Tibetan
འི་ཆོས་དེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་མེད་པ་ཉིད་དུ་སྦྱོར་བའི་རིགས་པས། དེ་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་ཤིང༌། ཆོས་ཉིད་ཁོ་ན་ནི་དག་པའི་བྱང་ཆུབ་སྟེ། དེ་ཡང་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་དག་པའོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་སྐྱེ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མ་སྐྱེས་པས་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། རབ་ཏུ་འབྱེད་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་ཞེས་པ་ནི། བརྟག་པར་བྱ་བ་རྣམས་ལའོ། །དེ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་མི་དམིགས་པས་སོ། །བྱེ་བྲག་མེད་པ་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པར་ཀུན་ཏུ་རྟོགས་སོ། །ཐ་དད་དུ་བྱར་མེད་པ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་བྱེ་བྲག་ལས་བཟློག་ནས་ཐ་དད་དུ་བྱེད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འདིས་ངེས་པར་འབྱུང་བའོ་ཞེས་པའི་བར་གྱི་རྒྱ་ཆེན་པོས་ནི་རྣོན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པས་བདག་ཉིད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འབྱུང་བའོ་ཞེས་བཤད་པའོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ནི་བཞི་སྟེ། དེ་ལ་དྲོད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་ལས། དྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡིན་པར་བསྔགས། །དེ་དག་ལ་ནི་སེམས་མཉམ་སོགས། །རྣམ་པ་དག་ནི་བཅུར་བཤད་དོ། །ཞེས་ཏེ། འདི་ལ་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གནས་པར་བྱ་བ་ནི་སྤྲོ་བས་སོ། །བསླབ་པར་བགྱི་བ་ནི་གོམས་པས་སོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སེམས་མཉམ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་སེམས་གཞན་བཅུ་གསུངས་ཏེ། དགེ་བ་ནི་གཡོ་མེད་པའི་སེམས་སོ། །རྣམ་པར་འཚེ་བ་མེད་པ་ནི་སྙིང་རྗེའོ། །མ་དང་པའི་སེམས་དང་བུ་དང་བུ་མོའི་སེམས་དང་མགོན་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་མགོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རང་ཉིད་སྡིག་པ་ལས་ ལྡོག་ཅིང༌། །སྦྱིན་ལ་སོགས་ལ་གནས་པས་གཞན། །དེ་དག་ལ་ནི་འགོད་པ་དང༌། །བསྔགས་པ་བརྗོད་དང་མཐུན་པ་ཉིད། །རྩེར་འགྱུར་ཞེས་པར་བསྟན་བཅོས་ལས་ཏེ་དེ་དག་དང་མ་བྲལ་བར་གནས་པའོ། །དེ་གསུངས་པ་ནི། བདག་ཉིད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྡིག་པ་ནི་མི་དགེ་བ་བཅུ་ཡོངས་སུ་རྒྱལ་བ་ནི་གོམས་པའོ། །མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལུགས་དང་མཐུན་པའོ། །དེ་ལ་བདེན་པ་གཉིས་མ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཤེས་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་ནི་མ་རིག་པའོ། །དེས་མི་དགེ་བ་འདོད་པ་ན་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་དང༌། དགེ་བ་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཁམས་
Chinese
即所谓的“法”等，以使一切法安住于无有自性的理智，那安住于法性，唯有法性是清净的菩提，其亦是自性清净之意。以诸法之体性而生之真如的差别之真如称为真如，因未生为真如故非有。所谓“能分别者”，即是应观察者。于此无有差别，乃因菩萨之三种差别不可得见。无有差别性即是与真如同一体性而通达。不可作差别，乃因如前所说之差别反之，不能作差别之故。此菩萨摩诃萨以“决定生起”至之间的广大，是说利根者以与解脱分相应故，生起为自性圆满菩提。与决定解脱分相应者有四，其中以暖位而言，经中说：“暖位之所缘，赞为一切有情，于彼等则心平等，种类则说有十。”此中所说的是，从“其后”等开始，应安住者是因欢喜，应修学者是因串习。以“于有情等心平等”等则说了其他十种心，善心是无动摇之心，无有损害是慈悲心，为母亲之心与为子女之心，以及为无怙者作怙等，自己从罪恶中 返回，安住于布施等，于彼等安置，赞叹宣说与相应，于顶转，经中说，即安住于不离彼等。所说的是，从“自性”等开始，罪恶是十不善，完全战胜是串习。无明缘行等是顺应规律。其中未证悟二谛之知识、颠倒之知识与怀疑是无明。因此，欲行不善时则普遍行持，善的有漏界
English
That is, the so-called "dharma," etc., with the reasoning that causes all dharmas to abide in the state of having no self-nature. That abides in the dharma-nature, and only the dharma-nature is pure bodhi, which also means that it is pure by its very nature. The suchness of the difference of suchness that arises as the nature of all dharmas is called suchness, because it is not born as suchness, it is not existent. The so-called "those who can distinguish" are those who should be observed. There is no difference in this, because the three kinds of differences of bodhisattvas are not visible. The state of having no difference is understood as being of one essence with suchness. It is impossible to make distinctions, because, conversely to the differences mentioned earlier, it is impossible to make distinctions. This Bodhisattva Mahasattva, with the vastness from "definitely arising" to, says that those of sharp faculties arise as the self-perfected bodhi because they are in accordance with the part of liberation. There are four that are in accordance with the part of definite liberation. Among them, in terms of the heat position, it is said in the scriptures: "The object of the heat position is praised as all sentient beings, and for them, the mind is equal, and the types are said to be ten." What is said here is that from "thereafter" etc., what should be dwelt in is because of joy, and what should be studied is because of habituation. With "equal mind towards sentient beings" etc., ten other minds are spoken of. The virtuous mind is the unwavering mind, and the absence of harm is the mind of compassion, the mind of a mother and the mind of children, and acting as a protector for those who have no protector, etc., oneself from sins. Returning, abiding in generosity, etc., placing them in those, praising, proclaiming, and corresponding, turning to the peak, it is said in the scriptures, that is, abiding without separating from them. What is said is that from "self-nature" etc., sin is the ten non-virtues, and completely overcoming is habituation. Ignorance conditioning action, etc., is in accordance with the law. Among them, the knowledge of not realizing the two truths, the inverted knowledge, and doubt are ignorance. Therefore, when one wants to engage in non-virtue, one engages in it universally, and the virtuous contaminated realm.
Tibetan
གསུམ་གྱི་ལས་འདུ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་དང༌། འཆི་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དང་འཆི་བ་དང་སྐྱེ་བའི་ངང་དུ་གྱུར་པའི་སྲིད་པ་བར་མ་དོ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། སྲིད་པ་མ་སོན་པའི་ཐོགས་པ་མེད་པས་བར་དུ་ཡུལ་དེར་སྦྱོར་བར་འགྱུར་ཏེ། མའི་ལྟོ་བར་མཚམས་སྦྱོར་བའི་སྐད་ཅིག་ལ་མ་ཞིག་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱི་འདུས་བྱས་པས་སྐྱེ་བ་འཛིན་པའི་ནུར་ནུར་པོའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔའི་ནང་དུ་གཏོགས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་ཏེ། ཡན་ལག་གསུམ་པའོ། །དེ་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་མིང་དང་གཟུགས་ཏེ། དེ་ལ་ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཁྱེར་ཞེས་པས་ནི་ཡང་སྲིད་པར་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ནི་ནུར་ནུར་པོའི་གནས་སྐབས་སོ། །དེ་ལས་མིག་ལ་སོགས་པ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གོ །དེ་ལས་དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་འདུས་ནས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་གནས་པ་རྣམས་ཕན་ཚུན་དུ་རིག་ནས་ཚོར་བ་དང་བསྐྱེད་པ་ལ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་རིག་པའོ། །དེ་ལས་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚོར་བའོ། །དེ་ལས་མངོན་པར་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡང་སྲིད་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་ངོ་བོ་ནི་སྲིད་པའོ། །དེ་ལས་འདོད་པ་དང༌། ལྟ་བ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ལེན་པའི་དབྱེ་བ་དགའ་བའི་ངོ་བོའི་ངོ་བོ་དེ་དང་བྲལ་བར་མ་གྱུར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བཞིས་ཁྱད་པར་གྱི་སྲིད་པ་ལ་མངོན་ པར་འདོད་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའོ། །དེ་ལས་འདུ་བྱེད་པའི་ས་བོན་མ་རིག་པ་དང༌། སྲེད་པ་དང༌། ལེན་པས་མི་སླུ་བས་སྐྱེ་བ་སྐྱེད་པ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པས་སྲིད་པའོ། །དེ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། མིང་དང་གཟུགས་ཀྱིས་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བའོ། །དེས་རྒ་ཤི་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་ཕན་ཚུན་གྱི་རྒྱུན་ཅན་གྱི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཏེ། དེ་ནི་གང་ཞིག་འཆི་བའི་བར་མ་དོར་ཡང་མི་འགྱུར་ཞིང༌། རྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བ་ལ་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡན་ལག་དང་པོ་གཉིས་ནི་སྐྱེ་བ་སྔ་མའིའོ། །བར་གྱི་བརྒྱད་པོ་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སྐྱེ་བའིའོ། །སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤི་ནི་མ་འོངས་པའི་སྐྱེ་བའི་འོ་ཞེས་པ་ནི་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་དང་བར་མ་རྣམས་སུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་མེད་པ་ནི་མི་འཇུག་གོ །དང་པོ་དང་གཞན་བརྒྱད་པ་དང་དགུ་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའོ། །གཉིས་པ
Chinese
三者的业会积聚。由此产生意的识，具有死亡的特征，并且会产生处于死亡和出生状态之间的中阴身。由于未到达存在的无阻碍，因此会连接到该处。在母亲的子宫中连接的瞬间不会消失，并且由贪欲和嗔恨等聚集而成的，属于执取生命的凝结状态的五蕴之中，这被称为意的识，是第三支。由此，由于识的缘故，产生名色。其中，感受、认知、行和识被称为“执取”，因为它们会再次产生存在。色是指凝结的状态。由此，眼等是六处。由此，根、境和识聚集在一起，作为因和果的事物存在，它们相互认识并显现感受和产生，这就是触。由此产生乐等感受。由此，具有显现欲望的特征，对再次存在显现喜悦的自性是爱。由此，以欲望、见解、戒律和苦行为自性的事物，取舍喜悦的自性的自性，与此不分离等四种方式区分，对特殊的有显现欲望的自性是取。由此，行之种子无明、爱和取不欺骗，显现趋向于产生生的有。由此会产生生，名色逐渐产生。由此产生老死等，这就是相互连续的十二支。它不会改变为死亡的中阴，也不会改变为化生，也不是色和无色。其中，前两支是前世的。中间的八支是现在发生的生。生和老死是未来生的，这样在过去、现在和未来中进行区分，就不会完全迷惑，不会进入。第一个、第八个和第九个是烦恼。第二个
English
The karma of the three will accumulate. From this, the consciousness of mind arises, possessing the characteristic of death, and the intermediate state of existence (bardo) arises, being in the state of death and birth. Because there is no obstruction to reaching existence, it will connect to that place. At the moment of connection in the mother's womb, it does not disappear, and being assembled by desire, hatred, and so on, belonging to the five aggregates of the coagulated state of grasping life, this is called the consciousness of mind, which is the third limb. From this, due to the condition of consciousness, name and form arise. Among them, feeling, perception, formation, and consciousness are called "grasping" because they will generate existence again. Form refers to the coagulated state. From this, the eye and so on are the six sense bases. From this, the sense faculty, object, and consciousness gather together, existing as things of cause and effect, they recognize each other and manifest feeling and production, this is contact. From this, pleasure and other feelings arise. From this, having the characteristic of manifesting desire, the nature of manifesting joy in re-existence is craving. From this, things whose nature is desire, view, discipline, and asceticism, distinguishing the nature of taking and abandoning the nature of joy, not being separated from this, and so on, with four modes, the nature of manifesting desire for a special existence is grasping. From this, the seeds of action, ignorance, craving, and grasping do not deceive, manifesting inclination towards generating birth is existence. From this, birth will arise, name and form gradually arise. From this, old age, death, and so on arise, these are the twelve mutually continuous limbs. It will not change into the intermediate state of death, nor will it change into spontaneous birth, nor is it form and formlessness. Among them, the first two limbs are of the previous life. The eight middle limbs are of the birth that is happening now. Birth and old age and death are of the future birth, thus distinguishing in the past, present, and future, there will be no complete confusion, it will not enter. The first, eighth, and ninth are afflictions. The second