Tibetan
བཅོམ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། དེ་དག་དང་དེ་མ་ཡིན་པའི་སེམས་ཅ་གཞན་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་ལ་མཚན་མར་བྱེད་དེ། མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཆགས་པ་ཕྲ་མོ་གསུངས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་ལམ་ནི་རང་བཞིན་གྱི། །དབེན་པའི་ཕྱིར་ནི་དེ་ཟབ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ནི་ཟབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སུས་ཀྱང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་ནི་ཟབ་པ་གསུངས་སོ། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གཅིག་པར་ནི། །ཤེས་པས་ཆགས་པ་སྤོང་བ་ཡིན། །ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་ན་ཆགས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤོང་ངོ༌། །རབ་འབྱོར་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཆགས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཆགས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས་པ་གསུངས་སོ། །མཐོང་ལ་སོགས་པ་བཀག་པ་ཡིས། །དེ་ནི་རྟོགས་པར་དཀའ་བར་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཀག་པ་དེ་ནི་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ཉིད་དོ། །གསོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་མ་རྒྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་གསུངས་སོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མི་ཤེས་པས། །དེ་ནི་བསམ་མི་ཁྱབ་པར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནས། མ་འདྲེས་པའི་བར་དུ་མི་ཤེས་པ་དེའི་ཕྱིར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའོ། །གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་སོ། །དེ་ནི་མཐུན་པ་དང་གཉེན་པོ་བསྟན་པའོ། །དེ་ལྟར་ཀུན་ཤེས་ཉིད་ལུགས་ལ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དག །རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མ་ལུས་པ། །ཇི་སྐད་བཤད་པ་ འདི་ཤེས་བྱ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན་དུ་བྱའོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན་དུའོ། །ད་ནི་སྦྱོར་བ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། གཟུགས་སོགས་དེ་མི་རྟག་སོགས་དང། །དེ་མ་རྫོགས་དང་རབ་རྫོགས་དང༌། །སྦྱོར་བ་བཀག་པས་སྤྱོད་པ་ནི། །ཆགས་པ་མེད་དང་དེ་དང་ནི། །མི་འགྱུར་བྱེད་པ་མེད་ཉིད་དང༌། །སྦྱོར་བ་དཀའ་བ་རྣམ་གསུམ་དང༌། །སྐལ་བ་ཇི་བཞིན་འབྲས་ཐོབ་པས། །དེ་ཡི་འབྲས་བུ་ཡོད་འདོད་དང༌། །གཞན་ལ་ར
Chinese
从“薄伽梵”开始，将那些以及其他众生的善根视为相，直到“不应作意于相”为止，宣说了微细的贪著。法的道路是自性的，因为寂静的缘故，所以它是甚深的。这指的是般若波罗蜜多是甚深的，因为一切法自性寂静的缘故。祈请。“薄伽梵”开始，直到“无人能够现证菩提”为止，宣说了甚深。若知诸法自性一，以智慧能断除贪著。若知诸法自性为一，则能断除一切贪著。善现，从“彼”开始，直到“将断除一切贪著的边际”为止，宣说了断除一切贪著的边际。以遮止见等，宣说它是难以证悟的。这指的是遮止见等，那是难以证悟的。祈请，从“祈请”开始，直到“未现证菩提”为止，宣说了难以证悟。以不了解色等，认为它是不可思议的。这指的是他不了解色等，直到不杂染为止，因此是不可思议的。祈请。“薄伽梵”开始，直到“因为不缘一切种智的缘故”为止，宣说了不可思议。这是显示顺品和违品的。如是通达一切智的规矩，不顺品和违品，完全区分，如所说，应知。如是，指的是应如论中所说的那样做。如所说，指的是应如经中所说的那样做。现在要宣说结合，因此请您关注：色等，彼等无常等，彼等不圆满和极圆满，以遮止结合而行持，无贪著以及彼等，无变异，无作者，以及结合的三种困难，以及如其分获得果报，认为彼之果实存在，以及对其他。
English
Beginning with "Bhagavan," considering the roots of virtue of those and other sentient beings as signs, until "one should not focus on signs," the subtle attachment is explained. The path of Dharma is of its own nature, because of its peacefulness, it is profound. This refers to the fact that the Prajnaparamita is profound, because all Dharmas are peaceful in their own nature. Request. Beginning with "Bhagavan," until "no one can attain perfect enlightenment," the profound is explained. If one knows that all Dharmas are of one nature, one can abandon attachment with wisdom. If one knows that all Dharmas are of one nature, then one can abandon all attachments. Subhuti, beginning with "that," until "one will abandon all the limits of attachment," the abandonment of all the limits of attachment is explained. By preventing seeing and so on, it is said that it is difficult to realize. This refers to the prevention of seeing and so on, which is difficult to realize. Request, beginning with "request," until "not attaining perfect enlightenment," the difficulty of realization is explained. Because of not understanding form and so on, it is considered inconceivable. This refers to the fact that he does not understand form and so on, until non-contamination, therefore it is inconceivable. Request. Beginning with "Bhagavan," until "because the omniscient nature is not perceived," the inconceivable is explained. This is to show the concordant and discordant aspects. Thus, according to the rules of understanding all knowledge, the discordant and concordant aspects, completely distinguished, as it is said, should be known. Thus, it refers to doing as it is said in the treatise. As it is said, it refers to doing as it is said in the sutra. Now, since the combination is to be explained, please pay attention to it: form and so on, those impermanent and so on, those incomplete and completely complete, by practicing by preventing combination, without attachment and those, without change, without a maker, and the three difficulties of combination, and obtaining the results as due, thinking that its fruit exists, and to others.
Tibetan
ག་ལས་མིན་གང་དང། །ཤེས་བྱེད་རྣམ་བདུན་སྣང་བ་ལ། །གཟུགས་ལ་སོགས་ལ་རློམ་མེད་པ། །རྣམ་བཞི་དེ་ཡི་མཉམ་ཉིད་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མ་རྫོགས་པ་དང༌། རབ་ཏུ་རྫོགས་པ་ཉིད་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆགས་པ་མེད་པ་དང༌། ཆགས་པ་དང་བཅས་པའི་སྤྱོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་བཀག་པས་དེ་དག་གི་སྦྱོར་བ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ལ་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་མི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བའོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་རྟག་ཅེས་བྱ་བའམ་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་མི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སྡུག་པའམ་མི་སྡུག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བའོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་གོང་ཡན་ཆད་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མ་རྫོགས་པ་དང་རྫོགས་པའི་སྦྱོར་བའོ། །གསོལ་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ཆགས་པ་དང་ཆགས་པ་མེད་པ་དོ་ཞེས་འདུ་ཤེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་གཟུགས་ལ་ཆགས་པ་དང་ཆགས་པ་མེད་པའི་སྦྱོར་བའོ། །གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཉེས་པ་བརྗོད་ཀྱང་འགྲིབ་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་མི་ འགྱུར་བའི་སྦྱོར་བའོ། །རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། མ་བསྟན་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་བྱེད་པ་པོ་མེད་པའི་སྦྱོར་བའོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སླད་དུ་གོ་ཆ་འཚལ་བ་དེ་དག་ནི་གོ་ཆ་ཆེན་པོ་འཚལ་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དཀའ་བའི་སྦྱོར་བའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། གདེག་པར་འཚལ་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་སྦྱོར་བ་དཀའ་བའི་སྦྱོར་བའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། འཚལ་བ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་བྱ་དཀའ་བ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཕྱག་འཚལ་ལོ་སྙམ་པའི་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་འབྲས་བུ་ཡོད་པའི་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། དུབ་པའི་སྐལ་བ་ཅན་དུ་འགྱུ
Chinese
何者非何，于能知七相显现中，于色等无骄慢，欲彼四者之平等性。如是宣说。色等常与无常等，色等不圆满，及极圆满性，于色等无贪著，及有贪著之行持，以遮止彼等之结合，即是于般若波罗蜜多之行持。其中从名为善现者起，至若不于一切智性行持，即是于般若波罗蜜多行持之间，是色等之结合。若不于色是常，或于色是无常行持，即是从于般若波罗蜜多行持起，至是美或非美之间，是色等无常等之结合。善现复次从起，至祈请，世尊之上的，是色等不圆满与圆满之结合。祈请世尊如是，从起，至于无上正等菩提有贪著及无贪著耶？无如是之想之间，是于色有贪著与无贪著之结合。祈请世尊从起，至虽说罪过亦无减损之间，是不变之结合。善现如此从起，至虽未指示亦如是之间，是无作者之结合。祈请世尊从起，至为诸法之故披甲者，彼等是披大甲者之间，是为作事艰难之结合。世尊从起，至应信解之间，是结合艰难之结合。世尊从起，至应信解故之间，是作艰难性之结合。其后从比丘起，至思惟作礼之间，是有果之结合。其后从天王帝释起，至转为疲乏之分
English
What is not what, in the appearance of the seven knowable aspects, without pride in form, etc., desiring the equality of those four. Thus it is said. Form, etc., such as permanence and impermanence, form, etc., incompleteness, and perfect completeness itself, without attachment to form, etc., and whatever conduct with attachment, by preventing those combinations, is the practice of the Perfection of Wisdom. Among them, starting from the one named Subhuti, up to not practicing in omniscience itself, then practicing in the Perfection of Wisdom, is the combination of form, etc. If one does not practice in form being permanent or form being impermanent, then starting from practicing in the Perfection of Wisdom, up to being beautiful or not beautiful, is the combination of form, etc., impermanence, etc. Subhuti, furthermore, starting from, up to the prayer, above the Blessed One, is the combination of form, etc., incompleteness and completeness. Praying, Blessed One, thus, starting from, up to is there attachment or non-attachment to the unsurpassed, perfectly complete enlightenment? Between not having such a thought, is the combination of attachment and non-attachment to form. Praying, Blessed One, starting from, up to even if faults are spoken, there is no decrease, is the unchanging combination. Subhuti, like this, starting from, up to even if not indicated, it is the same, is the combination of no agent. Praying, Blessed One, starting from, up to those who don armor for the sake of all phenomena, those are those who wear great armor, is the combination of difficult to do on purpose. Blessed One, starting from, up to should be believed, is the combination of difficult combination. Blessed One, starting from, up to should be believed, is the combination of the nature of difficult to do. Then, starting from the monk, up to thinking of prostrating, is the combination of having results. Then, starting from the lord of the gods, Indra, up to turning into a share of fatigue.
Tibetan
ར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་མི་འགྲོ་བའི་སྦྱོར་བའོ། །ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུའི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་ཤེས་བྱེད་རྣམ་བདུན་ཞེས་བྱ་བའི་སྦྱོར་བའོ། །འདིར་སྦྱོར་བ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་འདོད་དོ། །གང་ཞེ་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རློམ་པ་མེད་པ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། གཟུགས་སུ་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད། གཟུགས་ཀྱིས་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད། གཟུགས་ལ་བདག་གི་ཞེས་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད། གཟུགས་ལ་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། གང་རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སྤྲུལ་པ་ལའང་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་སྦྱོར་བའི་མཉམ་པ་ཉིད་གསུངས་སོ། །མཐོང་བའི་ལམ་བསྟན་པར་བྱ་བ་དེ་ལ་འདིར་སངས་རྒྱས་སྟོང་དང་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་སྟོང་དག་གི་བསྟན་པ་མཉམ་པ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སྟོན་ཅིང་འཆད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་མཐོང་བའི་ལམ་དེ་ནི། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་བདེན་པ་ལ། །ཆོས་ཤེས་རྗེས་སུ་ཤེས་བཟོད་དང༌། །ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་བདག་ཉིད་འདི། །ཀུན་ཤེས་ཚུལ་ ལ་མཐོང་བའི་ལམ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ལ་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་དེ་དག་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་མོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པར་རེ་རེ་ཞིང་སྐད་ཅིག་མ་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་ཆོས་ཤེས་པ་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དག་དང༌། ཤེས་པ་ཡང་ཆོས་དང༌། རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དག་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་གང་ཡིན་པ་དེའི་བདག་ཉིད་དེ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའོ། །ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་དང་ལམ་ཡང་དེ་བཞིན་ན། །སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་དག་གོ་རིམས་བཞིན་དུ། གཟུགས་རྟག་མ་ཡིན་མི་རྟག་མིན། །མཐའ་ལས་འདས་དང་རྣམ་དག་དང༌། །མ་སྐྱེས་མ་འགགས་ལ་སོགས་དང༌། །མཁའ་འདྲ་ཆགས་པ་སྤངས་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་འཛིན་ལས་གྲོལ་བ་དང༌། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བརྗོད་མེད་དང༌། །གང་ཕྱིར་འདི་དོན་བརྗོད་པ་ཡིས། །གཞན་ལ་སྦྱིན་དུ་མེད་པ་དང༌། །དམིགས་པ་མེད་པར་བྱེད་པ་དང༌། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་ན་མི་འབྱུང༌། །ངན་སོང
Chinese
所谓的“如是”之间，是不随他缘的结合。从“乔尸迦，你怎么想”开始，到“完全了知如幻之法”之间，是所谓的“七能知”的结合。这里所说的十二种结合，被认为是它们的平等性。什么呢？即色等无慢四种，即不以色为慢心，不以色为慢心，不以色为我所而慢心，不以色为慢心等。如从“何者善现所请问”开始，到“对于幻化也不生慢心”之间，宣说了结合的平等性。为了指示见道，在此为了指示千佛和十方千佛的教法平等性。从“那时以佛的威力”开始，到“将宣说和讲述”之间所说的。因此，见道是：于苦等谛，法智与类智忍与，智之刹那自性此，于一切知之理，为见道。如是说，于一切知之理，十六刹那的自性即是见道。于苦等谛，一一具有四刹那的自性，即法智与类智的忍，以及智也是法与类智，即刹那为何者的自性，即于苦，法智忍，于苦，法智，于苦，类智忍，于苦，类智。集、灭和道也是如此。十六刹那依次为：色非常非无常，超越边际与清净，不生不灭等，如虚空舍弃贪著，从完全执取中解脱，本体不可言说，因此以此义的言说，不能施与他人，成为无所缘，于极清净中不生，恶趣。
English
The combination called "suchness" is a combination that does not depend on other causes. From "Kaushika, what do you think?" to "completely knowing the Dharma like an illusion," is the combination called "seven knowers." Here, the twelve combinations that are spoken of are considered to be their equality. What are they? They are the four kinds of non-conceit regarding form, etc., namely, not having conceit in form, not having conceit through form, not having conceit that form is mine, not having conceit in form, and so on. Like from "Whatever Subhuti asked" to "not having conceit even in illusion," the equality of combination is taught. In order to indicate the path of seeing, here in order to indicate the equality of the teachings of the thousand Buddhas and the thousand Buddhas of the ten directions. From "Then by the power of the Buddha" to "will teach and explain" is what is said. Therefore, the path of seeing is: On the truths such as suffering, Dharma-knowledge and subsequent-knowledge patience and, This moment of wisdom's self-nature, In the manner of knowing all, is the path of seeing. Thus it is said, in the manner of knowing all, the nature of the sixteen moments is the path of seeing. On the truths such as suffering, each has the nature of four moments, namely the patience of Dharma-knowledge and subsequent-knowledge, and wisdom is also Dharma and subsequent-knowledge, namely the nature of whatever moment, namely on suffering, Dharma-knowledge patience, on suffering, Dharma-knowledge, on suffering, subsequent-knowledge patience, on suffering, subsequent-knowledge. Origin, cessation, and path are also the same. The sixteen moments in order are: Form is not permanent nor impermanent, beyond extremes and pure, unborn and unceasing, etc., like space abandoning attachment, liberated from complete grasping, the essence is inexpressible, therefore by speaking of this meaning, it cannot be given to others, becoming without object, in extreme purity does not arise, evil destinies.