Tibetan
ལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །འདི་ནི་གཟུགས་སོ་ཞེས་པ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་བར་ནི་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། དེའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཇི་ལྟར་དམིགས་སུ་མེད་པ་དེ་ལྟར་དེ་དག་རབ་ཏུ་དབྱེ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པའོ། །གཉི་ག་ནི་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་གཟུགས་ཀྱི་དོན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལ་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོའི་ཆེད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གཟུགས་ཀྱི་དོན་དུ་མི་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སོ། །གཉི་ག་ནི་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། མ་བྱས་རྣམ་པར་མ་བྱས་མངོན་པར་འདུ་མ་བྱས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །ཐེག་པ་གསུམ་ལ་གནས་པས་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། དེའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ནི་ཆོས་ཅུང་ཟད་གནས་པ་ཡང་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་གཉི་ག་ནི་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུར་ཡིད་ཆེས་པར་བྱས་ཤིང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །གལ་ ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ཡོན་དག་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོན་མ་དག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མིང་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཚད་མར་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་ནི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སོ། །གཉི་ག་ནི་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་སྤྲུལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བྱེ་བྲག་གང་ཡང་མེད་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་ཆོས་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་འདི་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་འཁྲུག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །རྣམ་པར་འཁྲུག་པ་ནི་ཐ་དད་པར་འབྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གང་གི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནས། གནས་པ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནས། རྣམ་པར་འཁྲུག་པ་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་བསྟན་པའོ། །འཁྲུག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཤུགས་ཀྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེའི་འོག་ནས་རབ་འབྱོར་གྱི་ཚིག་གིས་བརྒལ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀས་ལན་བཏབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་དགུ་བསྟན་ནས། འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་དབང་དུ་མཛད་དེ། སེམས་ཅན་བཏགས་དང་དེ་ཡི་རྒྱུ། །ཡུལ་ཅན་བསྒོམ་པའི་ལམ་འབྲེལ་བ། །དེ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིས། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་གཞན་རྣམ་པ་དགུ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པ་ཡང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པར་བཏགས་པའོ། །དེའི་རྒྱུ་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དག་གི་ཡུལ་འབྲེལ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འདིའི་ཡུལ་ཡིན་པས་ན་དེའི་ཡུལ་ཅན་ནོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་འབྲེལ་པ། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །དེ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའོ། །དེ་ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་ཞེ་ན། གང་ གི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་གསུམ་དག་གི །བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་སྒྲིབ་རྣམ་གསུམ། །ཞི་ལམ་དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་དང༌། །མཚུངས་པར་ལྡན་དང་མི་ལྡན་དང༌། མི་མཉམ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་དང༌། །ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང༌། །གཉིས་སུ་མེད་ལ་ཀུན་རྨོངས་པ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐ་མར་བཞེད། །ཅེས་པ་གསུངས་ཏེ། རྨོངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྨོངས་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །ཐ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་ཐ་མར་གྱུར་པའོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་གསུམ་དག་གི །བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རང་རང་དང་འབྲེལ་པའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། རྨོངས་པའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་རྨོངས་པའོ། །རབ་འབྱོར་གང་ཡང་འདི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ལམ་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་རྨོངས་པའོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་ཐམས་
Chinese
复次，世尊，什么是从“应行于般若波罗蜜多”所说的，到“应行于般若波罗蜜多”之间的内容呢？从“这是色”到“一切种智”之间，是关于法分别自性的分别念。为了对治它，应该像没有目标一样，彻底区分它们。这是所说的内容。两者都是祈请。世尊，如果从“如果”到“这样就不会证悟一切法”之间，是所说的内容。像色等事物为了色的意义而行于世尊母，这是为了事物的分别念。不为了色的意义而行，这是对治的一方。两者都是祈请。世尊，如果从“如果”到“以未作、不作、不现作的方式行于般若波罗蜜多”之间，是所说的内容。以安住于三乘来说，这是三乘的分别念。它的对治一方是，不观见有少许法安住。两者都是祈请。世尊，如果从“如果”到“应如幻化般信解并行于般若波罗蜜多”之间，是所说的内容。如果如来如幻化，那如何能清净功德呢？这是不清净功德的分别念。以如来的名号和如来的法性作为衡量标准，这是对治的一方。两者都是祈请。世尊，如果从“如果是这样幻化”到“不作任何差别”之间，是所说的内容。行于般若波罗蜜多并入于法性，这是诸法的法性。这是行为错乱的分别念。错乱就是区分不同，这就是分别念。它的对治一方是，善现，如是，从“安住”到“不观见从安住之外转变”之间，是所说的内容。诸法的法性。
English
Furthermore, Blessed One, what is said from "one should practice the Perfection of Wisdom" to "one should practice the Perfection of Wisdom"? From "This is form" to "all-knowingness itself" is the conceptualization of the nature of discriminating phenomena. To counteract it, one should thoroughly distinguish them as if there were no object of focus. This is what is being said. Both are requests. Blessed One, if from "if" to "in that way, one will not realize all phenomena," that is what is said. Like form and other things, practicing towards the meaning of form in the Blessed One's mother is the conceptualization for the sake of things. Not practicing for the sake of form is the opposing side. Both are requests. Blessed One, if from "if" to "one should practice the Perfection of Wisdom in the manner of not doing, not completely doing, and not manifestly doing," that is what is said. By abiding in the three vehicles, this is the conceptualization of the three vehicles. Its opposing side is that one does not perceive even a little bit of dharma abiding. Both of them are requests. Blessed One, if from "if" to "one should have faith as in an illusion and practice the Perfection of Wisdom," that is what is said. If the Tathagata is like an illusion, how can merit be purified? This is the conceptualization of impure merit. Taking the name of the Tathagata and the Dharma-nature of the Tathagata as a measure, that is the opposing side. Both are requests. Blessed One, if from "if it is like that, an illusion" to "without making any distinction," that is what is said. Practicing the Perfection of Wisdom and entering into Dharma-nature, this is the Dharma-nature of all phenomena. This is the conceptualization of confused conduct. Confusion is distinguishing differences, and that itself is conceptualization. Its opposing side is, Subhuti, thus, from "abiding" to "one does not perceive change from other than abiding," that is what is said. The Dharma-nature of phenomena.
Chinese
从“是”开始，到“不要扰乱”为止，显示了对治的一方。扰乱的分别念应该通过暗示来理解。之后，由善现的言辞进行辩驳，世尊的教令给予回答。首先显示了如何执持的九种分别念，然后掌握了第二种执持的分别念，说了“众生施设及其因，有境禅定道相连，彼为损害所害故，相违品类余九种。”所谓施设为众生，也是施设为佛和菩萨等。其因也是一切种智等。那些的境相连，正如其境是此的境一样，所以是有境。禅定道相连。所谓相违品类，是禅定道的相违品类。彼为损害所害故，意思是正是因为那能摧毁它。所谓其他，是第二种执持的分别念。那如何是九种呢？因为，一切智性三者之，自性如实障三相，寂道如是真如等，相似相应不相应，不等痛苦及诸余，烦恼诸法之自性，于二无别普皆迷，施设分别念为后。这样说了。所谓迷，是迷惑的自性。所谓最后，是从所取和能取的分别念中成为最后的。一切智性三者之，自性如实，对于此，各自相关的障碍有三种，是迷惑。对此，分别念是请问：世尊，一切种智，从“是”到“对圆满正等觉佛们做”之间，是对一切种智的迷惑。善现无论如何这样说到，从“一切道菩萨摩诃萨应知”之间，是对道智的迷惑。请问：世尊，为了什么，从“不是一切道”之间，是对一切
English
From "is" onwards, up to "do not disturb," it shows the side of the antidote. The disturbing conceptualization should be understood through implication. After that, it is refuted by the words of Subhuti, and the Lord's command gives the answer. First, it shows the nine conceptualizations of how to grasp, and then it masters the second conceptualization of grasping, saying, "Beings designated and their cause, objects of meditation connected to the path, because they are harmed by harm to it, the opposing categories are nine others." What is designated as beings is also designated as Buddhas and Bodhisattvas, etc. Its cause is also omniscience, etc. The objects of those are connected, just as its object is the object of this, so it is the object-possessor. Meditation path connected. What is called the opposing category is the opposing category of the meditation path. Because it is harmed by harm to it, it means precisely because that can destroy it. What is called other is the second conceptualization of grasping. How are those nine? Because, of the three omniscient natures, the three aspects of self-nature as it is, obscurations, the peaceful path, suchness, etc., similar, corresponding and non-corresponding, unequal suffering and others, the self-nature of afflictions and all dharmas, universally deluded about non-duality, the conceptualization is established as the last. Thus it is said. What is called delusion is the self-nature of delusion. What is called the last is that which has become the last from the conceptualizations of the grasped and the grasper. Of the three omniscient natures, self-nature as it is, for this, there are three kinds of obscurations related to each, which are delusion. For this, the conceptualization is asking: Lord, omniscience, from "is" to "do to the fully enlightened Buddhas," is delusion about omniscience. Subhuti, however, said this, from "all paths should be known by Bodhisattva Mahasattvas," is delusion about path-knowledge. Asking: Lord, for what reason, from "not all paths," is about all
Tibetan
ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་རྨོངས་པའོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཅིའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཞི་བའི་ལམ་ལ་རྨོངས་པ་སྟེ། འདིར་ཡང་གང་ལ་གནས་ནས་ཞི་བ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཞི་བའི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རྨོངས་པའོ། །གང་ཡང་གནས་མེད་པས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་སུམ་དུ་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཡིན་ཏེ། དེས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཁོ་ན་ཉིད་ཞི་བ་ཡིན་ཏེ། འགའ་ཞིག་ལ་ཡང་གནས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་པའོ། །ལྷག་མ་ནི་ཞར་ལས་འོངས་པའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། གང་གི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། མཚན་ཉིད་མེད་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལམ་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མི་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་རྨོངས་པའོ། གང་གི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དོན་ལ་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤྱད་པར་མི་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྨོངས་པ་སྟེ། གང་གི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་ལ་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །དོན་ཡང་མ་ཡིན་དོན་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་རྨོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གང་གི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ནི་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །གཉིས་དང་གཉིས་མེད་པ་མི་དམིགས་པ་ནི་གཉིས་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་རྨོངས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གང་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ནི་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སེམས་ཅན་དུ་འཛིན་པ་ལས་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །འདིར་ཡང་བཅོམ་འདས་ཀྱིས་མི་དམིགས་པ་ན་ཞེས་གསུངས་པ་གཉིས་དང་གཉིས་མེད་པ་མི་དམིགས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ནི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བ
Chinese
乃是对一切智的愚昧。请问：从“世尊”到“般若波罗蜜多”之间，是对寂静道的愚昧。此处，安住于何处而现证寂静，那即是寂静道，即是对它的愚昧。而“无有安住，故能现证真实之边”是为对治之品。由此也显示了般若波罗蜜多本身就是寂静，对任何事物都没有安住。其余部分是顺带而来的。以如是等等来说明般若波罗蜜多具有或不具有，这是对具有和不具有的分别念。其对治品是，善现，再者，从“以无相为一相之故”之间所说。般若波罗蜜多是其他道路的平等性，这是对不平等性的愚昧。其对治品是，善现，再者，从“应行于义”之间所说。以般若波罗蜜多而行，不应行于无常和痛苦等等，这是对此的愚昧。其对治品是，善现，再者，从“如是应行于般若波罗蜜多的意义”之间所说。“非义亦非无义”是烦恼的自性，这是对它的愚昧分别念。其对治品是，请问：世尊，从“非以二之方式”之间所说。不缘二和非二，这是非二的体性，是对获得它的愚昧，即是对它的分别念。其对治品是，请问：世尊，是什么，从“能从执着众生中完全解脱”之间所说。此处，世尊所说的“不缘”等，是指在不缘二和非二的情况下所说的意义。因此，两种执着的分别念是如实之
English
It is ignorance of all knowledge itself. Question: From "Bhagavan" to "Prajnaparamita," it is ignorance of the path of peace. Here, abiding in what and directly realizing peace, that is the path of peace, which is ignorance of it. And "without abiding, one can directly realize the true limit" is the antidote. This also shows that Prajnaparamita itself is peace, without abiding in anything. The remaining part comes along incidentally. By such things as Suchness, saying that Prajnaparamita has or does not have, this is the conceptualization of having and not having. Its antidote is, Subhuti, furthermore, from "because of having one characteristic of no characteristic" in between what was said. Prajnaparamita is the equality of other paths, this is ignorance of inequality. Its antidote is, Subhuti, furthermore, from "should practice in meaning" in between what was said. By practicing Prajnaparamita, one should not practice impermanence and suffering, etc., this is ignorance of this. Its antidote is, Subhuti, furthermore, from "thus one should practice in the meaning of Prajnaparamita" in between what was said. "Neither meaning nor without meaning" is the nature of afflictions, this is the conceptualization of ignorance of it. Its antidote is, Question: Bhagavan, from "not in the manner of two" in between what was said. Not focusing on two and non-two, this is the nature of non-two, it is ignorance of obtaining it, that is, the conceptualization of it. Its antidote is, Question: Bhagavan, what is it, from "able to completely liberate from clinging to sentient beings" in between what was said. Here, what the Bhagavan said, such as "not focusing," refers to the meaning spoken in the case of not focusing on two and non-two. Therefore, the two conceptualizations of clinging are the reality of