Tibetan
་ཞེས་ཆེན་དུ་བྱ་བས་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པར་གཤེགས་ནས་སྐྱེ་བོ་མཐའ་དག་གི་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུན་དྲུངས་འབྱིན་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་སྨོན་གནས་མཁྱེན་པའི་ཁྱད་པར་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་པ། སངས་རྒྱས་སྨོན་གནས་མཁྱེན་པ་ནི། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་དང་ཆགས་སྤངས་དང༌། །ཐོགས་པ་མེད་དང་རྟག་གནས་དང༌། འདྲི་བ་ཀུན་ལན་འདེབས་པར་བཞེད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སྨོན་གནས་མཁྱེན་པ་ནི་འབད་པ་ལ་རག་ལས་པ་ཉིད་དང༌། མཉམ་པར་གཞག་པ་ལ་ཆགས་པ་དང༌། ཉི་ཚེ་བ་ཉིད་དང༌། རེས་འགའ་བ་ཉིད་དང༌། འདྲི་བ་རྣམས་ཀྱི་ལན་ཐེབས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྨོན་གནས་མཁྱེན་པ་ནི་མཚན་མ་མེད་པ་ཉིད་དུ་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པ་དང༌། མཉམ་པར་གཞག་པ་དང་མཉམ་པར་གཞག་པ་མ་ཡིན་པའི། བྱེ་བྲག་མེད་པས་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཆགས་པ་སྤངས་པ་དང༌། སྒྲིབ་པའི་ཚོགས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཡང་དག་པར་བཅོམ་པས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པ་དང༌། འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་གནས་པ་དང༌། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བརྙེས་པས་འདྲི་བའི་ལན་འདེབས་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྙམ་དུ་འདི་ལྟ་བུའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མི་མཛད་ཅེས་དོགས་པའི་ལན་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་གསུངས་པ། རྒྱུ་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་གྱུར་ནས། །གང་དང་གང་ལ་གང་དུ་ནི། །གང་ཚེ་བྱ་བ་ཕན་གྱུར་པ། །དེ་དང་དེ་ལ་དེ་སྣང་ངོ༌། །ཞེས་བྱ་བའོ། །སྔོན་བསྐྱེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ས་བོན་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་བརྟས་པར་གྱུར་ནས་སེམས་ཅན་གང་དང་གང་ལ་གང་གིས་དུས་སུ་ཆོས་གང་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པ་མཛད་ན་དོན་དུ་འགྱུར་པ་དེའི་ཚེ་བཻ་ཌཱུཪྻའི་ས་གཞི་ལ་ལྷའི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ། སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པའི་དབང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དང་དེ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟར་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་དོན་ཐམས་ཅད་སྦྱིན་པར་མཛད་དོ། །རྐྱེན་ཡོང་ཀྱང་རང་གི་རྒྱུ་མ་ཚང་ན་མི་འབྱུང་བ་དཔེས་གསུངས་པ། ལྷ་ཡི་རྒྱལ་པོས་ཆར་ཕབ་ཀྱང༌། །ས་བོན་མི་རུང་མི་འཁྲུངས་ལྟར། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་བྱུང་གྱུར་ཀྱང༌། །སྐལ་བ་མེད་པས་བཟང་མི་མྱོང༌། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དཔེར་ན་ལྷའི་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པས་ནམ
Chinese
称扬是烦恼，如来众的无烦恼等持是前往城市等地，断除一切众生的烦恼之流。又宣说了知愿处差别的中间偈颂。佛陀愿处知是：任运成就及离贪，无碍恒常与常住，一切提问乐于答。是也。声闻等之愿处知是依赖于勤奋，以及贪执于等持，是短暂的，是偶尔的，不是所有提问都能回答。佛陀众的愿处知是无相，自然而然地进入，等持与非等持无有差别，断除了具有所缘的贪执，彻底摧毁了包含习气的遮障之蕴，因此对于一切所知无有阻碍，为了轮回存在而恒常安住，由于获得了圆满的各别正知，因此乐于回答提问。有人会想，为何如此之如来不恒常利益有情？为了回答这个疑问，宣说了中间偈颂：因已完全成熟后，于何者及于何处，何时作为有利益，于彼及彼现彼相。是也。往昔所造的善根种子，以佛等为对境的因完全增长后，于何者有情，于何时以何种方式行持开示佛法等事宜能成办利益，于彼时，如毗琉璃之地上现天王等一般，以往昔愿力等之力量，如来彼者等显现，如意宝般恒时赐予一切所需之义。以譬喻说明即使因缘具足，若自之因不圆满则不生。天王降雨然，劣种不生般，佛陀众虽现，无缘不享妙。如是说。譬如天王等在虚
English
Praising is a defilement, the non-defiled samadhi of the Tathagatas is to go to cities and other places and cut off the stream of defilements of all beings. Furthermore, the intermediate verses on the distinction of knowing the place of aspiration are spoken. The Buddha's knowledge of the place of aspiration is: Spontaneously accomplished and free from attachment, Unobstructed and constant, and willing to answer all questions. That is it. The knowledge of the place of aspiration of the Hearers and others depends on diligence, and attachment to samadhi, is temporary, is occasional, and not all questions can be answered. The knowledge of the place of aspiration of the Buddhas is without characteristics, entering naturally, without distinction between samadhi and non-samadhi, abandoning attachment with objects, completely destroying the aggregates of obscurations together with their habitual tendencies, therefore without obstruction to all knowable things, constantly abiding for the sake of the existence of samsara, and because of having attained perfect individual knowledge, therefore willing to answer questions. Someone may wonder, why do such Tathagatas not constantly benefit sentient beings? In order to answer this question, the intermediate verses are spoken: After the cause has fully matured, To whom and where, When the action becomes beneficial, To them and them appears that form. That is it. After the seeds of virtue previously created, the cause with the Buddhas and others as objects, has fully increased, at that time, to whatever sentient being, at whatever time, in whatever way, performing the activities of teaching the Dharma, etc., can accomplish benefit, at that time, like the appearance of the king of gods, etc., on a ground of vaidurya, by the power of previous aspirations, etc., the Tathagata, that one, etc., appears, and constantly bestows all the necessary meanings like a wish-fulfilling jewel. The example illustrates that even if the conditions are complete, if one's own cause is not complete, it does not arise. Although the king of gods sends down rain, Just as inferior seeds do not grow, Although the Buddhas appear, Those without fortune do not enjoy excellence. Thus it is said. For example, the king of gods, etc., in the sky
Tibetan
་མཁའ་ལ་སྤྲིན་གྱི་ཕུང་པོ་དཀྲིགས་ཏེ་ཆར་གྱི་རྒྱུན་གཉའ་ཤིང་ཙམ་གྱི་ཆ་ཕབ་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་ཏིལ་ལ་སོགས་པའི་ས་བོན་རུལ་བས་མི་རུང་བར་གྱུར་པ་དག་ལས་འབྲས་བུ་བཟང་པོ་མི་འཁྲུངས་པ་བཞིན་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཅན་སྐྱེ་བོ་མཐའ་དག་གི་དོན་ བྱ་བ་ལ་རབ་ཏུ་མཁས་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་སྐལ་བ་དང་མི་ལྡན་པས་སྣོད་དུ་མ་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལས་དམ་པའི་ཆོས་མཉན་པ་ལ་སོགས་པའི་གོ་འཕགས་བཟང་པོ་རྗེས་སུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་འགའ་ཞིང་ལ་དོན་སོ་སོར་ངེས་པའི་རྟེན་ཅན་དུས་རེས་འགའ་འབྱུང་བས་ཇི་ལྟར་ཁྱབ་པ་དང་རྟག་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ལན་དུ་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་པ། དེ་ལྟར་མཛད་པ་རྒྱ་ཆེའི་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་ཁྱབ་པར་ངེས་པར་བརྗོད། །དེ་ཉིད་ཟད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །རྟག་པ་ཉིད་ཀྱང་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཞན་གྱི་དོན་མཛད་པ་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་དང༌། རྒྱུན་ཆགས་སུ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་བཞུགས་ཀྱང་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲུབ་པའི་དོན་གྱི་བདག་ཉིད་ལ་ནམ་དུ་ཡང་ཟད་པ་མི་མངའ་བའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཁྱབ་པ་དང་རྟག་པ་ཞེས་མངོན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཐུས་གདུལ་བྱ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་གསུངས་པ། མཚན་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང༌། །དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུའི་བདག་ཉིད་ནི། །ཐེག་ཆེན་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་ཕྱིར། །ཐུབ་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུར་བཞེད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང༌། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུས་འབར་བ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་བཅུ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་དང་ཐབས་ཅིག་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དང་ཤིན་ཏུ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པར་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་གང་ཞེ་ན། བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་པ། །ཕྱག་ཞབས་འཁོར་ལོའི་མཚན་དང་རུས་སྦལ་ཞབས། །ཕྱག་དང་ཞབས་སོར་དྲ་བས་འབྲེལ་བ་དང༌། ཕྱག་ནི་ཞབས་བཅས་འཇམ་ཞིང་གཞོན་ཤ་ཆགས། །འདི་ཡི་སྐུ་ནི་བདུན་དག་མཐོ་བ་དང༌། སོར་མོ་རིང་དང༌། རྟིང་ཡངས་སྐུ་ཆེ་དྲང༌
Chinese
犹如空中堆积云朵，降下如牛轭般的雨水，但芝麻等种子腐烂变质，无法从中长出好的果实一样。如来大悲之本体，虽有精通为一切众生利益之事者出现，但因不具福报而未能成为法器之人，无法从中体验到听闻正法等殊胜的证悟。如果有些具足福报者，偶尔在田地里出现各自意义确定的所依，那么如何是周遍和常恒呢？作为对此的回答，宣说了中间的偈颂：如此事业广大故，佛陀定说为周遍，彼性无尽之因故，亦说彼性为常恒。如是。以如上所说之方式，其自性在一切方面为他人成办利益之事甚为广大，并且恒常住世直至轮回未空，然彼自身所成办之义的本体却永不穷尽，故应按次第宣说佛陀是周遍和常恒。以法身自性之威力，为最极调伏之有情宣说随顺之法，即是所说的报身。偈颂说：三十二相与八十随好，为近享大乘故，胜者受用圆满身。如是。色身圆满之自性，以三十二相和八十随好而光辉灿烂，这是为了与已入十地之大菩萨们一同，无有丝毫过失地享受大乘之法的受用之喜乐，故是佛陀薄伽梵之报身。那么，何为三十二相呢？宣说了中间的偈颂：手足具轮相，足跟丰满，手足指间有网相连，手足柔软且肤色娇嫩，此身七处隆满，手指纤长，脚后跟宽大，身躯高大端正。
English
Just as a mass of clouds gathers in the sky and a stream of rain as thick as a yoke falls, but sesame and other seeds rot and become unusable, so that good fruit cannot grow from them. Likewise, although those who are skilled in doing things for the benefit of all beings, the very nature of the Tathagata of great compassion, may appear, those who do not have the fortune and have not become vessels will not experience the good fortune of listening to the Dharma and so on. If some fortunate ones occasionally appear in the fields with supports that are definite in their respective meanings, how can they be pervasive and constant? As an answer to this, the intervening verses are spoken: Because of such vast deeds, the Buddha is definitely said to be pervasive. Because that nature is inexhaustible, that nature is also said to be constant. So it is. In the manner described above, its nature is vast in all respects in accomplishing the benefit of others, and it constantly remains in the world as long as samsara is not empty, but the very nature of the meaning accomplished by itself is never exhausted, so it should be declared in order that the Buddha is pervasive and constant. By the power of the nature of the Dharmakaya, the Sambhogakaya is spoken of as teaching the Dharma in accordance with the most excellent beings to be tamed. The verse says: The thirty-two marks and eighty minor marks are the nature of the Enjoyment Body of the Conqueror, for the sake of enjoying the Great Vehicle. So it is. The very nature of the perfect Rupakaya, blazing with the thirty-two marks and eighty minor marks, is the Sambhogakaya of the Buddha Bhagavan, because it is to enjoy the joy and happiness of the enjoyment of the Dharma of the Great Vehicle without any fault, together with the great Bodhisattvas who have entered the ten bhumis. So what are the thirty-two marks? The intervening verses are spoken: Hands and feet have wheel marks, turtle-like feet, fingers and toes are connected by webs, hands and feet are soft and have tender skin, this body has seven high places, fingers are long, heels are wide, and the body is large and upright.