Tibetan
་སོགས་པའི་བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་ཉིད་ལ་སྤྱོད་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང་སྦྱོར་བ་དང་རྟོགས་པར་བྱ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་དེ་ཁོ་ནར་བྱ་དཀའ་བ་ཉིད་ལ་སྤྱོད་པ་དང༌། འདི་ཉིད་ཐེག་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་རིགས་ཅན་གྱིས་བསྒོམས་ནས་རང་རང་གི་སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་འབྲས་བུ་ཐོབ་པས་དེའི་འབྲས་བུ་ལ་ཉེ་བར་འདོད་པའི་སྤྱོད་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ལམ་སྒྲུབ་པ་དང་བསྲུང་བར་བྱ་བ་གཞན་ལ་མ་ལྟོས་པ་ཉིད་དང༌། བརྫུན་པའི་སྣང་བ་རྣམ་པ་བདུན་ཤེས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་བག་ཆགས་ཀྱིས་ཡིད་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་རྨི་ལམ་དང༌། སྔགས་ལ་སོགས་པ་མཉམ་དུ་ཚོགས་པས་སྣང་བར་སྒྱུ་མ་དང༌། རྒྱུ་མེད་པར་སྣང་བ་ཉིད་ དོན་དང་འགལ་བ་སྨིག་རྒྱུ་དང༌། སྒྲ་དང་གནས་གྱི་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་པ་བྲག་ཅ་དང༌། རྣམ་པ་སྟོང་བར་བྱེད་པ་མ་འཕོས་པར་ཤར་བ་གཟུགས་བརྙན་དང༌། གནས་པར་བྱ་བའི་རྟེན་མེད་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དང༌། ལུས་དང་ངག་གི་བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུ་རྣམས། སྣང་པ་ལ་སྤྱོད་པ་བཀག་པའི་སྒོ་ནས་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་རྣམ་པ་བཅུའོ། །འདིས་ཀྱང་ཤུགས་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་བཟློག་པར་བསྒོམ་པ་འཕངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཐམས་ཅད་དུ་མི་དམིགས་པར་མཚུངས་པ་རྣམ་པར་བསྒོམ་དགོས་པས་མཉམ་པ་ཉིད་གསུངས་པ། གཟུགས་ལ་སོགས་པར་རློམ་མེད་པ། །རྣམ་བཞི་དེ་ཡི་མཉམ་པ་ཉིད། །ཆེས་བྱ་བའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ལ་དངོས་པོར་རློམ་པ་ཉིད་དང༌། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ལ་མཚན་མར་རློམ་པ་ཉིད་དང༌། རྣམ་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤྲོས་པར་རློམ་པ་ཉིད་དང༌། བདག་གིས་འདི་ལྟ་བུར་རིག་གི་ཞེས་རྟོགས་པ་པོར་རློམ་པ་ཉིད་རྣམ་པར་དམིགས་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སྦྱོར་བ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བསྒོམས་པ་ལས་མཐོང་བའི་ལམ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དེའི་སྐད་ཅིག་མའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་གསུངས་པ། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་བདེན་པ་ལ། །ཆོས་ཤེས་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། །བཟོད་ཤེས་སྐད་ཅིག་བདག་ཉིད་འདི། །ཀུན་ཤེས་ཚུལ་ལ་མཐོང་བའི་ལམ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་གྱི་བདེན་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ཆོས་ཤེས་པ་དང༌། རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌
Chinese
以及对于无有作者等之行境而行，以及对于三身自性之遍知，于彼遣除作、行、证三者之难行而行，此即三乘种姓者修习后，各自如其分而得果，故为欲近彼果之行境，以及于一切行持道之成办与守护不观待于他，以及了知七种虚妄之显现，如是，由习气使意转变如梦，咒等共同集聚所显现如幻，无因显现之与义相违如阳焰，依于声与处之缘如谷响，能使相空无有迁动而现如影像，无有可住之所依如乾闼婆城，身语无有作者如化身等。于显现之行境，由遮止之门以不缘之方式而趋近之十种。此亦以暗示之方式，将声闻等之行境以一方遮遣而修习亦已抛弃。彼等亦于一切不缘而相同，故须修习种种，故说平等性，于色等无有高慢，此四者即是彼之平等性，是极应作。于色等之自性，执为实有，于蓝色等之差别，执为相，于种种分别等，执为戏论，我如是知，如是执为能知者，为令种种所缘等寂灭，于一切以不缘之方式而趋近平等性，是名为平等性。由圆满修习平等性之行境，生起见道之故，故说彼刹那之差别，痛苦等真谛，法智随顺智，忍智刹那即，于一切知见道。如是说。于痛苦、集、灭、道之真谛，有法智忍，法智，随顺智忍
English
And acting in the realm of the absence of agents, etc., and acting in the realm of the difficulty of doing only those three things—the nature of the three bodies of omniscience, the doing, the acting, and the realizing—this, after being meditated on by those of the three vehicles, each obtains the result according to their share, so it is the realm of wanting to be close to that result, and in all ways, the accomplishment and protection of the path do not depend on others, and knowing the seven kinds of false appearances, like this, the mind is completely transformed by habit, like a dream, and the appearance of mantras and so on gathered together is like an illusion, and the appearance of no cause is contrary to meaning, like a mirage, and relying on the conditions of sound and place is like an echo, and the appearance of emptiness without moving is like an image, and there is no basis for dwelling, like a city of gandharvas, and the body and speech have no agent, like an emanation, etc. In the realm of appearance, the ten kinds of approaching by way of non-objectification through the gate of cessation. This also implicitly abandons the practice of meditating on the practice of the Hearers, etc., by rejecting one side. They are also the same in that they do not objectify everything, so they must practice various things, so equality is spoken of, there is no pride in form, etc., these four are its equality, it is extremely important to do. In the nature of form, etc., grasping as real, in the difference of blue, etc., grasping as a sign, in various distinctions, etc., grasping as elaboration, I know like this, grasping as the knower, in order to pacify various objects, etc., approaching equality in all ways by way of non-objectification is called equality. Because the path of seeing arises from the complete meditation on the realm of equality, therefore the difference of that moment is spoken of, the truth of suffering, etc., the knowledge of the Dharma, the subsequent knowledge, the moment of patience and knowledge, in all knowledge the path of seeing. Thus it is said. In the truth of suffering, origin, cessation, and path, there is the patience of the knowledge of the Dharma, the knowledge of the Dharma, the patience of the subsequent knowledge.
Tibetan
། རྗེས་སུ་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བཅུ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་འདི་ནི་།ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ལུགས་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་སྐད་ཅིག་མ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཡིན་པར་བརྟག་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བདེན་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་གསུངས་པ། གཟུགས་རྟག་མ་ ཡིན་མི་རྟག་ཡིན། །མཐའ་ལས་འདས་དང་རྣམ་དག་དང༌། །མ་སྐྱེས་བ་མ་འགགས་ལ་སོགས་པ། །མཁའ་འདྲ་ཆགས་པ་སྤངས་པ་དང༌། །ཡོངས་སུ་འཛིན་ལས་གྲོལ་བ་དང༌། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་མེད་དང༌། །གང་གིས་འདི་དོན་བརྗོད་པ་ཡིས། །གཞན་ལ་སྦྱིན་དུ་མེད་པ་དང༌། །དམིགས་པ་མེད་པར་བྱེད་པ་དང༌། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་ནད་མི་འབྱུང༌། །ངན་སོང་ཆད་དང་འབྲས་བུ་ནི། །མངོན་དུ་བྱ་ལ་མི་རྟོག་ཉིད། །མཚན་མ་དག་དང་མ་འབྲེལ་དང༌། །དངོས་དང་མིང་དང་གཉིས་པོ་ལ། །ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ནི། །ཀུན་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དང་བྲལ་པས་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་མ་ཡིན་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང་མི་སྟོང་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་དང༌། བདག་དང་བདག་མེད་པའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་ཤིང་མ་འགགས་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བདེན་པ་དང་པོའི་རྣམ་པ་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་དང་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དབེན་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་མེད་པ་དང༌། མི་ལྡན་པས་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་དང། རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འབྲེལ་བས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལས་གྲོལ་བ་དང༌། རྐྱེན་དང་རྐྱེན་མ་ཡིན་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་པའི་རྣམ་པ་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འགོག་པ་དང་འགོག་པ་མེད་པ་དང་བྲལ་བས་དེའི་དོན་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པས་རྒྱུད་དེ་གཞན་ལ་སྦྱིན་དུ་མེད་པ་དང༌། ཞི་བ་དང་མ་ཞི་བ་མེད་པས་དམིགས་པ་མེད་པར་བྱེད་པ་དང༌། གྱ་ནོམ་པ་དང་གྱ་ནོམ་པ་མ་ཡིན་པ་དང་བྲལ་བས་མཐའ་གཉིས་ལས་འདས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ དང། ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མེད་པས་དབེན་པས་དྲི་མའི་ནད་ཐམས་ཅད་མི་འབྱུང་བ་ཞེས
Chinese
随后是知，如是忍与知的刹那，极细微的十六种差别之自性，此乃于一切智性之理则所见之道。如何考察此十六刹那之相？为此宣说了真谛之相：色非常恒，是无常。超越边际且清净，不生亦不灭等等。如虚空般，舍弃执着，从执取中解脱，自性不可言说，以何者言说此义，无法施予他人，且能使无所缘，极其清净不生病，恶趣断绝，果实乃是现前之境，不可思议，无相且不相关联，于事物、名相及二者，生起无知，乃是全知之刹那。如是之语。如是之自性空性之故，对于色等，远离常与无常，既非常亦非无常，远离痛苦与非痛苦，远离常与断之边，远离空与非空，是清净，远离我与无我之体性，是不生不灭，非为遍一切烦恼与清净，如是等等乃是第一真谛之相。如是，以远离因与非因之故，是寂静，犹如虚空，远离生起与不生起，不具足，舍弃一切烦恼与近烦恼，以不关联生起与不生起，从执取中解脱，以从缘与非缘中解脱之故，自性不可言说，是第二真谛之相。如是，以远离止息与不止息，以言说其义，彼相续无法施予他人，以无寂静与非寂静，能使无所缘，以远离丰饶与非丰饶，超越二边且极其清净，以远离出离与不出离，是寂静，故一切垢染之病皆不生起，
English
Subsequently is knowledge. Thus, the moment of forbearance and knowledge, the nature of sixteen extremely subtle distinctions, this is the path of seeing in the manner of all-knowingness. How to examine the sixteen aspects of the moment? For this, the aspects of the truth are spoken: Form is not constant, it is impermanent. Transcending boundaries and being pure, unborn and unceasing, and so on. Like the sky, abandoning attachment, liberated from grasping, self-nature is unspeakable, by what is this meaning spoken, it cannot be given to others, and it can make no object of reference, extremely pure, no disease arises, evil destinies are cut off, the fruit is the manifest state, inconceivable, without characteristics and unrelated, in things, names, and both, ignorance arises, it is the moment of omniscience. Such is the saying. Because of such emptiness of self-nature, for form and so on, being separated from permanence and impermanence, being neither permanent nor impermanent, being separated from suffering and non-suffering, being separated from the extremes of permanence and cessation, being separated from emptiness and non-emptiness, it is purity, being separated from the nature of self and non-self, it is unborn and unceasing, not being all afflictions and purification, such and so on are the aspects of the first truth. Likewise, by being separated from cause and non-cause, it is peaceful, like the sky, being separated from arising and non-arising, not possessing, abandoning all afflictions and near afflictions, by not being related to arising and non-arising, being liberated from grasping, by being liberated from conditions and non-conditions, self-nature is unspeakable, it is the aspect of the second truth. Likewise, by being separated from cessation and non-cessation, by speaking its meaning, that continuum cannot be given to others, by no peace and no non-peace, it can make no object of reference, by being separated from abundance and non-abundance, transcending the two extremes and being extremely pure, by being separated from departure and non-departure, it is peaceful, therefore all diseases of defilement do not arise,