Tibetan
ནི་དོན་གྱི་དབང་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཉིད་ལ་ཞེས་པ་ནི་མཐའ་གཅིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལའོ། །གཞན་གྱིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཟབ་མོ་ནི་སྒོམ་པ་དང་སྒོམ་པ་པོ་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དངོས་པོ་དང༌། དེ་ལ་དམིགས་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་དངོས་པོར་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པའོ། །འདིར་ནམ་མཁའ་སྒོམ་པ་ནི་ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་མི་སྒོམ་པ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་ཆགས་པ་མེད་པར་སྒོམ་པ་འདི་དག་གིས་ཀྱང་མཐའ་ཡས་པ་སྒོམ་པའོ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དམིགས་པ་ལ་གེགས་མེད་པ་དེ་ཆོས་རྣམས་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་པ་མ་ཡིན་སྒོམ་པ་མ་ཡིན་ལ། ཡོད་པ་སྒོམ་པའང་མ་ཡིན་ཞིང༌། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལའང་མ་ཡིན། གཉི་ག་མ་ཡིན་པའང་སྒོམ་པ་མིན་ཞེས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པའི་སྒོམ་པའོ། །ཉེ་བར་བརྟག་པར་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའོ་ཞེས་པ་ནི་ཉེ་བར་དམིགས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །གང་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དུའོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ཉིད་ནི་དམིགས་པ་མེད་དོ། །གཞོལ་བ་དང་བབ་པ་དང་འབབ་ པ་ནི་སྒྲའི་རྟེན་གྱི་དོན་ལ་སྟེ། སྦྱོར་བ་དང་དངོས་གཞི་དང་རྗེས་ཀྱི་དབྱེ་བས་སོ། །རྒྱུད་ཅེས་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་དོ། །ནམ་མཁའ་ལ་གཞོལ་བ་ཞེས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལའོ། །འདི་ལྟར་ཞེས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལའོ་ཞེས་པ་ནི་ལྷག་མའོ། །དེ་ལྟར་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཉིད་ལ་གང་དུ་ཡུལ་དང་དུས་ཀྱི་ཚད་གཟུང་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་གཞལ་དུ་མེད་པའོ། །དེ་ཉིད་ཚད་དང་བྲལ་བས་ཚད་མེད་པ་སྟེ། དེ་ནི་གཟུགས་ནས་ནི་སྲིད་དུ་མི་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་པའི་བར་རོ། །ཐོབ་པ་ནི་ཚིགས་ཀྱི་ལམ་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་མོ། །ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་མོ། །ལམ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་བསམ་གཏན་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་མོ། །ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་མོ། །ཡེ་ཤེས་ནི་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོའི་ཆུང་ངུའི་ལམ་མོ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཆུང་ངུའི་འབྲིང་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲིང་གི་ལམ་མོ། །སྐྱེ་བ་ནི་ཆེན་པོའི་
Chinese
关于意义方面，所谓“佛的境界”，是指唯一不变的自性。所谓“他人”等等，是指专门要做的自性。所谓“善现启请”等等，深奥是指对于禅定、禅定者和所禅定之物的般若波罗蜜多的事物，以及对它们的专注，不执着于完全成就的事物。这里观修虚空，就是不观修这一切法，因为一切法都是空性并且味道相同。因此，通过这些无执着的观修，也是在观修无边无际。一切法对于专注没有障碍，那是因为它们不异于一切法。不是观修有，不是观修无，也不是有和无，也不是二者都不是观修，这指的是无所执着的观修。所谓“应当详细观察的是应当了解的”，指的是没有专注的自性。所谓“任何”等等，指的是没有显现执着是自性。所谓“善现启请”等等，分别念本身就是没有专注。倾注、降临和落下是指声音所依的意义，通过结合、正行和后续的区分。所谓“相续”，是指心相续。所谓“倾注于虚空”，是指如同虚空般的遍知。所谓“如此”，是指般若波罗蜜多，这是剩余的部分。因此，如同虚空般，由于无法衡量处所和时间的界限，所以是不可衡量的。它本身因为脱离了界限所以是无量的，那就是从色到非存在之间。获得是指在段落的道上现证，是加行道。领会是指见道。道是指世间的禅定，以及专注无色界的世间修道。道的果实是指超世间的修道。智慧是指小之又小等等的自性之小的道，识是指小之中的等等的相之中的道。生是指大的
English
Regarding the meaning, the so-called "Buddha's realm" refers to the sole and unchanging nature. The so-called "others" and so on, refer to the nature of what is specifically to be done. The so-called "Subhuti's request" and so on, profound means that with respect to the objects of Prajnaparamita, which are meditation, the meditator, and the object of meditation, and the focus on them, there is no attachment to things that are completely accomplished. Here, meditating on space means not meditating on all these dharmas, because all dharmas are emptiness and have the same taste. Therefore, through these non-attached meditations, one is also meditating on the infinite. All dharmas have no obstruction to focus, because they are not different from all dharmas. It is not meditating on existence, not meditating on non-existence, nor on existence and non-existence, nor on neither of the two, which refers to meditation without attachment. The so-called "what should be examined in detail is what should be understood," refers to the nature of non-focus. The so-called "anything" and so on, refers to the absence of manifest attachment as the nature. The so-called "Subhuti's request" and so on, discrimination itself is without focus. Pouring, descending, and falling refer to the meaning of the basis of sound, through the distinction of combination, main practice, and subsequent practice. The so-called "continuum" refers to the mind continuum. The so-called "pouring into space" refers to the omniscient nature like space. The so-called "like this" refers to the Prajnaparamita, which is the remainder. Therefore, like space itself, because the limits of place and time cannot be measured, it is immeasurable. It itself is limitless because it is free from limits, that is, from form to non-existence. Obtaining refers to the realization on the path of sections, which is the path of joining. Comprehending refers to the path of seeing. The path refers to worldly concentration, and the worldly path of meditation that focuses on the formless realm. The fruit of the path refers to the supramundane path of meditation. Wisdom refers to the path of smallness of nature, such as the smallest of the small, and consciousness refers to the path of middleness of characteristics, such as the middle of the small. Birth refers to the great
Tibetan
ཆུང་ངུའི་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཆེན་པོའི་ལམ་མོ། །འཇིག་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་ཐབས་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་ལམ་མོ། །འབྱུང་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཐོབ་པའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་མོ། །འགྲིབ་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པས་དབེན་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་མོ། །འགགས་པ་ནི་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་དང༌། བར་ཆད་མེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་མོ། །སྒོམ་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་འཇོམས་པར་བྱ་བའི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཇོམས་པ་པོའོ། །རྣམ་པར་སྒོམ་པ་ནི་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་མི་སྐྱེ་བ་དང་ཟད་པ་ཤེས་པའོ། །ཡུལ་ནི་ཡུལ་ཐུན་མོང་ལའོ། །ཕྱོགས་ནི་བྱེ་བྲག་གོ །འདི་རྣམས་ལ་ཡུལ་དང་དུས་ཀྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ལ། གཞལ་དུ་མེད་པ་ནི་དེའི་ངོ་བོ་དང་མི་སྦྱོར་པའི་སྦྱོར་བའོ། །གཞན་དུ་ན་ཞེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཚད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ ཉིད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་བའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པར་རྟོགས་པས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ། གཞན་དུ་ནི་འདི་དང་གཟུགས་ཞེས་པའི་སྒྲས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་བརྗོད་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་འགལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟར་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཟབ་མོ་ཞེས་པ་ནི་མོས་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཏིང་དཔག་པར་དཀའ་བ་ནི་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཀྱང་མ་ཡིན་པའོ། །བལྟ་བར་དཀའ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་པའོ། །རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པས་སོ། །དོན་གྱི་དབང་དུ་ནི་དེའི་རྒྱུས་བརྩོན་པ་ཆུང་བ་ཉིད་ལ་གཞོལ་བར་མཛད་པ་ནི་དམན་པས་ཀུན་ཏུ་སྤངས་པའོ། །གང་དུ་སུས་ཀྱང་མིན་ཞེས་པ་ནི་བྱ་བ་དགག་པའོ། །ནམ་མཁའ་ཞེས་པས་ནི་ལས་སོ། །བདག་ཅེས་པས་ནི་བྱེད་པ་པོའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བ་རྣམས་ལ་འོང་བ་མེད་པས་སོ། །འགྲོ་བ་མེད་པ་ནི་སྤང་བྱ་རྣམས་ལའོ། །མི་མཐུན་པའི་ཞེས་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་སྟེ། གང་དུ་གཟུང་དུ་མེད་པ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་ཡིད་ཆེས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ངོ་བོ་ཉི
Chinese
小等的自性是大的道。毁坏是修道时，以断除烦恼的方法的加行道。生起是断除烦恼后，获得解脱的无间道。衰减是远离烦恼，现证智慧的解脱道。止息是能断除包含习气的障碍的加行，以及无间和解脱道的自性的特殊之道。修习是金刚喻定，是能摧毁所应摧毁的一切障碍的摧毁者。如实修习是究竟道，是知晓不生不灭。境是共同的境。方是差别。这些由于处所和时间不能遍及，所以不具足量。不可衡量是与其自性不相应的加行。另外，说的是色等的自性，因为色等具有量。色等即一切遍知性，因为瑜伽士在世俗中了知色等与空性一味，即是成佛。另外，此和色等词语表达了色等的法性，因此没有相违，这是如此所缘的自性。从那以后等等，甚深是因为难以信解。难以测度深浅是因为即使用思惟的智慧也不行。难以观看是因为即使用世间的禅定也不行。难以证悟是因为用出世间（的智慧）也不行。就意义而言，以其因由而趋向于微小的精进，是完全舍弃了下劣。无论何处，无论何人都不行，这是遮止了行为。虚空指的是业。我指的是作者。一切法是因为对于所应获得的没有到来。没有行去是对所应断除的。不相符指的是不颠倒，因为对于不可执取的进行分别。如此世间人相信颠倒是不相符的自性。
English
The nature of smallness, etc., is the path of greatness. Destruction is the path of application, which is the method of abandoning afflictions on the path of meditation. Arising is the path of no obstruction, which is the attainment of liberation by abandoning afflictions. Diminution is the path of liberation, which is the manifestation of wisdom devoid of afflictions. Cessation is the path of distinction of the nature of application, which eliminates obscurations together with predispositions, as well as the paths of no obstruction and liberation. Meditation is the vajra-like samadhi, which is the destroyer of all obscurations to be destroyed. Truly meditating is the ultimate path, which is knowing non-arising and non-cessation. Object is the common object. Direction is the distinction. These are not pervasive by place and time, therefore they do not possess measure. Immeasurable is the application that does not correspond to its nature. Furthermore, it refers to the nature of form, etc., because form, etc., possess measure. Form, etc., is all-knowingness itself, because in the conventional truth of yogis, form, etc., is realized as being of one taste with emptiness, which is Buddhahood. Furthermore, this and the term "form" express the dharmata of form, etc., therefore there is no contradiction, this is the nature of such an object of focus. From then on, etc., profound is because it is difficult to believe. Difficult to fathom the depths is because it is not even possible with the wisdom of thought. Difficult to see is because it is not even possible with worldly meditation. Difficult to realize is because of the supramundane (wisdom). In terms of meaning, to incline towards small effort due to its cause is to completely abandon inferiority. Nowhere, no one can do it, this is the negation of action. Space refers to karma. Self refers to the agent. All dharmas are because there is no coming to what should be attained. No going is towards what should be abandoned. Incompatible refers to non-inverted, because of conceptualizing what is ungraspable. Thus, worldly people believing in inversion is the nature of incompatibility.