Tibetan
བྱ་བ་ནི་རིགས་ཀྱི་ས་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་རིགས་ཅན་ནི་རིགས་ཀྱིའོ། །རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་བརྒྱད་པའི་སའོ། །མཐོང་བའི་ས་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའོ། །ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་ནི་བསྲབས་པའི་སའོ། །ཕྱིར་མི་འོང་བ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སའོ། །བྱ་བ་བྱས་སོ་ཞེས་ཤེས་པའི་ཕྱིར་བྱས་པ་རྟོགས་པ་ཅན་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་སྟེ། དེའི་ས་ནི་བྱས་པ་རྟོགས་པ་ཅན་གྱི་སའོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱིས་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་སྟེ་དྲུག་པོ་དེ་ཉིད་དོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ནི་གོང་དུ་བསྟན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་དགུ་པོ་སྟེ། ས་དགུ་པོ་དེ་དག་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་གནས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་བཅུ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་སའི་ཚོགས་སོ། །སའི་ཚོགས་ཀྱི་འོག་ཏུ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པའི་གོང་དུ་མདོ་ལས་བརྒྱས་པར་གཉེན་པོའི་ཚོགས་བཤད་དེ། དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། མཐོང་དང་གོམས་པའི་ལམ་དག་ལ། །གཟུང་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་རྣམས། །ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཅེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལ། གོམས་པ་ནི་བསྒོམས་པའོ། །འཛིན་པ་ནི་འཛིན་པར་བྱེད་པའོ། །མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པོ་དག་ ནི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ནི་དངོས་པོ་ཙམ་ལ་བརྟེན་པ་ཅན་དང༌། གཉིས་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ཅན་ནོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ནི་གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཅན་དང༌། སྐྱེས་བུ་བཏགས་པའི་རྟེན་ཅན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པོ་དེ་ཉིད་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའང་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་དག་སྤང་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ལམ་གཉིས་ནི་གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བརྒྱད་པོ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་རབ་འབྱོར་ཁྱོད་ཀྱིས་གང་ཡང་འདི་སྐད་དུ་ཐེག་པ་དེ་གང་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་སྨྲས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྲུལ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །འདིར་གཟུང་བའི་དངོས་པོ་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང༌། རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཙམ་མཐོང་བའི་ལམ་འདི་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོའི་གཉེན་པོའོ། །གཉིས་པ་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་
Chinese
事业是种姓地等。其中，趋入寂灭的种姓是种姓。趣入预流果的是第八地。见地是预流。一来是薄地。不来是不离贪欲之地。为了知晓已作事业，具有已作觉悟者是阿罗汉，其地是已作觉悟者之地。声闻的是声闻地，即那六地。独觉的地是独觉地。菩萨的地是上面所示的菩萨九地，超越那九地的智慧，以何者菩萨安住于佛地，那是菩萨的第十地。那是地的集合。地的集合之下，在决定生起的修持之前，经中广说了对治的集合，依此而说：见道与修道上，所取与能取的分别念，为了令其寂灭，称为八种对治。如是说。习是修。取是能取。见道的不顺品四种分别念，是见所断，其中所取的两种分别念是唯依事物者，以及依二者者。能取的两种分别念是依补特伽罗实有者，以及依士夫假立之所依者。那四种分别念，也是修道的不顺品，是修所断。因此，为了断除它们，二道唯是八种对治。其中，第一个是，善现，你以何等方式说此乘从何处决定生起，从如来说的化身自性空性之间所说。此处，所取的对境，如如性等，以及色等，以及梦等，仅见不可得的法性，此见道是所取分别念的第一个对治。第二个是布施的波罗
English
The activity is the lineage ground and so on. Among them, the lineage of those who enter into nirvana is the lineage. Entering into the fruit of stream-enterer is the eighth ground. The ground of seeing is stream-enterer. Once-returner is the thin ground. Non-returner is the ground of being free from desire. In order to know that the activity has been done, the one who has realized the activity is an Arhat, and that ground is the ground of the one who has realized the activity. The ground of the Hearer is the ground of the Hearer, which is those six grounds. The ground of the Solitary Buddha is the ground of the Solitary Buddha. The ground of the Bodhisattva is the nine grounds of the Bodhisattva shown above, and the wisdom that transcends those nine grounds, by which the Bodhisattva abides in the ground of the Buddha, that is the tenth ground of the Bodhisattva. That is the collection of grounds. Below the collection of grounds, before the practice of definitely arising, the collection of antidotes is extensively explained in the sutras, and based on that, it is said: On the paths of seeing and habituation, the conceptual thoughts of what is grasped and what grasps, in order to pacify them, are called eight antidotes. It is said. Habituation is meditation. Grasping is what grasps. The four conceptual thoughts that are unfavorable to the path of seeing are to be abandoned by seeing, among which the two conceptual thoughts of what is grasped are those that rely solely on objects, and those that rely on both. The two conceptual thoughts of what grasps are those that rely on the existence of a person as a substance, and those that rely on the basis of imputation of a person. Those same four conceptual thoughts are also unfavorable to the path of meditation, and are to be abandoned by meditation. Therefore, in order to abandon them, the two paths are only the eight antidotes. Among them, the first is, Subhuti, in what way do you say from where this vehicle will definitely arise, from what is said between the emptiness of the nature of the emanation of the Thus-Gone One. Here, the object of what is grasped, such as Suchness, etc., and form, etc., and dreams, etc., only seeing the nature of the unattainable Dharma, this path of seeing is the first antidote to the conceptual thought of what is grasped. The second is the perfection of giving.
Tibetan
ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་གི་བར་གྱིས་སོ། །འདིར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་དག་མི་དམིགས་པ་མཐོང་བའི་ལམ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མཐོང་བའི་ལམ་འདི་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་གཉེན་པོའོ། །གསུམ་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གང་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་འབྱུང་བར་འདོད་པ་དེའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་སོ། །འདིར་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་མི་དམིགས་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་སྟེ། མཐོང་བའི་ལམ་འདི་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོའི་གཉེན་པོའོ། །བཞི་པ་ནི་རབ་འབྱོར་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་འབྱུང་བར་འདོད་པ་དེ་ནི་མིང་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནས་བརྩམས་ཏེ། གནས་དེ་ནི་བསྐྱོད་དུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་གི་བར་གྱིས་སོ། །འདིར་ནི་མིང་དང་བརྡ་དང་ཐ་སྙད་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བའི་ལམ་འདི་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་གཉེན་པོའོ། །ལྔ་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གང་ཡང་ཁྱོད་ཀྱིས་ འདི་སྐད་དུ་ཐེག་པ་དེ་གང་དུ་གནས་པར་འགྱུར་ཞེས་སྨྲས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནས་བརྩམས་ཏེ། བསྐྱོད་དུ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་གང་དུ་ཡང་གནས་པར་འགྱུར་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པ་མེད་པ་དག་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གནས་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཟུང་བ་ནི་དངོས་པོ་དག་མི་དམིགས་པའི་གོམས་པའི་ལམ་ཡིན་ཏེ་བསྒོམ་པའི་ལམ་འདི་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོའི་གཉེན་པོའོ། །དྲུག་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གང་ཡང་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་སྐད་དུ་ཐེག་པ་དེས་སུ་ཞིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་སོ། །འདིར་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པ་ནི་གོམས་པའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། བསྒོམ་པའི་ལམ་འདི་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་གཉེན་པོའོ། །འདུན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཉེ་བར་གཟུང་ན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་གི་བར་གྱིས་སོ། །འདིར་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་མི་དམིགས་པ་ནི་གོམས་པའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། བསྒོམ
Chinese
从名为“度”开始，到名为“诸佛法之自性空”为止。此处，布施等对治方的诸事物不可得，名为见道，此见道是对所取之分别念第二种的对治。第三，从善现若欲使无相之法生起，彼之阿罗汉名为，到以一切种智之自性空故为止。此处，阿罗汉等补特伽罗实有不可得，是见道，此见道是执著之分别念第一种的对治。第四，从善现若欲使无相之法生起，彼乃名为，到彼处不可动摇为止。此处，名称、表诠、施设等不可得是见道，此见道是执著之分别念第二种的对治。第五，从善现若汝 如是说彼乘将住于何处开始，到以不可动摇之方式，亦无住于任何处为止宣说。一切法以不住之自性而无住者，乃以法界不住之方式所取，是事物不可得之串习道，此修道是对所取之分别念第一种的对治。第六，从善现若汝如是说彼乘将由谁而生起开始，到诸佛不共法不可得为止。此处，布施波罗蜜多等不可得是串习道，此修道是对所取之分别念第二种的对治。从意乐是极清净故入流者开始，到若近取极清净为止。此处，入流者等补特伽罗实有不可得是串习道，修
English
Beginning with what is called "to the extent," and ending with what is called "the emptiness of the nature of all Buddha's dharmas." Here, the non-apprehension of things on the side of the antidote, such as generosity, is called the path of seeing, and this path of seeing is the antidote to the second kind of conceptualization of what is to be grasped. Third, from "Subhuti, if one wishes to bring forth dharmas that are without characteristics, that Arhat is called," to "because of the emptiness of the nature of all-knowingness." Here, the non-apprehension of persons, such as Arhats, as being substantially existent, is the path of seeing, and this path of seeing is the antidote to the first kind of conceptualization of grasping. Fourth, from "Subhuti, if one wishes to bring forth dharmas that are without characteristics, that is called name," to "that place is immovable." Here, the non-apprehension of names, conventions, designations, and so forth, is the path of seeing, and this path of seeing is the antidote to the second kind of conceptualization of grasping. Fifth, from "Subhuti, if you say, 'Where will that vehicle abide?'" to "it will not abide anywhere in an immovable manner." The fact that all dharmas do not abide because of their very nature of non-abiding is grasped as the sphere of reality abiding in a non-abiding manner, which is the path of familiarization with the non-apprehension of things, and this path of meditation is the antidote to the first kind of conceptualization of what is to be grasped. Sixth, from "Subhuti, if you say, 'By whom will that vehicle be produced?'" to "the unmixed dharmas of the Buddhas are not apprehended." Here, the non-apprehension of the perfection of generosity and so forth is the path of familiarization, and this path of meditation is the antidote to the second kind of conceptualization of what is to be grasped. From "intention is the stream-enterer because of being utterly pure," to "if one closely grasps utter purity." Here, the non-apprehension of persons, such as stream-enterers, as being substantially existent, is the path of familiarization, and meditation