Tibetan
ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ནོ། །དེ་དག་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་དང་ལམ་ཤེས་པ་བསྟན་པའོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་བ་རིན་ཆེན་ འབྱུང་གནས་ཞི་བས་སྦྱར་བ་དག་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོ།། །། ལེའུ་གསུམ་པ། གཞི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་འགྲེལ་པ། ད་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། ཚུ་རོལ་ཕ་རོལ་མཐའ་ལ་མིན། །དེ་དག་པར་ལ་མི་གནས་པ། །དུས་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད་ཤེས་ཕྱིར། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཚུ་རོལ་མཐའ་ལ་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་བ་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །ཕ་རོལ་མཐའ་ལ་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གི་བར་ལ་ཡང་གནས་པར་མི་འདོད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གསོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འདོད་པ་ལ་མི་གནས་པ་ཉིད་དོ། །ད་ནི་མཚན་མར་དམིགས་སྒོ་ནས། །ཐབས་མ་ཡིན་པས་རིང་བ་སྟེ། །དེ་ནི་མཚན་མར་བཅས་པའི་དམིགས་པས་ཐབས་མ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་དེ་རིང་བར་འགྱུར་རོ། །གང་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རིང་དུ་སོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་རིང་དུ་གྱུར་བའོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་འདི་ཉིད་ནི། །ཡང་དག་ཉེ་བ་ཉིད་དུ་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ། ཆགས་པ་མེད་པས་འཇུག་པ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་དེ་ཉེ་བར་འགྱུར་རོ། །གང་རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། མ་ཆགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་ཉེ་བར་གྱུར་པའོ། །གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་སྟོང་ཉིད་དང༌། དུས་གསུམ་གཏོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང༌། དུས་གསུམ་གཏོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང༌། །སྦྱིན་སོགས་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་རྣམས་ལ། །སྤྱོད་པའི་འདུ་ཤེས་མི་མཐུན་ཕྱོགས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་འདིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་སྟེ། དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གང་གཟུགས་སྟོང་པ་ཉིད་ནས། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་བར་ནི་འདུ་ཤེས་པའོ། །གང་ཡང་དུས་གསུམ་དུ་གཏོགས་པ་དག་ནི་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། མ་འོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌།
Chinese
之所以说“为了知晓道的形态”，这是回答。这些是清净的修道和道智的显示。《现观庄严论》的注释，由宝生寂造的《具足清净》中，道智之品，第二品完毕。 第三品，基一切智之注释。 现在要讲述一切智，因此就此而言：不在此岸，不在彼岸，不住于二者之间，为了知晓诸时平等性，故称般若波罗蜜多。如是说。所谓般若波罗蜜多，即是一切智。所谓“不在此岸”，即非轮回。所谓“不在彼岸”，即非涅槃，也不希望安住于二者之间。为何如此？为了知晓三时平等性。从“何所问”开始，到“为了知晓三时平等性”之间，是不安住于轮回和涅槃的体性。现在从执著相的角度来说：以非方便故，是遥远的。以执著相的对境，由于不是方便，因此它是遥远的。从“何所问，世尊”开始，到“般若波罗蜜多将变得遥远”之间，是变得遥远。善巧方便者，被说为真实现前。如是说。以无执著而进入，是善巧方便，因此它是近的。从“何者善现所问”开始，到“不执著的那些”之间，是变得亲近。色等五蕴之空性，以及属于三时之诸法，以及属于三时之诸法，布施等菩提分，行持之想与不顺品。所谓色等，从色开始，到一切智的究竟之法，这里是指色等五蕴，对于它的空性，即从“何者色空性”到“一切智空性”之间，是作意。凡是属于三时者，即所谓过去，所谓未来，
English
The reason for saying "in order to know the aspects of the path" is the answer. These are the explanation of the pure path of meditation and the knowledge of the path. In the commentary on the Ornament of Clear Realization, 'Complete Purity' composed by Ratnakara Shanti, the chapter on the Knowledge of the Path, the second chapter, is complete. Chapter Three: Commentary on the Knowledge of All Bases. Now, since the knowledge of all is to be spoken of, with that in mind: Not on this shore, not on the far shore, not dwelling in between, in order to know the equality of all times, it is called Prajnaparamita. As it is said. What is called Prajnaparamita is the knowledge of all. What is called "not on this shore" is not samsara. What is called "not on the far shore" is not nirvana, and it is not desired to dwell between them. Why is that? Because of knowing the equality of the three times. From "What is asked" to "because of knowing the equality of the three times" is the nature of not dwelling in what is desired as samsara and nirvana. Now, from the perspective of focusing on characteristics: Because it is not a means, it is distant. Because the object is attached to characteristics, since it is not a means, therefore it becomes distant. From "What is asked, Blessed One" to "Prajnaparamita will become distant" is what has become distant. The one skilled in means is said to be truly near. As it is said. Entering without attachment is skillful means, therefore it becomes near. From "What is asked by Subhuti" to "those who are not attached" is what has become near. The emptiness of the aggregates of form, etc., and the dharmas belonging to the three times, and the dharmas belonging to the three times, the aspects of enlightenment such as generosity, etc., the thought of practice and the unfavorable aspects. What is called form, etc., from form, etc., to the ultimate dharma of the knowledge of all, here refers to the aggregates of form, etc., and for its emptiness, from "What is the emptiness of form" to "the emptiness of the knowledge of all" is the conceptualization. Whatever belongs to the three times is called the past, called the future,
Tibetan
ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བར་འདུ་ཤེས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་མང་པོའི་ཚིག་ནི་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བས་ན་ཚད་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ནས། ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ཡང་གཟུང་ངོ༌། །གང་ཡང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་སྤྱོད་པའི་འདུ་ཤེས་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ལ་སྤྱོད་ན་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྟེ། དེ་ཐམས་ཅད་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །དེ་ནས་ཚ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་སྤྱོད་ན་ཆགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས་ཆོས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚོགས་གཞན་ཡིན་ཏེ། ཆོས་དག་ལ་འདུ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ཡང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ལ་འདུ་ཤེས་པ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་རྣམས་ལ་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ནི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གྱིས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཡང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བར་འདུ་ཤེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་སོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་དར་འཛིན་མེད། །གཞན་དག་དེ་ལ་སྦྱོར་བྱེད་པ། །དེ་ནི་ཆགས་པའི་མཐའ་འགོག་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ། ངར་འཛིན་པ་མེད་པ་ནི་གང་ཤར་དྭ་ཏིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སྤྱོད་པའི་ཆགས་པ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །གཞན་དག་དེ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ནི་འཛིན་པ་མེད་པ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པའོ། །གང་ཀཽ་ཤི་ཀ་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཆགས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་གང་དེ་གཉི་ག་ཆགས་པའི་མཐའ་འགོག་པར་བྱེད་པ་སྟེ། གཉི་ག་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྒྱལ་ ལ་སོགས་པ་ཆགས་པ་ཕྲ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་དེ་དག་དང་གཞན་དག་གི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ནི་མཚན་མ་དང་བཅས་པར་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །གང་དེ་ནས་
Chinese
是理解为现在发生的事物。菩提方面的诸法等，这个“等”字是“等等”的意思。因此，从无量等，到证得一切智智也包括在内。无论是布施等，以及菩提方面等，对这些行持的理解，即从“行持布施波罗蜜多”到“行持一切智智”之间，所有这些都是相违品。从“具寿舍利子”开始，到“行持一切智智即是贪执”之间，是相违品。偈颂中的“诸法”是指其他的集合，对诸法有所理解，直到“这也是相违品”之间，是相违品的意思。从“天王帝释”开始，到“不能回向”之间所要阐述的，也是相违品，因为说“对诸法有所理解是相违品”。“对诸法没有理解是能对治的”这句话，要从意义上理解，也就是从“具寿舍利子”开始，到“对现在发生的法没有理解”之间所说的。布施等无我执，其他将之结合，彼乃断除贪执边。意思是，对于布施等，没有我执，即从“舍利子”开始，到“没有行持的贪执”之间所说的。其他将之结合，是将没有执着与没有执着结合。从“乔尸迦，此外”开始，到“完全舍弃了贪执的边”之间将要阐述。那是两者断除贪执的边，意思是两者都是能对治的品。国王等贪执微薄。等等之语，是指对这些和其他善根随喜等等，那是缘于有相之境。从那里
English
It is understanding as things that are happening now. The many words in "the dharmas of the aspects of enlightenment, etc." mean "and so on." Therefore, from the immeasurable, etc., up to the attainment of omniscience is also included. Whatever understanding of practicing generosity, etc., and the aspects of enlightenment, etc., is from "practicing generosity paramita" to "practicing omniscience," all of these are opposing factors. From "the venerable Sharadvatiputra" onwards, up to "practicing omniscience itself is attachment" is the opposing factor. In the verse, "dharmas" refers to other collections, and whatever understanding of dharmas there is, up to "this is also an opposing factor," is the meaning of the opposing factor. From "the king of the gods, Indra" onwards, what will be explained up to "cannot dedicate" is also an opposing factor, because it is said that "understanding dharmas is an opposing factor." "Not understanding dharmas is the antidote" should be understood in terms of meaning, that is, from "the venerable Sharadvatiputra" onwards, up to "there is no understanding of the dharmas that are happening now." Generosity, etc., without self-grasping, others connect to it, that is the cessation of the extreme of attachment. The meaning is that for generosity, etc., there is no self-grasping, that is, from "Sharadvatiputra" onwards, up to "there is no attachment to practice." Others connect to it, which is connecting non-attachment to non-attachment. From "Kaushika, furthermore" onwards, it will be explained up to "completely abandoning all extremes of attachment." That is, both of them cut off the extreme of attachment, meaning that both are antidotal factors. Kings, etc., have subtle attachment. The word "etc." refers to rejoicing in these and other roots of virtue, etc., which is focusing on objects with characteristics. From there