Tibetan
བྲས་བུ་མངོན་སུམ་བྱེད་པའི་བདག །ཅེས་བྱ་བ་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་དེ་དག་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་བཀག་པ་ན་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའོ། །རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གིས་ནི་རང་རྒྱལ་བའི་ཐེག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དུ་མ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གིས་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གིས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་སྟེ། གང་རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མི་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། གཡོ་བ་མེད་དེ། འགྲོ་བའམ་འོང་བ་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་བྱེད་པ་གསུངས་སོ། །ཐ་མ་འགྲོ་བའི་མཛད་པ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། འགྲོ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའོ། །དེ་ཉིད་བྱེད་པ་སྟེ། གང་རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ངང་ཚུལ་ ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འདི་ལ་མོས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པའོ། །འདི་ཡང་འགྲོ་བ་དགག་པ་ནི་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་བའི་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་བ་དེའི་ཕྱིར། ཉོན་མོངས་རྟགས་དང་མཚན་མ་དང༌། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དག །དབེན་དང་དཀའ་དང་ངེས་པ་དང༌། །ཆེད་དུ་བྱ་བ་མི་དམིགས་དང༌། །མངོན་པར་ཞེན་པ་བཀག་པ་དང༌། །དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་གང་ཡིན་དང༌། མི་མཐུན་ཐོགས་པ་མེད་དང་དེ། །གཞི་མེད་སྐྱེ་མེད་འགྲོ་མེད་དང༌། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་མི་དམིགས་དང༌། །ངོ་བོ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་བདག་ཉིད། །མཚན་གཞི་ལྟ་བུར་མཚོན་པས་ན། །མཚན་ཉིད་བཞི་པར་བཞེད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་དག་གིས་དབེན་པ་ནི་གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དབེན་པའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་དབེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུངས་སོ། །རྟགས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་རྟགས་ཏེ། དེ་དག་གིས་དབེན་པ་ནི་གང་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཚུལ་གྱིས་དབེན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་རྟགས་དབེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུངས་སོ། །ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་མ་ནི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་གིས་དབེན་པ་ནི་གང་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནས། མཚན་མ་དབེན་པའི་རང་བཞིན་དུ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་མཚ
Chinese
名为“显现果之主”的意义是：所谓“一切法”，是指有染污和清净的一切法，按照次第，当阻断它们的来去时，就能显现果。以“梦”等词语代表独觉乘，以“诸多痛苦”等词语代表声闻乘，以“如是性”等词语代表菩萨乘。从“何者，善现，一切法的不生”到“无动摇，不观察来或去”，所说的这之间，是宣说了显现三乘果的作者。最后是“行之事业”，意思是：行是获得果。那就是作者，即从“何者，善现，一切法是色之自性”到“将信受此”，所说的一切。这又是为了以不观察的方式获得对行的遮止，所以说“行之作者”。“此是作者之相”是总结。为了了解本体的自性，因此说：烦恼、相、特征，不共品与对治品，寂静、艰难与决定，所为、不观察，以及执著的遮止，和所谓的对境，不共无碍及其，无基、无生、无行，以及如是性是不观察，十六自性之本体。以譬如特征之基来比喻，是认为四种特征。 如是说，烦恼之寂静，即从“祈请，世尊”到“将成为寂静之自性”之间，宣说了烦恼之寂静的本体。相是烦恼之相，以彼等之寂静，即从“何者，善现”到“以方式成为寂静之自性”之间，宣说了烦恼之相寂静的本体。烦恼之特征是执取等，以彼等之寂静，即从“何者，善现”到“特征将成为寂静之自性”之间，宣说了烦恼之
English
The meaning of "Lord Who Manifests the Fruit" is: The so-called "all dharmas" refers to all dharmas that are defiled and purified. According to the order, when their coming and going are blocked, the fruit can be manifested. The words "dream," etc., represent the Pratyekabuddha Vehicle, the words "various sufferings," etc., represent the Hearer Vehicle, and the words "suchness," etc., represent the Bodhisattva Vehicle. From "Whoever, Subhuti, the non-arising of all dharmas" to "Without wavering, not observing coming or going," what is said in between is the declaration of the agent who manifests the fruit of the three vehicles. The last is "the act of going," meaning: going is obtaining the fruit. That is the agent, that is, everything said from "Whoever, Subhuti, all dharmas are the nature of form" to "will have faith in this." This is also to obtain the cessation of going in a way that does not observe, so it is said "the agent of going." "This is the characteristic of the agent" is the conclusion. In order to understand the nature of the essence, it is said: Afflictions, signs, characteristics, incompatible factors and antidotes, tranquility, difficulty and certainty, what is to be done, non-observation, and the cessation of clinging, and what is called the object, incompatible unobstructedness and its, baselessness, non-birth, non-going, and suchness is non-observation, the sixteen self-natures of the essence. By analogy with the basis of characteristics, it is considered to be four characteristics. As it is said, the tranquility of afflictions, that is, from "Pray, Blessed One" to "will become the nature of tranquility," declares the essence of the tranquility of afflictions. The sign is the sign of afflictions, with their tranquility, that is, from "Whoever, Subhuti" to "will become the nature of tranquility in a way," declares the essence of the tranquility of the sign of afflictions. The characteristic of afflictions is grasping, etc., with their tranquility, that is, from "Whoever, Subhuti" to "the characteristic will become the nature of tranquility," declares the