Tibetan
སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པ་ནས་ངེས་འབྱུང་གི་བར་གྱི་ཆོས་སྟོན་ཀྱང༌། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མི་གོས་པའི་དཔེ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྲུལ་པས་དགོས་པ་ཐམས་ཅད་བྱེད་ཀྱང་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ མི་གོས་པ་བཞིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་གི་མཛད་པ་ནི་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ་དགེ་བའི་ཆོས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ཀྱང་དེ་ལ་མི་རྟོག་ཅིང་དེ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའི་ཚེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར། སྦྱིན་བདག་དང༌། བཏང་བ་དང༌། ལེན་པར་མི་རྟོག་ཅིང༌། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་བདག་ཀྱང་འཁོར་བ་ལས་སྒྲོལ་ཞིང་གཞན་ཡང་སྒྲོལ་བ་འདི་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་མོ། །སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ལེའུ་སྟེ་རེ་བརྒྱད་པའོ།། །།ལེའུ་འདི་ནས་མཛད་པ་གཉིས་ལས། ལས་རྣམས་ཆུད་མི་ཟ་བ་ནི། །གསོལ་བ་ཆོས་དེ་རྣམས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ལགས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་གང་ལགས། དེའི་ལེན་སྦྱིན་པ་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ཡིན་ལ། ཐོབ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སོ། །གསོལ་བ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ལ་དམྱལ་བ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། ལས་དང་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ལན་དངོས་པོ་ལ་ལས་དང་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་བྱ་བ་མེད་ཀྱང༌། སེམས་ཅན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པར་མ་ཤེས་པས་ངན་པར་སྤྱད་པས་ངན་སོང༌། ལེགས་པར་སྤྱད་པས་མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྦྱིན་པ་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དུ་སྤྱད་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱེད་དོ། །གསོལ་པ་སངས་རྒྱས་ནས་འགྲོ་བ་རྒྱུད་ལྔ་ནས་དགེ་སྡིག་ཡོད་པར་གཟིགས་སམ་མ་གཟིགས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་གཟིགས་ན་དངོས་པོར་འགྲོ། །མ་གཟིགས་ན་ལས་དང་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ཇི་ལྟ་བུ་ལུང་བསྟན་ལགས་ཀྱི་ལན། སེམས་ཅན་རྣམས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པར་མ་ཤེས་པས་བདེན་པར་བཟུང་བ་ལ་དེ་མི་བདེན་པར་བསྟན་ནས། གཟུགས་ནས་རྒ་ཤིའི་བར་དང༌། དམིགས་པ་བཅུ་གཅིག་མི་བདེན་པར་བསྟན་ཏོ། །བདེན་པའི་མཛད་པ་ཞུས་ལན་གསུམ་ལས། དང་པོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ལགས་ན། སངས་རྒྱས་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཇི་ལྟར་གྲོལ་བར་མཛད། དེའི་ལན་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་བཞིར་བསྟན་ནས་འགྲོལ་ལོ། །ཞུས་ལེན་གཉིས་པ་བདེན་པ་བཞིས་གྲོལ་ལམ། བདེན་པ་བཞི་ཤེས་པས་གྲོལ་ལ། དེའི་ལན་བདེན
Chinese
即使为众生宣讲布施乃至出离之间的法，不为安乐与痛苦所染的譬喻是，如来所化现者，即使做一切所需之事，也不为安乐与痛苦所染。菩提支分的行持，是从发起最初发心开始，到摄取善法布施波罗蜜多而行持时，也不作意于此，并且在完全舍弃之时，因为自性空，不作意于布施者、所施物和接受者。以布施波罗蜜多，自己也从轮回中解脱，并且也使他人解脱，这就是善法菩提之道。使众生完全成熟之章，第八十八（品）。此章中，两种行持中，业不虚耗是：请问，这些法是菩萨的法，那么什么是佛的法？对此的回答是，从布施到一切智之间获得，是菩萨的法，获得是佛的法。请问，一切法自性空，那么从地狱到佛的差别没有了，业和业的果报也会没有。对此的回答是，事物本身没有业和业的果报的作用，但众生因为不了解自性空，所以造恶业而堕恶趣，行善业而生善道。因此，菩萨从布施到一切智之间行持，从而成办众生的利益。请问，从佛到五道众生，您看到有善恶吗？如果佛眼看到，那就成了实有。如果没看到，那么业和业的果报如何授记呢？回答是，众生因为不了解自性空，所以执著为真实，为了显示那不是真实的，从而显示从色到老死之间，以及十一种对境不是真实的。关于真实的行持，有三个提问和回答。第一个提问是，一切法自性空，那么佛如何使众生解脱？回答是，显示一切法为四谛而解脱。第二个提问是，以四谛解脱，还是以了解四谛而解脱？回答是，以谛
English
Even when teaching the Dharma from generosity to renunciation for sentient beings, the example of not being stained by happiness and suffering is like this: the emanations of the Tathagata, even though they accomplish all that is needed, are not stained by happiness and suffering. The practice of the limbs of enlightenment is from the arising of the first thought, taking hold of it, and practicing the perfection of generosity of virtuous Dharma, yet one does not conceptualize it, and when completely abandoning it, because of emptiness of inherent existence, one does not conceptualize the giver, the gift, and the receiver. Through the perfection of generosity, oneself is also liberated from samsara, and others are also liberated; this is the path of virtuous Dharma, the path of enlightenment. The chapter on completely ripening sentient beings, the eighty-eighth (chapter). In this chapter, among the two practices, the non-wasting of karma is: Question: If these Dharmas are the Dharmas of Bodhisattvas, then what are the Dharmas of the Buddha? The answer to that is, obtaining from generosity to omniscience is the Dharma of Bodhisattvas, and obtaining is the Dharma of the Buddha. Question: If all Dharmas are empty of inherent existence, then there is no difference between hell and Buddha, and karma and its results will also be nonexistent. The answer to that is, although things themselves do not have the function of karma and its results, sentient beings, because they do not understand emptiness of inherent existence, create evil deeds and fall into lower realms, and perform virtuous deeds and are born in higher realms. Therefore, Bodhisattvas practice from generosity to omniscience, thereby accomplishing the benefit of sentient beings. Question: From the Buddha to the five types of beings, do you see the existence of virtue and non-virtue? If the Buddha's eye sees it, then it becomes real. If it does not see it, then how are karma and its results prophesied? The answer is, sentient beings, because they do not understand emptiness of inherent existence, grasp at it as real, and in order to show that it is not real, they show that from form to old age and death, and the eleven objects of focus are not real. Regarding the practice of truth, there are three questions and answers. The first question is, if all Dharmas are empty of inherent existence, then how does the Buddha liberate sentient beings? The answer is, by showing all Dharmas as the Four Noble Truths, they are liberated. The second question is, are they liberated by the Four Noble Truths, or are they liberated by understanding the Four Noble Truths? The answer is, by the Truths