Tibetan
་དང༌། །སྨོན་པ་རྣམ་པར་སྤངས་པ་དང༌། །སྐྱེ་མེད་འགག་པ་མེད་སོགས་དང༌། །ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་འཁྲུག་མེད་དང༌། །འདུ་མི་བྱེད་དང་རྣམ་མི་རྟོག །རབ་དབྱེ་མཚན་མ་མེད་ཉིད་ལ། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ཀྱིས་ནི། །ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་བསྡུས་པ་ཡིན། །ཞེས་བསྟན་བཅོས་ལས་ཏེ། ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི་རྒྱུ་ལ། ཤེས་པ་ལ་ལྟོས་པ་ནི་འདུན་པ་སྟེ། དེ་ལ་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནས་ཡང་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཆོས་ཞེས་པ་ནི་ཤེས་པའོ། །འདིར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་དམིགས་བྱ་གཞན་བརྗོད་དེ། དེ་བཤད་པས་ཀྱང་དེ་རྟོགས་པ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་གཅིག་པའི་ཚིག་ནི་དམིགས་པ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་ཉིད་རྣམས་ཞེས་པ་ནི་མང་བའི་ཚིག་སྟེ། མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པར་ཕྱེ་བས་སོ། །གཞག་ཅེས་པ་ནི་རྣམ་པར་གཞག་པ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་བརྡ་ལས་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒྲོའི་ཤེས་པའོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་བརྒྱད་ནི་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དེ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའམ། འགག་པར་འགྱུར་བའམ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་བའམ། རྣམ་པར་བྱང་བར་གྱུར་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་སྲིད་པ་མེད་པ་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ། འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟག་པར་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ། འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཅན་ཇི་ལྟར་མིན་ཞེས་པ་ནི་ འབྲི་བ་ལ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་མི་གནས་ཤིང་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བས་བསྡུས་ཀྱང་མ་བཞག་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་གྲངས་ཀྱིས་མ་ཡིན་ཞིང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་རྣམས་ལ་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་དེ་ལ་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པས་དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱིས་པས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའོ་ཞེས་པས་གཟུང་དུ་མེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པའོ། །འདི་དག་མ་བཞག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ
Chinese
以及，愿望完全断除，无生无灭等等，法性完全不紊乱，不做作和不分别，彻底区分无相之自性中，以道智之次第，是知识之体性所摄。如论中所说，道智之知识是因，知识所依赖的是意愿，对此所说的是，此后又是诸天之主帝释等等，法即是知识。此处诸知识陈述了彼之所缘其他，说了彼也能证悟彼，对于空性等等，用单数词是因为所缘相同。体性等是复数词，因为体性被区分成不同。安立是指分别安立，从世俗的说法来看，并非胜义谛中存在，这指的是空性，以及无相和无愿的解脱门之知识。无生等八者合为一体，因为仅仅是空性，空性即是无自性，对于无自性来说，空性会生起吗？会灭亡吗？会被完全染污吗？或者会有完全清净吗？不存在，并且无有存在本身，即是寂灭。空性是法界，因为是圣者诸法的因，恒常如是，因此是真如，因为不变。无常和痛苦以及空性等等如何不是呢？ 书写道，那为什么呢？因为不住留并且像虚空一样，即使总摄也没有安立，不是以色等等的数量，也不是以色等等的体性，因为色等等本身不存在，所以在它们那里也没有色等等的体性。无常和痛苦等等不是色等等的自性，因为不依赖于它而存在，所以不是如是存在，因为是被孩童完全臆测的，所以是不可执取的，这指的是无生和无灭的知识。这些没有安立等等。
English
And, the complete abandonment of wishes, no birth, no cessation, etc., the nature of reality is completely undisturbed, non-contrived and non-discriminating. In the very nature of complete distinction without characteristics, through the context of the wisdom of the path, it is the collection of the characteristics of knowledge. As stated in the treatise, the knowledge of the wisdom of the path is the cause, and what knowledge relies on is intention. What is said about this is, "Then again, the lord of the gods, Indra," and so on. Dharma is knowledge. Here, the knowledges state the other object of their focus. By explaining that, one can also realize it. For emptiness and so on, the singular word is because the object of focus is the same. "Characteristics," etc., is a plural word, because the characteristics are distinguished as different. "Establishment" means to separately establish. From the perspective of worldly convention, it does not exist in ultimate truth. This refers to emptiness, as well as the knowledge of the liberation gate of no characteristics and no wishes. The eight, such as no birth, are combined into one, because it is only emptiness. Emptiness is the very nature of no self-nature. For no self-nature, will emptiness arise? Will it cease? Will it be completely defiled? Or will there be complete purification? It does not exist, and there is no existence itself, which is nirvana. Emptiness is the realm of dharma, because it is the cause of the dharmas of the noble ones. It is always thus, therefore it is suchness, because it is unchanging. How are impermanence, suffering, and emptiness, etc., not so? Writing, why is that? Because it does not abide and is like space, even if summarized, it is not established. It is not by the number of form, etc., nor by the characteristics of form, etc., because form, etc., do not exist by themselves, so there are no characteristics of form, etc., in them either. Impermanence and suffering, etc., are not the self-nature of form, etc., because they do not depend on it to exist, so they do not exist as such, because they are completely conjectured by children, so they are ungraspable. This refers to the knowledge of no birth and no cessation. These are not established, etc.