Tibetan
་ཅན། །སྐད་ཅིག་མ་ནི་བཅུ་དྲུག་གིས། །ཁྱད་པར་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མདོ་ལས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་པ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གཞན་དག་ལས་ཁྱད་ཞུགས་པའི་བདེན་པ་བཞིའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་དག་གིས་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་གསུངས་སོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་གང་ཞེ་ན། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་མི་ཉམས་དང༌། །གཞལ་དང་བགྲང་ལས་ཡང་དག་འདས། །འཕགས་པ་ཀུན་སྡུད་མཁས་པ་ཡིས། །རིག་བྱ་ཐུན་མོང་མིན་ཤེས་ཉིད། །ཤེས་མྱུར་བྲི་དང་གང་མེད་དང༌། །སྒྲུབ་དང་ཡང་དག་འགྲུབ་པ་དང༌། །དམིགས་པ་རྟེན་དང་བཅས་པ་དང༌། །མཐའ་དག་པ་དང་ཡོངས་འཛིན་དང༌། །རོ་མྱོང་མེད་དང་ཁྱད་པར་ནི། །བཅུ་དྲུག་བདག་ཉིད་ཤེས་བྱ་སྟེ། །གང་གིས་ལམ་ནི་གཞན་དག་ལས། །ཁྱད་དུ་འཕགས་པ་ཁྱད་པར་ལམ། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བསམ་པ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའོ། །མཉམ་པ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་མི་མཉམ་པའོ། །གཞལ་བ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་ཚད་མེད་པའོ། །བགྲང་བ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་གྲངས་མེད་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཉིད་དོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཁྱད་པར་བཞི་པོ་དེ་དག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཉིད་དང་མི་མཉམ་པ་ཉིད་དང་མཉམ་པ་ཉིད་དེ། གང་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་པ་དེའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཁྱད་པར་བཞི་པོ་དེ་དག་གིས་ཁྱད་ཞུགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་དག་གོ །འཕགས་ཀུན་སྡུད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཕགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྡུད་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་སྟེ། དེ་སྐད་དུ་འདི་ནི་གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བར་ལ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་དང་མངོན་པར་ ཆགས་པ་མེད་པར་ཉེ་བར་གནས་སོ་ཞེས་པ་དང༌། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཆགས་པར་མི་བྱ། ཡོངས་སུ་གཟུང་བར་མི་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་ཏེ། འཕགས་པ་ཐམས་ཅད་སྡུད་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ནི་ཀུན་འབྱུང་གི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོའོ། །མཁས་པ་ཡིས། རིག་བྱ་ཐུན་མོང་མིན་ཤེས་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ། མཁས་པས་རིག་པར་བྱ་བ་དང༌། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཤེས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་དེ་ནས་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པའོ་ཞེས་བ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་ཏེ། མཁས་པའི་ཤེས་པས་རིག་པར་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་གྱི་སྐད་མ་གཉིས་པའོ།
Chinese
具有。刹那则是以十六，殊胜特征所宣说。如是说，经中对于不可思议等将要阐述的殊胜之道，从其他殊胜之处进入，具有四谛行境的十六刹那，已经宣说了殊胜的特征。不可思议等又是哪些呢？不可思议不衰损，衡量与计数皆超越，圣者总集智者以，所知不共智自性。知速退减皆无有，成办与如实成办，所缘有依及具有，一切具足与总持，无有味受及差别，十六自性所应知，由此道胜于其他，殊胜超胜是胜道。如是说，因为超离思虑，所以是不可思议。因为超离平等，所以是不平等。因为超离衡量，所以是无量。因为超离计数，所以是无数，即是佛陀本身。色等以及了知一切之自性的究竟也是如此。这四个差别即是伟大自性、不平等自性和平等自性。其中所请问的，从“世尊”开始，到“将成佛”这样授记为止所说，因此按照顺序，这四个差别进入了苦谛的四个刹那。圣者总集，是指总集一切圣法者，即是世尊。如是说，此乃从色到一切种智之间，无有执取和显现，不执著而安住。以及从“具寿善现”开始，到“不应执著，不应受持”为止所说，以总集一切圣者的差别，是集谛的第一个刹那。智者以，所知不共智自性。对于此，智者所应知以及不共之智慧自性。其中第一个是，从“此后于欲乐中行”开始，到“生起善根”为止所说，以智者的智慧所应知的差别的第二个刹那。
English
Having. A kshana is said to be characterized by sixteen, special characteristics. Thus it is said that in the sutras, the sixteen kshanas that have the scope of the four truths, which enter from other special places in the special path that will be explained for the unthinkable, etc., have already proclaimed the special characteristics. What are the unthinkable, etc.? Unthinkable, undiminished, truly beyond measure and number. The noble ones gather, the wise ones, know the uncommon nature of knowledge. Knowing quickly, decreasing, all without, accomplishing and truly accomplishing, object with support and possessing, all complete and holding completely, without taste and difference, sixteen self-natures should be known, by which the path is superior to others, the special surpassing is the superior path. Thus it is said, because it is beyond thought, it is unthinkable. Because it is beyond equality, it is unequal. Because it is beyond measure, it is immeasurable. Because it is beyond counting, it is countless, which is the Buddha himself. The ultimate of form, etc., and the nature of knowing everything is also the same. These four differences are the great self-nature, the unequal self-nature, and the equal self-nature. Among them, what is asked, from "Bhagavan" to the prophecy that "will become a Buddha," therefore, in order, these four differences enter the four kshanas of the truth of suffering. The gathering of all noble ones refers to the one who gathers all noble dharmas, that is, the Bhagavan. Thus it is said that this is from form to all kinds of wisdom, without grasping and manifestation, dwelling without attachment. And from "The Venerable Subhuti" to "should not be grasped, should not be held," what is said, with the difference of gathering all noble ones, is the first kshana of the origin of suffering. The wise one, the knowable uncommon nature of knowledge. For this, what the wise one should know and the uncommon nature of wisdom. The first of these is, from "After this, acting in desire" to "generating roots of virtue," what is said, with the difference of what the wise one's wisdom should know, is the second kshana.
Tibetan
།ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དག་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡང་དེ་ཡིན་ལ་ཤེས་པ་ཡང་ཡིན་པ་དེའི་དངོས་པོ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཤེས་པ་ཉིད་དེ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བཟོད་པར་འདུས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པའོ། །ཤེས་མྱུར་བྲི་དང་གང་མེད་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཤེས་མྱུར་ཉིད་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་མྱུར་བ་ཉིད་དེ། ལྷའི་བུ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནས། རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པ་སྟེ། མངོན་པར་ཤེས་པ་མྱུར་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་པའོ། །བྲི་བ་དང་གང་བ་མེད་པ་ནི་བྲི་བ་དང་གང་བ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ནས་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པར་ཡང་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ནི་བྲི་བ་མེད་པ་དང་འཕེལ་བ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་འགོག་པའི་བདེན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོའོ། །སྒྲུབ་དང་ཡང་དག་འགྲུབ་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྒྲུབ་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་མཉན་པ་དང་བཅས་པའི་མོས་པ་ལ་སོགས་པས་ནན་ཏན་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ནས་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བས་སོ། ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་མོས་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ནི་སྒྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པའིའོ། །ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པ་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ། ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་མོས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྱུར་བའོ། །ཡང་འདི་ཐོས་ནས་ནམ་ནུར་དང་རྨོངས་པ་དང་ ཞུམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་དམན་པའོ། །གང་གསོལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ལས་གཅིག་ལ་གནས་པར་འགྱུར་བར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པའིའོ། །དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་གྲུ་ཞིག་པའི་མིས་རོ་དང་ཤིང་དང་ཤིང་ལེབ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུས་ན་དེ་ནི་བར་དོར་དུས་མ་བྱས་པར་སྐམ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་བ། དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ལ་འཇུག་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་བར་མ་དོར་དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་སུམ་དུ་མ་བྱས་པར་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། གང་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་པ་ནི་དམི
Chinese
此外，与声闻等不共的也是它，也是智慧，它的本体就是不共的智慧。世尊，从“如果”开始，到“安忍聚集”为止所说的是以不共智慧的差别而分的第三刹那。 “知速减与无增”等，知速就是现证迅速，从“天子们”开始，到“广为开示”为止所说的是以现证迅速的差别而分的集谛的第四刹那。 减与无增就是没有减少和增加，从“此后于欲乐中行”开始，到“亦不觉增减”为止所说的是以无减和无增的差别而分的灭谛的第一个刹那。 “成办与真实成办”，成办是世尊以未听闻及具足信解等而精勤，从“此后于欲乐中行”开始。“才听闻即生信解”为止所说的是以成办的差别而分的第二个刹那。 真实成办是果，才听闻即生信解等那些真实圆满菩提。 还有，听闻这些后，懈怠、愚痴和怯懦等，那些是下劣菩提。 从“谁祈请”开始，到“应知将安住于其中之一”为止，是以真实成办的差别而分的第三个刹那。 目标是指，譬如在大海中船坏了的人，抓住尸体、木头和木板等，那个人在中阴未死之前就能到达陆地。 同样，世尊从禅定波罗蜜多等开始，到一切种智之间所抓住的那些，在中阴未死之前，没有现前下劣的菩提，就能现前圆满正等觉，证得菩提。 从“何者，善现，譬如”开始，到“现前圆满证得菩提”为止所说的是目
English
Furthermore, that which is not common with the Hearers and others is also it, and it is also wisdom, its essence being the uncommon wisdom itself. O Blessed One, what is said from "if" to "gathered in patience" is the third moment divided by the distinction of uncommon wisdom. "Knowing quickly, decreasing and without increasing," etc., knowing quickly is the very quickness of direct realization, from "sons of the gods" to "extensively taught" is the fourth moment of the truth of arising divided by the distinction of quick direct realization. Decreasing and without increasing is the absence of decreasing and increasing, from "thereafter engaging in desire" to "also not aware of increasing and decreasing" is the first moment of the truth of cessation divided by the distinction of no decreasing and no increasing. "Accomplishing and truly accomplishing," accomplishing is the Blessed One diligently acting with faith and so forth, including what has not been heard, from "thereafter engaging in desire" and so forth. What is said up to "immediately upon hearing, faith arises" is the second moment divided by the distinction of accomplishing. Truly accomplishing is the result, immediately upon hearing, faith arises and so forth, those become truly complete enlightenment. Furthermore, after hearing these, laziness, ignorance, and cowardice, etc., those are inferior enlightenment. From "who requested" to "it should be known that one will abide in one of them" is the third moment divided by the distinction of truly accomplishing. The target refers to, for example, a person whose boat is wrecked in the great ocean, if they grasp a corpse, wood, planks, and so forth, that person will reach land without dying in the intermediate state. Similarly, the Blessed One, from the perfection of meditation and so forth, to all-knowingness, those who grasp, without dying in the intermediate state, without directly realizing inferior enlightenment, will directly realize complete and perfect enlightenment, attain enlightenment. What is said from "who, Subhuti, like" to "directly realize complete and perfect enlightenment" is the ob