Tibetan
་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ། །དེ་ལ་ནང་གི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་ནས་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ལུས་དང་ལྡན་པའི་རྟོག་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་གོ །ཕྱིའི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཕྱི་ནང་གི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ནང་དང་ཕྱི་དང༌། ཕྱི་ནང་གི་ཚོར་བ་དང༌། སེམས་དང༌། ཆོས་དག་ལ་ཚོར་བའི་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་ནས། ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་བར་གྱིས་གནས་ནས་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་རྟུལ་བ་དང་ཤེས་བཞིན་ཅན་དྲན་པ་དང་ལྡན་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆགས་སེམས་དང༌། ཡིད་མི་བདེ་བ་བསལ་ཞིང་རྣམ་པར་དཔྱོད་ཀྱང་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་གོ ། དེ་ལ་ནང་གི་ལུས་ནི་རང་གི་མིག་ལ་སོགས་པ་དྲུག་གོ །ཕྱིའི་ལུས་ནི་རང་གི་ལུས་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱི་འདུས་བྱས་སོ། །ཕྱི་ནང་གི་ལུས་ནི་རང་གི་ལུས་སུ་གྱུར་པའི་ལྷག་མ་འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའོ། །ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་གསུམ་ཡང་ཡང༌། །ལུས་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་དམིགས་པའི་བྱ་བས་སོ། །ཚོར་བ་ནི་བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའོ། །ཆོས་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའོ། །ལུས་ལ་སོགས་པ་ལ་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་རྗེས་སུ་ལྟ་བའོ། །ལུས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་དང་ལྡན་པའོ། །རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ལུས་འདི་གཅིག་དང་བདག་གི་ལུས་དང༌། རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ཞིང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་གོ །གུས་པར་བྱེད་པ་དང་རྟག་ཏུ་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པའི་རྟུལ་བ་དང་ལྡན་པའོ། །རྗེས་སུ་ལྟ་བ་དང༌། ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པ་ནི་ཤེས་བཞིན་ཅན་ནོ། །མི་བརྗེད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་སྲུང་བར་བྱེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་མི་གཡེང་བའི་དྲན་པ་དང་འབྲེལ་པས་དྲན་པ་དང་ལྡན་པའོ། ། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། ཤེས་རབ་དང༌། དྲན་པ་དང༌། འདི་དག་ཉིད་ཀྱི་ཕན་ཡོན་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆགས་སེམས་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་རྣམ་པར་བསལ་ཞེས་གསུངས་སོ། །བསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤངས་པའོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ལ་རྙེད་པ་དང༌། གྲགས་པ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། བསྟོད་པ་དག་ལ་ནི་བརྣབ་སེམས་དང༌། ཆགས་པའོ། །མ་རྙེད་པ་དང༌། མ་གྲགས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ
Chinese
是为安住。于此，于内身随观身而住，以不缘之方式，不分别与身俱之分别。于外身随观身亦如是。于内外身随观身亦如是。于内及外，内外之受，心，法等，从随观受至随观法之间，以不缘之方式，随观法，以精勤及正知，具念，遣除世间之贪心及不悦，虽作分别，然不分别与法俱之分别。其中，内身乃自己之眼等六处。外身乃自己身外之外境有为法。内外身乃成为自己身之余蕴及从蕴所生者。受等三种相亦复如是。以缘身三种相之作用故。受乃乐受，苦受，非苦非乐受。法乃从心所生之善与不善法。所谓随观身等者，乃随观身等之法性。所谓与身等俱者，乃与身等之想俱。所谓分别者，乃分别也。此身是一，及我之身，常，无常，乐，苦等，以不缘之方式，不随见彼，亦不分别。是为具有恭敬及恒常作意之精勤。随观及具有正知者，是为具正知。以不忘失之自性恒时守护，及与不散乱之忆念相联故，是为具念。 精勤，智慧，忆念，此等之利益，谓能遣除世间之贪心及不悦。所谓遣除者，乃舍弃也。世间之法，于利得，名声，安乐，赞叹等，是为贪心及耽著。于未得，未名，痛苦
English
This is abiding. Here, abiding by observing the body in the inner body, without discriminating with the thought associated with the body in a non-objective manner. Observing the body in the outer body is also the same. Observing the body in both the inner and outer body is also the same. In the inner and outer, and inner and outer feelings, mind, and dharmas, from observing feelings to observing dharmas, without discriminating, observing dharmas with diligence and mindfulness, possessing mindfulness, eliminating worldly desires and displeasure, although discriminating, not discriminating with discriminations associated with the Dharma. Among these, the inner body is the six internal sense bases, such as one's own eyes. The outer body is the external conditioned phenomena outside of one's own body. The inner and outer body is the remaining aggregates that have become one's own body and those that have arisen from the aggregates. The three aspects of feelings and so on are also the same. Because of the function of focusing on the three aspects of the body. Feelings are pleasure, pain, and neither pleasure nor pain. Dharmas are virtuous and non-virtuous phenomena arising from the mind. The so-called observing the body and so on is observing the nature of the body and so on. The so-called being associated with the body and so on is being associated with the perception of the body and so on. The so-called discrimination is discrimination. This body is one, and my body, permanent, impermanent, pleasure, suffering, and so on, without focusing on them, not seeing them accordingly, and not discriminating. This is diligence with reverence and constant attention. Observing and possessing mindfulness is being mindful. Constantly protecting with the nature of not forgetting, and being connected with non-distracted memory, is being mindful. Diligence, wisdom, and mindfulness, the benefit of these is said to be the elimination of worldly desires and displeasure. The so-called elimination is abandonment. Worldly phenomena, such as gain, fame, happiness, and praise, are greed and attachment. In not gaining, not being famous, suffering