Tibetan
རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལས་མི་འདའ་བས་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འདོམས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དག་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་རང་བཞིན་གཅིག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྒྱུར་གྱུར་པ་དག་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ ཀུན་འབྱུང་བ་དང་འགོག་པ་དང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ཅན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། འགོག་པའི་བདེན་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཉམས་པ་དང་འཕེལ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་ནི་གཟུགས་མེད་པ་ནས་མ་རིག་པ་སྐྱེ་བ་ཡང་མེད་འགག་པ་ཡང་མེད་སངས་རྒྱས་ཀྱང་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་དབེན་པས་བདག་ཉིད་དམ། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང༌། སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་དག་ཕན་ཚུན་དུ་སྦྱོར་བ་དང་མི་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པོ་ཞེས་སྟོན་པ་བདེན་པ་ལ་འདོམས་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ལ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་དག་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་སུ་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མི་དམིགས་པ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པས་མི་སྦྱོར་བས་དམིགས་པར་བྱ་བ་དང༌། དམིགས་པར་བྱེད་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཆོས་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་གཞི་དང་གཉེན་པོ་དང༌། རྣམ་པ་མཐའ་དག་གིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དགེ་འདུན་ལ་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་གི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དགྲ་བཅོམ་པ་མ་གཏོགས་པ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་བདུན་པོ་རང་སངས་རྒྱས་དང་ལྷན་ཅིག་བརྒྱད་པོ་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་གྲངས་ཉི་ཤུར་ཆད་པ་བང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཕགས་པ་སློབ་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་རྣམས་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་ལུང་འབོགས་པ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་འདོམས་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དོན་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱེད་པ་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་བས་ཞེན་པའི་ལུས་ལ་སོགས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བསྟན་པའི་འདོམས
Chinese
教诫不离世俗和胜义谛，以不缘取的方式进入，以及教诫苦谛，色等成为果，空性与般若波罗蜜多等，在本性上是如是的体性，是同一自性。以及教诫集谛，空性与色等成为因，以无有差别之性，色等不是集、灭、遍染和净化的法性。以及教诫灭谛，空性远离生、灭、遍染和净化、衰损和增长等，从无色到无明，生也不存在，灭也不存在，佛也不存在，直到菩提也不存在。以及教诫道谛，布施等波罗蜜多以自性空性而远离我，或者内空性等与外空性等，前际和后际的一切，成立为不是互相结合与不结合之性。如此宣说，是教诫谛。对于佛，以佛与菩提是同一体性，成为佛的法的体性，一切种类的遍知性，对于不缘取，色等不结合，因此是所缘取的，以及了知能缘取是平等性。对于法，一切遍知性是以三者所摄的所依和对治，以及以一切种类所摄的一切法是无自性。对于僧伽，以属于佛宝的范畴，除了阿罗汉之外的七种补特伽罗，与独觉一起的八种，以根器迟钝等的差别，分为二十种，为了圣者菩萨学习而不退转者，应当进入无生之性。如此授记，是教诫三宝。以发起精进，对于如是所说的意义努力，则会明显执着于身体等的福德之业，因此教诫显示所执着的身体等是无自性。
English
Admonishing to enter without apprehension, not deviating from relative and ultimate truth, and that the truth of suffering, such as form, which has become the result, emptiness and the perfection of wisdom, etc., are of the same nature as suchness in essence, and are of one nature. And admonishing the truth of the origin, emptiness and form, etc., which have become the cause, by the nature of being non-different, form, etc., are not of the nature of arising, cessation, complete defilement, and purification. And admonishing the truth of cessation, emptiness is free from arising, ceasing, complete defilement and purification, decay and growth, etc., from the formless to ignorance, there is no arising, no cessation, no Buddha, and no Bodhi. And admonishing the truth of the path, the perfections such as generosity are devoid of self by their own nature, or inner emptiness, etc., and outer emptiness, etc., all of the former and latter limits are established as not being mutually connected and unconnected. Thus, the teaching is the admonition of truth. For the Buddha, with the Buddha and Bodhi being of the same essence, the nature of the Dharma that makes one a Buddha, the all-knowing nature of all kinds, for the non-apprehending, form, etc., do not combine, therefore it is the object to be apprehended, and knowing that the apprehender is equality. For the Dharma, the all-knowing nature is the basis and antidote gathered by the three, and all the Dharmas gathered by all kinds are without self-nature. For the Sangha, by belonging to the category of the Buddha Jewel, the seven types of individuals other than Arhats, the eight together with the Pratyekabuddhas, divided into twenty types by differences such as dull faculties, for the sake of the noble Bodhisattvas who are learning and non-returning, one should enter into the nature of non-birth. Thus, the prophecy is the admonition of the Three Jewels. By initiating diligence, striving for the meaning as stated, one will become manifestly attached to the deeds of merit of the body, etc., therefore, the admonition shows that the attached body, etc., are without self-nature.
Tibetan
་པ་དང༌། དུས་ཡུན་རིང་པོ་ཞིག་ཏུ་གོམས་པ་བྱས་ཀྱང་འདོད་པའི་ དོན་མ་གྲུབ་ན་དངང་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡོངས་སུ་སྐྱོ་བར་འགྱུར་བས་ཡོངས་སུ་ངལ་བ་མེད་པ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་ལ་རློམ་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པའི་གདམས་པ་དང༌། ཕྱོགས་བཅུ་ན་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ལས་དོན་རེ་རེའི་ཕྱིར་ལམ་གྱི་ལུང་མ་ནོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆེར་འབད་པར་བྱ་དགོས་ན་སེམས་ཞུམ་པར་འགྱུར་བས་ལམ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ལ་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་བརླབ་པར་གདམས་པ་དང༌། དབང་པོ་ཉིད་ལས་དངོས་པོ་སོ་སོར་ངེས་པ་ཤའི་སྤྱན་དང༌། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཆི་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་ལྷའི་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་དང༌། ཡོངས་སུ་དག་པའི་དབང་གིས་འཕགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་རྟོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་རང༌། ཤིན་ཏུ་དག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་རྣམས་དེ་བཞིན་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པོ་ཞེས་སློབ་པ་སྤྱན་ལྔ་ལ་གདམས་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་དུ་སྤྲུལ་ཞིང་སྒྱུར་བ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང༌། རབ་ཏུ་བསྐལ་པའི་སྒྲ་ཆེ་ཆུང་ཐམས་ཅད་ཐོས་པ་ལྷའི་རྣ་བ་དང༌། གཞན་གྱི་སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་དང༌། རང་དང་གཞན་གྱི་ཚེ་རབས་སྔ་མ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་སྔོན་གྱི་གནས་ཤེས་པ་དང༌། གཟུགས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མཐོང་བ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ལས་བྱུང་བ་ལྷའི་མིག་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ཟག་པ་ཟད་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་རྣམས་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་སྟོན་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ལ་གདམས་པ་དང༌། མཐོང་བའི་ལམ་ལ་བདེན་པ་བཞིས་བསྡུས་པ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཆོས་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་རྣལ་འབྱོར་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་པས་སྒྱུ་མ་མཁན་བཞིན་དུ་དེས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་འདོམས་པ་དང༌། བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའི་ངོ་བོ་ལས་ཐ་མི་དད་པ་ལ་དམིགས་པ་ལ་ནི་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་དག་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པར་གདགས་པར་མི་ནུས་པ་བཞིན་དུ་མ
Chinese
，即使长时间习惯，如果愿望没有实现，就会变得非常沮丧，因为具有焦虑的本性，所以教导对于完全没有疲劳，从色等直到圆满正等觉之间，没有傲慢；以及对于十方安住的佛等，为了每一件事而没有接受道的预言等，如果需要非常努力，就会变得灰心，所以教导对于完全掌握道，要将诸法视为自性本不生。以及从根源本身确定各个事物是肉眼；以及从异熟果知道一切众生死殁和出生是天眼；以及对于一切真如之法不起分别念是慧眼；以及依靠完全清净的力量，了知圣者们的差别是法眼；以及依靠极其清净的力量，一切法以一切方式现证菩提是佛眼，教导说要将这些五眼修证为同一真如。以及教导五神通，即随处化现和转变的神通；以及听闻所有大大小小的劫声是天耳；以及完全了解他人之心，包括有贪欲和无贪欲等是他心通；以及忆念自己和他人的前世是宿命通；以及完全见到一切色相，从显现的造作而生的是天眼；以及断除烦恼和所知二障的是漏尽通，要了知这些从一开始就是寂灭的自性。以及教导六神通，即在见道上，以四谛所摄的十六刹那的自性，对于法和随法之忍和智的自性，瑜伽士通过了知一切法无自性，就像魔术师一样，要了知这是所断之敌对。以及教导说，在修道上，对于如前所说的见道所现证的自性无有差别之处进行专注，就像有为法和无为法，本体是同一的，不能安立为互相差别一样。
English
, even if one becomes accustomed to it for a long time, if the desired result is not achieved, one becomes very frustrated because of having an anxious nature. Therefore, the instruction is to show that there is no arrogance from form, etc., up to perfect and complete enlightenment, without any fatigue; and to teach that for the Buddhas, etc., who dwell in the ten directions, if one needs to make great efforts, such as not receiving the prophecy of the path for each matter, one will become discouraged. Therefore, the instruction is to regard all dharmas as unborn in their own nature when fully grasping the path. And to teach the five eyes: the flesh eye, which ascertains individual objects from the senses themselves; the divine eye, which knows the death and rebirth of all sentient beings from the ripening of karma; the wisdom eye, which does not discriminate about all suchness dharmas; the dharma eye, which understands the distinctions of noble beings by the power of complete purification; and the Buddha eye, which manifests complete enlightenment in all ways for all dharmas by the power of extreme purity, teaching that these five eyes should be cultivated as the same suchness. And to teach the six superknowledges: the superknowledge of miraculous power, which transforms and emanates everywhere; the divine ear, which hears all sounds, large and small, of the eons; the knowledge of others' minds, which fully understands the minds of others, including those with and without desire; the recollection of past lives, which remembers one's own and others' previous lives; the divine eye, which sees all forms completely and arises from manifest action; and the superknowledge of the exhaustion of defilements, which eliminates the obscurations of afflictions and knowledge, teaching that these should be realized as being peaceful from the very beginning. And to teach the six superknowledges: on the path of seeing, the nature of the sixteen moments gathered by the four truths, the nature of forbearance and knowledge of dharma and subsequent dharma, the yogi, by realizing that all dharmas are without self-nature, like a magician, should realize that this is the antidote to be abandoned. And to instruct that on the path of meditation, one should focus on the nature that is not different from what is directly realized by the path of seeing as described above, just as conditioned and unconditioned phenomena, whose essence is the same, cannot be established as being mutually different.