Tibetan
གསུམ་པ། ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་སྐབས། གསུམ་པ། ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་སྐབས། ལམ་ཤེས་པའི་རྗེས་ལ་དེ་རྣམས་བདེ་བར་རྟོགས་པའམ་རྣམ་པར་སྤྲོས་པའི་དོན་དུ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་ལ། དེ་ནི་དངོས་པོ་བརྒྱད་དེ་དེ་ལྟར་ཡང་བསྟན་བཅོས་ལས། ཤེས་པས་སྲིད་ལ་མི་གནས་ཤིང༌། །སྙིང་རྗེས་ཞི་ལ་མི་གནས་དང༌། །ཐམས་མ་ཡིན་པས་རིང་བ་དང༌། །ཐབས་ཀྱིས་རིང་བ་མ་ཡིན་ཉིད། །མི་མཐུན་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་དག་དང༌། །སྦྱོར་དང་དེ་ཡི་མཉམ་ཉིད་དང༌། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་མཐོང་བའི་ལམ། །དེ་འདྲ་ཀུན་ཤེས་ཉིད་དུ་འདོད། །ཅེས་ལ། འདིའི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། ཚུ་རོལ་ཕ་རོལ་མཐའ་ལ་མིན། །དེ་དག་བར་ན་མི་གནས་ཤིང༌། །དུས་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད་ཤེས་ཕྱིར། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་འདོད། །ཅེས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་དོ། །ཚུ་རོལ་ནི་འཁོར་བ་ལ་ཕ་རོལ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །བར་ནི་དབུས་ལ་ཡང་མི་གནས་པ་སྟེ། གསུམ་ཆར་མི་དམིགས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་དག་ཡང་དག་པར་རིག་པས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་གཉི་གའི་ཉེ་བར་དམིགས་པ་དང་བྲལ་བས་གང་དུ་ཡང་སྟེ། ཆོས་ཉིད་ལ་ནི་དུས་གསུམ་མཉམ་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཆོས་རྣམས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་གསུངས་པ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཐུན་མོང་དུ་སྔོན་བཤད་ནས་འདིར་ནི་ཁྱད་ པར་གྱི་རང་བཞིན་ལའམ། ཡང་ན་གང་དུ་ཡང་མི་གནས་པ་སྟེ། གང་གི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་རྗེས་སུ་མི་དམིགས་པ་གསུམ་གྱིས་མི་གནོད་པ་རྣམས་སོ། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ཆོས་རྣམས་རྟག་ཏུ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་མ་རིག་པ་ཙམ་པོ་སྤང་བའི་རང་གི་སྡུག་བསྔལ་ཟད་པ་ཙམ་པོ་ཚོལ་ཏེ། འཁོར་བ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་ཡིད་བྱུང་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བརྟགས་ཤིང་དེ་ཤིན་ཏུ་འདོད་ནས་འབད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མྱུར་བ་མྱུར་བ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱིར་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་ཅེས་པས་འཁོར་བ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས་པ་ཉིད་དེ། དེ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། དེ་ཡི་མཚན་བཅས་དམིགས་སྒོ་ནས། །ཐབས་མ་ཡིན་པར་རིང་བ་སྟེ། །ཞེས་ཏེ། མཚན་མ་དང་བཅས་པར་དམིགས་པས་ཐབས་མ་ཡིན་པའོ། །འདི་ལྟར་ཡང་ཞེས་པ་ནི་མིང་དང་མཚན་མ་དག་གིས་ལ
Chinese
第三，一切智之品。 第三，一切智之品。 在通达道之后，为了容易理解或详细阐述这些，应当宣说一切智。那是八种事物，如论中所说：慧不住于有，悲不住于寂，非一切故远，以方便故非远。不共对治之品，结合及彼之平等，声闻等见道，如是皆立为一切智。此之广说为：此岸彼岸边非有，彼等之中不住，知时皆平等，故名般若波罗蜜多。即是说，般若波罗蜜多即是一切智。此岸是轮回，彼岸是涅槃。中间亦不住于中央，意即三者皆不可得。以智慧与慈悲如实了知，远离轮回与涅槃以及二者之执着，故于何处亦不住。法性之中，三时平等，诸法自性不可得故。如是所说，乃是具寿等，彼于共同宣说之后，此处乃是特殊之自性，或于何处亦不住，离其自性，不随其后，以三不可得而不受损害者。极度清净之故，谓非实有，故诸法恒时极度清净。声闻众唯为断除烦恼之无明，仅寻求自身之痛苦止息，于轮回完全厌离，观涅槃，极欲求之，以精进故，迅速迅速地完全入于涅槃。菩萨众则非如是，以欲为一切有情证得无上菩提之故，不住于轮回与涅槃。如论中所说：以彼具相之所缘，非方便故远。即以执着相而成为非方便。如是亦指以名与相……
English
Third, the chapter on omniscience. Third, the chapter on omniscience. After understanding the path, in order to easily understand or elaborate on these, omniscience itself should be declared. That is eight things, as stated in the treatise: Wisdom does not abide in existence, compassion does not abide in peace, it is far because it is not everything, it is not far because of skillful means. The aspects of incompatible antidotes, union and its equality, the path seen by hearers and so on, all such are considered omniscience. The extensive explanation of this is: This shore, the other shore, are not at the edge, they do not abide in between them, because they know that all times are equal, it is called Prajnaparamita. That is to say, Prajnaparamita is omniscience itself. This shore is samsara, the other shore is nirvana. The middle does not abide in the center either, meaning that all three are unattainable. Because wisdom and compassion truly know, they are free from attachment to samsara and nirvana and both, so they do not abide anywhere. In the nature of reality, the three times are equal, and because the nature of all dharmas is unattainable. As it is said, it is the venerable one and so on, after that is commonly declared, here it is the special nature, or it does not abide anywhere, away from its nature, not following behind, those who are not harmed by the three unattainables. Because of extreme purity, it is said that it is not truly existent, so all dharmas are always extremely pure. The hearers only seek to abandon the ignorance of afflictions, only seeking the cessation of their own suffering, completely weary of samsara, contemplating nirvana, extremely desiring it, and because of diligence, they quickly and completely enter nirvana. Bodhisattvas are not like that, because they desire unsurpassed enlightenment for the sake of all sentient beings, they do not abide in samsara and nirvana. As it is said in the treatise: Because of the object with its characteristics, it is far because it is not skillful means. That is, by clinging to characteristics, it becomes non-skillful means. This also refers to names and characteristics...
Tibetan
། གསོག་ཏུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། གསོབ་ཏུ་བྱེད་པ་ནི་མིང་གིས་སོ། །རྒྱང་རིང་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་མཚན་མས་རྒྱང་རིང་དུ་འགྱུར་བའོ། །བསྟན་བཅོས་ལས། དེ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིས། །ཡང་དག་ཉེ་བ་ཉིད་དུ་བཤད། །ཅེས་པ་སྟེ། ཆགས་པ་མེད་པར་འཇུག་པ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ལ་ཆགས་པ་དང་ཞེན་པ་དང་བདེན་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་གསུངས་པ་ནི། དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ལེགས་པར་བཤད་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་དུ་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ལེགས་པར་བསྟན་པ་ནི་སྦྱོར་བ་བཅུ་གཉིས་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཤིན་ཏུ་མཐར་གཏུགས་པ་ནི་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པས་སོ། །ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་ཆགས་པའི་མཐའ་རྣམས་རྣམ་པར་སྤངས་པས་སོ། །གང་དུ་ཡང་ཇི་ཙམ་དག་ནི་ཚིག་གི་རྒྱན་ནོ། །ངོ་མཚར་ནི་མིང་ལའོ། །ཆགས་པ་སྤོང་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཞེས་པ་ནི་ཉེ་བར་འགྱུར་བ་སྟེ། དེ་ཡང་ཆགས་པ་རྣམས་སྤྱིར་བསྟན་ནས་ཁྱད་པར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས། གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་སྟོང་ཉིད་དང༌། །དུས་གསུམ་རྟོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང༌། །སྦྱིན་སོགས་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་རྣམས་ལ། །སྤྱོད་པའི་འདུ་ཤེས་མི་མཐུན་ཕྱོགས། །ཞེས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཕུང་པོ་ནི་སྤུངས་པའོ། །སྤྱོད་པའི་འདུ་ཤེས་ཏེ། མིང་ངམ་མཚན་མར་བྱེད་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་པས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཏེ། ཆགས་པ་དང་བཅས་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། དེ་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། །ཡུམ་བར་མར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་སྤྱད་པར་བྱ་ཞེས་པར་ཀུན་ཏུ་ཤེས་པ་ནི་ཆགས་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་ནི་འདིར་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་ཕྱིར་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཆགས་པ་ལྷག་མ་གསུངས་པ་ནི་འདི་ཙམ་དུ་བསྐྱེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྣམ་གྲངས་གང་གིས་ཞེས་པ་ནི་བྱེ་བྲག་གི་ལམ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་པོ་ཞེས་པ་ནི་རྟོགས་པས་དང་པོར་ཆགས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་བརྟགས་ནས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་གཉིས་པའོ། །འདིའི་ཆགས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། སེམས་མི་རྟོག་པ་ལ་དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ནི་མི་ནུས་ཞེས་པ་ནི་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ལ། ཆགས་པར་བརྗོད་པ་དེ་རྣམས་སྤོང་བའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ནི། འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་ངར
Chinese
将要积聚，以及空虚则是以名称。说将要远离，是以相远离。经中说：那是善巧方便者，说为真实现前。这是说，无有贪著而进入，对于善巧方便者来说，贪著和执着以及真实和另一者的体性是虚构的，对此所说的是，如是如是等等。善说，是在见道中以十六刹那。善示，是以十二支。达到极处，是不安住于轮回和涅槃。极其清净，是完全舍弃了贪著的边。无论在哪里，有多少清净，都是词藻的庄严。奇妙是对于名称。善巧于舍弃贪著的方法，这是说将要靠近。而且，应当先总说贪著，然后分别解说。 这里经中说：色等蕴空性，三时所证诸法，布施等菩提分，行持之想不顺品。这是说，色等是对于诸法，蕴是积聚。行持之想，以名称或相来做的不顺品，即是不顺品，意思是具有贪著。对此所说的是，从那以后等等。在母续中，布施等的波罗蜜多以及菩提之分应当行持，对此完全了知就是贪著。所说的这些是为了在此处近似地表示而获得的。所说的剩余贪著是像这样生起等等。以何种名相，这个特殊的道就是最初的菩提心，这是说以证悟而最初贪著。应当完全回向于菩提，这是说分别思择后完全回向是第二。此处的贪著，因为胜义中无自性，并且对于不分别的心，因此所说的是不能，这是说心自性无自性，所说的贪著是为了舍弃那些贪著的意义而说的。这里经中说：布施等
English
Will accumulate, and emptiness is by name. Saying will be far away, is far away by characteristics. It is said in the scripture: That is by skillful means, is said to be truly present. This is to say, entering without attachment, for those who are skillful in means, attachment and clinging, as well as truth and the nature of the other, are fabricated. What is said about this is, thus and thus, and so on. Well said, is in the path of seeing with sixteen moments. Well shown, is with twelve branches. Reaching the extreme, is not dwelling in samsara and nirvana. Utterly pure, is completely abandoning the extremes of attachment. Wherever, how much purity, are ornaments of words. Wonderful is for names. Skillful in the method of abandoning attachment, this is to say will be close. Moreover, attachment should be generally stated first, and then explained separately. Here it is said in the scripture: Form and other aggregates are emptiness, the dharmas realized in the three times, generosity and other aspects of enlightenment, the thought of practice is the opposite side. This is to say, form and so on are for dharmas, aggregates are accumulation. The thought of practice, the opposite side that is done by name or characteristics, that is the opposite side, meaning having attachment. What is said about this is, from then on and so on. In the mother tantra, generosity and other perfections and the aspects of enlightenment should be practiced, to fully know this is attachment. What is said is obtained in order to approximately represent it here. What is said about the remaining attachment is like this arising and so on. By what name, this special path is the first bodhicitta, this is to say initially attached by realization. Should be completely dedicated to enlightenment, this is to say completely dedicating after distinguishing and contemplating is the second. The attachment here, because it is without self-nature in the ultimate sense, and for the non-discriminating mind, therefore what is said is cannot, this is to say the mind's self-nature is without self-nature, what is said about attachment is said for the meaning of abandoning those attachments. Here it is said in the scripture: Generosity and so on