Chinese
十六个刹那是不退转的体性，为了安住于菩萨见道者。十六个刹那的相是什么呢？中间的五颂说：色等诸识之回遮，心坚劣乘之解脱，分别禅定等之支，完全灭尽，身心轻安，于欲行中善巧，恒常梵行，活命清净，蕴等障碍，集合与权等所摄，战争悭吝等，结合与随结合，各自遮止住处，法不观微尘，于自地决定，于三地安住，为法舍生命，如是十六刹那，具慧见道位，是不退转之相。如是说。以自性空性，连微细的执著色等为相也回遮，以佛等加持，心于无上菩提坚固，修持殊胜大乘法，心从声闻等劣乘解脱，以善于分别法的力量，生于禅定和无色定等的支分完全灭尽，这四个是苦谛的行相。由于远离不善，身心轻安，以善于调伏有情之方便，无有显现执着而亲近欲望，见诸境之过患而恒常梵行，以圣士之法性，不做预言下劣事物等，活命资具清净，这四个是集谛的行相。安住于空性，对蕴、处、界等结合与随结合的住处各自遮止，由于排除不合之品类，对证悟之障碍法如前一样结合等各自遮止，完全了知分别念之过患
English
The sixteen moments are the characteristic of non-retrogression for those who abide in the path of seeing of Bodhisattvas. What are the sixteen aspects of the moments? The five verses in the middle state: 'The reversal of forms and other consciousnesses, the steadfastness of mind from inferior vehicles, the complete exhaustion of the limbs of meditation and so on, lightness of body and mind, skill in the practice of desire, constant pure conduct, purity of livelihood, obstacles such as aggregates, gatherings and powers, warfare, stinginess, etc., conjunction and subsequent conjunction, separately preventing dwelling, not perceiving even a speck of dust in the Dharma, certainty in one's own ground, dwelling in the three grounds, giving up life for the sake of the Dharma, such sixteen moments are the signs of non-retrogression for the wise who abide in the path of seeing.' Thus it is said. By the emptiness of one's own nature, even the subtle clinging to forms and so on as signs is reversed, by the blessing of the Buddhas and so on, the mind is steadfast in unsurpassed Bodhi, by practicing the special Dharma of the Great Vehicle, the mind is liberated from the inferior vehicles such as the Hearers, by the power of skillfully distinguishing the Dharma, the limbs of birth in meditation and the formless attainments and so on are completely exhausted, these four are the aspects of the truth of suffering. By being separated from non-virtue, the body and mind are light, by the skillful means of taming sentient beings, approaching desire without manifest attachment, seeing the faults of objects and constantly practicing pure conduct, by the Dharma nature of noble beings, not making predictions of inferior things and so on, the means of livelihood are pure, these four are the aspects of the truth of origin. Abiding in emptiness, separately preventing the dwelling of conjunction and subsequent conjunction with the aggregates, sense bases, and elements, by eliminating the dissimilar categories, separately preventing the conjunction and so on with the Dharma that obstructs realization as before, completely knowing the faults of conceptual thought.
Chinese
并且各自断绝安住于布施等的菩提资粮等之行，以及断绝所取与能取，以应舍弃之自性，各自断绝安住于根、所依、境与我所等，这被称为四种断绝之相。以了知布施等的差别，断绝安住于悭吝等之行与随行，并且由于了知一切法皆为三解脱门之自性，故于法之微尘亦不可得，以及获得胜解，以决定安住于通达三者之自性无有障碍等三者，并且以唯一专注而为一切种智之法义而舍身命，这被称为四种道之相。如是，以忍与智等刹那十六行相作分别，等持生起与自性相符之清净果，以及从世间之境色等之想中退还等，具有不执著之相，凡是为后得心所摄持者，这些就是安住于菩萨见道之不退转之相。从获得见道之不退转，生起修道之不退转，想要解说其体性，因为不执取差别，就不会生起具有差别之智，所以暂时宣说了修道之差别，修道是甚深的，甚深即是空性等，甚深即是从增益与诽谤之边解脱。因为于空性中亦无色等，并且于空性之外亦无色等，因此次第地从空性与色等之增益与诽谤之边解脱，凡是此者即是甚深，彼即是空性等，因此以具有甚深之性故，修道是甚深的。其后宣说了差别之所依修道之本体，决择分与见道，以及修道自性上，再三地作意，以及衡量与决定思择。
English
And individually severing dwelling in the conduct of the Bodhi accumulation of generosity and so forth, and severing the grasped and the grasper, with the nature of what should be abandoned, individually severing dwelling in the root, the support, the object, and what is mine, these are called the four aspects of severance. By understanding the distinctions of generosity and so forth, severing dwelling in the conduct and subsequent conduct of miserliness and so forth, and because of understanding that all dharmas are the nature of the three doors of liberation, therefore even a mote of dharma is not found, and having obtained conviction, by determining to dwell in the three such as the unobstructed nature of the three knowledges, and by single-mindedly devoting oneself to giving up body and life for the sake of the Dharma of all-knowingness, these are called the four aspects of the path. Thus, by distinguishing the sixteen aspects of moments such as patience and wisdom, equanimity arises with pure results in accordance with one's own nature, and from turning away from the perception of worldly objects such as form, etc., having the aspect of non-attachment, whatever is encompassed by the subsequent mind, these are the signs of a Bodhisattva abiding on the path of seeing, not turning back. From obtaining non-retrogression on the path of seeing, non-retrogression on the path of meditation arises, wanting to explain its nature, because without grasping distinctions, the wisdom of having distinctions will not arise, so temporarily the distinctions of the path of meditation are proclaimed, the path of meditation is profound, profound is emptiness and so forth, profound is liberation from the extremes of superimposition and denigration. Because there is no form, etc., in emptiness, and there is no form, etc., other than emptiness, therefore, in order, liberation from the extremes of superimposition and denigration of emptiness and form, etc., whatever that is, is profound, that is emptiness, etc., therefore, because it has the nature of profoundness, the path of meditation is profound. After that, the basis of distinction, the actual path of meditation, is proclaimed, the decisive factor and the path of seeing, and on the nature of the path of meditation, repeatedly contemplating, and measuring and determining.
Tibetan
སྒོམ་པའི་ལམ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྦྱོར་བ་དང༌། དངོས་དང༌། རྗེས་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཡན་ལག་དང༌། མཐོང་བའི་ལམ་དང༌། བསྒོམ་པའི་ལམ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་སེམས་པ་དང༌། ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འཇལ་བ་དང༌། ཡང་དག་པར་ངེས་པར་རྟོག་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་རྒྱུན་ཆགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་དུ་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་གསུངས་པ། དེ་ནི་རྒྱུན་ཆགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་རྣམས། །ཆུང་ངུའི་ཆུང་སོགས་དབྱེ་བ་ཡི། །རྣམ་པས་རྣམ་པ་དགུར་བཞེད་དོ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོ་བསྒོམ་པའི་ལམ་དེ་ནི་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དགུ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་འདོད་པའི་ཁམས་དང༌། བསམ་གཏན་བཞི་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་སྟེ་ས་དགུ་དག་ཏུ་གོ་རིམས་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཆེན་པོ་དང་འབྲིང་དང་ཆུང་ངུ་རྣམ་པ་རེ་རེ་ཞིང་ཆེན་པོ་དང་འབྲིང་དང་ཆུང་ངུའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པ་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་གཉེན་པོ་ནི་མུན་པ་ཤིན་ཏུ་ཆེན་པོ་སྣང་བ་ཆུང་ངུས་སེལ་བ་དང༌། ཆུང་ངུ་ནི་ཆེན་པོས་སེལ་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་བྱེ་བྲག་ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱང་རེ་རེ་ཞིང་ ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པ་དགུ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པའི་ལམ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་པར་བཞེད་དོ། །གལ་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ལ་བསོད་ནམས་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟར་རུང་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་བ་གསུངས་པ། གྲངས་མེད་ལ་སོགས་བསྟན་པ་རྣམས། །དམ་པའི་དོན་དུ་བཟོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །རྒྱལ་བའི་ཡུམ་དེ་དང་དེ་ལས་བསྒོམ་པའི་ལམ་རྣམ་པ་རེ་རེའི་དབང་དུ་མཛད་དེ། བསོད་ནམས་གྲངས་མེད་པ་དང༌། གཞལ་དུ་མེད་པ་དང༌། ཚད་མེད་པ་སྐྱེ་བར་གསུངས་པ་དོན་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་དོན་དང་ཡི་གེ་དང་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བ་མེད་པ་ལ་ཇི་ལྟར་དེ་དག་རྣམ་པར་གཞག་པ་བཟོད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ལན་གསུངས་པ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཐུགས་བརྩེ་བའི། །རྒྱུ་མཐུན་བསྟན་པར་ཐུབ་པ་བཞེད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །བདེན་ཏེ། ཇི་སྐད་བསྟན་པ་དེ་དག་ནི་དོན་དམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་མ་ཡིན་གྱི། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དམིགས་པ་མེད་པ
Chinese
名为《修道》。通过等持的结合，以及从真实和后续产生的智慧，按照顺序确定区分的支分，并对见道和修道本身的意义反复思考，如实衡量，正确地确定认识，这就是持续不断的修道。那么，它有多少种类型呢？对此，经中说出了它的
English
It is called "The Path of Meditation." Through the combination of Samadhi, and the wisdom arising from reality and its aftermath, the branches that distinguish definitively in order, and repeatedly contemplating the meaning of the Path of Seeing and the Path of Meditation themselves, measuring as it is, and correctly determining the realization, this is the continuous Path of Meditation. How many types are there? Regarding this, the classification is stated: "Because it is continuous, there are small, medium, and large. Also, with the distinctions of small of small, etc., it is considered to have nine types." What does this mean? Because the afflictions of Bodhisattvas are called discrimination, therefore, as the antidote to discrimination, the Path of Meditation is the characteristic of the ultimate truth of emptiness, and its nine classifications are continuous. For example, in the nine grounds of the desire realm, the four Dhyanas, and the four formless absorptions, in order, the large, medium, and small discriminations are each different, and they are different by the distinctions of large, medium, and small, making nine types. Therefore, their antidotes are like dispelling very great darkness with a small light, and the small is dispelled by the large. Each of the small, medium, and large are also different by the distinctions of small, medium, and large, making nine types. Therefore, it is considered that the classification of the Path of Meditation has nine types. If, for those who have emptiness as their object, how can there be distinctions such as merit? To dispel this doubt, it is stated in the scriptures: "The teachings of countless, etc., are not tolerable in the ultimate truth." What does this mean? In such and such Sutra-mother, each type of the Path of Meditation is explained, saying that countless merits, immeasurable merits, and limitless merits will arise. If the characteristic of the ultimate truth is without meaning, without letters, and without names, then how can it be tolerable to establish these? Regarding this, the scriptures answer: "In the conventional truth, the Sage considers it to be for the sake of teaching the similar cause of compassion." What does this mean? Indeed, as stated above, those are not in terms of the ultimate truth itself, but in the conventional truth without