Tibetan
་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཡིད་ལ་ཟུང་ཤིག་དང་ངས་བཤད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་སྦྱོར་བ་པོ་རྙེད་པར་དཀའ་བ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། གཟུགས་ལ་སོགས་ལ་མི་གནས་ཕྱིར། །དེ་ལ་སྦྱོར་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཡི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཟབ་ ཕྱིར། །དེ་རྣམས་གཏིང་དཔག་དཀའ་བའི་ཕྱིར། །དེ་དག་ཚད་ནི་མེད་ཕྱིར་དང༌། །ཚོགས་ཆེན་ཡུན་རིང་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། །ལུང་བསྟན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཉིད་དང༌། །ངེས་འབྱུང་བར་ཆད་མེད་བཅས་དང༌། །བྱང་ཆུབ་ཉེ་དང་མྱུར་བ་དང༌། །གཞན་འདོན་འཕེལ་མེད་འགྲིབ་མེད་ཕྱིར། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་སོགས་མི་མཐོང༌། །གཟུགས་སོགས་བསམ་མི་ཁྱབ་མི་མཐོང༌། །གཟུགས་སོགས་དེ་ཡི་མཚན་མ་དང༌། །དེ་ཡི་ངོ་བོར་རྣམ་མི་རྟོག །འབྲས་བུ་རིན་ཆེན་སྦྱིན་བྱེད་དང༌། །དེ་ནི་དག་པ་མཚམས་དང་བཅས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ལ། དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བའོ། །དེ་གང་ཞེ་ན། རྣམ་པར་སྦྱོར་བར་བཅས་པ་ཞེས་གོང་དུ་བསྟན་པ་དེ་ལ་རྣམ་པར་བསྟན་ནས་སྦྱོར་བའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་ལ་མི་གནས་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ལ་མི་གནས་པ་ནི་སྦྱོར་བའོ། །གང་ཀཽ་ཤི་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་གནས་པའི་སྦྱོར་བ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་སྦྱོར་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་སྦྱོར་བ་བཀག་པའི་སྤྱོར་བ་སྟེ། གང་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། དབུས་སུ་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་གསུངས་སོ། །དེ་ཡི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཟབ་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཟབ་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཟབ་བོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཟབ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་ཟབ་པའི་སྦྱོར་བ་གསུངས་སོ། །དེ་རྣམས་གཏིང་དཔག་དཀའ་བའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གཏིང་དཔག་དཀའ་བའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་གཏིང་དཔག་དཀའ་བའོ། །གང་གསོལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། གཏིང་དཔག་དཀའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གཏིང་དཔག་དཀའ་བའི་སྦྱོར་བ་གསུངས་སོ། །དེ་དག་ཚད་ནི་མེད་ཕྱིར་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཚད་མེད་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཚན་མེད་པའོ། །གང་གསོལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཚད་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་ པར་གྱིས་ནི་ཚད་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་གསུངས
Chinese
从名为“帝释天”开始，到“专心听，我来说”之间，是难以找到作者的。在修持的掌握中，因为不住于色等，因此，为了遮止对它的修持，因为它的真如甚深，因为那些难以测度，因为那些没有边际，因为长期领悟大集，因为预言故不退转，因为具有出离无有障碍，因为菩提临近且迅速，因为度化他众无增无减，因为不见法与非法等，因为不见色等思不可及，因为色等是它的相，不分别它的自性，因为施予珍贵果实，因为它是清净且有界限的。如是说，其中“那”是指修持。那是什么呢？因为是与分别修持相关，所以在上面已经显示了，这是分别显示修持的场合。因为不住于色等，所以说不住于色等是修持。从“何者 कौशिका (梵文天城体，kauśika， कौशिका，汉语字面意思：憍尸迦)”开始，到“不见一切种智”之间，说了不住于色等的修持。因为遮止对它的修持，所以说遮止对色等的修持的修持，即从“何者 善现 (梵文天城体，subhūti， सुभूति，汉语字面意思：须菩提) 复次”开始，到“不见于中间”之间，说了不住于色等的修持。因为它的真如甚深，所以说因为色等的真如甚深，世尊不甚深。从“那时 具寿 (梵文天城体，āyuṣmat， आयुष्मत्，汉语字面意思：具寿)”开始，到“甚深”之间，说了甚深的修持。因为那些难以测度，所以说因为色等难以测度，世尊难以测度。从“何者 请问”开始，到“难以测度”之间，说了难以测度的修持。因为那些没有边际，所以说因为色等没有边际，世尊没有相。从“何者 请问”开始，到“无量”之间，说了无量的修持。
English
From the beginning with the words "Lord of the Gods, Indra," up to the words "Pay attention and I will speak," it is indeed difficult to find the author. Having mastered the practice, because it does not abide in form, etc., therefore, to prevent practice upon it, because its Suchness is profound, because those are difficult to fathom, because those are without limit, because of long-term realization of the great assembly, because of prophecy and non-reversal, because of definite emergence without obstacles, because enlightenment is near and swift, because of liberating others without increase or decrease, because one does not see dharma and non-dharma, etc., because one does not see form, etc., which are inconceivable, because form, etc., are its characteristics, one does not distinguish its essence, because it bestows precious fruits, because it is pure and has boundaries. As it is said, "that" refers to practice. What is that? Because it is related to differentiated practice, it has been shown above that this is the occasion for differentiated display of practice. Because it does not abide in form, etc., it is said that not abiding in form, etc., is practice. From "Who, Kausika" to "omitting the all-knowingness" it is said that not abiding in form etc. is practice. Because of preventing practice upon it, it is said that preventing practice upon form etc. is practice, that is, from "Who, Subhuti, furthermore" to "omitting the middle" it is said that not practicing upon form etc. is practice. Because its Suchness is profound, it is said that because the Suchness of form etc. is profound, the Bhagavan is not profound. From "Then, the venerable one" to "profound" it is said that profound practice. Because those are difficult to fathom, it is said that because form etc. are difficult to fathom, the Bhagavan is difficult to fathom. From "Who, please ask" to "difficult to fathom" it is said that difficult to fathom is practice. Because those are without limit, it is said that because form etc. are without limit, the Bhagavan is without characteristics. From "Who, please ask" to "immeasurable" it is said that immeasurable is practice.
Tibetan
་སོ། །འདིར་དང་གི་སྒྲ་ཁོང་ནས་དབྱུང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་སྦྱོར་བ་བཀག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་འདིར་རྗེས་སུ་དྲང་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟབ་པ་ཉིད་དང༌། གཏིང་དཔག་དཀའ་བ་ཉིད་དང༌། ཚད་མེད་པ་ཉིད་ལ་སྤྱོད་པ་དགག་པའི་སྦྱོར་བ་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཟབ་ཅེས་བྱ་བར་མི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཏིང་དཔག་དཀའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དང་ཚད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གང་གསོལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བར་དུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཟབ་པ་ལ་མི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བར་དུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གཏིང་དཔག་དཀའ་བ་ཉིད་ལ་མི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་བར་དུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཚད་མེད་པ་ལ་མི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་གསུངས་སོ། །ཚོགས་ཆེན་ཡུན་རིང་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཟབ་པ་ཉིད་དང༌། གཏིང་དཔག་དཀའ་བ་ཉིད་དང༌། ཚད་མེད་པ་དེ་དག་ནི་ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ་ཞུགས་པའི་མདུན་དུ་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་འགའ་ཞིག་ཏུ་སྐྲག་ནས་འདི་སྤངས་ཏེ་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བའི་ལས་སོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཚོགས་ཆེན་པོས་ཡུན་རིང་པོ་ནས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུས་གསོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དཀའ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་གནས་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཚོགས་ཆེན་པོས་ཡུན་རིང་པོ་ནས་རྟོགས་པའི་སྦོར་བ་གསུངས་སོ། །ལུང་བསྟན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཟབ་མོ་འདི་ཐོས་ནས་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར། ཐོས་ནས་ཀྱང་གོང་ནས་གོང་དུ་འཛིན་པ་ནས། གནས་པའི་བར་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཅིག་གམ་གཉིས་སམ་གསུམ་ལས་མི་འདའ་བར་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་བསྟན་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །གང་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཉེ་བར་འགྱུར་བར་རིག་པར་བགྱིའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ལུང་བསྟན་པའི་སྦྱོར་བ་གསུངས་སོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་རང་ ཉིད་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་འདི་ཉེ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཉེ་བར་གྱུར་ནས་ཀྱང་འཛིན་པ་ནས་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་བར་གྱིས་དེ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་བསྟན་པ་རྙེད་པ་དང་ཉེ་བར་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་
Chinese
索。此處應當從中取出“和”的語氣。所謂的“對治遮止”，在此是引導之義。所謂的“彼”，是指甚深、難以測量、無量，宣說了遮止使用它們的對治。如果不在色等上使用“甚深”，那就在般若波羅蜜多上使用。同樣，所謂的“難以測量”和“無量”，從“誰祈請”到“不是諸佛之法”之間，宣說了不將甚深用於其他事物的對治。另外，從“另外”到“不是諸佛之法”之間，宣說了不將難以測量用於其他事物的對治。另外，從“另外”到“不是諸佛之法”之間，宣說了不將無量用於其他事物的對治。為了大眾長久證悟的緣故。所謂的，薄伽梵母，甚深、難以測量、無量，這些不應當在新入道的面前說，因為他們有些人會害怕而捨棄它，轉而從事惡趣之業等等，大眾會長久現證菩提。從舍利弗之子祈請到“有如此困難之處”之間，宣說了大眾長久證悟的對治。所謂的授記，是指誰聽聞此甚深薄伽梵母後不生恐懼，聽聞後也能夠從高到高地執持，直到安住，那他就不會超過一位、兩位或三位如來，就能夠獲得圓滿菩提的授記。從“誰是百千”到“知道會接近”之間，宣說了授記的對治。所謂的不退轉，是指那些菩薩不退轉，這位薄伽梵母會接近他們自己，接近之後也能夠從執持到如理作意，他們就能夠獲得接近菩提的授記。薄伽梵，誰從不退轉
English
So. Here, the word "and" should be extracted from within. The so-called "application of prevention" here has the meaning of guiding. The so-called "that" refers to the profound, the immeasurable, and the limitless. The application of preventing their use is explained. If "profound" is not used for form and so on, then it is used for the Prajnaparamita. Similarly, the so-called "immeasurable" and "limitless," from "who requested" to "not the dharmas of the Buddhas," explain the application of not applying the profound to other things. Furthermore, from "furthermore" to "not the dharmas of the Buddhas," explain the application of not applying the immeasurable to other things. Furthermore, from "furthermore" to "not the dharmas of the Buddhas," explain the application of not applying the limitless to other things. For the sake of the great assembly's long-term realization. The so-called Bhagavan Mother, the profound, the immeasurable, and the limitless, these should not be spoken in front of those who have newly entered the path, because some of them will be afraid and abandon it, turning to the deeds of the lower realms, etc. The great assembly will attain complete enlightenment after a long time. From the request of Sharadvatiputra to "there is such a difficult place," the application of the great assembly's long-term realization is explained. The so-called prophecy means that whoever hears this profound Bhagavan Mother and does not become afraid, and after hearing it, can hold it from higher to higher, until abiding, then he will not exceed one, two, or three Tathagatas, and will be able to obtain the prophecy of perfect enlightenment. From "who is a hundred thousand" to "know that they will be close," the application of the prophecy is explained. The so-called non-retrogression means that those Bodhisattvas do not regress, this Bhagavan Mother will be close to themselves, and after being close, they will be able to obtain the prophecy of approaching enlightenment from holding to proper mindfulness. Bhagavan, who does not regress