Tibetan
འི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། དེ་བས་ཀྱང་སྙིང་རྗེ་ཤས་ཆེ་ཞིང་ཐབས་མཁས་པས་ངན་སོང་གི་སེམས་ཅན་རེ་རེའི་དོན་དུ་ཡང་ཡུན་རིང་པོར་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་བྱེད་ཅིང༌། སེམས་ཅན་དེ་དག་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་དེ་དག་ལས་ཐར་བར་བྱས་ནས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་ཀྱི་བར་དུ་མི་གཏོང་ཞིང་དེ་དག་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་གདོད་བདག་གི་དོན་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་བསྐྱེད་པ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་དེ་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པའི་རིན་ཆེ་བ་བསྟན་པའོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་རླབས་པོ་ཆེའི་སེམས་གང་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕུལ་དུ་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་རླབས་པོ་ཆེ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སེམས་རླབ་པོ་ཆེ་དེས་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་པ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་དེ་སྐྱོན་མེད་པ་བསྟན་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་དང་པོ་ཐོབ་སྟེ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་ཕྱིན་ཆད་འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། གཏི་མུག་དང༌། སེམས་ཅན་ལ་འཚེ་བའི་སེམས་མི་སྐྱེད་ཅིང༌། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སེམས་དམན་པ་མི་སྐྱེད་པར་ བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རླབ་པོ་ཆེ་བསྐྱེད་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕུལ་བྱེད་ཀྱང་སེམས་རླབས་པོ་ཆེ་དེས་རློམ་སེམས་སུ་མི་འགྱུར་བ་དེ་ནི་སྐྱོན་མེད་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་དོན་བསྟན་པའོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་མི་སྒུལ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་སེམས་མི་སྒུལ་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་པ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་དེ་ཅིས་ཀྱང་མི་ཕྱེད་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་སྟེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མ་བྲལ་བས་བདུད་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམས་ཀྱིས་བར་དུ་མི་ཕྱེད་ཅིང་མི་སྒུལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རབ་འབྱོར་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཕན་པ་དང༌། བདེ་བའི་སེམས་ཏེ་དེ་ལ་གནས་ཤིང་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ངེས་པའི་ཕུལ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་པ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་དེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་སྒྲུབ་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་སྟེ། བསམ་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་ལྡན་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སྒྲུབ་ཅིང་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པས་མི་སྐྱོ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའི་བསམ་པ་རྒྱ་ཆེ་བས་སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་ཆེན་པོའི་ཕུལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཚིག་གི་དོན་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བསམ་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་བསྟན་ནས། སྒྲུབ་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཆོས་འདོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྒྲུབ་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་དེ་ཡང་ཆོས་ལ་དགའ་བར་གནས་པ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པ་དང༌། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་དཀར་པོའི་ཆོས་ལ་གནས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་ འཛིན་ལ་གནས་པ་དང་རྣམ་པ་བཞིས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་ཆོས་ལ་དགའ་བར་གནས་པ་ནི་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཆོས་འདོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འདི་ནི་ཆོས་ལ་མོས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། ཆོས་ལ་དགའ་བར་གནས་པའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཆོས་འདོད་པ་དང༌། ཆོས་ལ་དགའ་བ་ནི་ཉན་པའི་ཚེ་ཆོས་ལ་དགའ་བར་གནས་པའོ། །ཆོས་ལ་མོས་པ་ནི་སེམས་པའི་ཚེ་ཆོས་ལ་དགའ་བར་གནས་པའོ། །ཆོས་ལ་མོས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ཚེ་ཆོས་ལ་དགའ་བར་གནས་པའོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ངེས་པའི་ཕུལ་དུ་འགྱུར་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་ཏོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་རྣམས་ལ་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ལ་གནས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ངེས་པའི་ཕུལ་དུ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འགྱུར་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་དཀར་པོའི་ཆོས་རྣམས་ལ་གནས་པ་བསྟན་ཏོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ
Chinese
直至“应当发起为了圆满现证菩提之心”之间，这说明了由于更加慈悲且善巧方便，为了恶趣的每一个有情，也长期感受痛苦，并且使这些有情从那些痛苦中解脱出来之后，直至无上菩提不入涅槃，并且那些有情全部入涅槃后，才通过做自己的利益的方式，发起如金刚般的菩提心，是具有慈悲的珍贵之处。 善现，此外，菩萨摩诃萨应当恒常不断地发起殊胜之心，以何种心成为一切有情之首，应当发起那样殊胜之心，直至“不应当以殊胜之心而骄傲”之间，这说明了如金刚般的菩提心是无过失的。菩萨获得初地，从发起第一个心之后，不再生起贪欲、嗔恨、愚痴以及损害有情之心，不生起声闻和独觉的下劣之心，而是 发起无上菩提的殊胜之心，虽然成为一切有情之首，也不会因殊胜之心而变得骄傲，这是无过失的。因此，说明了菩萨摩诃萨这个词的含义。 善现，此外，菩萨摩诃萨应当具有不动的意念，直至“这是菩萨摩诃萨的不动之心”之间，这说明了如金刚般的菩提心是无论如何也不会动摇的功德，因为不离具有一切相智的作意，所以不会被魔等不顺之品所动摇和动摇。 善现，此外，菩萨摩诃萨应当发起利益和安乐一切有情之心，直至，善现，这是菩萨摩诃萨的利益和 安乐之心，安住于此，必定
English
Up to the phrase "one should generate the mind for perfect complete enlightenment," it explains that due to greater compassion and skillful means, for the sake of each sentient being in the lower realms, one also endures suffering for a long time, and after liberating those sentient beings from those sufferings, one does not let them pass into nirvana until unsurpassed enlightenment, and only after those sentient beings have all passed into nirvana, does one generate the vajra-like bodhicitta through the means of benefiting oneself, which shows the preciousness of having compassion. Subhuti, furthermore, the Bodhisattva Mahasattva should constantly and continuously generate the sublime mind, with what kind of mind does one become the foremost of all sentient beings, one should generate such a sublime mind, up to the phrase "one should not be arrogant with the sublime mind," this explains that the vajra-like bodhicitta is without fault. After a Bodhisattva attains the first ground and generates the first mind, one no longer generates desire, hatred, ignorance, and the mind of harming sentient beings, and does not generate the inferior mind of a Hearer or Solitary Realizer, but rather generates the sublime mind of unsurpassed enlightenment, although one becomes the foremost of all sentient beings, one will not become arrogant because of the sublime mind, this is without fault. Therefore, it explains the meaning of the term Bodhisattva Mahasattva. Subhuti, furthermore, the Bodhisattva Mahasattva should possess an immovable mind, up to the phrase "this is the immovable mind of the Bodhisattva Mahasattva," this explains that the vajra-like bodhicitta is the quality of being unshakeable in any way, because it is inseparable from the attention that possesses all-knowingness, therefore it is not shaken or moved by unfavorable factors such as demons. Subhuti, furthermore, the Bodhisattva Mahasattva should generate the mind of benefiting and bringing happiness to all sentient beings, up to, Subhuti, this is the benefit and happy mind of the Bodhisattva Mahasattva, abiding in this, certainly
Chinese
直至以不缘之方式行事之间，生起如金刚之心，乃是宣说成办一切有情之义之功德，以具广大之心，成办利益一切有情之安乐种种，救护有情故不疲厌，以不舍弃有情之广大心，成为有情大聚之殊胜，故名菩提萨埵摩诃萨埵，如是开示大士之语义。如是开示广大之意乐后，为开示广大之行，善现，复次菩萨摩诃萨当恒常不间断地希求佛法等语，如是宣说，此广大之行，亦以安住于法之喜乐，安住于空性，安住于正念等白法，安住于等持四种方式开示。其中安住于法之喜乐者，即从当恒常不间断地希求佛法，至此乃是勤于信乐佛法之瑜伽，如是开示安住于法之喜乐之修行，其中希求佛法及喜乐佛法，乃是听闻之时安住于法之喜乐。信乐佛法，乃是思维之时安住于法之喜乐。勤于信乐佛法之瑜伽，乃是修习之时安住于法之喜乐。善现，复次菩萨摩诃萨以行般若波罗蜜多故，安住于内空性，至安住于无事物之自性空性，当使有情之大蕴转成决定之殊胜，如是开示安住于空性之修行。善现，复次菩萨摩诃萨以行般若波罗蜜多故，安住于诸念住，至安住于十八不共佛法，当以不缘之方式使有情之蕴转成决定之殊胜，如是开示安住于正念住等白法。善现，复次菩提
English
Up to the point of acting in a way that does not focus on characteristics, the arising of a vajra-like mind is the teaching of the qualities of accomplishing the benefit of all sentient beings. Because of having a vast mind, it accomplishes various kinds of benefit and happiness for all sentient beings, and it does not tire of protecting sentient beings. Because of the vast mind that does not abandon sentient beings, it becomes the excellence of the great assembly of sentient beings. Therefore, it is called a Bodhisattva Mahasattva. Thus, the meaning of the words of a great being is shown. Having shown the vast intention in this way, in order to show the vast practice, Subhuti, again, a Bodhisattva Mahasattva should constantly and continuously desire the Dharma, and so on, it is said. This vast practice is also shown in four ways: abiding in the joy of the Dharma, abiding in emptiness, abiding in white dharmas such as mindfulness, and abiding in samadhi. Among these, abiding in the joy of the Dharma is from "should constantly and continuously desire the Dharma" to "this is striving for the yoga of devotion to the Dharma." Thus, the practice of abiding in the joy of the Dharma is shown. Among these, desiring the Dharma and rejoicing in the Dharma is abiding in the joy of the Dharma at the time of listening. Devotion to the Dharma is abiding in the joy of the Dharma at the time of thinking. Striving for the yoga of devotion to the Dharma is abiding in the joy of the Dharma at the time of meditating. Subhuti, again, because a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he abides in the emptiness of the interior, until abiding in the emptiness of the nature of no thing, he should transform the great aggregate of sentient beings into a definite excellence. Thus, the practice of abiding in emptiness is shown. Subhuti, again, because a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he abides in the mindfulnesses, until abiding in the eighteen unshared dharmas of the Buddhas, he should transform the aggregate of sentient beings into a definite excellence in a way that does not focus on characteristics. Thus, abiding in white dharmas such as mindfulness is shown. Subhuti, again, Bodhi