Tibetan
རྫོབ་རྣམ་པར་བཞག་པས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང༌། དོན་དམ་པར་ཤིན་ཏུ་དབེན་པས་མཚན་ཉིད་མེད་པར་ཤེས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ཤེས་པའི་ རྣམ་པའི་བྱེ་བྲག་བཅུ་དྲུག་གིས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་རྣམས་ཇི་ལྟ་བར་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མཁྱེན་པ་བསྐྱེད་པར་མཚོན་པས་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་གསུངས་པ། །དེ་ནི་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་བརྟེན་ནས། །གནས་དང་གུས་པར་བྱ་བ་དང༌། །བླ་མ་ཉིད་དང་མཉེས་པ་དང༌། །དེ་ལ་མཆོད་དང་བྱེད་མེད་དང༌། །ཀུན་ཏུ་འཇུག་མཁྱེན་གང་ཡིན་དང༌། །མ་མཐོང་སྟོན་པར་མཛད་པ་དང༌། །འཇིག་རྟེན་སྟོང་ཉིད་རྣམ་པ་དང༌། བརྗོད་དང་ཤེས་མཛད་མངོན་སུམ་མཛད། །བསམ་མི་ཁྱབ་དང་ཞི་ཉིད་སྟོན། །འཇིག་རྟེན་འདུ་ཤེས་འགོག་པ་ལ། །རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཚུལ་ལ་ནི། །ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བཤད་དོ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐུབ་པ་དེ་ནི་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟ་བར་མཁྱེན་པའི་ཡུལ་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་བདེ་བར་གནས་པ་མཆོག་གིས་གནས་པ་མཁྱེན་པ་དང༌། འདིའི་དོན་སྟོན་པར་མཛད་པ་ནས་ཉིད་ཀྱི་ཁྲི་བཤམ་པ་ལ་སོགས་པ་མཛད་པ་གུས་པར་བྱ་བ་དང༌། བཀའ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་བཀུར་བས་བླ་མར་བྱ་བ་དང༌། ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པས་མཉེས་པར་བྱེད་པ་དང༌། རིན་པོ་ཆེའི་མེ་ཏོག་གཏོར་བ་ལ་སོགས་པས་མཆོད་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ནར་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དང་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པས་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་ཉིད་མེད་པ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀུན་ཏུ་འཇུག་པ་མཁྱེན་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདིས་སངས་རྒྱས་ལ་ཆོས་འགའ་ཡང་མཐོང་བར་བྱར་མེད་པའི་དོན་སྟོན་པ་དང༌། ཕུང་པོ་ལྷའི་འཇིག་རྟེན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མཁྱེན་པ་དང༌། ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་མཛད་པ་དང༌། བསམས་པ་ལས་བྱུང་བ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བར་མཛད་པ་དང༌། ཕུང་པོ་རྣམ་པ་ལྔའི་ དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང༌། །དེའི་ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་དང༌། ཕུང་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་འཇིག་རྟེན་འགོག་པ་དང༌། དེ་ལ་བློས་མཚན་མར་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱི
Chinese
以虚假安立，区分诸法，以胜义极寂，知无相，名为知， 以十六种知之差别，如实生起通达道之瑜伽之自性智，以表诠知之体性，即为道智所摄。此后宣说以一切种智之门而知之体性。 彼依于自之法，安住及应敬，上师自性与欢喜，供养及无作， 周遍入智为何，未见能示现，世间空性之相，说与知作现， 不可思议及寂静，于世间想止息，一切种智之理，说为知之相。如是说。 能仁彼依于自之法，如实了知一切法之所缘，以最胜安乐而安住，知安住，从示现此义乃至陈设自之法座等，所作应敬，以恭敬应成办之教言，应为上师，以称赞功德等，令欢喜，以散布珍宝花等，作供养，唯于彼生灭及自性空，故如是作者自性皆无，于一切法无碍之智慧周遍入，知，以此般若波罗蜜多，于佛不见有任何法可见之义，能示现，知蕴界天世间为空性，以生起听闻所生之慧，能于世间宣说空性，以生起思所生之慧，能于世间了知空性，以生起修所生之慧，能于世间现见空性，五蕴之 彼性超越行境，故不可思议，彼之法性，宣说一切戏论皆寂灭，止息于蕴之耽著之世间，于彼以分别念执取相之自性。
English
By establishing falsehood, distinguishing all dharmas, and knowing the absence of characteristics through ultimate solitude, called knowledge, With sixteen distinctions of knowledge, the yogas of the path of knowledge arise as they are, representing the wisdom of their own nature, the nature of knowledge is encompassed by the path of knowledge itself. Then, the nature of knowledge is explained through the gateway of all-knowingness. He relies on his own dharma, abides and should be respected, the nature of the guru and joy, offering and non-action, What is the all-pervading wisdom, showing what is unseen, the aspect of emptiness of the world, speaks and knows makes manifest, Inconceivable and shows tranquility, cessation of worldly thoughts, the way of all-knowingness, is said to be the nature of knowledge. Thus it is said. The Thubpa (Buddha) relies on his own dharma, knowing all aspects of the object of knowledge as they are, abides in supreme bliss, knows abiding, from showing this meaning to arranging his own throne, etc., what is done should be respected, with reverence for the teachings to be accomplished, should be the guru, with praising virtues, etc., making joyful, with scattering precious flowers, etc., making offerings, only in that birth and death and emptiness of self-nature, therefore the nature of such action is non-existent, the wisdom that is unobstructed in all dharmas pervades, knows, with this Prajnaparamita, the meaning that no dharma can be seen in the Buddha, can show, knows the world of aggregates, realms, and heavens as emptiness, with the wisdom arising from hearing, can declare emptiness in the world, with the wisdom arising from thinking, can know emptiness in the world, with the wisdom arising from meditation, can directly see emptiness in the world, the five aggregates of That nature transcends the realm of activity, therefore it is inconceivable, his dharma nature, declares that all elaborations are pacified, ceases the world of attachment to the aggregates, in that, the nature of grasping characteristics with discrimination.
Tibetan
་འདུ་ཤེས་འགོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཤེས་པའི་རྣམ་པའི་བྱེ་བྲག་བཅུ་དྲུག་གིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་རྣམས་ཇི་ལྟ་བར་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མཁྱེན་པ་བསྐྱེད་པར་མཚོན་པས་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུ་བརྗོད་ནས། ཤེས་པའི་རྣམ་པས་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་གསུངས་པ། བསམ་མི་ཁྱབ་སོགས་ཁྱད་པར་གྱིས། །ཁྱད་ཞུགས་བདེན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །སྐད་ཅིག་མ་ནི་བཅུ་དྲུག་གིས། །ཁྱད་པར་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང༌། མི་མཉམ་པ་ལ་སོགས་པས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་བདེན་པའི་ཡུལ་ཅན་ཆོས་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གིས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་དག་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་དེ་དག་གསུངས་པ། །བསམ་མི་ཁྱབ་དང་མི་མཉམ་དང༌། །གཞལ་དང་བགྲང་ལས་ཡང་དག་འདས། །འཕགས་པ་ཀུན་བསྡུས་མཁས་པ་ཡིས། །རིག་བྱ་ཐུན་མོང་མེད་ཤེས་དང༌། །ཤེས་མྱུར་བྲི་དང་གང་མེད་དང༌། སྒྲུབ་དང་ཡང་དག་འགྲུབ་པ་དང༌། །དམིགས་པ་རྟེན་དང་བཅས་པ་དང༌། མཐའ་དག་པ་དང་ཡོངས་འཛིན་དང༌། །རོ་མྱང་མེད་དང་ཁྱད་པར་ནི། །བཅུ་དྲུག་བདག་ཉིད་ཤེས་བྱ་སྟེ། །གང་གིས་ལམ་འདི་གཞན་དག་ལས། །ཁྱད་དུ་འཕགས་པས་ཁྱད་པར་ལམ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་དང༌། དཔེ་ཟླར་རུང་བས་མཚུངས་པ་མེད་པས་མི་མཉམ་པ་དང༌། ཚང་མ་རྣམས་ ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས་གཞལ་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་དང༌། སྒྲས་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པས་ཚད་གཟུང་བར་མི་རུང་བས་བགྲང་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་དག་ནི། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །ཉོན་ཐོས་ནས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་སྡུད་པ་དང༌། ཕྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་སྐྱེས་བུ་མཁས་པས་རིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་དང༌། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བར་རྟོགས་པ་དག་ནི་ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཁོ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བྲི་བ་དང་གང་བ་མེད་པ་ད
Chinese
了知名为“识之灭”的十六种识之相的差别，如何以示现一切智之结合，生起彼之自性之智，故识之体性为一切智所摄。如是宣说识之体性为共同体性后，以识之相完全断除的特殊体性，宣说了“不可思议等差别，入于差别真谛境，刹那即是十六种，差别体性说如是”之义。何以故，以差别之法不可思议及不平等所差别之苦等真谛之境，以具法及随知之忍与识之体性十六刹那，示现道之识性等结合之故，故说为差别之体性。其中宣说了不可思议等之差别，即“不可思议与不平等，度量与数皆超脱，圣者总集智者知，所知不共识与速，知速减与无有满，证与如实证得及，所缘所依皆具足，一切具足与总持，无有品尝与差别，十六自性当知之，以此胜道超其他，超胜之道即差别”。以超离分别之境故，为不可思议性，以可作比对故，无有相同，故为不平等性，以非一切众生所能证悟故，为超脱度量，以言语等不可衡量故，为超脱计数，此等乃是苦谛刹那之差别。总集声闻至独觉之所有圣者，及微细等义为智者所应知，及了知非声闻等之境之事物，及极速证悟一切智性，此等乃是集谛刹那之差别。以法界之自性唯独使一切法无有减少与增多
English
The sixteen distinctions of the aspects of knowing called "cessation of consciousness," how the combination of omniscient nature is shown to generate the knowledge of its essence, therefore the characteristic of knowledge is encompassed by omniscient nature. Thus, after stating the characteristic of knowledge as a general characteristic, the special characteristic that is completely severed by the aspect of knowledge is stated, "Inconceivable and other distinctions, entering the realm of distinct truths, the moment is sixteen, the characteristic of distinction is explained thus." Why? Because the characteristics of distinction are inconceivable and unequal, the realm of truths such as suffering, with the sixteen moments of the characteristic of forbearance and knowledge that possess the Dharma and subsequent knowledge, show the combination of the nature of the path and so on, therefore it is said to be the characteristic of distinction. Among them, the distinctions of inconceivable and so on are stated, namely, "Inconceivable and unequal, measure and number are completely transcended, all the noble ones are gathered, the wise know, the uncommon knowledge and speed, knowing quickly, decreasing and without filling, proof and truly accomplishing, object and support are fully possessed, all fully possessed and fully holding, without tasting and distinction, the sixteen natures should be known, with this excellent path surpassing others, the surpassing path is distinction." Because it transcends the realm of conceptualization, it is inconceivable, because it can be compared, there is no similarity, therefore it is unequal, because it is not something that all beings can realize, it transcends measure, because it cannot be measured by words and so on, it transcends counting, these are the distinctions of the moment of the truth of suffering. Gathering all the noble beings from the hearers to the solitary Buddhas, and the subtle and other meanings that should be known by the wise, and knowing the things that are not the realm of the hearers and so on, and realizing the nature of omniscience very quickly, these are the distinctions of the moment of the truth of origin. Because the essence of the Dharma realm alone makes all dharmas without decrease or increase.