Tibetan
ར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པའི་དོན་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་ཞིང་གང་ལ་ཅི་ཡང་མེད་ན་དེ་ཇི་ལྟར་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དེ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་དམིགས་ པའི་ཕྱིར་གདམས་ངག་མེད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་མེད་པ་གང་ལས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཞི་པའི་དོན་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་མིང་ཙམ་སྟེ། དོན་ཅི་ཡང་མེད་པ་དེ་བས་ན་དེ་ལ་གདམས་པའམ་ཐོབ་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྔ་པའི་དོན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་བདག་བདག་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ཤིན་ཏུ་མངོན་པར་མ་གྲུབ་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་ཡིན་ན་གང་ལས་གདམས་པའམ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་པའི་དོན་ཏོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན་གདམས་པ་འམ་ཐོབ་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུན་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཀུན་བརྟགས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་ཀུན་བརྟགས་དང་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། རྒྱུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་པ་དང་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་ཏུ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་མངོན་པར་མ་གྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་གང་ཞེ་ན། ཅི་ཡང་མེད་དེ། མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཀུན་བརྟགས་པ་དང་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྒྱད་པའི་དོན་ཏོ། །གང་ཡང་མངོན་པར་མ་གྲུབ་པ་དེ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགུ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མངོན་པར་མ་གྲུབ་པ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མངོན་པར་མ་གྲུབ་པ་གདམས་པར་བྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བེམས་པོ་ཉིད་དང༌། མངོན་པར་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅུ་པའི་དོན་ཏོ། །མངོན་པར་མ་གྲུབ་པ་ལས་གཞན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅུ་གཅིག་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་མི་དམིགས་པ་བསྟན་པ་ན་སེམས་
Chinese
ར་，是指第二种意义。菩萨不是色等，如果对任何事物都一无所有，那如何才能获得呢？这是第三种意义。如此一来，由于对它和般若波罗蜜多在一切方面都不可得，因此将没有教诲。如果没有它，又将从何处获得呢？这是第四种意义。所谓菩萨，仅仅是名称而已，没有任何意义，因此对它没有教诲或获得，这是第五种意义。正如我我（的观念）没有真实成立一样，如果菩萨也是如此，那么将从何处进行教诲或获得呢？这是第六种意义。如果一切法也同样是无实体的自性，那么就没有教诲或获得，这是第七种意义。在此，菩萨是指色等。它有三种：遍计所执的色等，分别所执的色等，以及法性的色等。其中，凡是遍计所执和分别所执，都是真实成立的，因为有因。凡是法性的色等，则不是真实成立的，也不是真实造作的，因为恒常如是安住。那么，什么是没有真实成立的呢？什么也没有，因为如其自性般遍计所执，以及如其显现般分别所执都不存在，这是第八种意义。凡是没有真实成立的，就不是色等。然而，是色等的法性，这是第九种意义。如果色等的法性也是色等的自性，那么在这种情况下，如何能对没有真实成立的菩萨教诲没有真实成立的般若波罗蜜多呢？因为按照顺序，它是无知，并且是不可言说，这是第十种意义。在没有真实成立之外，不可得菩萨，这是第十一种意义。如此，在显示了十一种不可得之后，心……
English
Ra means the second meaning. If a Bodhisattva is not form, etc., and has nothing at all, how can it be obtained? This is the third meaning. Thus, since neither it nor the perfection of wisdom is found in any way, there will be no instruction. If there is none, from where will it be obtained? This is the fourth meaning. The term Bodhisattva is just a name, without any meaning, therefore there is no instruction or attainment for it, this is the fifth meaning. Just as the notion of 'I, I' is not truly established, so too, if a Bodhisattva is also like that, from where will instruction or attainment come? This is the sixth meaning. If all phenomena are likewise of the nature of non-entity, then there is no instruction or attainment, this is the seventh meaning. Here, a Bodhisattva refers to form, etc. There are three types: imputed form, etc., conceptual form, etc., and the form, etc., of suchness. Among these, whatever is imputed and conceptual is truly established, because it has a cause. Whatever is the form, etc., of suchness is not truly established and not truly created, because it always abides as it is. So, what is it that is not truly established? It is nothing at all, because there is no imputation as it is in its nature, and no conceptualization as it appears, this is the eighth meaning. Whatever is not truly established is not form, etc. However, it is the suchness of form, etc., this is the ninth meaning. If the suchness of form, etc., is also the nature of form, etc., then how can the perfection of wisdom, which is not truly established, be instructed to a Bodhisattva who is not truly established? Because in order, it is ignorance and is inexpressible, this is the tenth meaning. Apart from what is not truly established, a Bodhisattva is not found, this is the eleventh meaning. Thus, having shown the elevenfold non-finding, the mind...
Tibetan
གང་བསྟན་པ་ལ་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ གང་མི་ཞུམ་པ་སྟེ་དེ་དམིགས་པ་བོར་ནས་གཞན་དུ་ཞུམ་པ་མེད་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གཡོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མི་འགོང་བ་ནི་དམིགས་པ་དེ་ལ་བསྡུས་པར་གྱུར་པའོ། །གཞན་དུ་ཡང་ཞུམ་པ་མེད་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་རྒྱ་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་འགོང་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་གཡོ་བ་མེད་པ་དང་བསྡུས་པ་ལ་དེ་དང་འགལ་བར་འགྲོ་བས་ན་འགོང་བར་འགྱུར་བ་སྟེ། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཞུམ་པ་དང་རྒོད་པའོ། །དེ་ལ་ཞུམ་པ་ནི་སེམས་བྱིད་བ་སྟེ་བློང་བའོ། །རྒོད་པ་ནི་ཆགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་རྗེས་སུ་དྲན་ནས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཆར་གྱུར་པ་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ། དེ་དག་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིད་ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་སྐད་དུ། ཏིང་འཛིན་ཡོན་ཏན་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །དེ་ལ་མི་དགའ་ཞི་བར་བྱ། །རྣམ་གཡེང་ཉེས་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། རྒོད་པ་ཡང་ནི་ཞི་བར་བྱ། །ཞེས་བཤད་དོ། །འབད་པ་བཏང་བར་གྱུར་ན་འདི་ལ་འདི་དག་ཀྱང་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་སྟེ། བཏང་བ་ལས་སྐྲག་པ་ནི་སྐྲག་པ་སྟེ། དེ་འབད་པས་ཟློག་པ་ནི་མི་སྐྲག་པའོ། །འབད་པ་དང་འདུ་བྱེད་པ་དང་རྩོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་གྲངས་སོ། །དེ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་འཇུག་པ་བོར་ནས་འདུས་བྱས་པ་ལ་སྐྲག་པ་ནི་དངང་བ་སྟེ། དེས་འདུ་བྱེད་པ་དེ་བཏང་བར་གྱུར་པ་ལ་མི་དངང་བའོ། །ཤིན་ཏུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཡང་དངང་བར་མི་འགྱུར་བ་འདི་ཙམ་གྱིས་ནི་རང་བཞིན་གྱི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །མདོར་བསྡུས་པའི་ཚིག་དེ་དག་གི་འོག་ཏུ་དེ་དག་ཉིད་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རེ་རེ་བའམ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཤཱ་རིའི་བུས་རྗེས་སུ་བརྗོད་ནས་རྒྱུ་དྲིས་པ་དེ་ལ་རེ་རེ་བ་ལ་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་དང་བཅུ་གཅིག་པ་དང་བཅུ་གཉིས་པ་ལའོ། །གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་པ་ཉིད་དོ། །ལྔ་པ་དང་དྲུག་པ་དང་བདུན་པ་དང་བརྒྱད་པ་དང་དགུ་པ་དང་བཅུ་པ་དག་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་པ་ཉིད་དོ། །དེ་དག་གི་འོག་ཏུ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རེ་རེ་ཞིང་འདྲི་བ་རྗེས་སུ་བརྗོད་ནས། རབ་འབྱོར་གྱིས་བཅུ་གཉིས་ཉིད་ཀྱི་ལན་རྒྱས་པར་སྨྲས་ཏེ། དེ་དག་གི་དང་པོ་ནི་སེམས་ཅན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་གང་ལ་ཡང་འདི་སྐད་དུ་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དང་པོར་རྗེས་ སུ་བཟླས་
Chinese
所谓以所诠释之法为对境之义。彼 何为不怯懦？即不舍弃对境，不向他处怯懦，乃因其自性摇动之故。不退缩，即是收摄于彼对境。于他处亦不怯懦，乃因其自性广大之故。所谓心不退缩，即心不摇动，与收摄相违，故会退缩，次第为怯懦与掉举。其中，怯懦是心昏沉，即愚昧。掉举是忆念应贪执之境，成为贪欲之分，是近分的烦恼。为息灭彼等，故心不向外散乱。如是说：为见禅定之功德，当息灭于彼之不喜。为见散乱之过患，亦当息灭掉举。如是说。若舍弃精进，则思此中亦有此等过患。因舍弃而生恐惧，即是恐惧。以精进遮止彼，即是不恐惧。精进、作意、勤奋，是为异名。其后，舍弃任运成就之行，而于造作之事生恐惧，即是惊慌。因彼舍弃造作，即是不惊慌。于极任运成就之禅定亦不惊慌，仅此即显示了自性无戏论之禅定圆满成就。因此，宣说了“菩萨如是行”等。于彼等简略之语后，舍利子依次或一同复述彼等，询问原因，其中，依次为第一、第二、第十一、第十二。第三和第四则是一同。第五、第六、第七、第八、第九、第十也是一同。于彼等之后，依次复述一一询问，善现广说了十二之答复，其中，第一即是无有情。具寿，您对任何事物都如此说“还有”等，即是对如是第二等一切，首先复述。
English
The meaning of what is taught is to focus on the object. That What is not being timid? That is, not abandoning the object, not being timid towards other places, because it is inherently moving. Not shrinking back is to be gathered in that object. There is no timidity in other places, because it is inherently vast. What is called not shrinking back is that the mind does not move, and it is contrary to being gathered, so it will shrink back, and the order is timidity and agitation. Among them, timidity is the mind being drowsy, that is, ignorance. Agitation is remembering the object to be clung to, becoming a part of desire, which is a near-minded affliction. In order to pacify them, the mind does not become distracted outwards. It is said like this: In order to see the merits of meditation, one should pacify the dislike of it. In order to see the faults of distraction, one should also pacify agitation. It is said like this. If one abandons diligence, then one thinks that there are also these faults in this. Fear arises from abandonment, which is fear. To stop it with diligence is not to be afraid. Diligence, attention, and effort are different names. After that, abandoning the action of spontaneous accomplishment, and being afraid of fabricated things is panic. Because he abandoned the fabrication, he is not panicked. Not being panicked even in the extremely spontaneous samadhi, this alone shows the complete accomplishment of the samadhi of self-nature without elaboration. Therefore, it is said that "the bodhisattva acts like this" and so on. After those brief words, Shariputra repeated them one by one or together in order, asking the reason, among which, the first, second, eleventh, and twelfth are in order. The third and fourth are the same. The fifth, sixth, seventh, eighth, ninth, and tenth are also the same. After these, repeating each question in order, Subhuti spoke extensively about the answer of the twelve, among which, the first is that there are no sentient beings. Venerable one, you say to anything like this, "and also", that is, to all the second and so on, first repeat.
Tibetan
ནས་ཐ་མར་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །བཅུ་གཉིས་པའི་ལན་རྒྱས་པའི་མཇུག་ཏུ་གསུངས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་འདི་ལྟར་འདི་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ་དེ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་དམིགས་ཤིང་མི་གནས་པ་སྟེ། མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བགྱིད་ལ། འདོགས་པར་མི་བགྱིད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་དག་གི་དོན་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རང་རིག་པས་མི་ཤེས་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་སྣང་བ་སྟེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མེད་པས་དེ་བཞིན་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་མི་བྱེད་བརྟགས་པ་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་དག་གི་རྣམ་པ་ནི་དེ་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མི་ཤེས་ཤེ་ན། མེད་པའི་ཕྱིར་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་ཟད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེ་དག་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་གྲངས་སུ་འགྲོའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་ནི་ཐོབ་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་ཤཱ་རིའི་བུས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་གང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་གང༌། ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་ནི་གང་ཞེས་དྲིས་པ་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་གསུམ་པོ་དེ་དག་ཅི་འདྲ་བ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་ལན་དུ་སྨྲས་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སེམས་དཔའ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་དེས་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཤེས་ཀྱང་འདི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་མེད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །རྣམ་པ་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་པའོ། །རྟགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་དང་བརྡའོ། །མཚན་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་ཉིད་དོ། །བྲལ་བ་དང་རིང་དུ་སོང་བ་དེ་བས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་སྤང་བར་བྱ་བ་མ་ལུས་པ་སྤངས་པས་བྲལ་བ་སྟེ་མི་ལྡན་པའོ། །སོང་བས་ན་སོང་བ་སྟེ་བགྲོད་པར་བྱ་བ་རྒལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་ཞིང་ ཕྱིན་པས་རིང་དུ་སོང་བ་དེ་བས་ན་འདི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་ནི་གང་གཟུགས་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་དང་མི་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ལམ་
Chinese
乃至最后结束。第十二个问题的详细结尾中说，在行持般若波罗蜜多时，这样说的。因此，像这样行持，就是随顺于法，那就是以色等不缘色等，不住着，不执着，不系缚，这样说的。那些意义按照顺序，不能用自证智来了解，因为没有自性的缘故。不显现，因为没有所取和能取，所以不显现。不是用胜义谛来证悟，不是仅仅通过分别来分别。那些相状就是所说的那个色等。为什么不能了解呢？因为没有，因为没有生，因为没有灭。凡是色等，那些都归于无二之数，这样说的，意思是法性的色等。那是获得的决定生起。因为是遍知所说，所以舍利子问菩萨是什么，般若波罗蜜多是什么，遍计所执是什么，意思是想遍知对这三者是什么样的。善现回答说，菩提自性的菩萨就是菩萨。那个菩提也知道一切法的相状，但没有执着。法的色等。在“以何种相”等中，相就是指示。迹象就是名称和符号。特征就是自性。远离和远去，因此称为般若波罗蜜多，因为断除了所有应断除的，所以是远离，是不相应的。因为去了，所以是去，意思是应该超越的，超越的意思。去到彼岸并且已经去了，所以是远去，因此这是般若波罗蜜多。如何是遍计所执呢？凡是色不是常，不是无常，这样遍计所执等。道路
English
and finally concludes. The detailed ending of the twelfth question says that when practicing Prajnaparamita, it is said like this. Therefore, practicing like this is following the Dharma, that is, not focusing on form, etc., with form, etc., not dwelling, not clinging, not binding, so it is said. Those meanings, in order, cannot be understood by self-awareness, because there is no self-nature. It does not appear, because there is no object of grasping and grasper, so it does not appear. It is not realized by the ultimate truth, not merely distinguished by discrimination. Those aspects are the mentioned form, etc. Why cannot it be understood? Because it does not exist, because it is not born, because it does not cease. Whatever is form, etc., those all belong to the number of non-duality, so it is said, meaning the form, etc., of Dharma nature. That is the definite arising of attainment. Because it is spoken by the Omniscient One, Shariputra asked what is the Bodhisattva, what is the Prajnaparamita, what is the completely imputed, meaning to think about what the Omniscient One is like for these three. Subhuti replied, the Bodhisattva of Bodhi nature is the Bodhisattva. That Bodhi also knows the aspects of all Dharmas, but there is no clinging. The form, etc., of Dharma. In "by what aspect," etc., aspect is the indication. Sign is the name and symbol. Characteristic is the self-nature. Separated and gone far away, therefore it is called Prajnaparamita, because all that should be abandoned has been abandoned, so it is separated, it is not corresponding. Because it has gone, so it is gone, meaning that it should be transcended, the meaning of transcendence. Going to the other shore and having already gone, so it is far away, therefore this is Prajnaparamita. How is it completely imputed? Whatever form is not permanent, is not impermanent, so it is completely imputed, etc. Path