Tibetan
ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཡོད་པ་མིན་ཞེས་པ་ནི་རྟོགས་པ་ལའོ། །ཡང་གསུངས་པ་ནི། ཡང་དག་པའི་དོན་ནི་སངས་རྒྱས་ཞེས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའོ་ཞེས་པ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་གྱི་ཡུལ་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་གང་གིས་མངོན་སུམ་པ་དེ་ནི་དེ་ལྟར་བརྗོད་དུ་མེད་པ་སྟེ། གཞན་ཡང་དེ་བརྗོད་པ་ནི། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པས་དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཞེས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མ་ལུས་པ་ཡང་དག་པར་སྒྲིབ་པ་དང་བཅས་པས་དབེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་འདི་ལ་ཤིན་ཏུ་ཡོད་པས་སངས་རྒྱས་སོ། །རྟོགས་པར་བྱེད་ཅེས་པས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་དང་དེ་ལྟ་བ་ལའོ། །འདིར་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པས་གཟུང་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་སྲིད་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་མ་བརྟགས་པ་ན་ཉམས་དགའ་བའི་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་རོ་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ལའོ། །ཆོས་ནི་ཆོས་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དོན་དམ་པའི་ཕྱིར་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཀྱི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡང་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཀོན་མཆོག་གོ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་དཀོན་མཆོག་སྟེ། གཙོ་བོ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞེས་པས་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བརྗོད་དེ། གང་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ནི་དེའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་དཀོན་མཆོག་ལ། གཙོ་བོའི་ཆོས་འདིའི་ཡུལ་ཉིད་པས་ཀྱང་ཉེ་བར་བརྟགས་པས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་བོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་ཆོས་ཉིད་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ་ཞེས་པ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པའི་མཐའ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྩེ་མོའི་ ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཉིད་ནི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུའི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དེ
Chinese
说“在正确的智慧中不存在”是指证悟。又说，正确的意义是指佛，像这样，世俗的五蕴自性，在胜义中是没有自性的，这是二谛的自性，是正确意义的境，以空性与一味性，谁能现证，那是不可言说的。此外，说它是，诸法一切如是显现成佛，因此称为佛，如是与真如一味的体性，一切无余，正确地与有垢障隔离的智慧本身，因为非常存在于此佛性中，所以是佛。说“证悟”也是佛，是作者和如是见者。在此，一切法在胜义中没有自性，因此能取和所取在一切情况下都不可能存在，但在世俗中，未经观察时，是令人愉悦的如是，这是指佛宝。法是法性，无自性本身，五蕴的自性，为了胜义的缘故，断除了二障的习气，是完全清净无上的菩提之所依，因此是宝，这是指法宝，说“主要的是证悟”是指菩提，在何处证悟无自性，那是如来藏的智慧，因为胜过一切世俗法，所以是法宝。也因为主要之法的此境本身，通过详细观察，是无上的菩提。其中，从法性的角度来说，菩提是空性、真如、真实的边际、法性和法界，空性是自性，真如是不变的缘故。真实的边际是真如的顶峰的缘故。法性是法的自性的缘故。法界是圣者诸法的因的缘故。从智慧的角度来说，菩提是真如和无颠倒的彼
English
Saying "it does not exist in correct wisdom" refers to realization. It is also said that the correct meaning refers to the Buddha, and in this way, the nature of the five aggregates of conventional truth, in ultimate truth, is without self-nature. This is the nature of the two truths, the object of the correct meaning. Whoever directly realizes emptiness and oneness, that is inexpressible. Furthermore, saying that it is, all phenomena manifest as enlightenment, therefore it is called Buddha, as it is, the nature of oneness with suchness, all without remainder, correctly separated from obscurations, by the wisdom itself, because it greatly exists in this Buddha-nature, therefore it is Buddha. Saying "to realize" is also Buddha, it is the doer and the one who sees it as such. Here, all phenomena do not have self-nature in ultimate truth, therefore the apprehended and the apprehender cannot exist in any case, but in conventional truth, when unexamined, it is delightful as it is, this refers to the Buddha Jewel. Dharma is the nature of Dharma, selflessness itself, the nature of the five aggregates, for the sake of ultimate truth, having abandoned the habitual tendencies of the two obscurations, it is the completely pure, unsurpassed basis of enlightenment, therefore it is a jewel, this refers to the Dharma Jewel. Saying "the main thing is realization" refers to Bodhi, where selflessness is realized, that is the wisdom of the Tathagatagarbha, because it surpasses all conventional phenomena, therefore it is the Dharma Jewel. Also, because the object itself of the main Dharma, through detailed observation, is unsurpassed Bodhi. Among them, from the perspective of Dharma-nature, Bodhi is emptiness, suchness, the true limit, Dharma-nature, and the Dharmadhatu, emptiness is self-nature, because suchness is unchanging. The true limit is because it is the peak of suchness. Dharma-nature is because it is the nature of Dharma. The Dharmadhatu is because it is the cause of the phenomena of the noble ones. From the perspective of wisdom, Bodhi is suchness and the non-inverted that