Tibetan
་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་བར་གྱིས་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་ཡང་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས། མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་བར་གྱིས་ནི་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ལ་གོམས་པར་བྱས་པས་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ཡང༌། མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་བར་གྱི་ནི་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་ཡང༌། རང་སངས་རྒྱས་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གཅིག་ནི་དེ་དང་ཆོས་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཅིག་ནི་བདག་དང་གཞན་ལ་ཆོས་ཐོས་པ་མེད་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྣང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིག་ཤོས་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆ་བྱད་ཀྱང་འཛིན་པས་སོ། །འོན་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཐོབ་པ་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་མ་ཡིན། གལ་ཏེ་ཐོབ་པ་ཡིན་ན་ནི་དེས་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་གང་ཟག་རྣམ་པར་གཞག་པ་དེ་དག་ལ་ཡང་ཡོད་པར་འགྱུར་ ཏེ། འབད་པ་གཞན་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། །ཅི་སྟེ་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ན་ནི་འབྲས་བུ་དེ་ཇི་ལྟར་གཞན་གྱིས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མང་པོ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ནི་དེ་དག་གི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཟད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཤཱ་རིའི་བུ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དུ་ཞིག་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་རྟོགས་སླའོ། །དེ་ནི་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ལ་གདམས་པའོ། །མ་ཞེན་པ་ལ་གདམས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སུས་ཀྱང་ཐུབ་པ་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་དགེ་བ་བཅུ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སྤྱོད་པ་ན་ལུས་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པ་ནི་མ་ཞེན་པ་སྟེ། དེའི་མན་ངག་ནི་མ་ཞེན་པ་ལ་གདམས་པའོ། །ངལ་བའི་གཉེན་པོ་ནི་མི་ངལ་བ་སྟེ། དེ་ལ་གདམས་པ་དེའི་བར་དུ་བྱས་ནས་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །ངལ་བའི་རྒྱུ་ནི་རློམ་སེམས་པ་སྟེ། དེའི་གཉེན་པོ་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་སེམས་པ་སྟེ། དེ་ནི་མི་ངལ་བ་ལ་གདམས་པའོ། །དམིགས་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པ་ནི་ལམ་མོ། །ཕྱོགས་བཅུ་ཀུན་དུ་དེ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ནི་ཡང་དག་པར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་སྟེ། དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཤཱ་རིའི་བུ་ཡེ་ཤེས་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །དེ་ནི་ལམ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལ་གད་མས་པའོ། །འདི་ལྟར་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། །མིག་ལྔ་རབ་ཏུ་ཐོབ་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་ཡོད་དེ། དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱད་ནི་དོན་དམ་པའི་སྤྱོད་ ཡུལ་ཅན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ནོ། །ལྷག་མ་ནི་རྟོགས་པར་སླའོ། །དེ་དག་ནི་རྒྱ་ཆེར་སྤྱན་ལྔ་དག་ལ་གདམས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་ཤེས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རབ་ཏུ་ཐོབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་རྒྱ་ཆེར་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ལ་གདམས་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་དང༌། མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཡོད་ཅེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་བརྒྱད་པ་ལ་ནི་དེ་གཉི་ག་ཐོབ་པ་ཡིན་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ནི་གཉི་ག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་དག་པ་དང༌། མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ། །མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གདམས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་སྐབས་ནི། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །ལམ་དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་སྟེ། དེ་དག་གི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རང་རང་གི་དམིགས་པ་དང་མི་དམིགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས། །འདི་ལྟ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་རྒྱ་ཆེར་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་གི་ཐུན་མོང་ངག་གི་ཆ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མི་དམིགས་པ་སྟེ། དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །མིང་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གྱིས་སྟོང་པའི་མིང་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དོན་གྱི་མིང་མེད་དེ་ཕྱི་རོལ་དུ་ཁ་བལྟས་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་བཞིན་དུ་ཡང་དེ་ལྟར་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་ཡང་མེད་དོ། །གཉི་གར་ཡང་མེད་དེ་གཉི་ག་ལས་གཞན་པའི་ཕྱོགས་གསུམ་པ་མེ
Chinese
從“……巴”到“……之間”這一段，顯示了到達有頂的極限。然後，從“又生者”到“……之間”這一段，顯示了脫離色界的貪欲。然後，從“現證菩提”到“……之間”這一段，是指在見法中完全從痛苦中解脫。在一切生世中，不斷地習慣於戒律等法，因此在見法中完全從痛苦中解脫。然後，從“現證菩提”到“……之間”這一段，顯示了身體的親身體驗。然後，又有兩種獨覺佛：一種是因為與之教法相符；另一種是因為沒有聽聞自他之法，而使佛法顯現。另一種是也持有獨覺佛的裝束。那麼，聲聞和獨覺佛所獲得的果位，菩薩也能獲得嗎？或者不能獲得？如果能獲得，那麼由其所作之補特伽羅的分類，對於那些人也將存在，那又何必需要其他的努力呢？如果不能獲得，那麼那個果位怎麼能被其他人獲得呢？因此，宣說了“存在”等等。如果像這樣宣說，那麼如何宣說存在很多呢？如果那樣的話，那麼他們的修行所要斷除的煩惱將會窮盡嗎？宣說了“舍利子，誰……”等等。那麼，在這個賢劫中，有多少菩薩將現證菩提呢？因此，宣說了“存在”等等，很容易理解。這是對僧伽寶的教誨。以教誨不執著為前提，從“如是宣說”到“誰也無法勝過”之間進行了宣說。身語意的十善，以及行持六度時，不執著於身等，這就是不執著，其訣竅就是教誨不執著。消除疲勞的對治是不疲勞，對此進行教誨，直到那裡，然後從“其他”到“與天神一起的世界”之間進行了宣說。疲勞的原因是傲慢，其對
English
From "...pa" to "...in between," this section shows reaching the ultimate peak of existence. Then, from "again, the born one" to "...in between," this shows detachment from desire for form. Then, from "manifestly, completely awakened" to "...in between," this refers to completely passing beyond suffering in the dharma of seeing. In all lifetimes, by constantly being accustomed to the dharma of discipline and so on, one completely passes beyond suffering in the dharma of seeing. Then, from "manifestly, completely awakened" to "...in between," this shows the direct experience by the body. Then, again, there are two kinds of solitary buddhas: one is because it accords with that dharma; the other is because, without hearing the dharma from oneself or others, they make the buddha's dharma appear. The other also holds the attire of a solitary buddha. So, can a bodhisattva obtain the fruit obtained by a shravaka and a solitary buddha, or not? If it can be obtained, then the classification of the person who has done it will also exist for those people, so what need is there for other efforts? If it cannot be obtained, then how can that fruit be obtained by others? Therefore, "it exists" and so on are proclaimed. If it is proclaimed like this, then how is it proclaimed that there are many? If that is the case, then will the afflictions to be abandoned by their meditation be exhausted? "Shariputra, whoever..." and so on are proclaimed. So, how many bodhisattvas will manifestly, completely awaken in this fortunate eon? Therefore, "it exists" and so on are proclaimed, it is easy to understand. This is the instruction to the Sangha Jewel. Taking the instruction on non-attachment as a premise, from "Thus it was proclaimed" to "no one can overcome" is proclaimed. The ten virtues of body, speech, and mind, and when practicing the six perfections, not fixating on the body and so on, is non-attachment, and its key instruction is the instruction on non-attachment. The antidote to fatigue is non-fatigue, and instruction on this is given up to that point, and then from "other" to "the world with the gods" is proclaimed. The cause of fatigue is arrogance, its
Chinese
不执著于蕴、处、界等，这是教导不疲劳。以无缘的方式修习波罗蜜多等是道。于十方一切处受持，是如实受持，就此而言，如经中所说，从“舍利子，具有如是智慧”起，至“一切佛法亦皆不能如实见”止。这是教导受持道。又如菩萨摩诃萨于般若波罗蜜多行时，能善得五眼，且能清净。其中，智慧之行境乃是胜义谛。法眼是圣者之行境，其余则易于了悟。这些是广为教导五眼。如是，从“善得神通波罗蜜多”等起，是广为教导六神通。若问：佛眼与第六神通如何存在于菩萨身上？答：菩萨于第八地获得此二者，于佛地则二者圆满、清净、究竟。当宣说见道之教导，其时机是：如经中所说，从“尔时，世尊”等起，至“已显示”止。此道亦有十六刹那，以各自所缘与无所缘之差别，如“如是”等起，将广为阐述。彼等共同之语部分是菩萨与般若波罗蜜多无所缘，就此而言，如经中所说，从“尔时”起，至“譬如是”止。“唯名”是指空无实义之名，因内自性之义名不存在，故知唯是外向。虽无外境之义，然仍如是显现，故亦非外境之义。二者皆无，故无异于二者之第三分。
English
Non-attachment to aggregates, realms, sense bases, etc., is the instruction for non-fatigue. Meditating on the perfections, etc., in a manner without focus is the path. To fully grasp it in all ten directions is to truly grasp it. In this regard, as it is said, from "Shariputra, endowed with such wisdom," to "all the Buddha's teachings are also not truly seen." This is the instruction for grasping the path. Furthermore, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, they thoroughly attain the five eyes and purify them. Among these, the object of wisdom is the ultimate truth. The Dharma eye is the object of the noble ones, and the rest are easy to understand. These are extensively instructed on the five eyes. Similarly, from "thoroughly attaining the Perfection of Clairvoyance," etc., is the extensive instruction on the six clairvoyances. How do the Buddha's eye and the sixth clairvoyance exist in a Bodhisattva? A Bodhisattva on the eighth ground attains both of these, while on the Buddha ground, both are complete, pure, and ultimate. The instruction on the path of seeing should be spoken, and the occasion for that is: as it is said, from "Then, the Bhagavan," etc., to "has shown." That path also has sixteen moments, and according to their nature, with the distinction of their respective objects and non-objects, from "like this," etc., it will be extensively explained. The common verbal part of these is the Bodhisattva and the Perfection of Wisdom without focus. In this regard, as it is said, from "Then," to "like this, for example." "Mere name" refers to a name empty of meaning, because the name of the meaning of inner self-nature does not exist, therefore it is known to be only outward-looking. Even though there is no meaning of an external object, it still appears as such, therefore it is also not the meaning of an external object. Both are absent, therefore there is no third part other than the two.
Tibetan
ད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་མིང་ཙམ་མོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཡང་རིགས་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་བར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་མིང་ཙམ་ཐ་སྙད་ཙམ་བཏགས་པ་ཙམ་འདི་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བལྟ་བར་བྱའོ། །རིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ནི་འདིར་ལྷག་མཐོང་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་དེ། དེ་ལས་ མཐོང་བའི་སྐད་ཅིག་མའི་མི་རྟག་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའི་ལུས་ཅན་ཏེ། དེའི་མིང་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་མིང་ངོ༌། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པའོ། །འགག་པ་མེད་པ་ནི་མ་འགགས་པའོ། །དེ་ཉིད་ལ་སྡུག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཚན་ཉིད་མི་དམིགས་པ་སྟེ། དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །དེ་ནས་ནང་གི་ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ལུས་དང༌། དེའི་ཡན་ལག་དག་དང༌། ཕྱི་རོལ་གྱི་རྩྭ་དང༌། ཤིང་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་རྨི་ལམ་དང་བྲག་ཅ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་མིང་ཙམ། བཏགས་པ་ཙམ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། འགག་པ་མེད་པར་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་དག་གི་མི་དམིགས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའོ། །དེ་ནས་དེ་ཕུང་པོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་ཁམས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གསུམ་དང༌། གསུམ་འདུས་པ་ལས་བྱུང་བའི་རེག་པ་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་རྣམ་པ་མང་པོ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་དོན་དུའོ། །དེ་ལྟར་ན་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཁམས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་ན་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ༌། །དེ་དག་ཀྱང་མི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། རབ་འབྱོར་དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་མི་རྟོག་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོར་རོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་སྟེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཆོས་ལ་གནས་ནས། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་སྒོམ་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཆོས་ལ་གནས་ཏེ། དགེ་བ
Chinese
是故。因此，般若波罗蜜多仅仅是名称。菩萨这个名称，也为了用这个道理清楚地显示，所以说了“也是”等等。因此，应当观察，仅仅是名称、仅仅是术语、仅仅是假立，这并不是实相。用道理等分别念，这里说的是胜观被正确地摄集，因为从那里面 生起见到的刹那的无常。众生众生，是指无始无终的有身者，它的名称是众生的名称。无生是不生。无灭是不灭。在那上面，痛苦和苦的自性不可得，那是苦法智忍。然后，内部的蕴、界、处、身体、以及它的支分，外部的草、树等，就像梦和回声等一样，那些也仅仅是名称，仅仅是假立，知道是无生和无灭。同样，菩萨和般若波罗蜜多，以及那些的不可得，是苦法智。然后，那蕴、处、界的差别三种，以及三者聚合产生的触、受、遍行烦恼和清净，很多种类也不如实见。那为什么呢，是为了什么意义呢。像那样就加上“行”吧。般若波罗蜜多，在有为界和无为界中也不如实见。那些也是因为不可见。那是苦的随知忍。以苦的随知为前提，善现，说了“是这样”等等。对于那些法全部不分别，是自己的体性。不分别，是特别的。安住在不分别的法上，修念住等，是苦的随知。以苦的随知等安住在不分别的法上，善
English
Therefore. Therefore, the Perfection of Wisdom is just a name. The name Bodhisattva is also spoken of as "also" etc. in order to clearly show it with this reasoning. Therefore, it should be observed that it is only a name, only a term, only a designation, and this is not the reality itself. With discriminations such as reasoning, it is said that higher vision is properly gathered here, because from that Impermanence of the moment of seeing arises. Sentient being, sentient being, refers to a corporeal being without beginning or end, and its name is the name of a sentient being. Unborn is unborn. Unceasing is unceasing. On that, the characteristics of suffering and suffering are not perceived, and that is the forbearance of knowing the Dharma of suffering. Then, the internal aggregates, elements, sources, body, and its limbs, and the external grass, trees, etc., are like dreams and echoes, etc., those are also just names, just designations, knowing that they are unborn and unceasing. Similarly, the Bodhisattva and the Perfection of Wisdom, and the non-perception of those, is the knowledge of the Dharma of suffering. Then, that aggregate, source, and the three distinctions of the elements, and the contact, feeling, pervasive afflictions, and purification arising from the combination of the three, many kinds are also not truly seen. Why is that, for what purpose? Like that, add "conduct". The Perfection of Wisdom is also not truly seen in the conditioned realm and the unconditioned realm. Those are also because they are invisible. That is the forbearance of knowing suffering accordingly. Taking the subsequent knowledge of suffering as a prerequisite, Subhuti, said "It is like this" etc. Not discriminating all those dharmas is one's own nature. Non-discrimination is special. Abiding in the non-discriminating Dharma, meditating on mindfulness, etc., is the subsequent knowledge of suffering. Abiding in the non-discriminating Dharma with the subsequent knowledge of suffering, etc., good