English
Meditating on all the laws of conduct is the entry to be made. Going to various Buddha-fields with the six superknowledges, making offerings to the Buddhas there, listening to the Mahāyāna Dharma from them, completely maturing sentient beings, and purifying one's own Buddha-field is the entry of the six superknowledges. Attaining omniscience and turning the wheel of Dharma, being praised by all the Buddhas of the ten directions, is the entry of omniscience, and the practice of entry is also complete. Regarding the practice of accumulation, it is said in the treatises: The six, such as generosity, etc., Calm abiding and insight together, Whatever path is coupled, And whatever skillful means, Mind and merit, Path and dhāraṇī and the ten bhūmis, Know that these are the order Of the practice of the accumulation of antidotes. Thus it is said, at the end of the accumulations, individually understanding whatever is the nature of how things exist, is the accumulation of love, etc. Among these, for those born in hells, pretas, and animals, all suffering is completely pacified, and faith in the Buddhas, and the wish to be born as gods and humans, is the accumulation of birth. The six perfections of the six accumulations, such as generosity, are those very ones. The third accumulation, the union of calm abiding and insight, is like the practice of armor. Whatever, with a mind endowed with omniscience, engages in the perfections in a non-objective way, and causes others to also truly hold them, is the accumulation of skillful means. Whatever completely knows the twenty emptinesses is the accumulation of wisdom. These are also extensively taught in the Great Mother Sutra of the Bhagavat: Inner emptiness.
Tibetan
ན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། འདི་དག་རེ་རེའི་རིགས་པ་ཡང་ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པ་མེད་པ་དང༌། འཇིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་རང་བཞིན་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདི་དག་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་རང་གི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་རྟག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་པ་ཡང་ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པ་དང༌། འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་དེ་དག་གོ །དེ་བས་ན་དེ་ནི་དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེས་དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་གང་ལས་སྐྱེས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདིའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གང་ལས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་བ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་དྲུག་སྟེ། དེ་དག་གིས་ནི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཕྱིའི་ཆོས་རྣམས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དྲུག་སྟེ། དེ་དེ་དག་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །མིག་ལ་སོགས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། །དེའི་ཡུལ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་མིག་ལ་སོགས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་དེའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཕྱོགས་རྣམས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དོན་དམ་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ་དེ་དེས་སྟོང་པ་ནི་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །འདུས་བྱས་ནི་འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཏེ་དེ་དག་གིས་སྟོང་པ་ནི་འདུས་ བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །གང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འགག་པ་མེད་པ་དང༌། །གནས་པ་མེད་པ་དང༌། །མི་འགྱུར་བ་ཉིད་དེ་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཏེ་དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །གང་གི་མཐའ་མི་དམིགས་པ་དེ་ནི་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟེ། །དེ་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །གང་ལ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་དེ་ལ་དབུས་ཀྱི་དངོས་པོ་འོང་བ་དང་འགྲོ་བ་མེད་པས་ཐོག་མ་དང་བར་དང་ཐ་མ་ཡང་མེད་དེ། །དང་པོ་དང་བར་མ་དང་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉི
Chinese
自身空性，不可得空性，无事物自性空性，事物空性，无事物空性，自性空性，他性空性。这些每一个的道理，也是没有真实存在的，因为没有坏灭。那是什么原因呢？因为它的自性是那样的缘故。因为这些如何如理地以自己的自性是什么，那本身就是空性，因为是常有的自性。常有也不是真实存在的，也不是坏灭的法性，因为它们的自性是那两种形态。因此，那是它的空性。那是什么原因呢？这被称为它由它而生的空性，是句子的结尾。以“此之自性”等显示了不从任何事物而生。其中，内部的法是眼等六处，它们是内空性。外部的法是色等六处，它们是那些的空性，空性。眼等是色等的空性，是它的境的空性之义。色等也是由眼等空性，是它的有境之空性之义。一切法的空性是什么，那本身就是空性，那是空性空性。大空性是方位的空性。胜义是涅槃，它由它而空是胜义空性。有为是欲界、色界和无色界，由它们而空是有为空性。凡是不生不灭，不住不迁，那就是无为，它的空性是无为空性。凡是不可见边际的，那就是超越边际，那是超越边际空性。凡是没有起始和终结的，那么中间的事物就没有来和去，所以起始、中间和终结也没有。最初、中间和一切的空性是一切法空性。
English
Self-emptiness, unobtainable emptiness, emptiness of the nature of non-things, emptiness of things, emptiness of non-things, self-nature emptiness, other-nature emptiness. The reason for each of these is also that there is no real existence, because there is no destruction. What is the reason for that? Because its nature is such. Because these, how reasonably, with their own nature being what it is, that itself is emptiness, because it is the nature of permanence. Permanence is also not truly existent, nor is it the nature of destruction, because their nature is those two forms. Therefore, that is its emptiness. What is the reason for that? This is called the emptiness that arises from it, which is the end of the sentence. The phrase "the nature of this" and so on shows that it does not arise from anything. Among them, the internal dharmas are the six, such as the eye, and they are internal emptiness. The external dharmas are the six, such as form, and they are the emptiness of those, emptiness. The eye and so on are the emptiness of form and so on, which is the meaning of the emptiness of its object. Form and so on are also empty by the eye and so on, which is the meaning of the emptiness of its object. What is the emptiness of all dharmas, that itself is emptiness, that is emptiness emptiness. Great emptiness is the emptiness of directions. Ultimate truth is nirvana, and its emptiness by it is ultimate truth emptiness. Conditioned is the desire realm, the form realm, and the formless realm, and its emptiness by them is conditioned emptiness. Whatever is unborn and unceasing, un abiding and unchanging, that is unconditioned, and its emptiness is unconditioned emptiness. Whatever has no visible limit, that is beyond limit, that is emptiness beyond limit. Whatever has no beginning and no end, then the middle thing has no coming and going, so there is no beginning, middle, and end. The emptiness of the beginning, middle, and all is the emptiness of all dharmas.