Tibetan
ནི་དོན་མཐར་ཐུག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཤུགས་ཀྱིས་ཐོབ་པ་ཉིད་དང༌། དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་འབྲེལ་བ་ཁོང་དུ་གནས་པ་ནི་དོན་གྱི་མཐུ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་གཞུང་ཉིད་འཆད་པར་བཞེད་དེ། གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བྱས་པ་ཡང་སྤྱིའི་དོན་གྱིས་རྣམ་པར་བཅིངས་པས་རབ་ཏུ་མཛེས་ཤིང་མ་འཛིངས་པ་ཉིད་ཀྱི་འཆད་པ་པོ་རྣམས་ཀྱང་སླ་བས་ལེགས་པ་སྟོན་པར་འགྱུར་བར་གཟིགས་ནས་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་གཉིས་ཀྱི་མདོ་དང༌། བཅུ་གསུམ་གྱིས་རྒྱས་པར་བསྟན་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལུས་རྣམ་པར་གཞག་པ་གསུངས་པ་ལས་རེ་ཞིག་སྤྱིར་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་གང་གིས་གང་ཞིག་ཇི་ལྟར་བཤད་པ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ནི། །དངོས་པོ་བརྒྱད་ཀྱི་ཡང་དག་བཤད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གཞུང་གཙོ་བོར་བཟུང་བས་ལམ་དང་དོན་གྱི་བདག་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་དང༌། མངོན་པར་རྟོགས་པ་བཞི་དང༌། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མཛད་པ་དང་བཅས་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཇི་ལྟ་བ་དང༌། ཇི་སྙེད་པའི་དོན་ཡང་དག་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་བརྒྱད་གང་ཞེ་ན། རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ལམ་ཤེས་ཉིད། །དེ་ནས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད། །རྣམ་ཀུན་མངོན་རྫོགས་རྟོགས་པ་དང༌། རྩེ་མོར་ཕྱིན་དང་མཐར་གྱིས་པ། །སྐད་ཅིག་གཅིག་མངོན་རྫོགས་བྱང་ཆུབ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་དེ་རྣམ་བརྒྱད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། མ་ལུས་པའི་རྣམ་པ་མཐར་ཐུག་པ་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པའི་མཚན་ཉིད་སྣང་བ་དང་བཅས་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང༌། ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་གཟིགས་པའི་མཚན་ཉིད། མཉམ་པར་བཞག་པ་དང་མ་བཞག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ལམ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང༌། གཞི་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྟོགས་ པའི་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པ་དང་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་གཞི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང༌། དེ་དག་གི་དོན་ཅིག་ཅར་བསྡུས་ཤིང་རྣམ་པར་སྒོམ་པའི་མཚན་ཉིད་ལས་དང་པོ་པ་དང༌། སྦྱོར་བ་དང༌། མཐོང་བ་དང༌། བསྒོམ་པའི་གནས་སྐབས་ཅན་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ཉིད་དང༌། དེ་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རང་གི་དབང་དུ་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཅན་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཉིད་དང༌། ཆོས་རྣམ་པར་དཀར་བ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་རིམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་མཚན་ཉིད་
Chinese
便是以成为究竟义的力量而获得的，以及由它产生的方式而联系存在于其中的，便是意义的力量。在那之后，想要讲解论著的经文本身，为了使所化众生容易领悟，并且论著的分类也是以共同的意义所系缚，极为美妙且不杂乱，讲解者也容易善巧地阐释，考虑到这些，以两个偈颂的经和十三种广说来安立般若波罗蜜多的体性，其中暂时以总说的方式来说明以何者、何事、如何宣说。《般若波罗蜜多》是，对八事作真实的解说。如是宣说。以经为主，作为道和义的自性，般若波罗蜜多即是三世一切智，以及四现观，和具有事业的法身，以八者如实地、尽所有地真实解说。八事为何？一切种智、道相智，此后一切智，一切种现证，至顶和渐次，一刹那现证菩提，法身和彼等八种。如是宣说，无余的、究竟的相，现前作证的体性，具有显现和异体的自性的一切相智，以及，所有道的自性，无生而完全照见的体性，具有等持和非等持自性的所有道智，以及，现证所有基的体性，具有不相符和对治品方的自性的所有基智，以及，彼等之义一时总摄和如理修习的体性，具有最初业者，和加行，和见道，和修道阶段的一切种现证，以及，彼者在一切相中成为自在的体性，具有加行等等阶段的顶峰现观，以及，与清净诸法一同次第圆满的体性。
English
It is obtained by the power of becoming the ultimate meaning, and the connection that exists within it by the way it arises from it is the power of meaning. After that, it is intended to explain the text of the treatise itself, in order to make it easy for the trainees to understand, and the classification of the treatises is also bound by the common meaning, which is extremely beautiful and not chaotic, and the commentators can also easily and skillfully explain it. Considering these, the body of the Prajñāpāramitā is established by the sutra of two verses and the thirteen extensive explanations. Among them, temporarily, in a general way, it is explained by what, what, and how it is explained. The Prajñāpāramitā is, it is a true explanation of the eight things. Thus it is said. Taking the sutra as the main thing, as the nature of the path and meaning, the Prajñāpāramitā is the three omniscient ones, as well as the four Abhisamayas, and the Dharmakāya with activities, which truly explain the meaning of the eight as they are and as many as they are. What are the eight things? All-knowingness, knowledge of the path, then all-knowingness, all kinds of realization, the peak and the gradual, one moment of realization of enlightenment, the Dharmakāya and those eight kinds. Thus it is said, the complete, ultimate aspect, the nature of direct witnessing, the all-aspect knowledge with the nature of appearance and otherness, and, the nature of all paths, the nature of seeing completely without birth. The all-path knowledge with the nature of Samāhita and non-Samāhita, and, the nature of realizing all bases, the all-base knowledge with the nature of incompatible and counteracting parties, and, the nature of summarizing the meaning of those at once and practicing accordingly, having the first practitioner, and application, and the stage of seeing the path, and the stage of cultivating the path, all kinds of realization, and, the nature of that being independent in all aspects, the peak Abhisamaya with the stages of application and so on, and, the nature of gradually completing together with the pure Dharmas.
Tibetan
མཉམ་པར་གནས་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གནས་སྐབས་ཅན་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཉིད་དང༌། ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཅན་སྐད་ཅིག་མས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཉིད་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཤིང༌། །མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་མཚན་ཉིད་རྫོགས་པར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་དེ། མཚན་ཉིད་དང༌། ཐབས་དང༌། འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་བརྒྱད་དོ། །དེ་ལ་ཆོས་དུ་ཞིག་གི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་ཞེ་ན། སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་གདམས་ངག་དང༌། །ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་རྣམ་བཞི་དང༌། །སྒྲུབ་པ་ཡི་ནི་རྟེན་གྱུར་པ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང༌། །དམིགས་པ་དག་དང་ཆེད་དག་དང༌། །གོ་ཆ་འཇུག་པའི་བྱ་བ་དང༌། །ཚོགས་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བཅས་རྣམས། །ཐུབ་པའི་རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། གཞན་གྱི་དོན་དུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པའི་བདག་ཉིད་འདུན་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་དང༌། གདུལ་བྱ་རྣམས་དང་འཚམ་པའི་དོན་སྟོན་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་གདམས་པ་བཅུ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ དང། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གཟུང་བ་མི་དམིགས་པ་དྲོ་བ་དང་རྩེ་མོར་གྱུར་པ་དང༌། གང་ཟག་དང་སྐྱེས་བུའི་འཛིན་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་བཟོད་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཡན་ལག་རྣམ་པ་བཞི་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པའི་ཆོས་ལ་སོགས་པ་བཅུ་གསུམ་གྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང༌། དོན་དམ་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དམིགས་པར་བྱ་བ་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་གཅིག་པ་དང༌། གང་གི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་སེམས་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་དང༌། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་མི་ཚུགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་བ་དྲུག་དང༌། ཐེག་པ་མཆོག་གི་ཡུལ་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པ་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་དགུ་དང༌། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཤིན་ཏུ་སྟོབས་དང་ལྡན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྙིང་བརྩེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་བཅུ་བདུན་དང༌། སྤང་བར་བྱ་བའི་དགྲ་རྣམས་ལས་ངེས་པར་རྒྱལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་དོན་ཅན་ལ་སོགས་པ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་
Chinese
平等安住和另一特征渐趋究竟的现证，以及无漏之法全部一时现前的特征，非异熟等等的刹那现证菩提的现证，以及诸法以一切方式舍弃一切相，圆满正等觉的特征，圆满受用等等的自性，即是法身。以特征、方便、果的自性，分为八种。那么，何种法的诸相遍知性被称为“诸相遍知”呢？经中说：发心与教诫，决择分四支，修持之所依，法界自性及，所缘与为彼，盔甲入行事，资粮定出生，是胜者一切相智。即为了他人的利益而欲求圆满菩提的自性，具有希求等等的二十二种发心，以及为了调伏所化众生而宣说相应的意义，修持等等的十种教诫，以及于一切烦恼和对治品不执著，暖位和顶位，以及人我和补特伽罗的执着趋于寂灭的忍位和世第一法，即是决择分的四支，以及自性清净的自性，证悟之法等等的十三种所依，法界的自性，以及以胜义谛和世俗谛的特征不执著的方式所缘，善等等的十一种，以及为了何事而行，大心等等的三种，以及为了不被相违品所胜，六度波罗蜜多的盔甲修持六种，以及为了进入殊胜乘之境，禅定等等的进入修持九种，以及为了使善根极为强盛，慈悲等等的资粮修持十七种，以及为了必定战胜应断之敌，为了所为之事等等的决定出离修持。
English
The direct realization of equanimity and the characteristic of the other gradually reaching the ultimate, and the characteristic of all uncontaminated dharmas becoming manifest at once, the direct realization of momentary enlightenment with characteristics such as non-vipaka, and the characteristic of complete and perfect enlightenment, abandoning all characteristics in all ways, the nature of complete enjoyment, etc., is the Dharmakaya itself. It is divided into eight aspects by the nature of characteristics, means, and results. So, which dharma's all-aspects-knowing nature is called "all-aspects-knowing"? It is said in the sutra: Generation of Bodhicitta and instructions, the four limbs of discernment, the basis of practice, the nature of Dharmadhatu, objects and purposes, armor and entering activities, accumulation and definite arising, are the all-aspects-knowing of the Victorious One. That is, the nature of desiring complete enlightenment for the benefit of others, the twenty-two types of Bodhicitta with desire, etc., and the ten instructions of practice, etc., which explain the corresponding meaning to tame sentient beings, and not clinging to all afflictions and the remedies, the warmth and peak positions, and the forbearance and the highest mundane dharma where the clinging to the person and the individual tends to be pacified, which are the four limbs of discernment, and the nature of the Dharmadhatu, which is the basis of the thirteen types of self-nature that is completely pure, the dharma of realization, etc., and the eleven types of objects to be focused on in a non-clinging manner with the characteristics of ultimate truth and conventional truth, such as virtue, and the three types of great mind, etc., for what purpose to act, and the six types of armor practice of the six perfections in order not to be overcome by opposing factors, and the nine types of entering practice of meditation, etc., in order to enter the realm of the supreme vehicle, and the seventeen types of accumulation practice of loving-kindness, etc., in order to make the roots of virtue extremely strong, and the definite departure practice for the sake of what is to be done, etc., in order to surely defeat the enemies to be abandoned.