Tibetan
་དུ་འབྲེལ་བའི་ལམ་མོ། །འབྲེལ་ཞིང་བཅིངས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་ ལྡན་པའོ། །གྲོལ་བ་ནི་མི་ལྡན་པའོ། །མེད་པ་དང་དབེན་པ་དང་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་གཉི་ག་མི་དམིགས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་བཅིངས་མ་གྲོལ་བའོ། །དེའི་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ལམ་གྱི་ཚོགས་སོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་གང་ལགས། ཅི་ཙམ་གྱིས་ན་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པར་རིག་པར་བགྱི་བ་ལགས། དེ་ནི་གང་ནས་འབྱུང་བ་ལགས། དེ་ནི་གང་དུ་གནས་པར་འགྱུར་བ་ལགས། དེས་ནི་སུ་ཞིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལྔ་ནི་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཞུས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ། །དེ་ཡང་མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཏེ། དེ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཚོགས་སོ། །མདོ་འདི་ལས་གསུངས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཉི་ཤུ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །དེ་ཉེ་བར་དགོད་པ་དང་བཤད་པ་ནི་མདོ་ཉིད་ལས་སོ། །དེ་ལ་མི་གསལ་བ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་ངོ་བོས་ཐམས་ཅད་མེད་དེ། མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་གནས་པ་མེད་ཅིང་འཇིག་པ་མེད་དེ། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་དེས་སྟོང་པའོ། །ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་ནི་ནང་ནི་ཕྱིས་སྟོང་སྟེ་ཡུལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་ནི་ནང་གིས་སྟོང་སྟེ་དེ་དག་གི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སོ་སོའམ་བསྡུས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཕྱོགས་རྣམས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཕྱོགས་བཅུར་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དང༌། གནས་པ་དང༌། གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ། རབ་ཏུ་སྐྱེས་པ་དང༌། རྒྱུན་ཆད་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། སྐད་ཅིག་ཅིང་འཇུག་པ་དང༌། རྒྱུན་འཇུག་པ་དང༌། སྔ་མ་དང༌། ཕྱི་མ་རྒྱུན་མི་འདྲ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་འདུས་མ་བྱས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་གཉིས་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །མཐའ་མེད་པས་ན་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟེ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའོ། །དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་དག་གི་མཐའ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟེ་ འཁོར་བའོ། །དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དོར་བ་མེད་པ་ནི་གཏང་བར་བྱ་བ་མ་ཡི
Chinese
相联系的道啊！相联且束缚是真实存在的。解脱是不存在的。因为无有、寂静和寂灭的缘故，那两者都不可得，因此一切法既不束缚也不解脱。那是相互联系的道的集合。大乘是什么？以何等方式才能被认为是真正进入？它从何处产生？它将住在何处？它将产生谁？这五个问题是饶益所问的。世尊开示说：六波罗蜜是大乘。也如经中所说的那样，那是善巧方便的集合。这部经中所说的二十空性是智慧的集合。对它的简要概括和解释就在经本身中。其中不清楚的地方将要解释，以遍计所执的自性来说，一切都不存在，因为不存在的缘故，没有住也没有灭，没有常也没有无常，这是它的意思。因此，它是以它而空的。所谓内外空性，内是以外而空，因为没有境。外是以内而空，因为它不是那些的境。所谓空性空性，是一切法的各自或总集是空性，以它自身而空就是空性空性。大空性是方位的空性，因为它遍布十方。生和灭，住和变异，这些是有为法的特征，完全产生和断绝的特征，刹那和相续，前和后相续不相同，这是它的意思。与此相反的是无为法的特征。那两者的空性，依次是有为法空性和无为法空性。因为无边，所以是超越边际，是圆满受用身。它的空性是超越边际空性，因为没有初始和终结的边际，所以没有初始和终结，即是轮回。它的空性是没有初始和终结空性。没有舍弃，是没有应该舍弃的。
English
The path of connection! To be connected and bound is to truly exist. Liberation is non-existent. Because of the absence, solitude, and quiescence, neither of those two is perceived. Therefore, all dharmas are neither bound nor liberated. That is the collection of the path of interrelation. What is the Mahayana? In what way can it be known to have truly entered? From where does it arise? Where will it abide? Who will it bring forth? These five questions were asked by Subhuti. The Blessed One said: The six perfections are the Mahayana. It is also as stated in the sutra, that it is the collection of skillful means. The twenty emptinesses spoken of in this sutra are the collection of wisdom. Its brief summary and explanation are in the sutra itself. What is unclear therein will be explained: In terms of the nature of the completely imputed, everything is non-existent. Because of non-existence, there is neither abiding nor cessation, neither permanence nor impermanence; this is its meaning. Therefore, it is empty by that. Regarding the emptiness of inner and outer, the inner is empty by the outer because there is no object. The outer is empty by the inner because it is not the object of those. The emptiness of emptiness means that each or all of the dharmas is emptiness. Being empty by itself is the emptiness of emptiness. The great emptiness is the emptiness of directions because it pervades the ten directions. Birth and death, abiding and change, these are the characteristics of conditioned phenomena: the characteristics of complete arising and cessation, momentary and continuous, the former and the latter continuous and dissimilar; this is its meaning. The opposite of that is the characteristic of unconditioned phenomena. The emptiness of those two is, in order, the emptiness of conditioned phenomena and the emptiness of unconditioned phenomena. Because it is limitless, it is beyond limits, it is the enjoyment body. Its emptiness is the emptiness beyond limits. Because there is no limit of beginning and end, there is no beginning and end, which is samsara. Its emptiness is the emptiness without beginning and end. There is no abandonment, there is nothing to be abandoned.
Tibetan
ན་པ་སྟེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ། །དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དོར་པ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པས་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དུས་གསུམ་ཕན་ཚུན་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པ་སྟེ་དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །འདུས་བྱས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་དེ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་པས་ན་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོའོ། །སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཇི་ལྟར་མེད་ཅེ་ན། ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡོད་ཀྱང་གཞན་མེད་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདུས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །སྐྱེ་བས་ན་དངོས་པོའོ། །དེ་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པས་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། དེ་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་དང་མཐོང་བ་དག་གིས་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ནི་དམ་པ་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་ཡང་ཡིན་ལ་གཞན་གྱིས་མ་བྱས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཡང་ཡིན་པས་དེ་ནི་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་སྟེ། དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །དེ་ན་དཔའ་བར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། ནམ་མཁའ་ལྟར་ཆགས་པ་མེད་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞིང་གོས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དག་ནི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཟག་པ་མེད་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །སྔོན་གྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སོ་སོ་སོར་བྱ་བ་བྱེད་པ་ན་མིང་སྣ་ཚོགས་སུ་བརྗོད་དོ། །དེ་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །ལམ་གྱི་ཚོགས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ལམ་མོ། །དེ་ལ་གང་གིས་ཡང་དག་པར་ཤེས་པ་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་ པ་སྟེ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དེ་དག་ནི་དམིགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་བཞི་སྟེ། ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང༌། ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང༌། སེམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང༌། ཆོས་དྲན
Chinese
那巴，即大乘。它的空性是不可舍弃的空性。因为不是如来等所造作，所以是自性，诸法的自性法性，即它的空性。因为三时互相不可得，所以是不可得，即它的空性。由有为法所生的体性，既不是无事物，也是体性本身，所以是无事物的体性。由结合所生的体性怎么会没有呢？即使有近取，如果没有其他，也是没有的。因此，聚集等的诸法是无事物的，因为是缘起。这样说了。那个空性是无事物体性空性。因为生，所以是有事物。它以它的自性空性，就是有事物空性。因为没有生，所以是无事物，它以它的自性空性，就是无事物空性。诸法的不颠倒的体性是自己的体性，因为不是智慧和见所造作。那是它的自性空性。这个也是殊胜的，所以也是其他的，而且因为不是其他所造作的体性，所以也是体性，所以那是其他的体性，即如是性。那是它的自性空性，那是智慧的集合。在那里，从名为勇猛行等的，到如虚空般无有染著而解脱且无有沾染的，这些三摩地是所有佛和菩萨的无分别、无漏、出世间的心之自性。以先前的作意力，各自进行活动时，说出各种名称。具有那个本身，就是福德的集合。要宣说道的集合，菩提分等就是道。其中，以什么来正确了解呢？就是念住。那些念住以所缘的差别有四种：身念住、受念住、心念住和法念。
English
Nāpa, which is the Mahāyāna. Its emptiness is the emptiness that cannot be abandoned. Because it is not made by the Tathāgata and others, it is self-nature, the self-nature of dharmas, which is its emptiness. Because the three times are mutually unattainable, it is unattainable, which is its emptiness. The nature arising from conditioned phenomena is neither non-existent nor the nature itself, so it is the nature of non-existence. How can the nature arising from combination be non-existent? Even if there is near-grasping, if there is nothing else, it is non-existent. Therefore, the dharmas of aggregation and so on are non-existent, because they are interdependent origination. Thus it is said. That emptiness is the emptiness of the nature of non-existence. Because of birth, it is existent. Its emptiness by its own nature is the emptiness of existence. Because there is no birth, it is non-existent, its emptiness by its own nature is the emptiness of non-existence. The non-perverted nature of dharmas is one's own nature, because it is not made by wisdom and vision. That is its emptiness by its own nature. This is also supreme, so it is also other, and because it is the nature not made by others, it is also nature, so that is the nature of other, which is suchness. That is its emptiness by its own nature, that is the collection of wisdom. There, from those called heroic conduct and so on, to those who are liberated and unattached like the sky, these samādhis are the non-conceptual, undefiled, and transcendental nature of the minds of all Buddhas and Bodhisattvas. By the power of previous attention, when each performs activities separately, various names are spoken. Possessing that itself is the collection of merit. The collection of paths should be explained, the aspects of enlightenment and so on are the path. Among them, what is it that correctly understands? It is mindfulness. Those mindfulnesses are four by the difference of objects: mindfulness of the body, mindfulness of feelings, mindfulness of the mind, and mindfulness of dharmas.