English
Desire is aspiration. Completely destroying all non-virtuous dharmas is diligence. Faith is the realization of the guru's teachings. What precedes it is extreme tranquility. Furthermore, mindfulness is an aspect of correct awareness. Correct awareness is an aspect of higher vision. In that, the mind's manifest activity is attention. Absence of afflictions is equanimity. One cultivates the miraculous feet that possess the activity of abandoning the samadhi of desire and so forth, meaning to be isolated from afflictions. Freedom from attachment is freedom from attachment to existence. Cessation is suffering. Revealing and eliminating those is suffering, as it relies on them. Therefore, cultivate complete accomplishment. Because of supreme mastery, it is called a root, meaning the five, such as faith. Because it generates and attains transcendent dharmas and becomes the master, it is called a root, meaning the root of faith, the root of diligence, the root of mindfulness, the root of samadhi, and the root of wisdom. From seeing the signs of possessing miraculous feet, certainty arises that later it will become extraordinary, so faith arises in the realization of the teacher and those hearers; this is the root of faith here. Because faith increases, diligence and so forth also increase, so they become the five roots. Thus, when cultivating the roots, from the power of faith to the power of wisdom, because they are not destroyed by unfavorable forces such as demons. Bodhi is the path of seeing that realizes things as they truly are, which is complete bodhi, from the limb of correct mindfulness of bodhi to the limb of equanimity of correct mindfulness of bodhi. In that, the discrimination of dharmas, diligence, and joy are aspects of higher vision. Extreme tranquility, samadhi, and equanimity are aspects of calm abiding. Mindfulness is an aspect of both. By attaining those, having abandoned the afflictions to be abandoned by seeing, having seen oneself, in order to abandon what is to be abandoned by cultivation, one cultivates the eightfold noble path as three aggregates.
Tibetan
་དག་པའི་བརྩོན་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། །ཡང་དག་པའི་ངག་དང༌། ལས་ཀྱི་མཐའ་དང༌། ཚོར་བ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། །ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོའོ། །འཕགས་པ་ནི་སློབ་པ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་གིས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤང་བའི་ཕྱིར་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་སློབ་པའི་ལམ་འདི་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བས་ན་འདི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཡིན་པས་ན་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་དོ། །དེ་དག་ནི་དན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྡེ་ཚན་བདུན་རེ་རེར་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བྱས་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་དུ་འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆུབ་ནི་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་སོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྟེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀུན་བརྟགས་པ་དེའི་ངོ་བོ་གཏན་དུ་མེད་པས་དེས་སྟོང་པའོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་པས་མཚན་མ་མེད་པ་སྟེ། དེས་ན་མཚན་ མ་མེད་པའོ། །གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ནི་འཁྲུལ་པ་སྟེ། མེད་པའི་ངོ་བོར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཁྲུལ་པའི་རྩ་བ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། སྨོན་པར་འོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་སྨོན་པ་མེད་པའོ། །ཤེས་པ་བཅུ་གཅིག་ནི་མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་མི་སྐྱེ་བར་ཤེས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་མི་སྐྱེ་བ་སྟེ་དེ་ཤེས་པའོ། །སྤངས་པ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་འབྱུང་གི་བདག་ཉིད་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པ་སྟེ་དེ་ཤེས་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དག་འགོག་པ་སྟེ་དེ་ཤེས་པའོ། །འགོག་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་དེ་ལམ་གང་གིས་འགོག་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ནི་དེའི་ཤེས་པ་སྟེ། འདིས་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པའོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཟད་པ་ཤེས་པ་ནི་ཟད་པ་ཤེས་པའོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་ནི་མི་སྐྱེ་བར་ཤེས་པའོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ཤེས་པ་ནི་ཆོས་ཤེས་པའོ། །མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དེ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཤེས་པ་ནི་རྗེས་སུ་ཤེས་པའོ། །གཅིག་ཏུ་ཀུན་བརྟགས་པ་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པའོ། །ལམ་ལ་འདྲིས་པ་ནི་ལམ་ལ་གོམས་པའོ། །སྒྲ་ཇི་བཞིན་ཤེས་པ་ནི་དེ་
Chinese
正确的精进是智慧的蕴聚。正确的语言和，事业的边际和，感受是戒律的蕴聚。正确的忆念和，禅定是禅定的蕴聚。圣者是学习者们。他们为了舍弃一切烦恼和，为了现证解脱而修习这圣者学习之道。因此，这是圣者们的八支，所以是圣道八支。它们是正念近住等，分为七个部分，与菩提分相合，成为三十七道品。菩提是了知灭尽和不生的智慧。与其随顺的就是菩提分。所谓的三禅定是三种解脱之门：自性遍计所执，它的自性是完全不存在的，因此是空性。圆成实的自性是不可言说的，因此是无相，所以是无相。他起自在的自性是错乱，因为显现为不存在的自性。错乱的根本也是烦恼，因此它是应该舍弃的，而不是应该希求的，因此是无愿。十一种知是如经所说：知痛苦不生，就是知痛苦的生起不生。所谓知断除，就是断除遍计的自性，烦恼等，就是知断除。所谓知痛苦止息，就是知痛苦的止息。为了现证止息，以何道现证止息，就是它的知，以此止息痛苦。知贪欲等灭尽，就是知灭尽。知贪欲等不生，就是知不生。知现证解脱，就是知法。以推测了知无常等，就是随知。因为唯一缘于一总遍计所执，所以知他人心就是世俗知。熟悉道就是习惯道。如其声而知就是它。
English
Right effort is the aggregate of wisdom. Right speech, the boundary of action, and feeling are the aggregate of discipline. Right mindfulness and samadhi are the aggregate of samadhi. The noble ones are the learners. They cultivate this noble path of learning in order to abandon all defilements and to realize liberation. Therefore, these are the eight limbs of the noble ones, hence the eight limbs of the noble path. These are mindfulness and so forth, divided into seven sections each, and in accordance with the aspects of enlightenment, they become thirty-seven. Enlightenment is the wisdom of knowing cessation and non-arising. What is in accordance with it is the aspect of enlightenment. The so-called three samadhis are the three doors of liberation: the self-characterized, the completely imputed, its nature is completely non-existent, therefore it is emptiness. The self-nature of the perfectly established is inexpressible, therefore it is signless, so it is signless. The nature of other-powered is delusion, because it appears as a non-existent nature. The root of delusion is also affliction, therefore it is to be abandoned, not to be desired, therefore it is wishless. The eleven knowledges are as the sutra says: knowing that suffering does not arise is knowing that the arising of suffering does not arise. The so-called knowing abandonment is abandoning the nature of origination, afflictions, etc., that is knowing abandonment. The so-called knowing the cessation of suffering is knowing the cessation of suffering. To realize cessation, by which path does one realize cessation, that is its knowledge, by this one ceases suffering. Knowing the exhaustion of desire, etc., is knowing exhaustion. Knowing that desire, etc., do not arise is knowing non-arising. Knowing the realization of liberation is knowing dharma. Knowing impermanence, etc., by inference is subsequent knowing. Because it is solely focused on one completely imputed, knowing the minds of others is conventional knowing. Familiarity with the path is habituation to the path. Knowing according to the sound is it.
Tibetan
བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་དང་ལྷ་དང་མི་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐད་ཤེས་པའོ། །དབང་པོ་གསུམ་ནི་མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཏེ། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་བདག་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དབང་པོའོ། །དབང་པོ་གང་ལ་མི་ཤེས་པ་ཀུན་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཀུན་ཤེས་པའི་དབང་པོ་དང་ཀུན་ཤེས་པ་བསྲུང་བའི་དབང་པོ་ནི་ཀུན་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པའི་དབང་པོའོ། །སྣང་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ནུབ་པས་ཆོས་ཉིད་ཙམ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲེགས་པ་འདུལ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་འོས་པ་ཉོན་མོངས་པ་འདུལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་ནི་མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བཅུ་ནི་མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། ། བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་པ་ནི་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པར་བསྟན་པའོ། །ཚད་མེད་པ་ཡང་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པའི་ཚད་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ནི་གཟུགས་ཅན་གཟུགས་རྣམས་ལ་ལྟ་བ་འདི་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་པོའོ། །ནང་གཟུགས་མེད་པར་འདུ་ཤེས་བས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་རྣམས་ལ་ལྟ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཐར་བ་གཉིས་པའོ། །སྡུག་པར་མོས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པ་གསུམ་པའོ། །གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དག་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་གཉིས་ནི་མི་སྡུག་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་སྡུག་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཁ་ཅིག་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཁ་དོག་གི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོར་ནང་གི་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་དེ་ཉིད་ཀྱི་འོག་ཏུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་ཏེ། བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཁ་དོག་གི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོར་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དེ་བསྟན་ཏེ། གཟུགས་ཅན་གཟུགས་རྣམས་ལ་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནང་གི་གཟུགས་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཅན་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་ལྟ་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །རྣལ་འབྱོར་བ་ལ་ནང་ལ་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པ་འབའ་ཞིག་ལ་དམིགས་ཤིང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བསམ་གཏན་དང་པོའམ་གཉིས་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ཡང་བརྗོད་དོ། །དེ་ནི་ནང་གཟུགས་མེད་
Chinese
是善逝們以及天、人等一切的語言。三種自在是如經中所說那樣，因為是清淨諸法的自主者，所以是自在。在何種自在中，有能使不了解的一切都能了解的作用，就稱之為那種自在。全知的自在和守護全知的自在，就是具有全知的自在。所謂的無有顯現，是因為聲聞等四顛倒沒有顯現，並且菩薩們的一切戲論相都已止息，僅僅緣於法性的緣故。調伏憍慢是為了如理調伏煩惱的緣故。具有分別、伺察等的這三種等持，是如經中所說那樣。憶念佛等十種隨念，是如經中所說那樣。 靜慮和無色是顯示進入的修法。無量也是如進入的修法的無量一樣。八解脫是：有色者觀看諸色，這是第一解脫。內在認為沒有色，觀看外在的諸色，這是第二解脫。耽著美妙是第三解脫。這三者因為成為轉化障礙的對治，所以是清淨的。其中前二者是不淨的，第三者是美妙的。有些瑜伽士在欲界中，為了對治顏色的貪著等，進入緣於內在聲音等的等持，在那之後，緣於外在的藍色等，進入第一靜慮。為了對治第一靜慮的顏色的貪著等，顯示進入第二靜慮，所謂的有色者觀看諸色，是因為緣於內在的色，所以稱為有色。因為緣於外在的色，所以稱為觀看色。瑜伽士因為不緣於內在，僅僅緣於外在的事物等，並且如前一樣進入第一靜慮或第二靜慮，也是這樣說的。那是內在沒有色
English
It is the language of all the Sugatas and gods and humans, etc. The three masteries are as in the sutra, because they are the masters of pure dharmas, therefore they are masteries. Whichever mastery has the function of making everything that is not understood understood, that is called that mastery. The mastery of omniscience and the mastery of guarding omniscience are the masteries that possess omniscience. The so-called absence of appearance is because the four inversions of the Hearers, etc., do not appear, and also because all the signs of elaboration of the Bodhisattvas have ceased, and they only focus on the nature of reality. Subduing arrogance is for the sake of subduing afflictions as is appropriate. These three samadhis, which include conceptualization and analysis, etc., are as in the sutra. The ten recollections, such as the recollection of the Buddha, etc., are as in the sutra. Meditation and the formless are taught as the practice of entering. The immeasurable is also like the immeasurable of the practice of entering. The eight liberations are: one who has form sees forms, this is the first liberation. Internally perceiving the absence of form, seeing external forms, this is the second liberation. Being intent on the beautiful is the third liberation. These three are pure because they become the antidote to the obscuration of transformation. Among them, the first two are impure, and the third is beautiful. Some yogis, in the desire realm, in order to counteract attachment to colors, etc., enter into samadhi focusing on internal sounds, etc., and after that, focusing on external blue, etc., enter the first dhyana. In order to counteract attachment to colors, etc., of the first dhyana, it is shown to enter the second dhyana, the so-called one who has form sees forms, because it focuses on internal form, it is called having form. Because it focuses on external form, it is called seeing form. The yogi, because he does not focus on the internal, but only focuses on external things, etc., and enters the first or second dhyana as before, is also said to do so. That is, there is no internal form