Tibetan
ཞན་གྱི་དོན་འདོད་པས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྟོགས་ཀྱང་འདོད་པའི་ཁམས་རྣམས་སུ་དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་པ་ན་ཀུན་ཏུ་འཇུག་ཅིང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ སྤངས་ནས་རང་སངས་རྒྱས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་རྫུ་འཕྲུལ་རྣམས་དང་ལུས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །དབང་པོ་རབ་ཀྱིས་ནི་བརྩེ་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འདྲེན་པའི་བསམ་པ་ཅན་ཏེ། གསུམ་ཆར་ཡང་ཁམས་གསུམ་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཙམ་ལས་གྲོལ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མེད་ཀྱང་མར་མེ་ཟད་པ་བཞིན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་གྱི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཁམས་ན་པདྨའི་སྙིང་པོ་ལ་བསྐུལ་བའམ་ཇི་སྲིད་དུ་གནས་པ་ལ། དེའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འོད་ཟེར་རྣམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་སད་པར་བྱས་ནས་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱས་ནས་སྐྱེ་བ་ལ་དབང་བ་དང༌། སྟོབས་ནི་མི་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པའི་དབང་ཕྱུག་གི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཞིན་གྱི་སྐྱེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་བཞིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་ཁྱབ་པའོ། །སྨྲས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རང་བཞིན་ཏེ། དགེ་བའི་ཕྱོགས་ནི་དགེ་བའི་ཚོགས་ཏེ། དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་བསྐྱེད་པ་འདིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པས་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཉིད་དེ་སྦྱོར་བར་རུང་བ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལའོ། །ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་བསྡུས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ། རྒྱུ་ལྔ་པའོ། །ཆོས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོས་ཀུན་ཏུ་བསྡུས་པ་ཉིད་དོ། །འབྲས་བུ་གྱུར་པ་ལ་ལྷག་པར་དམིགས་པར་བྱ་ཞེས་ཏེ། ཐོབ་པར་བྱ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་བར་ཆད་མི་བྱ་ཞེས་པ་ནི། སྒྲའི་དོན་ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེའི་ལས་སོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པ་ལ་འདིར་གསུངས་པ་ནི། དེ་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཁྱོད་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བའི་སྲས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དང༌། དེའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་མང་དུ་བྱས་པ་དེ་ལྟར་བདག་ཅག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་དེའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་མང་དུ་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་བཀའ་དྲིན་གཟོ་བའི་ དོན་ཏོ། །
Chinese
因怜悯他人而了悟远离贪欲，然于欲界诸方，当正法隐没时，则普遍进入，且舍弃执取所知障之一分的分别念，而现证独觉，并以神通与身示现诸法。具足胜根者，乃以慈爱之自性，怀有引导一切有情之意乐。然此三者，虽仅从三界之烦恼障中解脱，而无如灯灭般之寂灭，然于具有寂灭之想之无漏界中，催发莲花之藏，或如其所住。彼之如来光芒，令其彻底觉醒，生起发心，而得自在生，且如势不可动等之自在菩萨之生，以圆满福德与智慧之资粮，故于无数劫中，将证得圆满正等觉之佛果，此乃普遍之义。所说等者，乃自性也。善之方乃善之聚，以一切善法皆由此发心所摄故，是故善之方即是可合之自性也。殊胜者，乃由菩提心所普遍摄持之彼等，乃五因也。法之殊胜者，乃大乘所普遍摄持者也。于果已成者，应特意专注，即应获得者。是故不应作障碍，语之义者，乃菩提心之事业也。如是为生起菩提心之缘故，于知晓菩萨摩诃萨等之续流而生欢喜，于此所说者，即彼处等。汝善哉者，乃为利他之故也。如昔日之佛子，世尊与彼之声闻等所增益者，如是我等亦应以世尊与彼之声闻等，增益世尊之子菩萨等，此乃报恩之义也。
English
Realizing detachment from desire through compassion for others, yet in all realms of desire, when the sacred Dharma declines, they universally enter, and abandoning the conceptualizations that grasp one aspect of the obscuration of knowledge, they directly realize the Pratyekabuddha, and demonstrate the Dharma through miracles and their bodies. Those with superior faculties are those who have the intention to lead all sentient beings with the very nature of loving-kindness. However, all three, although they are only liberated from the afflictive obscurations of the three realms and do not have nirvana like the extinguishing of a lamp, in the uncontaminated realm that has the perception of nirvana, they are urged to the heart of the lotus, or as long as they remain. The rays of light of the Tathagata awaken them thoroughly, generate the mind of enlightenment, and have power over rebirth, and like the rebirths of the powerful Bodhisattvas such as the immovable, they perfect the accumulation of merit and wisdom, so in countless eons, they will realize the perfectly complete Buddha, which is the meaning of pervasive. What is said, and so forth, is the nature. The side of virtue is the collection of virtue, because all virtuous dharmas are included by this generation of the mind of enlightenment, therefore the side of virtue is the very nature of what can be combined. The particularly excellent ones are those who are universally gathered by the mind of enlightenment, which are the five causes. The particularly excellent Dharma is that which is universally gathered by the Great Vehicle. One should particularly focus on the fruit that has become, that is, what should be obtained. Therefore, one should not create obstacles, the meaning of the word is the activity of the mind of enlightenment. Thus, for the sake of generating the mind of enlightenment, to generate joy in knowing the lineage of Bodhisattvas and Mahasattvas, what is said here is, that place, and so forth. You are good, is for the sake of benefiting others. Just as the sons of the Buddhas of the past, the Bhagavan and his Shravakas, were increased, so too should we increase the sons of the Bhagavan, the Bodhisattvas, with the Bhagavan and his Shravakas, this is the meaning of repaying kindness.
Tibetan
སྔོན་གྱི་ཉིད་ནི་སྔོན་གྱི་རྣམས་སོ། །ཚངས་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་དེ་ལ་ཕན་པར་སྤྱོད་པ་ནི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའོ། །གང་དག་ཅེས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་ནང་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཅན་དུ་མ་ལྟུང་བའི་ཇི་ལྟ་བའི་དོན་ནོ། །མ་རྟོགས་ཞེས་པའི་གཞུང་ཡང་ཁ་ཅིག་གིས་གདམས་ཞེས་པ་ནི་བསྟན་པའི་སྒྲ་ཞེས་པ་དང༌། སྐད་ཀྱི་དབྱིངས་དོན་དུ་མ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བྱ་བ་ནི་གདམས་པར་བྱ་བས་རྗེས་སུ་བསྐོར་བར་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་བསྟན་པར་བྱ་ཞེས་པའི་ཕྱི་མའི་ཚིག་གཉིས་པ་ཡང་དག་པའི་སྒྲ་ནི་དོན་ཡང་དག་པའོ། །བདག་ཅག་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་རང་དང་རིས་མཐུན་པ་རྣམས་ལ་ཡང་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལེགས་པ་ནི་གཡོ་བ་མེད་པས་ཉན་པ་ལའོ། །རབ་ཏུ་ནི་གཡེང་བའི་ཡིད་ཀྱིས་སོ། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ལ་བསྟན་པར་བསྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་ཡིད་ལ་བགྱིད་པ་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པ་དག་གིས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཞེས་པ་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ལའོ། །གནས་པར་བྱ་བ་ནི་སྤྱད་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་གསུངས་པ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འཕགས་པ་རྣམས་ལ་བདེན་པ་ཉིད་དང༌། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཉིད་ལས། བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་དང་འགོག་པ་དང་ལམ་མོ། །ནད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་དེའི་ངེས་པར་ཟད་པའི་སྨན་ཚོལ་བ་བཞིན་གྱི་རིམ་པ་སྟེ། གཉི་ག་ལ་ཡང་བདག་མེད་པར་བསྟན་པའི་སྐབས་སུ་སྒྲིབ་པ་གཉིས་སྤངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་འགོག་པའི་བདེན་པ་དོན་དམ་པ་ལ། གསུམ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཞེས་པའི་གཉིས་པོ་ཉིད་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་ཡབ་སྲས་མཇལ་བའི་མདོ་སྡེར། རྣམ་པར་བལྟ་དཀའ་བདེན་པ་འདིར་ནི་མཁས་རྣམས་ཀྱིས། །རང་གིས་མཐོང་འགྱུར་གཞན་གྱིས་མཉེན་སོགས་རྣམས་ཀྱིས་མིན། །ཀུན་རྫོབ་དང་ནི་གང་ཡང་དེ་བཞིན་དོན་དམ་ལས། །བདེན་པ་གསུམ་པོ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་མིན། །ཞེས་ཏེ། ཉན་ཐོས་རྣམས་ལས་ནི་འཁོར་བ་ལས་ཡིད་བྱུང་བའི་དོན་དུ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཙམ་ལ་གཞུག་པའི་ རྣམ་པ་བཞི་པོ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་བའི་འཁོར་བ་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ནི་ཀུན་འབྱུང་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་ཟད་པ་ནི་འགོག་
Chinese
先前的即是先前的那些。梵行是对于寂灭，于彼有利益的行持是梵行。何者，是指在分别之中，不堕入颠倒之境的如实之义。未证悟之论典中，有些说“གདམས（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”是教导之声。因为声音的体性包含多种意义，所以应当随顺的，是应当教导的，应当随之转的是应当随之教导的，后面的两个词，正确的词语是意义正确。我们声闻们也对和自己同类的人也使用自己的称谓。善好是指不动的听闻。极度是指散乱的心。为了在不颠倒之处显示并成立，以作意、思考和禅修等。般若波罗蜜多是指通达道。应当安住的是应当行持的。其中，就声闻的见道而言，所说的是，空性等等。对于圣者们来说，是真实，是不颠倒。对于凡夫来说，不是，这是圣者的四谛：苦、集、灭、道。如同因疾病而痛苦的人寻求必定能止息的药物一样的次第。在两者都显示无我的场合，具有断除二障之特征的灭谛是胜义谛。三是世俗谛，这两个本身就是二谛。如《父子相会经》中所说：此真实极难见，智者方能自证悟，他人岂能以觉受。世俗谛与胜义谛，三谛之中无丝毫。因此，对于声闻来说，为了从轮回中生起厌离心，而安立的只是人无我的四种相。其中，苦是指苦苦、坏苦和行苦所苦的轮回者的蕴，苦的因是集。
English
The previous ones are the previous ones. Brahmacharya is the practice that benefits Nirvana; that is Brahmacharya. "What" refers to the meaning of "as it is" without falling into a state of reversal within distinctions. In some texts of non-realization, it is said that "གདམས（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）" is the sound of teaching. Because the nature of sound contains many meanings, what should be followed is what should be taught, and what should be followed is what should be taught. The latter two words, the correct word is the correct meaning. We, the Shravakas, also use our own terms for those who are similar to us. Goodness refers to listening without moving. Extremely refers to the distracted mind. In order to show and establish in the non-inverted place, through attention, thinking, and meditation, etc. Prajnaparamita refers to the understanding of the path. What should be dwelt in is what should be practiced. Among them, in terms of the path of seeing of the Shravakas, what is said is emptiness, etc. For the noble ones, it is truth, it is non-inverted. For ordinary people, it is not, this is the noble four truths: suffering, origin, cessation, and path. It is like the order of a person suffering from illness seeking medicine that can surely stop it. In the case where both show selflessness, the truth of cessation, which has the characteristic of eliminating the two obscurations, is the ultimate truth. Three is the conventional truth, these two themselves are the two truths. As it is said in the Sutra of the Meeting of Father and Son: This truth is extremely difficult to see, only the wise can realize it themselves, how can others perceive it? Conventional truth and ultimate truth, there is not a bit in the three truths. Therefore, for the Shravakas, in order to generate renunciation from samsara, only the four aspects of the selflessness of the person are established. Among them, suffering refers to the aggregates of the samsaric beings who are tormented by the suffering of suffering, the suffering of change, and the suffering of conditioning, the cause of suffering is origin.