Tibetan
བྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །དེ་ལྟར་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་ཡང་དག་པར་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་རྣམ་པར་བྱང་བ་རྣམས་ལ་ཡང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་ཏུ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའོ། །དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ནོན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་སྒྲིབ་པ་འགོག་པས་ནི་འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་ན་མངོན་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཁྱད་པར་དུ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའོ། །ཕུང་པོ་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ཁམས་རྣམས་དང༌། ས་ལ་སོགས་པ་ཁམས་དྲུག་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཡན་ལག་ལ་རྣམ་པ་ལྔར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དམིགས་པ་མེད་པ་ནི་འགོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱི་བསྡུས་པ་དང༌། ཐ་དད་པ་དང༌། ཁམས་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིའི་བསྡུས་པ་དང་ཐ་དད་པ་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བསྡུས་པ་དང༌། ཐ་དད་པ་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བསྡུས་པ་དང་ཐ་དད་པ་དག་གི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་རྣམ་པ་ལྔར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཏན་དུ་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མེད་པས་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་འགོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའོ། །གཟུགས་མ་ཡིན་པ་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་ལམ་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་དང༌། དེ་ལས་བཟློག་པ་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། དེ་ལས་བཟློག་པ་རྣམས་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚིག་བླ་དགས་ཏེ། གཟུགས་དང་དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་མེད་པས་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་དུ་མ་ཡིན་པ་དང། དེ་དག་གི་ལམ་མ་ཡིན་པའི་བར་དུ་བསྟན་ཏེ། དེ་ནི་ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །གཉིས་པོ་འདི་ནི་ཆོས་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ། དེས་ན་གསུངས་པ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་ཀྱང་ཆོས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་སྟེ། འདི་ནི་ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའོ། །སོ་སོར་ཕུང་པོའི་དབྱིངས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ༌། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་དག་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ནི་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། རབ་འབྱོར་འདུས་བྱས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་ཅིང་སྣང་བས་ན་ཆོས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྣང་བ་སྟེ། མཐའ་ཡས་པ་སྣང་བ་སྣང་བ་མེད་པ་ཙམ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཁམས་ཏེ། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ལས་ཕྲ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ལ་ཀུན་བརྟགས་པའི་གཟུགས་ལ་ སོགས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་ཏེ། འདུས་མ་བྱས་ནི་ཕྲ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ནི་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་མི་མཐོང་སྟེ། མི་འཛིན་པའི་དོན་ཏོ། །འཛིན་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པས་དོན་དམ་པར་མཐོང་བས་མཐོང་བའི་ལམ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་འདུས་བྱས་ཀྱི་དབྱིངས་མ་གཏོགས་པར་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དབྱིངས་གདགས་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་གཉིས་ཐ་དད་ན་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཁམས་ཉིད་དུ་སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ། སྣང་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དབྱིངས་མ་གཏོགས་པར་འདུས་བྱས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱང་རྣམ་པར་གཞག་པར་མི་ནུས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་ཐ་དད་ན་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། སྔོན་པོ་ཉིད་ལས་ཐ་དད་པའི་སེར་པོ་ནི་སྔོན་པོ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སྣང་བའི་བདག་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་སྟེ། འཛིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་འདིས་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཆོས་གང་ཡང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྣང་བ་ནུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་བསྟན་པའོ། །འདི་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་གཟུགས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གདམས་པའོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན
Chinese
是对于生起之后才知晓的忍。 像这样，以对一切法都没有显现执著的度，来增长菩萨的无过失，将会真实地进入。因此，对于清净者们，也为了如实通达因和果，是对集起的随知。 像这样行持，就能获得不退转地，这就是说，以遮止它的障碍，就是对灭谛的法智忍。 像这样行持，现观等一切圆满，特别是现证，就是对灭谛的法智。 对于蕴、处、界，以及地等六界，和缘起支分，以五种方式，菩萨没有执著，这是对灭谛的随知忍。 对于蕴的集合和 差别，二十四界的集合和差别，十二处的集合和差别，十二缘起支分的集合和差别等的真如，以五种方式，菩萨恒常不执著，因为没有菩萨而不执著，所以是对灭谛的随知。 不是色，不是色的道，不是苦谛的行相，不是与此相违，不是色的空性，不是无相，不是无愿，不是与此相违，这些不是菩萨的赘词，因为色和它们没有差别而不执著。 同样，直到识为止不是，直到它们的道为止不是，这样宣说，这是对道谛的法智忍。 这二者是法和法界，因此说，不能如实地见到法界。法界也不能如实地见到法，这是对道谛的法智。 分别地，蕴的界和处的界不能如实地见到法界。法界也不能如实地见到它们，这是对道
English
It is the forbearance of knowing after arising. In this way, the perfections that do not manifestly cling to all phenomena are developed, and the faultless Bodhisattva will truly enter. Therefore, for those who are purified, it is also the subsequent knowledge of the origin for the sake of truly understanding the causes and results. Practicing in this way, one will attain the irreversible ground, which means that by preventing its obscurations, it is the Dharma-knowledge-forbearance of cessation. Practicing in this way, the complete realization of all manifestations, etc., is the Dharma-knowledge of cessation. For the aggregates, the sense bases, the elements, and the six elements such as earth, and the limbs of dependent origination, the Bodhisattva is without focus in five ways, which is the subsequent-knowledge-forbearance of cessation. The collection of aggregates and differences, the collection and differences of the twenty-four elements, the collection and differences of the twelve sense bases, the collection and differences of the twelve limbs of dependent origination, in the suchness of these, the Bodhisattva never focuses in five ways, because there is no Bodhisattva and therefore no focus, so it is the subsequent knowledge of cessation. That which is not form, not the path of form, not the aspect of the truth of suffering, not the opposite of that, not the emptiness of form, not the signless, not the wishless, not the opposite of that, these are not the redundant words of the Bodhisattva, because there is no difference between form and those, and therefore no focus. Similarly, it is taught that up to consciousness it is not, up to their path it is not, this is the Dharma-knowledge-forbearance of the path. These two are Dharma and the realm of Dharma, therefore it is said, the realm of Dharma is not truly seen. The realm of Dharma also does not truly see Dharma, this is the Dharma-knowledge of the path. Separately, the realm of aggregates and the realm of sense bases do not truly see the realm of Dharma. The realm of Dharma also does not truly see them, this is the path to
Chinese
随知忍。于道中随知之自在而说。 乐生，以有为之界，不能如实随见无为之界，如是说至彼是随示。 法界现前，且显现故，法之自相不显现故，二无显现。 无边显现，唯是无显现，是为真实智慧之相。 彼是有为之界。 以其较一切有为细微故。 彼于一切遍计所执之色等空性之相，是为无为之界。 无为是极细微之故。 彼等不见先后。 不执持之义。 执持是分别之故。 若如是不分别，以何如实见，故名见道耶？ 非也，如是说。 是故，除有为之界外，不能安立无为之界，如是说。 若彼二各异，则将显现有为之界。 以是显现之自性故，非是无为之界。 以其相违故。 除无为之界外，亦不能安立有为之界。 若异于空性，则有过成为非空性。 如异于蓝色之黄色，非是蓝色一般。 是故，显现自性空性之不分别智是见道。 非是执持。 以此理，于苦，法知忍等亦应知为不分别空性智慧之自性。 所谓任何法亦不如实随见，是因一切法之自相显现隐没之故。 此是教示。 此之广说，即从色不如实随见，如是说至彼是随示。 此是见道之教诫。 于修道自在而
English
Subsequent knowledge of patience. Having made the path the master of subsequent knowledge, it is said from "Rabjor, by the realm of conditioned things, one does not truly see the realm of unconditioned things" to "that itself is the subsequent teaching." Because the realm of phenomena is manifest and appears, the self-nature of phenomena is not visible, so non-duality appears. The appearance of infinity, the mere absence of appearance, is the characteristic of true wisdom. That is the realm of the conditioned, because it is subtler than all conditioned things. The characteristic of emptiness in that very thing, such as the form conceived by imputation, is the realm of the unconditioned, because the unconditioned is indeed subtle. Those do not see the former and the latter, which means not grasping. Grasping is conceptualization. If so, how is it called the path of seeing, since one sees the ultimate truth without conceptualization? It is not so, and so on. Therefore, apart from the realm of the conditioned, one cannot posit the realm of the unconditioned, and so on. If the two are different, then it will appear as the realm of the conditioned, because it is the nature of appearance, not the realm of the unconditioned, because it is the opposite of that. Apart from the realm of the unconditioned, one cannot establish the realm of the conditioned, because if it is different from emptiness, it would be fallacious to be non-emptiness, just as yellow, which is different from blue, is not blue. Therefore, the non-conceptual knowledge of the nature of appearance, emptiness, is the path of seeing, not grasping. In this way, the patience of knowing the Dharma in suffering, and so on, should also be understood as the very nature of non-conceptual emptiness wisdom. The statement that one does not truly see any Dharma means that the appearance of the self-nature of all Dharmas has disappeared. This is the teaching. The extensive explanation of this is from "form is not truly seen" to "that itself is the subsequent teaching." This is the instruction on the path of seeing. Having made the path of meditation the master,
Tibetan
ས། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཆོས་ལ་སྲེད་པ་སྟེ་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །ཡོངས་སུ་རྟོགས་པར་འཚལ་བས་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཡོངས་སུ་བཅད་པར་འཚལ་བའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་མཐོང་ བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་མོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་སྟེ། དེ་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ནི་དབུས་དང་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས། ཡོངས་སུ་གཅོད་དང་གོ་བྱེད་དང༌། །རྣམ་གསུམ་གཞན་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་ནི། །ལམ་གྱི་ཡན་ལག་དེ་བརྒྱད་དོ། །ལྟ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོ་བྱད་བསྙུངས། །གཞན་ལ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་འདོད། །ཉོན་མོངས་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་དབང༌། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོའོ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གདམས་པའོ། །དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ལ་གདམས་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གང་ཟག་ནི་དགེ་འདུན་ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ། གང་ཞིག །དུ་ཞིག་ཅེ་ན། དབང་པོ་རྟུལ་དང་རྣོན་པོ་དག །དད་དང་མཐོང་ཐོབ་རིགས་ནས་རིགས། །བར་ཆད་གཅིག་པར་སྐྱེ་ནས་དང༌། །བྱེད་དང་བྱེད་མིན་འོག་མིན་འགྲོ། །འཕར་གསུམ་སྲིད་རྩེའི་མཐར་ཐུག་འགྲོ། །གཟུགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་བཅོམ་པ་དང༌། །མཐོང་ཆོས་ཞི་ལུས་མངོན་སུམ་བྱེད། །བསེ་རུ་དང་ནི་ཉི་ཤུའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བ་སྟེ། ཐ་མར་སྦྱར་རོ། །དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བསེ་རུ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་ཉི་ཤུ་སྟེ། གསུམ་པོ་ནི་མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་དང༌། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་དང༌། ཕྱིར་མི་འོང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དབང་པོ་རྟུལ་པོ་དང་རྣོན་པོ་ནི་དད་པས་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང༌། ཆོས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་འབྲང་བའོ། །དད་དང་མཐོང་ཐོབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དད་པས་མོས་པ་དང༌། མཐོང་བས་ཐོབ་པའོ། །རིགས་ནས་རིགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིའི་རིགས་ནས་རིགས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། ལྷའི་རིགས་ནས་རིགས་སུ་འགྲོ་བའོ། །བར་ཆད་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བར་ཆད་གཅིག་པའོ། །བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་མ་དོར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའོ། །སྐྱེས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་ནས་ཡོངས་
Chinese
萨。然后，具寿善现从薄伽梵处听闻了“对法贪执即是过患”等语。以“完全了知”来说，即是“完全断除”。以“般若波罗蜜多”来说，即是“无分别”，即是“见一切法皆入于法界”。因为获得超世间的后得，清净世间智慧的完全断除，即是修道。如是，大乘道的八支，即是修道。对其进行解释，如《辨中边论》所说：完全断除与能知，以及三种令他信，不共品之对治，此乃道之八支。见与戒律及资具，减少欲对他者作表示，烦恼近烦恼自在，是不共品之对治。如是宣说。这是对修道的教导。对僧宝的教导中，菩萨的补特伽罗被称为僧伽。何者？多少？即是根器钝与根器利，信随行与见所获，从族姓至族姓，一生补特伽罗，行于色究竟天与不行于色究竟天，三跳跃穷尽有顶，断除对色的贪欲，现见见法寂止身，独觉与二十。如是说。三，是按照顺序连接，最后连接。从根器钝开始到独觉为止是二十。三者，如经中所说，是入流果，一来果，不来果之义。根器钝与根器利，是信随行与法随行。信与见所获，是信胜解与见所获。从族姓至族姓，是从人族至人族，从天族至天族。一生补特伽罗，是一生补特伽罗。中，是指在中阴身中完全寂灭。生后，是指生后完全
English
Sa. Then, the venerable Subhuti heard from the Blessed One the words "attachment to the Dharma is a fault." "To fully understand" means "to completely cut off." "Prajnaparamita" means "non-discrimination," which is "seeing all dharmas entering the realm of dharma." Because of obtaining the post-attainment of the supramundane, the complete cutting off of the pure worldly wisdom is the path of meditation. Thus, the eight branches of the Mahayana path are the path of meditation. The explanation of this is as stated in the Madhyantavibhaga-karika: Complete cutting off and knowing, and three that make others believe, the antidote to the dissimilar, these are the eight branches of the path. View and discipline and resources, reducing the desire to show others, afflictions and near afflictions are free, are the antidote to the dissimilar. Thus it is said. This is the teaching on the path of meditation. In the teaching on the Sangha Jewel, the Bodhisattva's person is called the Sangha. Who? How many? That is, dull faculties and sharp faculties, faith-followers and vision-attainers, from lineage to lineage, one-life being, those who go to Akanistha and those who do not go to Akanistha, three leaps to the end of the peak of existence, cutting off desire for form, directly seeing the body of cessation of the Dharma, Pratyekabuddha and twenty. Thus it is said. Three, is to be connected in order, and finally connected. From dull faculties to Pratyekabuddha is twenty. The three are, as stated in the sutra, the meaning of Stream-enterer, Once-returner, and Non-returner. Dull faculties and sharp faculties are faith-followers and Dharma-followers. Faith and vision-attainers are faith-liberation and vision-attainers. From lineage to lineage is from human lineage to human lineage, and from divine lineage to divine lineage. One-life being is one-life being. Intermediate, means completely passing into nirvana in the intermediate state. After birth, means completely after birth.