Tibetan
་འདོགས་པ་དགག་པའི་ཚུལ་དུ་གསུངས་པ་ནི། བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་པའོ། །གང་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་པའི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ནི། གཞན་གྱི་དབང་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་ཅེས་པའོ། །གང་ཡང་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་འདི་ལྟར་མཐའ་གཉིས་སུ་བརྟགས་པས་ཞེས་པས་དབུ་མ་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་དེ། གཡང་སའི་གནས་ན་གནས་པའི་ཕྱིར། །བརླག་པར་འགྱུར་བ་གསུངས་པ་ནི། །སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་འདེབས་པའི། །མཐའ་ལ་རྟོག་པ་བརླག་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་སྟེ། འདིར་གང་ཞིག་དེ་དང་དེར་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པར་བསྟན་པ་དང༌། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་རྫོབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་སྐྱེ་བོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྐྲག་པའི་གནས་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་དོན་དུ་སྟེ། བྱིས་པ་རྣམས་གཞུག་པ་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྣམས་ལ་དེ་བཀག་སྟེ་ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། བློ་ཡིས་རྣམ་པར་ཕྱེ་བྱས་ནས། །གཞན་དབང་མེད་ཅིང་ཀུན་བརྟགས་མེད། །གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཡོད་མིན་ན། །ཇི་ལྟར་བློ་ནི་རྣམ་བརྟགས་མིན། །ངོ་བོ་ཉིད་དང་རྣམ་ཤེས་དང༌། །དངོས་པོ་དང་ནི་གནས་མེད་དེ། །རྟོག་གེ་ངན་པའི་དབང་གྱུར་པའི། །བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་རྣམས་བརྟག །ཅེས་གསུངས་ཏེ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཀྱང༌། སྟོང་ཉིད་བདག་ཉིད་གཅིག་དངོས་ལ། །སེམས་ཀྱིས་འདི་རྣམས་བརྟགས་པ་སྟེ། །བརྟགས་པ་དང་ནི་གཞན་དབང་དང༌། །དེ་བཞིན་ཡོངས་སུ་གྲུབ་ཉིད་དེ། །མ་སྐྱེས་པས་ན་ཆོས་རྣམས་ནི། །སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་རབ་ཏུ་བསྒྲགས། །ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་མདོར་བསྡུས་ན། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཅེས་སུ་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་དོན་དམ་པར་རོ་གཅིག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་དང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་རྟག་པ་དང་ཆད་པ་ལ་སོགས་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང་བྲལ་བའི་དག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་ཇི་སྲིད་ནམ་མཁའི་བར་དུ་གནས་ཏེ། དེ་ལྟར་མཐའ་གཉིས་སྤངས་ནས་དབུ་མའི་ལམ་ལ་གནས་པ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དབང་ཐོབ་པ་གང་ཞིག་ཐབས་ལ་མཁས་པས་འཁོར་བ་ཀུན་ཏུ་མཐོང་ནས། དེ་འཁོར་བ་འདི་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་ལ། གང་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཡང་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པ་ཉིད་དེ་དེ་ནི་འདིའི་མྱ་ངན་ལས་འད
Chinese
所说的是以遮破增益的方式，即是说，遍计的自性是不存在的。任何世俗谛，如前所说的他起自性，并非不存在，为此所说的是，他起是存在的。任何如前所说的这样以二边来遍计，是为了进入中观的证成，因为安住于悬崖之处。所说的是将会毁灭：增益和诽谤的边执将会毁灭。意思是说： 在此，凡是显示在彼和彼处他起自性存在，以及显示诸法的生起等等，所有这些都是以世俗谛的自性，随顺众生的意愿，为了完全舍弃恐怖之处，应当理解为是考虑到引导孩童而说的。并非是胜义谛，在经部中对此进行了遮破，如圣《楞伽经》中所说：以智慧分别之后，他起不存在，遍计也不存在，如果成立的自性不存在，如何智慧不是分别？自性和识，事物和处所不存在，被恶分别所控制的孩童们会遍计这些。如是说。圣龙树也说：在空性自性一实相上，心会遍计这些，遍计和他起，以及如是圆成实性，因为无生，所以诸法是空性，如是宣说。五蕴简而言之，被称为一切诸法。如是说。因此，在胜义谛中，具有同一味道的世俗谛的自性，因为自性不存在，所以远离了异体和非异体、能取和所取、常和断等等二者的增益，清净状态的五蕴，只要虚空存在就会一直存在。如是，舍弃二边而安住于中道，并且具有这种状态的获得自在的菩萨，以善巧方便遍见轮回，他不完全舍弃这个轮回，并且安住于不执著于空性之处，这就是此处的寂灭。
English
What is said as a way of refuting superimposition is that the nature of the imputed is non-existent. Whatever is conventionally true, the nature of the other-dependent, as previously stated, is not non-existent; for this reason, it is said that the other-dependent is existent. Whatever is said, such as "by imputing in this way to the two extremes," serves to engage in the establishment of the Middle Way, because it dwells in a place of precipice. What is said to be destroyed is: the conceptualization of extremes of superimposition and denigration will be destroyed. This means: Here, whatever shows that the nature of the other-dependent exists in this and that, and whatever shows the arising of things, etc., all of that is in accordance with the will of beings in the nature of conventional truth, for the purpose of completely abandoning the place of fear; it should be understood that it is said with the intention of guiding children. It is not ultimately true, for this is refuted in the sutras, as it is said in the noble *Laṅkāvatāra Sūtra*: "Having discriminated with wisdom, the other-dependent does not exist, and the imputed does not exist. If the nature of the established does not exist, how is wisdom not discriminated? Nature and consciousness, things and places do not exist; children controlled by evil discriminations impute these." Thus it is said. The noble Nāgārjuna also said: "On the one reality of emptiness as self, the mind imputes these: the imputed and the other-dependent, and likewise the perfectly established. Because of non-arising, the dharmas are emptiness, thus it is proclaimed. The five aggregates, in brief, are called all dharmas." Thus it is said. Therefore, in ultimate truth, the nature of conventional truth, which has one taste, because the nature does not exist, is free from the superimposition of the two, such as different and non-different, grasper and grasped, permanent and impermanent, etc. The five aggregates in a pure state will remain as long as space exists. Thus, having abandoned the two extremes and abiding in the Middle Way, and whatever bodhisattva who possesses this state of empowerment, seeing all of saṃsāra with skillful means, does not completely abandon this saṃsāra, and abides in that which does not closely perceive emptiness, that is the passing beyond sorrow here.
Tibetan
ས་པ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའོ། །གསོལ་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མ་ལུས་པའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟར་འདོད། གང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་གང་ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་གང་ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་གཉིས་དང༌། གང་ཡང་སྤྲོས་པ་མེད་པ་སྟེ། འདི་རྣམས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་མ་ལུས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ།། རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་ལས་དང་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་གཞག་ཅེས་པ་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་བ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མ་ཤེས་ནས། སེམས་ཅན་རྣམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལས་བྱས་པས་ཇི་ལྟར་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་རྟག་པ་དང་བདེ་བ་དང་བདག་དང་གཞན་གྱི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་བཞི་ནི་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ། དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྤང་བ་ལ་འགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་ལ་དེས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ལས་དང་དོན་དམ་པར་མ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་སྐྲའི་རྩེ་མོ་བྱེ་བར་གཤེགས་པའི་ཆ་ཤས་ཙམ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ་གང་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལས་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ཞེས་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ལ་འགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །གང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཉམ་པ་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་ཀྱི་དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བ་ལ་འགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །གལ་ཏེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྟེ་དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་དེ་མ་ཤེས་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་ལས་བྱས་ནས་བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྤོང་བའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་ལ་སྤྱོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་བར་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཚོགས་ལ་འགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འདི་དག་ཉིད་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ
Chinese
不舍弃一切也。请问，由于无分别，如何安立无余之体性？凡是色等一切诸法，无论是它们的空性，无论是它们的如是实有和非实有二者，无论是无戏论，在这些之中，就是无分别的无余之体性。 善现请问：对于非实有自性的诸法，如何安立业和果报？世尊开示说：如果众生没有了知一切诸法为非实有自性，以颠倒错乱所引发的分别念造作了业，如何能获得业的果报呢？对此，常、乐、我、净四颠倒，是对有情补特伽罗无我的相违品；执著实有，是对法无我的相违品，这即是安立在舍弃颠倒错乱上的事业。颠倒错乱的众生，对于业明显地积聚，由此完全被烦恼所染污，这只是世俗谛中的业，而在胜义谛中则不是。实有如同毛发尖端分成百万份的微尘那样，连少许也不存在，而安立在何处而能起作用呢？这就像梦境和幻术等一样，这即是安立在了知颠倒错乱和非实有之上的事业。诸法的平等性，即是真如、真实边际和涅槃，这也是以世间的名言而安立，但在胜义谛中则不是，因为是不可言说的。这即是安立在清净之上的事业。如果一切法都如梦境一般，是非实有的，即使如此，如果众生不了知，执著实有而造作了业，就会趣向善趣和恶趣。为了舍弃他们的颠倒错乱，菩萨的僧团所行持的，直到现前菩提之间，都会使众生完全成熟。这即是安立在清净的僧团之上的事业。世尊开示说：这些就是现证。
English
Not abandoning everything. Please tell me, how is the nature of non-remainder established due to non-discrimination? Whatever all phenomena such as form, whether it is their emptiness, whether it is their suchness, both real and unreal, and whether it is non-elaboration, in these, it is the nature of non-remainder without discrimination. Subhuti asked: How are actions and results established for phenomena that are non-existent in nature? The Blessed One said: If sentient beings do not know that all phenomena are non-existent in nature, how can they obtain the results of actions by performing actions with discriminating thoughts aroused by perverted views? In this regard, the four perverted views of permanence, happiness, self, and purity are the opposite of the selflessness of individuals. Attachment to reality is the opposite of the selflessness of phenomena. This is the activity of establishing the abandonment of perverted views. Sentient beings with perverted views clearly accumulate actions, and are completely defiled by them. This is action in conventional truth, but not in ultimate truth. Reality is like a hair tip divided into a million parts, not even a little exists. Where is it established and able to function? This is like dreams and illusions, and so on. This is the activity of establishing the knowledge of perverted views and non-existence. The equality of all phenomena, suchness, the ultimate limit, and nirvana, are also established by worldly terms, but not in ultimate truth, because they are inexpressible. This is the activity of establishing purification. If all phenomena are like dreams, that is, non-existent, even so, if sentient beings do not know this, and cling to reality and perform actions, they will go to happy and unhappy realms. In order to abandon their perverted views, the conduct of the Bodhisattva Sangha will completely ripen sentient beings until they attain enlightenment. This is the activity of establishing the pure Sangha. The Blessed One said: These are the realizations.