于种姓地等的声闻和独觉，因为没有证悟法无我，所以有可能对蕴等执着为法，那么，初地以上的菩萨因为证悟了法无我，为何还会对蕴等执着为法呢？这是提问。回答说：具寿善现，在此，菩萨摩诃萨行于般若波罗蜜多，由于不善巧方便，所以执着于色，并以执着的方式生起执着，乃至执着于涅槃，并以执着的方式生起执着之间，是善现回答了提问，那些菩萨不善巧方便。
English
Those who are examined in various ways are called clinging to the self of a person again. Bodhisattvas realize that there is no self of a person, and in order to teach sentient beings the great Dharma of no self of a person, they are called Bodhisattva-Mahasattvas, which is connected with the following text. From "abandoning clinging to the aggregates, abandoning clinging to the realms" to "in order to abandon clinging to nirvana, they teach the Dharma to sentient beings, but do so in a non-clinging manner. For this reason, they are called Bodhisattva-Mahasattvas," is the explanation of the meaning of the words Bodhisattva-Mahasattva, because they teach the great Dharma of no self of Dharma. Then, the venerable Subhuti said to the venerable son of Sharadvati: Venerable son of Sharadvati, why do Bodhisattva-Mahasattvas cling to form, and even cling to nirvana, is to say that Bodhisattva-Mahasattvas teach the Dharma in order to make sentient beings abandon clinging, not to ordinary sentient beings, but to those who are determined to have a large group of sentient beings from the lineage ground to the non-returning ground, teach them the Dharma and become their leaders, so they are called Mahasattvas. If among these large groups of sentient beings, those in the lineage ground, etc., Sravakas and Pratyekabuddhas, because they have not realized the non-self of Dharma, it is possible for them to cling to the aggregates, etc., as Dharma, then, why do Bodhisattvas above the first ground, because they have realized the non-self of Dharma, still cling to the aggregates, etc., as Dharma? This is the question. The answer is: Venerable Subhuti, here, Bodhisattva-Mahasattvas practice the Prajnaparamita, and because they are not skilled in means, they cling to form and generate clinging in a clinging manner, and even cling to nirvana and generate clinging in a clinging manner, is Subhuti's answer to the question, those Bodhisattvas are not skilled in means.
Tibetan
ས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་དངོས་པོར་དམིགས་པས་ལྟ་བ་སྐྱེད་དོ་ཞེས་བསྟན་ པའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གཟུགས་སུ་ལྟ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་ལྟ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། དེ་ལྟར་ཐབས་མི་མཁས་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ལྟ་བ་སྐྱེད་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་དངོས་པོར་ལྟ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཐབས་མཁས་པས་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་དེ་དག་སྤང་བའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་སྟོན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཚིག་གི་དོན་མཇུག་བསྡུས་ནས་བསྟན་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་ཟག་དང༌། ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་རྟོགས་པ་དག་ནི་གང་ཟག་དང་ཆོས་སུ་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ལྟ་བ་རྣམས་སྤང་བའི་ཕྱིར་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་དོན་ཆེན་པོ་སྟོན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དོན་གང་གི་སླད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བགྱི་བ་དེ་ལ་བདག་ཀྱང་སྤོབས་པ་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་དོན་ལ་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་བཤད་པ་བསྟན་པ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་མ་ལགས་པའི་སེམས་དེ་ལྟ་བུ་ལ་ཡང་ཆགས་པ་མ་མཆིས་པས་དེའི་སླད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བགྱིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་རྟོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ལྟ་བུ་ལ་ཡང་ཆགས་པ་མེད་དེ། དེ་ལྟར་ཆགས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཆེ་བའི་ཕྱིར་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་མི་ མཉམ་པ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་བྱ་སྟེ། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་གང་དང་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ལ་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་
Chinese
这是为了说明，由于将色等世间和出世间的法执着为实有，所以生起见解。具寿善现，因此菩萨摩诃萨会执着于色，乃至会执着于完全从痛苦中解脱，这是因为不善巧方便，以执着于色等的方式生起见解，因此会执着于色等世间和出世间的法为实有。因此，当菩萨摩诃萨行般若波罗蜜多时，为了以善巧方便舍弃那些见解的形态，以不执着的方式宣说佛法。这是总结并说明菩萨摩诃萨的词义，即菩萨摩诃萨通达人无我和法无我，为了舍弃执着于人与法的见解，宣说人无我和法无我的大义，所以称为菩萨摩诃萨。之后，具寿善现对薄伽梵说：“薄伽梵，因为什么缘故称菩萨摩诃萨，我对此也生起勇气。”等等，这是说明圣者善现对菩萨摩诃萨一词的解释。薄伽梵，菩提心是不平等心和平等心，不是声闻和独觉等一切众生所共有的心，对于这样的心也没有贪执，因此称为菩萨摩诃萨。这是说明，对于证悟无上菩提法界清净的菩提心也没有贪执，因为这样没有贪执的心广大，所以称为大心。所谓不平等心和平等心，不平等是指无上菩提，因为无上菩提与什么不平等和平等，所以对于菩提心来说是不平等和平等
English
This is to show that views arise from focusing on forms and other worldly and transworldly dharmas as real entities. The venerable Subhuti, therefore, a Bodhisattva-Mahasattva will be seen as clinging to form, and even to being seen as completely liberated from suffering, because of unskilled means, views arise by clinging to forms and so on, therefore, one will be seen as clinging to forms and other worldly and transworldly dharmas as real entities. Therefore, when a Bodhisattva-Mahasattva practices Prajnaparamita, in order to abandon those forms of views with skillful means, he teaches the Dharma in a non-clinging manner. This is to summarize and explain the meaning of the term Bodhisattva-Mahasattva, that is, a Bodhisattva-Mahasattva understands the selflessness of persons and the selflessness of dharmas, and in order to abandon the views of clinging to persons and dharmas, he proclaims the great meaning of the selflessness of persons and dharmas, therefore he is called Bodhisattva-Mahasattva. Then, the venerable Subhuti said to the Bhagavan: "Bhagavan, for what reason is a Bodhisattva-Mahasattva called, I also have the courage to ask about this," etc., this is to explain the explanation of the term Bodhisattva-Mahasattva by the venerable Subhuti. Bhagavan, the mind of Bodhi is the unequal mind and the equal mind, it is not the mind shared by all beings such as Sravakas and Pratyekabuddhas, and there is no attachment to such a mind, therefore it is called Bodhisattva-Mahasattva. This is to explain that there is no attachment even to the mind of Bodhi that realizes the purity of the Dharmadhatu of unsurpassed Bodhi, because such a mind without attachment is vast, therefore it is called a great mind. The so-called unequal mind and equal mind, unequal refers to unsurpassed Bodhi, because unsurpassed Bodhi is unequal and equal to what, therefore the mind of Bodhi is unequal and equal.