Tibetan
་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་གསུངས་པ། །དེ་ནི་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་བརྟེན་ནས། །གནས་དང་གུས་པར་བྱ་བ་དང༌། །བླ་མ་ཉིད་དང་མཉེས་པ་དང༌། །དེ་ལ་མཆོད་དང་བྱེད་མེད་དང༌། །ཀུན་ཏུ་འཇུག་མཁྱེན་གང་ཡིན་དང༌། །མ་མཐོང་སྟོན་པར་མཛད་པ་དང༌། །འཇིག་རྟེན་སྟོང་ཉིད་རྣམ་པ་དང༌། བརྗོད་དང་ཤེས་མཛད་མངོན་སུམ་མཛད། །བསམ་མི་ཁྱབ་དང་ཞི་ཉིད་སྟོན། །འཇིག་རྟེན་འདུ་ཤེས་འགོག་པ་ལ། །རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཚུལ་ལ་ནི། །ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བཤད་དོ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐུབ་པ་དེ་ནི་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟ་བར་མཁྱེན་པའི་ཡུལ་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་བདེ་བར་གནས་པ་མཆོག་གིས་གནས་པ་མཁྱེན་པ་དང༌། འདིའི་དོན་སྟོན་པར་མཛད་པ་ནས་ཉིད་ཀྱི་ཁྲི་བཤམ་པ་ལ་སོགས་པ་མཛད་པ་གུས་པར་བྱ་བ་དང༌། བཀའ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་བཀུར་བས་བླ་མར་བྱ་བ་དང༌། ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པས་མཉེས་པར་བྱེད་པ་དང༌། རིན་པོ་ཆེའི་མེ་ཏོག་གཏོར་བ་ལ་སོགས་པས་མཆོད་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ནར་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དང་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པས་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་ཉིད་མེད་པ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀུན་ཏུ་འཇུག་པ་མཁྱེན་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདིས་སངས་རྒྱས་ལ་ཆོས་འགའ་ཡང་མཐོང་བར་བྱར་མེད་པའི་དོན་སྟོན་པ་དང༌། ཕུང་པོ་ལྷའི་འཇིག་རྟེན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མཁྱེན་པ་དང༌། ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་མཛད་པ་དང༌། བསམས་པ་ལས་བྱུང་བ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བར་མཛད་པ་དང༌། ཕུང་པོ་རྣམ་པ་ལྔའི་ དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང༌། །དེའི་ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་དང༌། ཕུང་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་འཇིག་རྟེན་འགོག་པ་དང༌། དེ་ལ་བློས་མཚན་མར་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་འགོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཤེས་པའི་རྣམ་པའི་བྱེ་བྲག་བཅུ་དྲུག་གིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་རྣམས་ཇི་ལྟ་བར་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མཁྱེན་པ་བསྐྱེད་པར་མཚོན་པས་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུ་བརྗོད་ནས། ཤེས་པའི་རྣམ་པས་ཡོངས་
Chinese
宣说了以一切智智的方式了解的体性。那是依于自身的法，安住和恭敬，以及上师自身和欢喜，以及对其供养和无作，以及周遍入智为何，以及示现未见者，以及世间空性之相，说和知作现量作，不可思议和寂静性示，于世间执着之止息，于诸相一切智之理，是为知之体性如是说。如是说。能仁彼者乃是依于自身之法以何种方式如所有知之境，以安乐而住，以胜妙而住，知晓，并且从示现此之义开始，直至铺设自身之座等所作，是恭敬，当视为应成办之事业，以敬重作为上师，以宣说功德等令欢喜，以散布珍宝花朵等作为供养，仅仅于彼生起和坏灭以及自性空性，如是行持即是无有，于一切法无有阻碍之智慧周遍入知，并且此般若波罗蜜多示现对于佛陀而言，无有任何法可被见之义，并且知晓蕴界天人之世间为空性，并且以生起听闻所生之智慧之方式，作宣说世间为空性，并且以生起思所生之方式，当知世间为空性，并且以生起修所生之方式，作现量见世间为空性，并且五蕴的 彼性超越行境，故不可思议。并且彼之法性，宣说一切戏论皆为寂静性。并且止息对于蕴的现前耽著之世间，并且以分别念执取彼之相之执着止息，名为知之相的十六种差别，以何种方式，一切智智之加行等同于生起彼之自性的智慧，以表诠知之体性，乃是一切智智所摄持。如是宣说知之体性为总相之后，以知之相而圆
English
The nature of knowing through the wisdom of omniscience is declared. That is, relying on one's own Dharma, abiding and being respectful, as well as the master himself and delight, as well as offering to him and non-action, as well as what is the all-pervading wisdom, as well as showing the unseen, as well as the aspect of the emptiness of the world, speaking and knowing, making manifest, showing the inconceivable and the nature of peace, stopping the attachment to the world, in the manner of all-knowing, it is said to be the nature of knowledge. Thus it is said. The capable one, that is, relying on this object of knowing all aspects of his own Dharma in what way, abiding in bliss, abiding supremely, knowing, and from showing the meaning of this, until the laying of his own seat and so on, is respect, when regarded as something to be accomplished, with reverence as the master, making joyful by proclaiming virtues and so on, making offerings by scattering precious flowers and so on, merely in that arising and destruction and emptiness of self-nature, acting thus is non-existent, the wisdom that is unobstructed to all dharmas pervades and knows, and this Prajnaparamita shows that for the Buddha, there is no Dharma to be seen, and knowing the world of aggregates, realms, and gods as emptiness, and by the way of generating wisdom born from hearing, making the world empty by speaking, and by the way of generating what is born from thinking, one should know the world as emptiness, and by the way of generating what is born from meditation, making the world empty by seeing directly, and the five aggregates That nature is beyond the scope of practice, therefore inconceivable. And that Dharma nature, declares that all elaborations are the nature of peace. And stopping the world of manifest attachment to the aggregates, and stopping the attachment of grasping the sign of that with discrimination, called the sixteen distinctions of the aspect of knowledge, in what way, the application of omniscience is equivalent to generating the wisdom of that nature, expressing the nature of knowledge, is held by omniscience. Thus, after declaring the nature of knowledge as the general characteristic, completely with the aspect of knowledge.
Tibetan
སུ་བཅད་པ་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་གསུངས་པ། བསམ་མི་ཁྱབ་སོགས་ཁྱད་པར་གྱིས། །ཁྱད་ཞུགས་བདེན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །སྐད་ཅིག་མ་ནི་བཅུ་དྲུག་གིས། །ཁྱད་པར་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང༌། མི་མཉམ་པ་ལ་སོགས་པས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་བདེན་པའི་ཡུལ་ཅན་ཆོས་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གིས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་དག་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་དེ་དག་གསུངས་པ། །བསམ་མི་ཁྱབ་དང་མི་མཉམ་དང༌། །གཞལ་དང་བགྲང་ལས་ཡང་དག་འདས། །འཕགས་པ་ཀུན་བསྡུས་མཁས་པ་ཡིས། །རིག་བྱ་ཐུན་མོང་མེད་ཤེས་དང༌། །ཤེས་མྱུར་བྲི་དང་གང་མེད་དང༌། སྒྲུབ་དང་ཡང་དག་འགྲུབ་པ་དང༌། །དམིགས་པ་རྟེན་དང་བཅས་པ་དང༌། མཐའ་དག་པ་དང་ཡོངས་འཛིན་དང༌། །རོ་མྱང་མེད་དང་ཁྱད་པར་ནི། །བཅུ་དྲུག་བདག་ཉིད་ཤེས་བྱ་སྟེ། །གང་གིས་ལམ་འདི་གཞན་དག་ལས། །ཁྱད་དུ་འཕགས་པས་ཁྱད་པར་ལམ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་དང༌། དཔེ་ཟླར་རུང་བས་མཚུངས་པ་མེད་པས་མི་མཉམ་པ་དང༌། ཚང་མ་རྣམས་ ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས་གཞལ་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་དང༌། སྒྲས་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པས་ཚད་གཟུང་བར་མི་རུང་བས་བགྲང་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་དག་ནི། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །ཉོན་ཐོས་ནས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་སྡུད་པ་དང༌། ཕྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་སྐྱེས་བུ་མཁས་པས་རིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་དང༌། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བར་རྟོགས་པ་དག་ནི་ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཁོ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བྲི་བ་དང་གང་བ་མེད་པ་དང༌། ཆོས་སྨྲ་བ་བསྟེན་ཅིང་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཏུ་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པ་དང༌། དུས་རིང་མོ་ཉིད་ནས་སངས་རྒྱས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུས་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པ་དང༌། ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་ཟིན་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་ཚངས་བ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་དག་ནི་འགོག
Chinese
对于所断之差别相的体性所说：以不可思议等差别，具有趣入差别的谛实，以十六刹那，是说差别的体性。这是它的意思。因为以差别之法不可思议和不平等等等所差别的痛苦等等，是具有谛实之境的法和随顺了知的忍和智的体性，以十六刹那来表示通达道之自性等等的加行，所以说是差别的体性。其中，对于不可思议等等的那些差别所说：不可思议和不平等，以及度量和计数皆已超越，圣者全部摄集，智者所应知，无共同了知，知速疾，减与无满，成办与真实成办，所缘有依与俱，一切边和普摄持，无有味受和差别，十六自性所应知，以何此道胜于其他，殊胜之故为差别道。这是它的意思。以超离了分别念的行境，所以是不可思议性，以能够作为比喻，所以是没有等同，因此是不平等，以及不是全部都能通达，所以是真实超越了度量，以及以言语表达等等无法衡量，所以是真实超越了计数，这些是痛苦谛的刹那差别的体性。从声闻到独觉之间的所有圣者都摄集，以及微细等等的意义是智者所应知的自性，以及不是声闻等等的行境的对境完全了知，以及一切相智的自性非常快速地证悟等等，是集谛的刹那差别体性。仅仅以法界自性，一切法减损和圆满都没有，以及依止说法者并且三轮清净的布施等等的六波罗蜜多中精进修习，以及从长久以来亲近供养佛等等的因缘，福德和智慧真实成就，以及以智慧和方便真实把握，所以对一切法没有疑惑地缘取，这些是灭
English
Regarding the explanation of the characteristics of the distinctions to be abandoned: With distinctions such as the inconceivable, possessing the realm of truth that enters into distinctions, with sixteen moments, it is said to be the nature of distinction. This is its meaning. Because the qualities of distinction, such as the inconceivable and the unequal, are distinguished by suffering and so forth, which are the objects of truth, and the nature of forbearance and knowledge that follows knowledge, with sixteen moments, the practices such as the very knowledge of the path are indicated, therefore it is said to be the nature of distinction. Among them, regarding those distinctions such as the inconceivable, it is said: Inconceivable and unequal, and surpassing measurement and counting, gathering all the noble ones, to be known by the wise, knowing without commonality, knowing quickly, decreasing and without filling, accomplishing and truly accomplishing, object with support and together, all sides and completely holding, without tasting and distinction, sixteen natures to be known, by which this path is superior to others, because of its excellence, it is the path of distinction. This is its meaning. Because it transcends the realm of conceptualization, it is inconceivable, because it can serve as a metaphor, it is without equality, therefore it is unequal, and because not all can understand, it is truly beyond measurement, and because it cannot be measured by expressing in words, it is truly beyond counting, these are the characteristics of the moments of the truth of suffering. Gathering all the noble beings from the hearers to the solitary Buddhas, and the meaning of subtlety and so on is the nature to be known by the wise, and the object that is not the realm of the hearers and so on is completely known, and the nature of all-knowing is realized very quickly, these are the characteristics of the moments of the truth of origin. Only with the nature of the realm of phenomena, there is no decrease or fulfillment of all phenomena, and diligently practicing in the six perfections such as giving with pure three circles by relying on the speaker of Dharma, and from the causes such as attending and serving the Buddha for a long time, merit and wisdom are truly accomplished, and because of truly grasping with wisdom and means, therefore taking all phenomena without doubt, these are cessation.