English
The previously briefly explained is also Samadhi itself. Therefore, speaking from the perspective of Samadhi: The four continents and emptiness, etc., and the two and three emptinesses are taken as examples, and Samadhi is fully proclaimed by the power of many merits. The meaning of this passage is understood as follows: The four continents and emptiness, etc., and the beings existing in the two emptinesses and the three thousand great thousand worlds, among them, whether they practice the accumulation of merit such as reaching the other shore, or the accumulation of compassion, etc., and the immeasurable Samadhi of their own nature, all these merits are taken as examples. Therefore, it is also called the Samadhi that moves with the nature of many merits, that is, the Samadhi that universally exists in the heart. The so-called seeing and cultivating, on their respective paths, are the four kinds of conceptualizations and the four kinds of antidotes. The previously briefly explained is what is said from this perspective: In entering and exiting, the respective grasping conceptualizations, the nine kinds of nature are the true reality, and one should know the nature of non-reality. Regarding this, first are the two kinds of grasping conceptualizations. What is the object of grasping? Thinking in the mind, it is said: The nature of true reality is the nature of non-reality, that is, the nature of unreality and desire. This conceptualization entering into the object is the aspect that the Bodhisattva should take. Leaving is the aspect that the Bodhisattva should abandon. This is also distinguished by the object, and there are nine kinds. After proclaiming the grasping conceptualization, the grasping conceptualization is proclaimed: Beings, real existence and imputed existence, conceptualizations grasp in this way, ordinary beings and noble ones are distinguished, and each of them has nine natures. That is to say, in another entry, the two conceptualizations are also divided by the object of the grasper. How are the two? In what order are real existence and imputed existence, that is, the conceptualizations of beings. Among them, the first is the (conceptualization) of ordinary beings. The second is the (conceptualization) of noble ones. Each of these also has nine kinds. How is this not a conceptualization of the nature of desiring unreality? Because in unreality itself, there are two conceptualizations of the grasper.
Tibetan
་སོ། །འདི་དག་ཉིད་གསུངས་པ། གལ་ཏེ་གཟུང་དོན་དེ་བཞིན་མེད། །དེ་དག་གང་གིས་འཛིན་པར་འདོད། །དེ་ལྟར་དེ་དག་འཛིན་པ་མེད། །ངོ་བོས་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་པ་སྟེ། འཛིན་པའི་ངོ་བོས་ཞེས་པ་ནི་འཛིན་པ་པོའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དེ་དག་ཅེས་པ་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པོ་འདི་ཡང་སོ་སོར་རྣམ་པ་དགུར་གསུངས་པ། དེ་ལ་དང་པོ་རྣམ་པ་དགུ་པོའི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་སེམས་པ་ལ་གསུངས་པ། ངོ་བོ་ཉིད་དང་རིགས་དང་ནི། ལམ་ནི་ཡང་དག་འགྲུབ་པ་དང༌། །ཤེས་པའི་དམིགས་པ་མ་འཁྲུལ་དང༌། མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དང༌། །རང་གིས་རྟོགས་དང་བྱེད་པ་དང༌། །དེ་ཡི་ལས་བྱའི་འབྲས་བུ་ལ། །འཇུག་པའི་ཕྱགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་གྱི། །རྣམ་རྟོག་དེ་ནི་རྣམ་དགུར་འདོད། །ཅེས་པ་སྟེ། འདི་རྣམས་ཤེས་པ་ནི་ཐོག་མའི་གཟུང་རྟོག་རྣམས་སོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ངོ་བོ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །རིགས་ཞེས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རིགས་ལ་རིགས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ལམ་ནི་ཡང་དག་འགྲུབ་པ་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ལ་ལམ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཤེས་པའི་དམིགས་པ་མ་འཁྲུལ་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་ཤེས་པའི་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ་ཞེས་པའི་དམིགས་པ་མ་འཁྲུལ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དང༌། །ཞེས་པ་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཏེ། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །རང་གིས་རྟོགས་ཞེས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཡང་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་རང་གིས་རྟོགས་པ་སྟེ། རང་གིས་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །བྱང་བ་དང༌། དེ་ཡས་ལས་བྱའི་འབྲས་བུ་དང༌། །ཞེས་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འབྱེད་པ་པོ། །ཞེས་འདིར་བྱེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེའི་ལས་ནི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་བསྒོམ་པ་སྟེ། དེའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །བྱ་བའི་འབྲས་བུ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཟད་པ་སྟེ། བྱ་བའི་འབྲས་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དང་པོར་གཟུང་བའི་རང་བཞིན་གྱི་དངོས་པོ་དགུ་སྤངས་པ་ལས་ཐོག་མར་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགུའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་པས་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་འདི་དག་ཤེ
Chinese
等。这些就是所说的：如果所取之义并不存在，那么它们想要执取什么呢？既然它们没有执取，那就是自性空性的特征。这里说“以执取的自性”是指以执取者的状态。 “它们”指的是执取的分别。这四种分别也分别说了九种形态。 其中，首先想到这九种形态是什么样的，于是就说了：自性与种姓，道之如实成就，知之对境不谬误，相违品与对治品，自己证悟与作者，以及彼之业果上，具入行之加持，此分别立为九种。要知道，这些是最初的所取分别。 “自性”是指发菩提心的自性，即以自性进行分别。 “种姓”是指对圆满正等觉的种姓进行种姓的分别。 “道之如实成就”，是指在显现般若波罗蜜多时，对道如实成就进行分别。 “知之对境不谬误”，是指以知之对境无有之方式，对对境不谬误进行分别。 “相违品与对治品”，其中，不分别的智慧是对治品的一方，分别则是相违品的一方，即对对治品的一方和相违品的一方进行分别。 “自己证悟”是指从声闻等法到菩萨法的自己证悟，即对自己的证悟进行分别。 “作者，以及彼之业果上”，菩萨是作者，这里是对作者进行分别。 “彼之业”是修习对治品，即对彼之业进行分别。 “ कार्य བྱ་བའི་འབྲས་བུ་ (梵文，梵文天城体，kārya，行为的果实)”是相违品灭尽，即对 कार्य བྱ་བའི་འབྲས་བུ་ (梵文，梵文天城体，kārya，行为的果实)的果实进行分别。首先，从舍弃所取自性的九种事物开始，最初就是所取的九种分别。以自性等应取之事物，以入行之方加持，要知道这些。
English
Etc. These are what was said: If the meaning of what is grasped does not exist, then what do they want to grasp? Since they do not grasp, that is the characteristic of emptiness of self-nature. Here, "with the nature of grasping" means in the state of the grasper. "They" refers to the discriminations of grasping. These four discriminations are also said to have nine forms each. Among them, first thinking about what these nine forms are like, it is said: Self-nature and lineage, the path's true accomplishment, knowledge's object not mistaken, conflicting side and antidote, self-realization and agent, and on the result of that action, with the blessing of entering practice, this discrimination is established as nine. Know that these are the initial grasped discriminations. "Self-nature" refers to the self-nature of generating Bodhicitta, that is, discriminating with self-nature. "Lineage" refers to discriminating the lineage of perfect complete enlightenment as lineage. "The path's true accomplishment" refers to discriminating the true accomplishment of the path when manifesting Prajñāpāramitā. "Knowledge's object not mistaken" refers to discriminating the object not mistaken in the manner of the object of knowledge being non-existent. "Conflicting side and antidote," among them, non-discriminating wisdom is the side of the antidote, while discrimination is the side of the conflicting side, that is, discriminating the side of the antidote and the side of the conflicting side. "Self-realization" refers to one's own realization from the Dharma of Śrāvakas, etc., to the Dharma of Bodhisattvas, that is, discriminating one's own realization. "Agent, and on the result of that action," a Bodhisattva is the agent, here discriminating the agent. "That action" is cultivating the antidote, that is, discriminating that action. "कार्य བྱ་བའི་འབྲས་བུ་ (Sanskrit, Devanagari, kārya, fruit of action)" is the exhaustion of the conflicting side, that is, discriminating the fruit of कार्य བྱ་བའི་འབྲས་བུ་ (Sanskrit, Devanagari, kārya, fruit of action). First, starting from abandoning the nine things of the self-nature of what is grasped, the initial ones are the nine discriminations of what is grasped. With self-nature, etc., the things to be taken, blessed by the side of entering practice, know these.
Tibetan
ས་པར་བྱའོ། །གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་འདི་ཡང་རྣམ་པ་དགུར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་པ་ལ་གསུངས་ པ། སྲིང་དང་ཞི་བར་ལྷུང་བའི་ཕྱིར། །རྟོགས་པ་དམན་པ་ཉིད་དང་ནི། །ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་དང༌། །ལམ་གྱི་རྣམ་པ་མ་ཚང་དང༌། །གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་འགྲོ་བ་དང༌། །ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལོག་པ་དང༌། །ཉི་ཚེ་བ་དང་སྣ་ཚོགས་ཉིད། །གནས་དང་འཇུག་ལ་རྨོངས་པ་དང༌། །རྗེས་ལ་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། །རྣམ་རྟོག་དགུ་ཡི་བདག་ཉིད་འདི། །ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་ཏེ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོག་ས་ཡིད་ལ་འབྱུང༌། །ཞེས་པ་སྟེ། སྲིད་དང་ཞི་པར་ལྷུང་བའི་ཕྱིར། །རྟོགས་པ་དམན་པ་ཉིད་དང་ནི། །ཞེས་པ་ལ་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ལྷུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྲིད་པ་དང་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་རྟོགས་པ་དམན་པ་སྟེ། རྟོགས་པ་དམན་པའི་རྣམ་པ་རྟོགས་པའོ། །ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་དང༌། །ཞེས་པ་ལ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ནི་ཇི་སྐད་གསུངས་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཏེ། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ལམ་གྱིས་རྣམ་པ་མ་ཚང་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་ཤེས་བྱ་བའི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་གི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ལམ་མ་ཚང་བ་ནི་ལམ་མ་ཚང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་འགྲོ་བ་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ལྟོས་ནས་རང་གི་ལམ་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་གྱིས་འགྲོ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལོག་པ་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་སྙིང་རྗེ་མེད་པས་ཇི་སྐད་གཟུངས་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཉི་ཚེ་བ་ཞེས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་ནས་ལམ་ཙམ་ཉིད་རྟོགས་པ་ནི་ཉེ་ཚེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །སྣ་ཚོགས་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་འབྲས་བུ་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པ་ནི་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གནས་དང་འཇུག་ལ་རྨོངས་པ་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོ་དག་ལ་གནས་པ་དང་འབྱུང་བ་ལ་རྨོངས་པ་ནི་གནས་པ་དང་འཇུག་པ་མེ་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །རྗེས་ལ་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། །ཞེས་པ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པས་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག་གི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། གཟུང་རྟོག་གཉིས་པའི་དགུ་ཚན་ནོ། །ཡུལ་འདི་རྣམས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྤང་བར་བྱ་བ་གཉིད་ ལོག་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྗེས་སུ་ཡོད་པར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་བརྟགས་པར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་
Chinese
应书写于纸上。关于“所取之分别念第二种又如何变成九种”的问题，经中这样说到： “因为堕入有和寂灭，证悟低下之故，不摄持之故，道之相不圆满之故，由他缘而行之故，所作之事颠倒之故，短暂之故和种种之故，于住和入迷惑之故，随行之故”，这具有九种分别念自性的，是属于退转方的所依，声闻等心中产生。意思是说，因为堕入有和寂灭，证悟低下之故，由于堕入轮回和寂灭，没有完全了解有和寂灭的体性，所以证悟低下，这是证悟低下的分别念。不摄持之故，这里所说的摄持是指如经中所说的善知识，这是不摄持的分别念。道之相不圆满之故，是指断除一切所知障对治品的道不圆满，这是道不圆满的分别念。由他缘而行之故，是指依赖如来等，自己证悟道，这是由他缘而行的分别念。所作之事颠倒之故，是指没有慈悲心，如经中所说的所作之事颠倒的分别念。短暂之故，是指断除了烦恼障后，仅仅证悟了少许道，这是短暂的分别念。种种之故，是指证悟了初果等，这是种种的分别念。于住和入迷惑之故，是指对善趣和恶趣的住处和产生迷惑，这是对住处和入处不了解的分别念。随行之故，是指自己不能完全了解，而跟随佛和菩萨们，这是随行的分别念，这是所取分别念第二种的九类。这些境也是菩萨应当断除的，应当了知是属于睡眠的方面。之后，由各个异生分别思择而执取的第一个分别念。
English
It should be written on paper. Regarding the question of "How does the second kind of apprehended conceptualization become nine kinds?", it is said in the sutra: "Because of falling into existence and quiescence, because of inferior realization, because of not upholding, because the aspect of the path is incomplete, because of going by other conditions, because the purpose of action is reversed, because of being short-lived and various, because of being confused about dwelling and entering, because of following," this, which has the nature of nine conceptualizations, is the basis of the declining side, arising in the minds of Hearers and others. It means that because of falling into existence and quiescence, because of inferior realization, due to falling into samsara and quiescence, not fully understanding the nature of existence and quiescence, therefore the realization is inferior, this is the conceptualization of inferior realization. Because of not upholding, the upholding mentioned here refers to the virtuous friend as mentioned in the sutra, this is the conceptualization of not upholding. Because the aspect of the path is incomplete, it refers to the path of the antidote to all cognitive obscurations being incomplete, this is the conceptualization of the incomplete path. Because of going by other conditions, it refers to relying on the Tathagatas and others, and realizing one's own path, this is the conceptualization of going by other conditions. Because the purpose of action is reversed, it refers to the conceptualization of the reversed purpose of action as mentioned in the sutra due to the lack of compassion. Because of being short-lived, it refers to only realizing a little of the path after abandoning the afflictive obscurations, this is the conceptualization of being short-lived. Because of being various, it refers to realizing the first fruit and so on, this is the conceptualization of being various. Because of being confused about dwelling and entering, it refers to being confused about the dwelling place and arising of good and bad destinies, this is the conceptualization of not understanding the dwelling place and entering place. Because of following, it refers to not being able to fully understand oneself and following the Buddhas and Bodhisattvas, this is the conceptualization of following, this is the nine categories of the second kind of apprehended conceptualization. These objects are also what Bodhisattvas should abandon, and it should be known that they belong to the aspect of sleep. Afterwards, the first conceptualization of apprehending by individually considering by ordinary beings.