Tibetan
རྣམས་ལ་དགུར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་པ་ལ་གསུངས་པ། འཛིན་དང་སོ་སོར་ཐར་པ་དང༌། །ཡིད་ལ་བྱེད་དང་ཁམས་རྣམས་ནི། །གསུམ་ཆར་ཉེ་བར་འབྲེལ་བ་དང། །གནས་དང་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། །ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོ་བཏགས་པ་དང༌། །ཆག་པ་དང་ནི་གཉེན་པོ་དང༌། །ཇི་ལྟར་འདོད་བཞིན་འགྲོ་ཉམས་ལ། །འཛིན་པ་དང་པོར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པ་སྟེ། བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྤང་བྱ་འཛིན་པ་རྗེས་སུ་ཡོད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་དང་ཐར་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་དགུ་སྟེ། དེའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་པ་དགུའོ། །དེ་ཡང་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་སོ། །དེ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་སོ་སོར་ཐར་པ་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་བདག་པའི་ཉིད་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་བདག་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་ཡོངས་སུ་གཏོང་པ་ནི་འཛིན་པ་དང་སོ་སོར་ཐར་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་ལྟར་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་བདག་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་རིགས་པ་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་དང་ཞེས་པ་ནི་བརྟགས་པའི་དོན་གང་ཞིག་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཁམས་རྣམས་ནི། གསུམ་ཆར་ཉེ་བར་འབྲེལ་བ་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་ཤི་བའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བདག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཁམས་གསུམ་པར་འཇུག་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་པ་དང་འབྲེལ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་གནས་ཞེས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཏེ་གནས་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །མངོན་པར་ཞེན་པ་ཞེས་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོ་བཏགས་པ་དང། །ཞེས་པ་ལ་བཏགས་པའི་ཆོས་རྟགས་པའི་དངོས་པོ་ནི་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཆགས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པ་ལ་ཆགས་པ་སྟེ། ཆགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གཉེན་པོ་ཞེས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ནི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཇི་ལྟར་འདོད་བཞིན་འགྲོ་ཉམས་ལ། །ཞེས་པ་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་འགྲོ་བ་ཉམས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་འགྲོ་ཉམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོའི་དགུ་ཚན་ནོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་བཏགས་པའི་ཡོད་པ་ནི་རྣམ་པ་དགུར་ཇི་ལྟར་
Chinese
对于“如何成为九”的说法，（经文）中说道：执着和别解脱，以及作意和诸界，三者都密切相关，处所和现前贪执，以及法的施设事物，贪着和对治，以及随欲而行之过患，首先应知是执着。这是说，在修道之道的殊胜结合的阶段，所应断除的执着，是指执着于随后的自性，以及解脱等诸法有九种。对其的分别念也是执着的分别念，有九种。这些都是圣者们彻底断除的，因此是凡夫的法。其中，禅定和别解脱等，是指实有的自性，对于可爱和不可爱，取为己有和完全舍弃，是执着和别解脱的分别念。同样，对于其他事物，也应以视为己有的方式，来观察如何合理地进行修持。作意是指，对于所考察的意义进行作意，是作意的分别念。诸界，三者都密切相关，是指死后立即，我执实有，进入三界，是与三界相关的分别念。处所是指空性的阶段，是对处所的分别念。现前贪执是指对佛陀等现前贪执，是现前贪执的分别念。法的施设事物是指施设的法，施设的事物，是施设的分别念。贪着是指对于生起如实智的贪着，是贪着的分别念。对治是指，所有烦恼的对治方面，声闻和缘觉的道的自性，是对治方面的分别念。随欲而行之过患是指，没有神通等，随心所欲而行走的过患，是随欲而行之过患的分别念。这是执着的分别念的第一组九种。执着的分别念的第二组是施设的存在，如何成为九种
English
Regarding the saying "How does it become nine?", it is said in the (text): Attachment and Pratimoksha, as well as attention and the realms, all three are closely related, place and manifest clinging, as well as the imputed objects of Dharma, attachment and antidote, and the fault of acting as one pleases, one should first know as attachment. This means that in the stage of the excellent combination of the path of meditation, the attachment to be abandoned refers to the nature of clinging to what follows, and there are nine kinds of Dharmas such as liberation. The conceptualization of it is also the conceptualization of attachment, and there are nine kinds. These are all completely abandoned by the noble ones, therefore they are the Dharma of ordinary people. Among them, Samadhi and Pratimoksha, etc., refer to the real nature, taking what is lovely and unlovely as one's own and completely abandoning it, which is the conceptualization of attachment and Pratimoksha. Similarly, for other things, one should also observe how to practice reasonably by regarding them as one's own. Attention refers to paying attention to the meaning of what is being examined, which is the conceptualization of attention. The realms, all three are closely related, refers to immediately after death, the self is truly existent, entering the three realms, which is the conceptualization related to the three realms. Place refers to the stage of emptiness, which is the conceptualization of place. Manifest clinging refers to manifest clinging to the Buddha, etc., which is the conceptualization of manifest clinging. The imputed objects of Dharma refers to the imputed Dharma, the imputed object, which is the conceptualization of imputation. Attachment refers to attachment to generating the wisdom of suchness, which is the conceptualization of attachment. Antidote refers to the aspect of antidote to all afflictions, the nature of the path of Sravakas and Pratyekabuddhas, which is the conceptualization of the aspect of antidote. The fault of acting as one pleases refers to the fault of walking as one pleases without supernatural powers, etc., which is the conceptualization of the fault of acting as one pleases. This is the first set of nine conceptualizations of attachment. The second set of conceptualizations of attachment is the existence of imputation, how does it become nine?
Tibetan
འགྱུར་ཞེས་པ་ལ་གསུངས་པ། ཆེས་བཞིན་ངེས་པར་མི་འབྱུང་དང༌། །ལམ་ལ་ལམ་མིན་འཛིན་པ་དང༌། འགག་དང་བཅས་པའི་སྐྱེ་བ་དང། །དངོས་པོ་ལྡན་དང་མི་ལྡན་དང༌། །གནས་དང་རིགས་ནི་འཇིག་པ་དང༌། །དོན་དུ་གཉེར་དང་དོན་དུ་གཉེར་དང་རྒྱུ་མེད་དང༌། །ཕྱིར་སྒོལ་བ་ནི་དམིགས་པ་ལ། །འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གཞན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་སྟེ། ཆེད་བཞིན་ངེས་པར་མི་འབྱུང་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལྟ་བར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་རྣམས་པ་གསུམ་པོ་རྣམས་ལ་སོ་སོར་མི་འགྲོ་བ་ནི་ཆེད་བཞིན་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ལམ་ལ་ལམ་མིན་འཛིན་པ་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་རང་གི་མངོན་པར་འདོད་པའི་ལམ་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པས་ལམ་གཞན་ལ་ལམ་དུ་འཛིན་པ་ནི་ལམ་ལ་ལམ་མིན་དུ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །འགག་དང་བཅས་པའི་སྐྱེ་བ་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་བཏགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དངོས་པོ་ལྡན་དང་མི་ལྡན་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་དངོས་པོ་མཐའ་དག་མཚམས་མེད་པ་དང་བར་མཚམས་དང་བཅས་པར་སོ་སོར་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་སྟེ། ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གནས་ཞེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་གནས་རྣམས་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་ཀུན་དུ་གནས་པའི་ནམ་མཁའ་ལྡིང་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ་གནས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །རིགས་ནི་འཇིག་པ་དང་ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་རིགས་འཇིག་པ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་རིགས་འཇིག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དོན་དུ་གཉེར་དང་རྒྱུ་མེད་དང༌། །ཞེས་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ལ་དོན་དུ་གཉེར་བ་མེད་པ་སྟེ། དོན་དུ་གཉེར་བ་ མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །རྒྱུ་མེད་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་མེད་པ་སྟེ། རྒྱུ་མེད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཕྱིར་རྒོལ་བ་ནི་དམིགས་པ་ལ་ཞེས་པ་ནི་ང་རྒྱལ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་སྟེ། ཕྱིར་རྒོལ་བ་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གསུངས་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྟོག་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་པོ་རྣམས་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་དང་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཏེ་འདི་རྣམས་ཉིད་དོ། །མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་བདག་ཉིད་རྣམས་ནི་ཇི་ལྟར་མདོ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འོ་ན་མཐོང་བའི་ལམ་ནི་དང་པོར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་ནང་དུ་འདུས་པས་བསོད་ནམས་ཀྱི་
Chinese
关于“变异”的说法是：特意必定不生起，于道执非道，有灭之生，有事物和无事物，处所和种姓是坏灭，寻求和不寻求以及无因，反驳是缘于所缘，执著的分别念是其他的。意思是说，特意必定不生起，是指声闻的见解转变为，如其所说的特意所作的三种行为，各自不趋向，是特意必定不生起的分别念。于道执非道，是指自己明显希求的道完全不知晓，于其他道执为道，是于道执非道的分别念。有灭之生，是指假立的一切法都是生和灭的分别念。有事物和无事物，是指一切事物无间断和有间断各自显现，因此是有和无，是有和无的分别念。处所是指色等处所都是于虚空普遍存在的虚空飞翔者一般，是处所的分别念。种姓是坏灭，是指发起菩提心，声闻等的种姓坏灭，是声闻等种姓坏灭的分别念。寻求和无因，是指寻求是空性，于此无所寻求，是不寻求的分别念。无因是指无有缘起，是无因的分别念。反驳是缘于所缘，是指我慢等是所缘，反驳是所缘的分别念。所说的见道所断的三十六种分别念，是不顺品和顺品，就是这些。见道的阶段的差别，自身等应如经中所说的那样了知。那么见道首先是了知真如的智慧，而且也因为聚集在智慧的集合中，所以是福德的
English
Regarding what is said about "transformation": Intentionally, it will definitely not arise, holding what is not the path as the path, birth with cessation, having and not having things, places and lineages are destroyed, seeking and not seeking, and without cause, refuting is due to the object, the discriminating thought of grasping is other. That is to say, intentionally, it will definitely not arise, which means that the view of the Hearers has transformed into the three actions that are intentionally done as they are said, and each does not tend to them, which is the discriminating thought that intentionally will definitely not arise. Holding what is not the path as the path means that one does not fully know the path that one clearly desires, and holds other paths as the path, which is the discriminating thought of holding what is not the path as the path. Birth with cessation means that all imputed dharmas are discriminating thoughts of birth and cessation. Having and not having things means that all things appear separately as uninterrupted and interrupted, therefore there is having and not having, which is the discriminating thought of having and not having. Place refers to places such as form, which are like the sky-flyers who universally exist in the sky, which is the discriminating thought of place. Lineage is destroyed means that by generating the mind of enlightenment, the lineages of Hearers and others are destroyed, which is the discriminating thought of the destruction of the lineages of Hearers and others. Seeking and without cause means that seeking is emptiness, and there is nothing to seek in it, which is the discriminating thought of not seeking. Without cause means that there is no dependent arising, which is the discriminating thought of without cause. Refuting is due to the object means that pride and so on are the object, and refuting is the discriminating thought of the object. The thirty-six discriminating thoughts that are said to be abandoned on the path of seeing are the unfavorable and favorable sides, which are these. The differences in the stages of the path of seeing, one's own self and so on, should be understood as stated in the sutra. Then the path of seeing is first the wisdom that knows suchness, and also because it is gathered in the collection of wisdom, it is meritorious