Tibetan
པས་གསུངས་པ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་ལམ། །སྟོན་པས་འདིར་ནི་བཤད་པ་གང༌། །བློ་དང་ལྡན་པས་མཐོང་འགྱུར་གྱི། །གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཞེས། །ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་ཡི་བདག་ཉིད་ཅན། །མདོ་དོན་དྲན་པ་ལ་བཞག་ནས། །བདེ་བླག་ཏུ་ནི་རྟོགས་འགྱུར་བ། །ཞེས་བྱ་རྩོམ་པའི་དགོས་པའོ། །ཞེས་ཏེ། བགྲོད་པར་བྱ་བས་ལམ་ཞེས་པ་སྟེ། གཙོ་བོ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ཡི། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཐོབ་པའི། །རིན་ཆེན་སྒྲོམ་ཕྱེ་ལྟ་བུ་ལ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ཡང་དག་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །འདིས་བགྲོད་པར་བྱེད་ཅེས་པས་ན་ལམ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཕལ་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ་ཁོངས་སུ་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དྲུག་འདུས་པའོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་ངོ་བོའི་ལམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་སྡེ་རིན་པོ་ཆེ་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་དུ་མི་ཆུད་པས་ན་བློ་དང་ལྡན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སོ། །མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་དགོས་པའི་ཡང་དགོས་པའོ། །དེ་ཡང་མདོའི་དོན་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཐོས་པ་ཉིད་བསམ་པས་དྲན་པ་ལ་བཞག་ཅིང༌། ཆོས་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་གདམས་ངག་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཅུའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་དེའི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདེ་བླག་ཏུ་རྗེས་སུ་གནས་པར་འགྱུར་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཐོབ་པ་བྱེད་པའི་ཐབས་ལ་རྗེས་སུ་གནས་པ་ནི་མདོ་བརྩམ་པའི་དགོས་པའོ། །འབྲེལ་པ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་དེ་གོ་སླ་བ་ཁོ་ནའོ། །འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བསྡུ་བར་བྱ་ཞེས་པ་སྟེ། གླེང་ གཞིའི་གོ་སྐབས་ཡིན་གྱི་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེའི་ལུས་ཉིད་འདི་སྐད་དུའོ། །བདག་གིས་ནི་མངོན་སུམ་དུ་ཐོས་པ་སྟེ། བླ་མ་ལས་ཕན་ཚུན་བརྒྱུད་པས་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟར་འདིར་གླེང་བསླང་བ་བསྟན་པའི་རྗེས་སུ་གླེང་གཞི་དང་དུས་གང་དང་ཡུལ་དང་སྟོན་པ་པོ་དང་འཁོར་གྱིས་འདུས་པ་སྟེ། དེ་ལ་དུས་གཅིག་ན་ཞེས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཇི་སྲིད་དུ་ཀུན་དགའ་བོ་ཞེས་པའི་བར་ནི་གོ་སྐབས་ལ། དེ་ནས་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལྷག་མ་མ་ལུས་པ་ནི་མདོ་སྡེའི་ལུས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་ཉིད་གསུངས་ཞེས་མ་བསྟན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པས་དོན་དམ་པར་ནི་བསྟན་པ་མི་སྲིད་ཅེས་པ་ལ་དགོངས་ལ། བསྟན་པའི་སྣང་བ་ནི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་དང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་བདག་པོ་ཡིས་སོ། །གང་དུ་བྱས་པ་དང་ཐོས་པའི་ཁྱད་པར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དུས་གཅིག་ནི་དུས་གཅིག་ལ་སྟེ་འདིས་ནི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཆོས་འདི་ལ་གུས་པ་བསྐྱེད་པའི་དོན་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལན་ཅིག་གསུངས་པ་ལ་བདག་ཉིད་ཐོས་པ་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་གསལ་བར་བྱས་པའོ། །བདུད་བཞི་བཅོམ་པ་དང་ལྡན་པས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏེ། ངེས་པར་བརྗོད་པ་ལན་ཕྱི་མའོ། །ཡང་ན་བདུད་བཞི་པོ་རྣམས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བཅོམ་པས་ན་བཅོམ་པ་སྟེ། བྱེད་པའི་ངེས་པའི་ཚིག་ལན་ཕྱི་མའོ། །འབྱེད་པར་བྱེད་ཅེས་པས་བཅོམ་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་དང་ལྡན་པས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་སམ། མངོན་པར་བསྟན་ཞེས་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སམ། བསྟན་པར་བྱེད་པ་ལ་ནི་རྒྱུ་རྣམས་ཁོ་ན་བྱེད་པ་ཉིད་རྣམ་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཚོགས་པ་དབང་ཕྱུག་དང་གཟུགས་བཟང་དང་གྲགས་པ་དང་དཔལ་དང་ཡེ་ཤེས་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་དྲུག་གོ །དེ་ལ་དབང་ཕྱུག་ནི་གཞན་དབང་མ་ཡིན་པ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་ཚོགས་པས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཚོགས་པ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་ལྷམ་མེ་བའི་ སྐའི་ཕྱིར་རོ། །གྲགས་པའི་ཚོགས་པ་ནི་ཕྱོགས་སུ་སྒྲ་ཆེན་པོའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མང་པོ་གང་གི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་དེ་ནི་དཔལ་གྱི་ཚོགས་པ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་དཔལ་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དག་ཅིང་མ་ཆགས་ཤིང་མ་ཐོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཚོགས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཞན་གྱི་དོན་ལ་རྟག་པར་མི་དགའ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཞུགས་སོ་ཞེས་པ་ནི་འདིར་སོ་སོར་སྡུད་པར་བྱེད་ཅིང་སེམས་ཅན་འདིས་འདྲེན་པར་བྱེད་ཅེས་པས་ཆོ་འཕྲུལ་ལ། ཆོ་འཕྲུལ་
Chinese
所说的是：一切种智道，导师于此所说者，具慧者将得见，他人不能体验说。具有十种行持自性，将经义置于忆念中，便能轻易地通达。这是著述的必要。所谓“道”是指应行之道，主要是一切种智，也就是果位佛陀的法身。如《现观庄严论》中所说：“断除一切障碍已，获得一切种智者，如开珍宝之匣子，如实宣说为佛陀。”因此，以“行”来表示，道是成佛之因，即一般的一切种智，其中如何合理地包含六种现观。如此，具有因和果之自性的八现观之体性的道，是宣说般若波罗蜜多经的珍宝，因为不是菩萨的人无法理解，所以具慧者即是菩萨们。所谓“现前实现”是必要的必要。也就是说，如经中所说，将所说的听闻之义，以思维置于忆念中，法即是发心和诀窍等十种范畴所包含的八现观之详细分类，通过修持这些行持，便能轻易地随顺安住，所谓随顺安住于获得所说之方法，就是著经的必要。关系是所说和能说之事物之体性，以及所证和能证之事物之体性，这些都非常容易理解。所谓“如是”是指应如实收集，是开端的机会，而不是简略收集，经部的自体就是“如是”。我亲自听闻，不是从上师处互相传承。如此，在此显示了开端之后，就是开端的基础，以及何时、何地、导师和眷属的聚集。其中，从“一时”开始，直至
English
What was said is: The path of all-knowingness, Whatever the teacher explains here, Those with intelligence will see, Others cannot experience it. Possessing the nature of ten practices, Placing the meaning of the sutra in remembrance, One will easily understand. This is the necessity of writing. The so-called "path" refers to the path to be traveled, mainly the all-knowingness, which is the Dharmakaya of the Buddhas of the fruition. As it is said in the Ornament of Clear Realization: "Having abandoned all obscurations, One who has attained all-knowingness, Like opening a precious box, Is truly declared as the Buddha." Therefore, by expressing it as "practice," the path is the cause of attaining Buddhahood, that is, the general all-knowingness, which reasonably includes the six clear realizations. Thus, the path of the nature of the eight clear realizations, which has the nature of cause and effect, is the treasure of the Prajnaparamita Sutra, because those who are not Bodhisattvas cannot understand it, so those with intelligence are the Bodhisattvas. The so-called "actual realization" is the necessity of necessity. That is to say, as it is said in the sutra, placing the meaning of what is heard in remembrance through thought, the Dharma is the detailed classification of the eight clear realizations contained in the ten categories such as the generation of Bodhicitta and the key instructions, through practicing these practices, one can easily abide in accordance, the so-called abiding in accordance with the method of obtaining what is said is the necessity of writing the sutra. The relationship is the nature of the things to be said and the things that can be said, as well as the nature of the things to be proven and the things that can prove, these are all very easy to understand. The so-called "Thus" means that it should be collected as it is, it is the opportunity of the beginning, not a brief collection, the self of the sutra is "Thus." I heard it directly, not from the mutual transmission from the teacher. Thus, after showing the beginning here, it is the basis of the beginning, as well as when, where, the teacher and the gathering of the retinue. Among them, starting from "At one time," until
Chinese
其中“阿难陀”之间是机会。从“又”等开始是接近的集合，世尊如此说后，剩下的所有等是经部的身体。为什么世尊没有说“说了这个”呢？因为世尊没有分别念，所以从究竟上说是无法指示的。指示的显现是所化众生的福德和世尊往昔的愿力所致。将要讲述听闻和造作的差别。一时是指在同一时间，这能使所化众生对这个法生起恭敬心，世尊说一次，就清楚地表明自己是听闻和受持者。因为具有战胜四魔的能力，所以是世尊，这是词源解释的后一种说法。或者，因为以智慧战胜了四魔，所以是战胜者，这是能动词的词源解释的后一种说法。因为能辨别，所以是战胜者。因为具有智慧波罗蜜多，所以是世尊。或者，因为显现，所以是世尊。对于指示来说，只是诸因在起作用，因为是这样认为的。也就是指权力、美貌、名声、光辉、智慧和精进这六种集合。其中，权力是指不依赖于他者，因为世尊的那个集合已经断除了包括习气在内的所有障碍。美貌的集合是指以无与伦比的相好而光彩夺目的缘故。名声的集合是指在各处都有巨大声音的缘故。凡是众多圆满聚集之处，就是光辉的集合，因为对于所有世间人来说，它能成为超世间圆满欲望的光辉。智慧的集合是指从一切方面来说，具有清净、无染、无碍的智慧的缘故。精进的集合是指在一切方面，远离对他人之事的恒常不喜的缘故。“安住”是指在这里分别收集，并且以“众生由此引导”来表示神变，神变
English
The space between "Ananda" is the opportunity. Starting with "again" etc. is a close collection. After the Blessed One said this, the remaining all etc. is the body of the Sutra. Why didn't the Blessed One say "said this"? Because the Blessed One has no discrimination, so ultimately it is impossible to indicate. The appearance of indication is due to the merit of the disciples and the past aspirations of the Blessed One. The difference between hearing and creating will be explained. One time means at the same time, which can make the disciples generate respect for this Dharma. The Blessed One said it once, which clearly shows that he is the hearer and upholder. Because he has the ability to overcome the four demons, he is the Blessed One, which is the latter statement of the etymological explanation. Or, because he overcame the four demons with wisdom, he is the victor, which is the latter statement of the active verb's etymological explanation. Because it can distinguish, it is the victor. Because he has the Prajnaparamita, he is the Blessed One. Or, because of manifestation, he is the Blessed One. For indication, only the causes are at work, because it is considered so. It also refers to the six collections of power, beauty, fame, splendor, wisdom, and diligence. Among them, power means not relying on others, because that collection of the Blessed One has eliminated all obstacles including habits. The collection of beauty refers to the reason for being radiant with unparalleled marks and signs. The collection of fame refers to the reason for having a huge sound everywhere. Wherever many perfections gather, it is the collection of splendor, because for all sentient beings, it can become the splendor of supramundane perfect desires. The collection of wisdom refers to the reason for having pure, undefiled, and unobstructed wisdom in all aspects. The collection of diligence refers to the reason for being free from constant dislike of other people's affairs in all aspects. "Abiding" means collecting separately here, and using "sentient beings are guided by this" to indicate miracles, miracles.