Tibetan
བོན་བཞིན་ཏེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གནས་གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་ཀུན་ཏུ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། སྐྱེས་ནས་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། དེ་ལས་ལན་གྲངས་གཞན་ལ་ཀུན་ཏུ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ནི་ལས་ཞེས་བཤད་དེ། དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་ནི་གཉེན་པོ་བསྒོམ་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གང་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་མཐེ་བོའི་རྩེ་མོ་ལ་བདུད་ཀྱིས་རྡོ་སྦྱར་བས་རྨ་བྱུང་བར་བསྟན་ཏེ། བསྟན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པའི་དོན་དུ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་སྐུ་ཡིན་ཡང་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ལ་དེའི་རིགས་མཐུན་པ་ཀུན་ཏུ་བསྟན་པ་དང༌། གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་ཀུན་ཏུ་བསྟན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ཙམ་གྱིས་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པས་ནི་རྣམ་པར་དག་གོ་ཞེས་པ་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་དོན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པ་ལ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གི་འཁོར་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་དེ་རྣམས་ཀྱི་མཚོན་ཆས་བ་སྤུ་གཅིག་ཀྱང་མི་ལྡང་ཞིང་རྨ་མ་བཏོད་པ་ལ་དེ་ཉིད་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་མི་ཙམ་གྱི་ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་རྨ་བཏོད་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ། མང་དུ་བརྗོད་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་དོ། །ཡང་དག་པར་འཛུད་པ་དང་བརྟན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་རྟགས་སོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གང་དང་གང་དུ་ཆོས་མདོ་སྡེ་དང་དབྱངས་ཀྱིས་བསྙད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་མདོའི་སྡེ་ནི་གང་ཚིགས་བཅད་རྐྱང་པ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་སྨོས་པའོ། །དབྱངས་ཀྱིས་བསྙད་པ་ནི་མདོ་གང་དག་གི་དབུས་དང་མཐའ་དག་ཚིགས་བཅད་ཀྱིས་དབྱངས་སུ་བསྙད་པ་སྟེ་གང་ཡང་དྲང་བའི་དོན་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་དུ་བསྟན་པ་ནི་གང་དུ་ཉན་ཐོས་རྣམས་འདས་ཤིང་དུས་ལ་བབ་པ་ན་རིགས་པ་དག་ལ་ལུང་བསྟན་པར་བྱེད་པ་ནི། གང་ཡང་ངེས་པའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་སྟེ། དེས་ན་དོན་དམ་པ་ལ་དགོངས་ནས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་གང་ དང་གང་གསུངས་ཏེ། ཚིག་གཉིས་པ་དང༌། ཚིག་གསུམ་པ་དང༌། ཚིག་བཞི་པ་དང༌། ཚིག་ལྔ་པ་དང༌། ཚིག་དྲུག་པས་སོ། །གླེང་གཞི་ནི་གང་ཡིན་ལ་བྱས་ནས་བརྗོད་པའི་གླེང་གཞིས་གང་བསྟན་ཅིང་གསུངས་ཏེ། འཐད་པ་དང་བཅས་པ་བསླབ་པའམ་བཅས་པར་གསུངས་པའོ། །རྟོགས་པ་བརྗོད་པ་ནི་དཔེ་དང་ལྡན་པས་གསུངས་པའོ། །དེ་ལྟར་འདས་
Chinese
如同自性之境非由他者等所成。于所见之法恒常体验，生已体验，以及于彼多次恒常体验，是名为业。如是转变，当由修习对治而知。何处世尊示现化身之拇指尖为魔所掷石而受伤。所有彼之教示，乃为趋入与远离善与非善及非善之事业之义。如来虽是金刚藏之身，然亦恒常为有情众生示现彼之同类，恒常为所化众生示现苦行，仅以戒律与苦行不能清净，然以真实之智慧乃能清净，是为极善开示之义。是故，纵成菩萨，然世尊于欲界自在之眷属百千俱胝八十，彼等之兵器亦不能损一毛，亦不致受伤，而彼即圆满菩提，如人中之提婆达多令佛受伤，更何须赘言？多说亦无意义。所谓真实安立与稳固者，是为相。复次，无论何处，以经部之法及歌咏等宣说。其中，经部是仅以偈颂陈述意义者。以歌咏宣说者，是诸经之中间与结尾皆以偈颂歌咏者，亦为通达正直之义故。授记是于声闻众逝世且时机成熟时，为具理者作授记，亦是了义之经部，因此是依究竟之义而说。此等偈颂于何处宣说？以二句、三句、四句、五句及六句等。论基是于何者而作，所说之论基指示与宣说何者？宣说应学或应具足合理者。证悟之陈述是以譬喻而宣说。如是已逝。
English
Like the state of self-nature, it is not made by others, etc. To constantly experience the seen Dharma, to experience after being born, and to constantly experience it many times, is called karma. Such transformation should be known through the practice of antidotes. Where the Blessed One showed that the tip of the thumb of the manifested body was injured by the stone thrown by the demon. All those teachings are for the meaning of entering and leaving good and non-good and non-good deeds. Although the Tathagata is the Vajra Essence Body, he also constantly shows his kind to sentient beings, and constantly shows asceticism to those who are to be tamed. Purity cannot be achieved by mere discipline and asceticism, but can be purified by true wisdom, which is the meaning of excellent exposition. Therefore, even if one becomes a Bodhisattva, the weapons of the eighty billion kotis of the Blessed One's retinue who are at ease in the desire realm cannot damage a single hair, nor cause injury, and he will attain complete enlightenment. Like Devadatta among men who injured the Buddha, what more needs to be said? There is no need to say more. What is truly established and firm is a sign. Furthermore, wherever, the Dharma of the Sutra Pitaka and songs are spoken. Among them, the Sutra Pitaka is the one that only states the meaning in verses. The one who speaks in songs is the one who sings in verses in the middle and end of the sutras, also for the sake of understanding the meaning of uprightness. Prediction is when the Shravakas die and the time is ripe, predictions are made for those who have reason, and it is also the Sutra Pitaka of definitive meaning, so it is said according to the ultimate meaning. Where are these verses spoken? With two sentences, three sentences, four sentences, five sentences, and six sentences, etc. What is the basis of the argument based on? What does the basis of the argument indicate and declare? It is said that one should learn or be equipped with reasonable ones. The statement of realization is spoken with metaphors. Thus passed away.
Tibetan
པ་ནི་སྔོན་གྱི་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པའོ། །སྐྱེས་པའི་རབས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའོ། །ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་ནི་གང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་ལ་བཀོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ནི་གང་དུ་ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་བསྟང་པའོ། །གཏན་ལ་ཕབ་པ་ནི་གང་ཡང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཉེ་བར་བསྟན་པའོ་ཞེས་པ་ནི་གསུང་བར་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་སོ། །སྦྱིན་པ་དང་གཞན་ལ་ཕན་པ་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་དེ་ལྟར་གཞན་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་ངོ་ཞེས་པ་ནི་གཞན་གྱི་རྟེན་ཅན་གྱི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་སོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཟབ་མོའི་དོན་ལ་སོམ་ཉི་མེད་པའི་རྟགས་སོ། །ཕན་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་བྱམས་པའི་ལུས་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་སོ། །ཆུང་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ། འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་དང་གནོད་སེམས་དང་རྨུགས་པ་དང་གཉིད་དང་རྒོད་པ་དང་འགྱོད་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་ཞེས་པ་ནི་སྒྲིབ་པ་ལྔ་དང་མི་འགྲོགས་པའི་རྟགས་སོ། །དེ་ལ་རྨུགས་པ་ནི་ཐིབས་པ་སྟེ་ལུས་དང་སེམས་བླུན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་དམིགས་པར་སྦྱོར་བ་ལས་ཉམས་པའོ། །གཉིད་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔ་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོའི་ཡིད་ཀྱང་རྨོངས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་པས་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བགྲང་བར་བྱ་སྟེ། ཟས་མ་སྙོམས་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་དང༌། གཡེལ་བ་དང་མི་དགའ་བ་དང་གླལ་བ་དང་སེམས་བྱིང་བ་ཉིད་ཅེས་པས་དེ་གཉིས་རྒྱས་པར་བྱེད་དོ། །རྒོད་པ་ནི་ཆགས་པའི་ཡུལ་དྲན་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཆ་ཅན་གྱི་སེམས་ཉེ་བར་མ་ཞི་བའོ། །འགྱོད་པ་ནི་མི་རིགས་པ་བྱེད་པས་སེམས་ཉེ་བར་མ་ཞི་བའོ། །དེའི་ ཕྱིར་ན་ཉེ་བར་མ་ཞི་བར་ཆོས་མཐུན་པས་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའོ། །བདེན་པ་དང་དཀོན་མཆོག་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའམ་བདེན་ནམ་མི་བདེན་ནམ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དེ་གཉི་གའི་ཆ་ལ་འཇུག་པའི་སོམ་ཉིའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་བློ་ནི་ཐེ་ཚོམ་མོ། །མི་འཛིན་ཅེས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་དེ་ལྟར་གྱི་བག་ལ་ཉལ་ཉོན་མོངས་པའི་འཆིང་བ་བཅོམ་པ་ནི་བག་ལ་ཉལ་བ་ཀུན་འཇོམས་པའི་རྟགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་བཟོད་པ་འབྲིང་གི་འགྲེལ་པར་འཕགས་པས་ཉོ
Chinese
“པ་”是与往昔的串习相应的。“སྐྱེས་པའི་རབས་”是与菩萨的行持完全相应的。“ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་”是指与菩萨藏完全相应的，为了安置一切有情于利益和安乐。“ཆོས་རྨད་དུ་བྱུང་བ་”是指宣说了声闻、菩萨和佛陀们稀有奇妙之法的。“གཏན་ལ་ཕབ་པ་”是指如实地显示了不颠倒之法的体性。这些就是所说的十二分教。“布施和利益他人”等，这些就是那些本身。如法的布施，也同样以其他的布施和戒律等也是，这是以其他的所依为缘的布施等的标志。“གཞན་ཡང་”等，这是对于甚深之义没有怀疑的标志。“ཕན་པ་”等，这是慈爱的身体等的标志。“ཆུང་བར་འགྱུར་”等，这是近似的表示，对于欲妙的贪求和害心以及昏沉和睡眠以及掉举和后悔以及怀疑，这些是不与五盖为伴的标志。其中，昏沉是迟钝，以使身心愚钝的缘故，心从所缘上散失。睡眠是使五种识蕴收摄的自性，也是使意蒙昧的因，因此二者被算作一个，不均衡的食物的觉受以及散乱和不悦意以及哈欠和心下沉，这些使二者增长。掉举是忆念贪爱之境的具有贪欲分的心不寂静。后悔是以不合理的方式行事而使心不寂静。因此，不寂静在法上是相同的，所以二者被算作一个。对于真谛和三宝等，存在或不存在或者真实或不真实等，具有这些相，是属于二者的部分而存在的犹豫自性的心，就是怀疑。“不执著”是指对于一切如何生起的，如是般的随眠烦恼的束缚摧毁，是随眠全部摧毁的标志。因此，在一切相智的场合中，在忍中品的解释中，圣者说。
English
"Pa" is associated with past practice. "སྐྱེས་པའི་རབས་" is perfectly in accordance with the conduct of a Bodhisattva. "ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་" refers to being fully endowed with the Bodhisattva's teachings, for the purpose of placing all sentient beings in benefit and happiness. "ཆོས་རྨད་དུ་བྱུང་བ་" refers to the teaching of the wonderful and marvelous Dharma of the Shravakas, Bodhisattvas, and Buddhas. "གཏན་ལ་ཕབ་པ་" refers to the close demonstration of the characteristic of the undeluded Dharma. These are the twelve branches of the teachings. "Giving and benefiting others," etc., these are those themselves. Just as the giving of Dharma, so too with other giving and ethics, etc., this is a sign of giving, etc., that depends on others. "གཞན་ཡང་," etc., this is a sign of having no doubt about the profound meaning. "ཕན་པ་," etc., this is a sign of the body of loving-kindness, etc. "ཆུང་བར་འགྱུར་," etc., this is an approximate indication, craving for desirable objects, and harmful thoughts, and lethargy, and sleep, and excitement, and regret, and doubt, these are signs of not being associated with the five obscurations. Among these, lethargy is dullness, because it makes the body and mind foolish, the mind is lost from focusing on the object. Sleep is the nature of gathering the five consciousness aggregates, and it is also the cause of making the mind deluded, therefore the two are counted as one, the feeling of unbalanced food, and distraction, and displeasure, and yawning, and sinking of the mind, these increase the two. Excitement is the mind that is not pacified, having a part of desire, remembering the object of attachment. Regret is the mind that is not pacified by acting in an unreasonable way. Therefore, not being pacified is the same in Dharma, so the two are counted as one. For truth and the Three Jewels, etc., whether they exist or not, or whether they are true or not, etc., having these aspects, the mind that exists in the part of both and has the nature of hesitation is doubt. "Not grasping" refers to the destruction of the bonds of latent afflictions, in the way that everything arises, it is a sign of destroying all latencies. Therefore, in the context of the omniscient one, in the explanation of the middle patience, the noble one said.