Tibetan
བྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད་དོ། །ལུགས་མི་མཐུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུགས་ལས་བཟློག་པའོ། །སེང་གེ་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཡང་མདོ་དྲུག་ཚན་དྲུག་པའི་འོག་ཏུ་གསུངས་ལ་དེའི་འོག་ཏུ་ཐོད་རྒལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུངས་ཏེ། ཐོད་རྒལ་དེ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་བསྟན་བཅོས་མཛད་པས། འགོག་དང་བཅས་པའི་སྙོམས་འཇུག་དགུར། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་སོང་འོངས་ནས། །འདོད་པར་གཏོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས། །མཉམ་གཞག་མིན་པའི་མཚམས་བཟུང་སྟེ། །ཐོད་རྒལ་དུ་ནི་སྙོམས་འཇུག་པ། །གཅིག་དང་གཉིས་གསུམ་བཞི་དང་ལྔ། །དྲུག་དང་བདུན་དང་བརྒྱད་རྒལ་ནས། །འགོག་པའི་བར་དུ་མི་འདྲར་འགྲོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཡིན་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུར་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་སོང་ནས་སོ། །ཇི་ལྟར་དགུར་སོང་ནས་ཤེ་ན། འགོག་པའི་བར་དུའོ། །འགོག་པའི་མཐར་བྱས་པ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་བཞི་དང༌། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནི་འགྲོ་བ་གཅིག་ཡིན་ཏེ། །རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཐོད་རྒལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཡང་དགུར་སོང་བ་ཡིན་ཞེ་ན། འགོག་པ་དང་བཅས་པའི་གཅིག་དང༌། གཉིས་དང་གསུམ་དང༌། བཞི་དང་ལྔ་དང༌། དྲུག་དང་བདུན་དང༌། བརྒྱད་རྣམ་པར་རྒལ་བའི་བར་དུའོ། །འདོད་པར་གཏོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས། །མཉམ་གཞག་མིན་པའི་མཚམས་བཟུང་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་སེམས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནི་འགྲོ་བ་གཉིས་པ་སྟེ། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལས་ལངས་ནས། བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལས་ལངས་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་སེམས་ལ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །འདིར་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བརྒྱད་པོ་རེ་རེ་ཞིང་འགོག་པའི་རྗེས་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡིན་ལ། དགུ་པ་ལ་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་མི་ནུས་ཏེ། འགོག་པ་ལས་འགོག་པར་ལྡང་བ་ནི་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཉེ་བའི་ཕྱིར་དང་ཤུགས་ཀྱིས་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་དེ་ལས་ལངས་ཏེ། འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཤིང་དེ་ལས་ལངས་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་སེམས་ལ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོང་བ་གཉིས་ཏེ་རྫོགས་སོ།། །།འོངས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དུ་སོང་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་སེམས་ལ་གནས་པ་དེ་ལས་འོངས་པ་དེ་ཉིད་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ཡིན་ནོ། །ཅི་འདྲ་བར་གྱུར་པ་ཞེ་ན། མི་འདྲ་བར་འགྲོ་བ་ནི་རིགས་མི་འདྲ་བར་འགྲོ་བ་སྟེ། མཉམ་པར་ མ་བཞག་པ་ལས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་དང་མཉམ་པར་བཞག་པ་ལས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པར་འཕོས་པར་གྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོངས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ཡང༌། །འདོད་པར་གཏོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས། །མཉམ་གཞག་མིན་པའི་མཚམས་བཟུང་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་རྗེས་སུ་སྦྱར་རོ། །དེ་བས་ན་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལས་ལངས་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་སེམས་ལ་གནས་སོ། །དེ་ལྟར་གཉིས་སུ་སོང་བའི་འོག་ཏུ་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་སྟེ། མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་སེམས་ལས་ལངས་ནས་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བསམ་གཏན་དང་པོ་ལས་ལངས་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་སེམས་ལ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པ་སྟེ། གཉིས་སུ་སོང་བ་ལས་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའོ། །གལ་ཏེ་ཐོད་རྒལ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་སེམས་དང་མི་འགལ་ཞེ་ན། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་པོ་འཕོ་བ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཉེ་བར་བཏགས་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདིའི་ལས་ནི་དེ་ཐོད་རྒལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཐོབ་པར་བྱེད་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པའོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམ་པའི་ལམ་བསྟན་ནས། །བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་རྣམ་པ་དགུ། མདོར་བསྡུས་རྒྱས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །བསྟང་བས་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་དང༌། །དུས་གསུམ་ཡོན་ཏན་མེད་པ་དང༌། །ལེགས་པའི་ལམ་ནི་རྣམ་གསུམ་དང༌། །གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་འདི་གཅིག་སྟེ། །སྦྱོར་བའི་རྣམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གཅིག་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་སྟེ། ཁྱད་པར་གང་ཡིན་པ་དེའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཏེ། དེའི་ཡུལ་ཅན་ནོ། །མདོར་བསྡུས་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །རྒྱས་པར་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་དག་མི་ཤེས་པ་ནི་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།། གང་དག་གི་གཉེན་པོ་དང་ནི་གནས་མང་
Chinese
对于匆忙出现的事情，要分别进行辨别。所谓“不合规矩”，就是与规矩相违背。狮子奋迅三摩地，也在六部六法的下面讲到，其下讲到超胜三摩地。超胜是修行的道。对此，论典作者说：“灭尽与俱之等至九，成为两种来回，属于欲界的识，执持非等持之界限，超胜中入等至，一与二三四与五，六与七和八超越，至灭尽之间不相同。”这样说了。所谓“是”，是剩余的部分。怎样是呢？入于九种等至，成为两种。怎样成为九种呢？直到灭尽之间。以灭尽为究竟，就是四禅定、四无色定和灭尽等至的意义。这是一个行相，如《胜乐根本续》中，世尊说：“善现，大菩萨摩诃萨的超胜三摩地是什么？”直到“证得并安住于灭尽想受”之间所说。怎样成为九种呢？与灭尽俱之的一，二和三，四和五，六和七，直到超越八。 “属于欲界的识，执持非等持之界限。”的意思是，使之行至非等持之心的尽头。这是第二个行相，即从灭尽等至中起身，入于初禅定，直到从灭尽等至中起身，安住于非等持之心。这里，八种等至各自都是在灭尽之后入定，第九种则不能入定，因为不可能从灭尽中起身再入灭尽。因此，因为接近和力量的关系，先入于非想非非想处，然后从那里起身，入于灭尽定，从那里起身，安住于非等持之心。
English
One should discern separately what arises in haste. "Incompatible with the system" means contrary to the system. The Samadhi of the Lion's Magnanimous Display is also taught under the six sections of the six Tantras, and below that is taught the Samadhi of Transcendence. Transcendence is the path of meditation. Regarding this, the treatise composer said: "The nine Samapattis together with cessation, Having come and gone in two ways, The consciousness belonging to desire, Holding the boundary of non-equilibrium, In transcendence is the Samapatti, One and two, three, four and five, Six and seven and eight transcended, Until cessation, they go differently." This is what was said. "Is" means the remainder. How is it? Having entered into nine Samapattis, it becomes two kinds. How does it become nine kinds? Until cessation. Having made cessation the end means the meaning of the four Dhyanas, the four formless states, and the Samapatti of cessation. That is one way of going, as in the Vajracchedika Sutra, the Blessed One said, "Subhuti, what is the Samadhi of Transcendence of a Bodhisattva Mahasattva?" Up to what is said between "having attained and abided in the cessation of perception and feeling." How does it become nine kinds? One with cessation, two and three, four and five, six and seven, up to the transcendence of eight. "The consciousness belonging to desire, Holding the boundary of non-equilibrium," means to make it go to the ultimate end of the non-equipoised mind. That is the second way of going, that is, having arisen from the Samapatti of cessation, one enters into the first Dhyana, up to having arisen from the Samapatti of cessation, one abides in the non-equipoised mind. Here, each of the eight Samapattis is entered into after cessation, and the ninth cannot be entered into, because it is not reasonable to arise from cessation and then enter into cessation. Therefore, because of proximity and force, one first enters into the realm of neither perception nor non-perception, and then arises from there, enters into cessation, and having arisen from there, abides in the non-equipoised mind.
Chinese
安住于心，名为二去圆满。 所谓“来”，是指从何处去到未平等安住的心，从中而来的即是九次第定。 如何转变呢？ 走向不同之处，即是走向不同之种类，意思是说从不平等安住转为不平等安住，以及从平等安住转为不平等安住。 对于“来”这个词，也要加上： “属于欲界的识， 取非等持之界限。” 这样的话。 因此，从初禅出定后，安住于未平等安住的心。 这样两次去后，又一次返回，即从不平等安住的心出定后，入于灭尽定，直到从初禅出定后，安住于未平等安住的心为止，所说的都是从两次去后又一次返回。 如果说超越次第而入定是三摩地，那么如何与未平等安住的心不相违呢？ 因为入定者转变为入定，是接近安立的缘故，所以没有相违。 经中如是说，此三摩地的作用，即从“此超越次第的三摩地”到“能够获得”之间所说。 这样开示了修道之后， 应当宣说通过修习所要断除的三十六种法。 其中的第一个所取之分别有九种： 简略、广、佛陀的， 未以教义完全摄持， 三世无功德， 殊胜道有三种， 此所取之分别唯一， 是与合相之行境相应。 这样说道，所谓“唯一”，是说第一个。 与般若波罗蜜多相应的，就是相， 也就是与何种差别相应，就是它的行境，也就是它的对境。 简略是指以波罗蜜多等，如是性等总相。 广是指以自相。 不了解这些，就是简略和广的分别。 哪些的对治和众多住处
English
To abide in the mind is called the completion of two goings. The so-called "coming" refers to the nine successive absorptions that come from abiding in the mind where one has gone and not equally abided. How does it transform? Going to different places means going to different kinds, meaning that one has transformed from not equally abiding to not equally abiding, and from equally abiding to not equally abiding. To this word "coming," one should also add: "The consciousness belonging to the desire realm, takes the boundary of non-equanimity." Therefore, after rising from the first dhyana, one abides in the mind that is not equally abiding. After going twice in this way, one returns once again, that is, after rising from the mind that is not equally abiding, one enters into cessation, until one rises from the first dhyana and abides in the mind that is not equally abiding. What is said is that after going twice, one returns once again. If entering into absorption beyond the sequence is samadhi, then how is it not contradictory to the mind that is not equally abiding? Because the one who enters into absorption transforms into absorption, it is close to being established, so there is no contradiction. As it is said in the sutra, the function of this samadhi, that is, what is said from "this samadhi beyond the sequence" to "able to obtain." Having thus shown the path of meditation, one should declare the thirty-six things to be abandoned through meditation. Among them, the first object-grasping conceptualization has nine aspects: brief, extensive, of the Buddha, not completely grasped by the teachings, without qualities in the three times, the excellent path has three aspects, this object-grasping conceptualization is unique, it corresponds to the field of activity of conjunction. Thus it is said, the so-called "unique" means the first. Whatever corresponds to the Prajnaparamita is the aspect, that is, whatever difference it corresponds to is its field of activity, that is, its object. Brief refers to the general characteristics of the Paramitas and suchness, etc. Extensive refers to its own characteristics. Not understanding these is the conceptualization of brief and extensive. What are the antidotes and many abodes of which?
Tibetan
པོ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འདོད་པར་གཏོགས་པའི་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟང་བས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་མེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་རྟོག་པའོ། །གང་གི་གཉེན་པོ་ནི་གལ་ཏེ་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་དག་ཀྱང་འདི་ལས་བྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །དུས་གསུམ་ཡོན་ཏན་མེད་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕན་ཡོན་མེད་པའོ། །སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་དུས་དང་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་དུས་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་དུས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་རྟོག་པའོ། །གང་གི་གཉེན་པོ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་དེ་ལ་ལེགས་པ་འདི་དག་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །ལེགས་པའི་ལམ་ནི་རྣམ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སྦྱོར་བ་དང་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་མི་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གང་གི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ནི་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། གང་ཡང་འདི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་རྣམ་པ་དགུ་བསྟན་པའོ། །གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་ཡུལ་གང་ཞེ་ན། །གཉིས་པ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས། །འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་བཞེད་དེ། །དེ་དག་གང་ལས་དང་རྣམ་པ་དགུ་གང་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར། སེམས་མི་སྐྱེ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི། །སྙིང་པོ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དང༌། །ཐེག་པ་དམན་པ་ཡིད་བྱེད་དང༌། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡིད་མི་བྱེད། །བསྒོམ་དང་བསྒོམ་པ་མེད་པ་དང༌། །དེ་དག་ལས་ནི་བཟློག་ཉིད་དང༌། །ཇི་བཞིན་དོན་མིན་རྣམ་རྟོག་པ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་མི་སྐྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་ཐུག་ གི་བར་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཡང་དག་པ
Chinese
从“应当修学”到“属于欲望的”之间所说。对于佛陀的教诲所完全领受的，认为不存在，这是分别。它的对治是，如果如所说的那样，从“如果如所说的那样”到“那些也由此产生”之间所说。 “三时无功德”，是指没有利益。对于加行道的时、见道的时、修道的时的功德，认为没有，这是分别。它的对治是，从“菩萨摩诃萨”到“应当了知修习般若波罗蜜多有这些利益”之间所说。 “善道有三种”，菩提道有三种，即加行道、见道和修道，不了解这些是分别。它的对治方面是，“祈请，世尊如何”等等，以及“无论如何这样说”等等所说。这样，所取的分别第一种，显示了九种。所取的分别第二种的对境是什么呢？第二种是心和心所。被认为是行境。那些的所依和九种是什么呢？因为，不生起心和菩提的精华不作意，以及作意下劣乘和不作意圆满菩提，修习和不修习，以及那些的所依是相反的，如实和非义分别，应当在修道上了解。这段话是从“祈请，世尊”到“法界如其所有”之间所说的。其中，从最初生起心开始，是不生起菩提心的分别。到达菩提的精华