Tibetan
་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཀུན་འབྱུང་སྤང་བར་བྱའོ། །གང་གི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་ལས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ་དེས་ན་ཇི་ལྟར་ཀུན་འབྱུང་ཡིན། གང་གི་ཕྱིར་འགོག་པའི་ཆོས་ཅན་མ་ཡིན་པ་དེ་ཇི་ལྟར་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན། ཇི་ལྟར་འདི་མ་སྤངས་པས་ནི་འགའ་ཡང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་ལ། སྤངས་པས་ནི་འགའ་ཡང་རྣམ་པར་བྱང་བར་མི་འགྱུར་ན། འདི་ཇི་ལྟར་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན། ཅི་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་དག་དང་ལྡན་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ལ། མི་ལྡན་པ་ནི་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དེས་གང་ཞིག་གང་དུ་ཡང་དག་པར་འདུ་ཞིང་ལྡན་པར་མ་མཐོང་བ་དེ་ནི་ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པ་ལ་གདམས་པའོ། འགོག་པའི་བདེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ཤཱ་རིའི་བུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནས། ལྡན་པ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་སོ། །དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་ན། དེ་ལ་གང་གིས་འགོག་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་དེ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ནི་མི་སྐྱེ་མི་འགག་སྟེ། རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར། རྣམ་པར་བྱང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། འགྱུར་བ་མེད་པའི་ ཕྱིར་རོ། །བྲི་བར་མི་འགྱུར་འཕེལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཁྱབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདས་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཡང་སྔར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལས་ཕྱིས་རྣམ་པར་བྱང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་དག་དེ་ལ་འགོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གང་ཡང་འདི་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཁྱབ་པ་འདི་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེས་ན་སྡུག་བསྔལ་མེད་དོ། །ཀུན་འབྱུང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བྱང་ཆུབ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་འགོག་པའི་བདེན་པ་ལ་གདམས་པའོ། །དེ་ལ་ལམ་གྱི་བདེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་བཞིའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ལམ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི་གང་གིས་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། འགོག་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་དང༌། ལམ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི་གང་ལ་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པའི་འབྲས་བུའི་ཆོས་རྣམ
Chinese
“宝”等之间这样说了。因此，集应该断除。因为色等不是从它产生，因此不是因，因此怎么是集？因为不是灭的法性，那怎么是应该断除的？如果不断除它，谁也不会完全烦恼，断除了它，谁也不会完全清净，这怎么是应该断除的？如果与痛苦和集相应就是完全烦恼，不相应就是完全清净，那也不合理。像这样，它没有在任何地方真正聚集和相应，这是对集谛的教诲。就灭谛而言，舍利子，从“空性”等，到“相应”应该说，这样说了。意思是菩萨如果见到一切法是空性，那他用什么来证得灭？暂时不是这样，说了“空性”等。它不生不灭，因为是常。不会完全烦恼，不会完全清净，因为没有变化。不会减少不会增加，因为是遍在。没有过去等，因为是常等。因此，也不是先前完全烦恼后来完全清净。如果痛苦和集在那里是灭，说了“凡是像这样”等。意思是这个遍在没有色等。因此，没有痛苦，没有集，从“没有集”到“没有菩提”之间，是对灭谛的教诲。就道谛而言，从“那是般若波罗蜜多”开始，到“其他”四个词之间这样说了。因此，应该修道，用什么来完全了解痛苦，断除集，证得灭，修道，对于什么有学和无学的果法
English
It is said in between "Bao" and so on. Therefore, the origin should be abandoned. Since form and so on do not arise from it, therefore it is not a cause, so how can it be an origin? Since it is not of the nature of cessation, how can it be something to be abandoned? If it is not abandoned, no one will be completely afflicted, and if it is abandoned, no one will be completely purified, so how can this be something to be abandoned? If being associated with suffering and origin is complete affliction, and not being associated is complete purification, then that is also not reasonable. Like this, it is not seen that it truly gathers and associates anywhere, this is the instruction on the truth of the origin. Regarding the truth of cessation, Shariputra, from "emptiness" and so on, to "associated" should be said, it is said like this. The meaning is that if a Bodhisattva sees all dharmas as emptiness, then what will he use to realize cessation? For the time being it is not like that, "emptiness" and so on are said. It neither arises nor ceases, because it is constant. It will not be completely afflicted, it will not be completely purified, because there is no change. It will not decrease, it will not increase, because it is pervasive. There is no past and so on, because it is constant and so on. Therefore, it is also not the case that one was completely afflicted before and completely purified later. If suffering and origin are cessation there, "whatever is like this" and so on are said. The meaning is that this pervasive does not have form and so on. Therefore, there is no suffering, there is no origin, from "no origin" to "no Bodhi" in between, is the instruction on the truth of cessation. Regarding the truth of the path, starting from "that is Prajnaparamita", to the four words of "other" in between, it is said like this. Therefore, the path should be cultivated, with what to fully understand suffering, abandon origin, realize cessation, cultivate the path, for what are the fruits of the teachings of the learners and non-learners.
Tibetan
ས་ཡོད་པ་དེ་ནི་ལམ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ལམ་འཁོར་དང་བཅས་པ་དེས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་མི་དམིགས་པ་དང༌། བདག་ལྡན་པ་དང༌། མི་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་དམིགས་པ་སྟེ། དེ་ནི་སྦྱོར་བ་གཅིག་གོ །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་ལ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དག་གིས་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་ཀུན་བརྟགས་པ་དག་གིས་མི་སྦྱོར་རོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ལ་ཡང་དེའི་སྦྱོང་བའི་སྒྲས་ཀྱང་མི་སྦྱོར་རོ། །མི་སྦྱོར་མི་འབྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་སྦྱོར་རོ། །རང་ཉིད་བརྗོད་དུ་མེད་ཅིང་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་འབྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པའོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་སྦྱོར་ཏེ། དེ་ལ་དེའི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འབྱེད་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པའོ། །བཞི་པ་ ནི་རྟོགས་པར་སླའོ། །འདི་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་གདམས་པའོ། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་གདམས་བ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ལ་གདམས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གིས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དོ། །ཇི་སྐད་དུ། སྒྲིབ་པ་ཀུན་གྱི་དྲི་མེད་པ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་ཐོབ། །རིན་ཆེན་སྣོད་ནི་ཕྱེ་བ་ལྟར། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་ཡང་དག་བསྟན། །ཞེས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེས་ན་ཕུང་པོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ནི་དབྱེ་བ་མ་མཐོང་བས་དེ་ལ་ངེས་མི་སྦྱོར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བ་གཅིག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལམ་འདིའི་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་མི་སྦྱོར་རོ། །དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་དང་མི་སྦྱོར་ཏེ། གསུམ་པོ་དག་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ལ་གདམས་པའོ། །ཆོས་དཀོན་མཆོག་གི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། འཆལ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སེམས་མི་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱི་ཚིག་མང་པོས་གསུངས་སོ། །འདི་ལྟར་ཆོས་ནི་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་དང་ལམ་མོ། །ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ནི་བྱང་ཆུབ་སྟེ། དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ཉིད་དོ། །ལྷག
Chinese
具有处所者即是道。因此，具有道轮者即是圆满摄集一切法。彼等观为不可得，具有自性与不具有自性，此乃第一种结合。修习空性等三摩地时，不以空性等，即以自性遍计所执者结合。对于空性等瑜伽师们，也不以彼等净治之声结合。不结合、不分别，因为遍计所执的结合之相不存在，故不结合。自身不可言说且无相之三摩地的自性之故，不分别，此乃第二种。修习自身之相空性，不与色等结合，因为彼等不具有彼之相。因为是修习彼本身，故不作分别，此乃第三种。第四种则易于理解。此乃对于道之谛的教诲。当宣说对于三宝的教诲，其中就以对于佛宝的教诲而言，以“此外”等语词宣说。如此，一切种智即是佛陀本身。如是说： “无一切障垢，获得一切种智，如开启珍宝器，如实显示佛陀。” 如是所说。因此，蕴与处等未见差别，故不与彼等决定结合，此乃第一种结合。如是，布施波罗蜜多等成为此道之果，此乃第二种。如是，不与佛陀和菩提一切种智结合。因为不与佛陀和菩提结合，因为三者无有差别，此乃对于佛宝的教诲。就法宝而言，从“此外”等开始，到“不生邪慧之心”为止，以众多语词宣说。如此，法是道之果与道。道之果是菩提，彼亦是佛宝本身。其余
English
That which has a place is the path. Therefore, that which has the wheel of the path completely gathers all dharmas. Those are regarded as unattainable, having self-nature and not having self-nature, this is the first union. When meditating on samadhi such as emptiness, one does not unite with emptiness and so on, that is, with those who are self-characterized by imputation. Even for yogis of emptiness and so on, one does not unite with the sound of their purification. Not uniting, not distinguishing, because the characteristic of the union of imputation does not exist, therefore not uniting. Because of the nature of the samadhi of oneself being inexpressible and without characteristics, not distinguishing, this is the second. Meditating on the emptiness of one's own characteristics, one does not unite with form and so on, because those do not have its characteristics. Because it is meditating on that itself, therefore not making distinctions, this is the third. The fourth is easy to understand. This is the instruction on the truth of the path. When the instruction on the Three Jewels is to be explained, among them, with regard to the instruction on the Buddha Jewel, it is spoken with words such as "Moreover". Thus, omniscience itself is the Buddha himself. As it is said: "Without the stain of all obscurations, obtaining omniscience, like opening a precious vessel, truly showing the Buddha." As it is said. Therefore, since the aggregates and sources, etc., have not seen differences, therefore one does not definitely unite with them, this is the first union. Likewise, generosity, the perfections, etc., become the fruit of this path, this is the second. Likewise, one does not unite with the Buddha and Bodhi, omniscience itself. Because one does not unite with the Buddha and Bodhi, because the three are without difference, this is the instruction on the Buddha Jewel. With regard to the Dharma Jewel, starting from "Moreover" and so on, up to "not generating a mind of perverse wisdom", it is spoken with many words. Thus, the Dharma is the fruit of the path and the path. The fruit of the path is Bodhi, that is also the Buddha Jewel itself. The rest
Tibetan
་མ་ནི་འདིར་ལམ་གྱི་བདེན་པ་སྟེ། ཆོས་དཀོན་མཆོག་གོ །དེ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བདེན་པ་ངེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའོ། །དེ་ལ་གང་ལས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བར་མི་སྦྱོར་རོ། །དེས་ན་ཀུན་འབྱུང་མི་དམིགས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བར་ཡང་མི་སྦྱོར་ཏེ། དེས་ན་ཀུན་འབྱུང་བ་སྤང་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་མི་དམིགས་སོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བརྟག་ཅེས་བྱ་བ་དང་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་མི་སྦྱོར་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་བཞི་དང་དེ་ལས་བཟློག་པ་ཡང་མི་དམིགས་སོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་དང༌། དེ་ལས་བཟློག་པ་ཡང་མི་དམིགས་སོ། །སྤྱོད་ ཅེས་བྱ་བ་དང་མི་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། སྤྱོད་ཀྱང་སྤྱོད་ལ་མི་སྤྱོད་ཀྱང་མི་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། སྤྱོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་སྤྱོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་མི་དམིགས་སོ། །གང་དེ་ལྟར་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བ་གཅིག་གོ ། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་མི་སྤྱོད་ཅིང་ཆེད་དུ་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པའོ། །མངོན་པར་ཤེས་པའི་ལས་རྣམས་ཀྱི་ཕྱོགས་བཅུ་དག་ཏུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་ལ་བདག་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པའོ། །ཆོས་གང་ལ་ཡང་འདུ་བ་དང་བྲལ་བ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཞི་པའོ། །བདག་ཉིད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་བར་མྱུར་བ་དང༌། མི་མྱུར་བ་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྔ་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མ་གཏོགས་པར་ཅུང་ཟད་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་པའོ། །ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་དང་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་ཅིང༌། དེ་ཡང་དེ་དག་དང་མི་སྦྱོར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུན་པའོ། །དེ་ལྟར་སྦྱོར་བ་ན་ཡང་ཕན་ཡོན་མང་པོ་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྒྱད་པའོ། །འདིར་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ཡང་སྦྱོར་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ནས་དཀོན་མཆོག་ཡིན་ཏེ། ལམ་རིན་པོ་ཆེ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་དཀོན་མཆོག་ལ་གདམས་པའོ། །དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱ་ཞེས
Chinese
此乃道谛，即法宝。如同之前一样，首先要确定真谛。因此，不应将色等事物与“存在”相联系。因此，不应执着于集谛。因为不应将事物与“存在”相联系，所以不应执着于“集谛应断除”。不应将色等与“可观察”或“无常”等相联系，因此，苦谛的四种行相及其相反的方面也不应执着。不应执着于色等之空性、无相、无愿及其相反的方面。不应执着于“行”与“不行”、“行亦行，不行亦不行”、“非行非不行”。如果那样行持，就是行持般若波罗蜜多，这是第一种联系。不为布施波罗蜜多等而行持，也不特意执着，这是第二种。在十方显现神通的事业中，为了利益众生，不执着于自我等，这是第三种。对于任何法，都不见其合与离，这是第四种。不见自身快速或不快速地现证菩提，这是第五种。除了法界之外，什么也不见，这是第六种。不将十八界与空性相联系，也不将空性与十八界相联系，这是第七种。那样联系，也能获得许多利益，但也不真正见到，这是第八种。此处，与空性相联系，就是与般若波罗蜜多相联系。这是所有联系中最殊胜的，这是用这句话来表达的。般若波罗蜜多本身就是宝，因为是珍贵的道路，这是对法宝的教诲。以僧宝为主，如是宣说，从“应修身语意之业完全清净”开始。
English
This is the truth of the path, which is the Dharma Jewel. As before, the truth must first be ascertained. Therefore, one should not associate form, etc., with "existence." Therefore, one should not cling to the origin. Because one should not associate things with "existence," one should not cling to "the origin should be abandoned." One should not associate form, etc., with "observable" or "impermanent," etc. Therefore, the four aspects of the truth of suffering and their opposites should not be clung to either. One should not cling to the emptiness, signlessness, wishlessness of form, etc., and their opposites. One should not cling to "acting" and "not acting," "acting and yet not acting, not acting and yet not acting," "neither acting nor not acting." If one acts in that way, it is acting in the Perfection of Wisdom, this is the first connection. One does not act for the sake of the Perfection of Giving, etc., nor does one intentionally cling, this is the second. In the activities of manifesting miraculous powers in the ten directions, for the benefit of sentient beings, one does not cling to self, etc., this is the third. For any dharma, one does not see its union or separation, this is the fourth. One does not see oneself quickly or slowly manifesting perfect enlightenment, this is the fifth. One sees nothing apart from the realm of dharma, this is the sixth. One does not connect the eighteen elements with emptiness, nor does one connect emptiness with the eighteen elements, this is the seventh. By connecting in that way, one can obtain many benefits, but one does not truly see them, this is the eighth. Here, connecting with emptiness is connecting with the Perfection of Wisdom. This is the most excellent of all connections, this is expressed by this statement. The Perfection of Wisdom itself is a jewel, because it is a precious path, this is the teaching on the Dharma Jewel. With the Sangha Jewel as the main focus, it was declared thus, beginning with "one should train in the complete purification of the actions of body, speech, and mind."