Tibetan
ད་ནས་གསུངས་པ་ནི། འདི་དག་གིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བྱམས་བས་ཀྱང་དེའི་རྗེས་ལ་སྟོང་ཕྲག་ལྔ་ཡང་འདི་ཉིད་ཞེས་པ་ནི་བསྟན་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །གཙོ་བོར་གསུངས་ཤིང་རྣམ་པར་དག་པའི་མངོན་པར་བརྗོད་པ་པོའི་ལེའུ་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་ལེའུའོ། །འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བརྒྱད་སྟོང་པའི་འགྲེལ་བ་གནད་ཀྱི་ཟླ་བའི་འོད་ཅེས་བྱ་བ་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་འཇིགས་མེད་འབྱུང་གནས་སྦས་པས་མཛད་པ་ལས་ལེའུ་བརྒྱད་པའོ།། །།བཤད་མ་ཐག་པའི་བསྟན་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་སློབ་པར་འདོད་ནས་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མིང་ཙམ་ཞེས་པ་ནི་མིང་གི་དོན་ཏེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །འདིའོ་ཞེས་པ་ནི་འདི་ལྟར་གོང་དུ་གོང་གིས་གང་དུ་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མཉམ་ཞིང་མིང་གིས་བརྗོད་པ་རྣམས་ནི་འཁྲུལ་པ་སྟེ། དེ་ནི་དངོས་པོ་ཡོད་པར་མ་ཡིན་ལ། ཀུན་རྫོབ་པའི་བརྗོད་པ་པོ་རྣམས་ནི་བྲག་ཅ་ལྟ་བུ་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། དེ་གསུངས་པ་ནི་ཡིན་ཞེ་ན། འདིར་མི་དམིགས་ཏེ། གང་དུ་ཆོས་གཉིས་དོན་དམ་པར་མེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་དམིགས་པ་མེད་པ་སྟེ། བརྗོད་བྱ་དང་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ཐ་སྙད་ནི་ཀུན་རྫོབ་པའོ་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་དེས་ན་བསྟན་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་སློབ་པར་བྱེད་དོ། །ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་པ་ནི་རྒྱུ་གང་གིས་གང་དུ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ན་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པར་མི་ནུས་ཞེས་པ་ལ་ དགོངས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཞེས་པ་ནི་འདིར་ཁྱོད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ནས་བསྟན་པར་འགྱུར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འདིར་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་ལས། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་བདེན་པ་ལ། །ཆོས་ཤེས་རྗེས་སུ་ཤེས་བཟོད་དང༌། །ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་བདག་ཉིད་འདི། །ཀུན་ཤེས་ཚུལ་ལས་མཐོང་བའི་ལམ། །ཞེས་པ་སྟེ། ཆོས་ནི་འདིར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ལ་ཆོས་ཀྱི་ཡུལ་ཤེས་པ་ནི་ཆོས་ཤེས་པའོ། །ཆོས་ཤེས་པ་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དག་དང་བཟོད་པ་དང་ཆོས་ཤེས་པ་དག་དང་དེ་ལས་གཞན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་ཀྱང་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་དེ། དེ་ནི་རིམ་གྱིས་བསྟན་བཅོས་ལས། གཟུགས་རྟག་མ་ཡིན་མི་རྟག་མིན། །མཐའ་ལས་འདས་དང་རྣམ་དག་དང༌། །མ་སྐྱེས་མ་འགགས་ལ་སོགས་དང༌། །མཁའ་འདྲ་ཆག
Chinese
从现在开始所说的是，以“这些”等开始。慈氏（弥勒菩萨）也在此之后说“五千”也是这本身，即是教法平等性。主要宣说且完全清净的开显者之品是完全清净之品。《圣八千颂般若波罗蜜多释·要义月光》是班智达大智无畏生处所造，第八品完。说完的教法平等性，想要如实修学而宣说的是，从“此后”等开始。“唯名”是指名字的意义，并非仅仅是存在。“此”是指像这样，先前先前以何物，事物的自性在胜义中存在是平等的，以名字所说的一切都是错乱的。那不是事物存在，世俗的言说者如同山谷回音，那样的话，所说之物存在吗？如果说那被宣说了，如果说是的，那在这里是不可见的。在何处二法在胜义中不存在，因此没有能见，能说和所说的名言是世俗谛之意。如是般若波罗蜜多的非有是要证悟的，因此要修学教法平等性。为何之故？意思是因何在何处也不存在。因为非有，所以不能现证菩提之意。如是，在此，你见到诸法是空性，同样，他们也将会现证菩提并宣说之意。此处以见道的力量而从论典中说：痛苦等谛，法智及随智忍，与智之刹那自性，此乃由一切智之方式所见之道。法在此是指无自性，知法之境即是知法。知法和随知等，以及忍和知法等，以及除此之外的刹那也都是它的自性。那是次第从论典中说：色非常非无常，超越边际和极清净，不生不灭等，如同虚空。
English
From now on, what is said begins with "these" and so on. Maitreya also said after that, "five thousand" is also this itself, which is the equality of the teachings. The chapter of the manifest expresser, which is mainly spoken and completely pure, is the chapter of complete purity. The commentary on the Holy Eight Thousand Prajñāpāramitā, called "The Moonlight of Essential Points," was composed by the great Paṇḍita Jikme Jungne Bewa (Fearless Source Hidden), the eighth chapter is completed. Having just explained the equality of the teachings, wanting to truly study it, what is said is from "then" and so on. "Only name" means the meaning of the name, it is not merely existent. "This" means like this, previously, previously, with what, the nature of things exists in the ultimate sense is equal, all that is said by name is confused. That is not the existence of things, the conventional speakers are like echoes in a valley, in that case, does the thing to be said exist? If it is said that it is spoken, if it is yes, then it is not visible here. Where the two dharmas do not exist in the ultimate sense, therefore there is no seeing, the terms of the speaker and the spoken are the meaning of conventional truth. Thus, the non-existence of Prajñāpāramitā is to be realized, therefore one should study the equality of the teachings. For what reason? It means for what reason does it not exist anywhere. Because of non-existence, it is not possible to manifest enlightenment. Thus, here, you see that all dharmas are emptiness, similarly, they will also manifest enlightenment and proclaim it. Here, by the power of the path of seeing, it is said from the treatise: Suffering and other truths, dharma knowledge and subsequent knowledge, forbearance, and the moment of wisdom itself, this is the path seen from the way of all knowledge. Dharma here refers to selflessness, knowing the object of dharma is knowing the dharma. Knowing the dharma and subsequent knowledge, and forbearance and knowing the dharma, and other moments besides that are also its nature. That is gradually said from the treatise: Form is not permanent, not impermanent, beyond limits and completely pure, unborn, unceasing, and so on, like the sky.
Tibetan
ས་པ་སྤངས་པ་དང༌། །ཡོངས་སུ་འཛིན་ལས་གྲོལ་བ་དང༌། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་མེད་དང༌། །གང་ཕྱིར་འདི་དོན་བརྗོད་པ་ཡིས། །གཞན་པ་སྦྱིན་དུ་མེད་པ་དང༌། །དམིགས་པ་མེད་པར་བྱེད་པ་དང༌། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་ནད་མི་འབྱུང༌། །ངན་སོང་ཆད་དང་འབྲས་བུ་ནི། །མངོན་དུ་བྱ་ལ་མི་རྟོག་ཉིད། །མཚན་མ་དག་དང་མ་འབྲེལ་དང། །དངོས་དང་མིང་དང་གཉིས་པོ་ལ། །ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ནི། །ཀུན་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ། །ཞེས་ཏེ། མཐའ་ལས་འདས་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་རྣམ་པར་དག་པས་ཡོངས་སུ་དག་ཅེས་པ་ནི་གསུམ་པའོ། །བརྗོད་པ་ཡིས་ཞེས་པ་དང་གྲོལ་བ་དང་ཞེས་པ་རྗེས་སུ་སྦྱར་བའི་གང་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རུང་བའོ། །དེ་ལྟར་འདི་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་སྟེ། དེ་ལ་དེ་ལྟར་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་གསུངས་པའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྟག་པ་མ་ཡིན་བཅིངས་པ་མ་ཡིན་གྲོལ་བ་མ་ཡིན་ལ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་སྦྱོར་བས་ཞེས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྟག་ཅིང་དག་པའོ་ཞེས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའོ། །དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཡོངས་ སུ་དག་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རྣམ་པར་དག་པས་སྟོང་པ་དང༌། མི་སྟོང་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རྣམ་པར་དག་པས་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་རྣམ་པར་བྱང་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའོ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པས། ནམ་མཁའ་ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གོས་པ་མེད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའོ་ཞེས་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཤེས་པའོ། །ཆོས་རྣམས་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའོ་ཞེས་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །ནམ་མཁའ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྨྲར་མེད་ཅིང་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་ལ་རི་བོ་དང་ཆུ་དང་རླུང་གི་བྲག་ཅས་ཅུང་ཟད་བརྗོད་དུ་མེད་དེ། དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་སྟེ་
Chinese
舍弃处所，从执著中解脱，本体自性不可言说，因此用言语表达此义。无法施予其他，使之无有对境，极其清净不生疾病，恶趣断绝及其果报，显现之境不可思议。与相好等无关，对于事物、名称及二者，没有生起了知的，是全知自性的刹那。如是说，超越边际是指完全清净，第二个刹那完全清净，所以说完全清净是第三个。用“言语”和“解脱”等词语，随后连接的“因为”是可以的。如此这是全知自性的见道之十六个刹那，其中以“如是也”等词语宣说了两个刹那。色等不是常恒，不是束缚，不是解脱，也不是自己存在的，那是不恒常等不相连的，是苦之法智忍。色等是极其常恒且清净的，这是苦之法智。如是说道等，完全 清净的色等以完全清净故，远离空与非空，这是苦之随法智忍。色等以完全清净故，无生无灭，无有遍一切烦恼，无有清净之自性，这是苦之随法智。一切诸法如虚空般无有生等，如虚空等是集之法智忍。如虚空般一切诸法不被沾染，所以般若波罗蜜多完全清净，这是集之法智。诸法如虚空般无有执著，所以般若波罗蜜多完全清净，这是集之随法智忍。如虚空等，不可言说且无法表达，犹如虚空中山、水、风的岩石都无法表达，同样一切诸法是
English
Having abandoned the place, liberated from clinging, the essence of reality is inexpressible. Therefore, by expressing this meaning with words, it is impossible to bestow upon others, making it without an object of focus. Utterly pure, no disease arises, evil destinies are cut off, and their results are manifested as inconceivable. Unrelated to signs and marks, for things, names, and both, there is no arising of knowledge, it is the moment of all-knowingness itself. Thus it is said, "Transcending the limits" means completely pure. The second moment is completely pure, so saying "completely pure" is the third. Using the words "by expression" and "liberation," and then connecting "because of" is permissible. Thus, this is the sixteen moments of the path of seeing, which is the nature of all-knowingness. Among them, with "thus also" and so on, two moments are spoken of. Form and so on are not permanent, not bound, not liberated, and not existing by themselves. That which is not connected to impermanence and so on is the forbearance of knowledge of the Dharma of suffering. Form and so on are extremely permanent and pure, this is the knowledge of the Dharma of suffering. As it is said, and so on, completely pure form and so on, because of complete purity, are free from emptiness and non-emptiness, this is the acceptance of the subsequent knowledge of the Dharma of suffering. Form and so on, because of complete purity, are without arising and without ceasing, without all afflictions, without the nature of purification, this is the subsequent knowledge of the Dharma of suffering. All phenomena, like the sky, are without arising and so on. Like the sky and so on, is the forbearance of knowledge of the Dharma of origin. Like the sky, all phenomena are not stained, therefore the Prajnaparamita is completely pure, this is the knowledge of the Dharma of origin. Phenomena, like the sky, are without clinging, therefore the Prajnaparamita is completely pure, this is the acceptance of the subsequent knowledge of the Dharma of origin. Like the sky and so on, unspeakable and inexpressible, just as in the sky, mountains, water, and wind rocks cannot be expressed, similarly, all phenomena are