Tibetan
་པས་བྱས་པའི་ཐ་དད་དུ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་སོ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། ཉན་ཐོས་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ལྟ། །མི་ཡི་ཉོན་མོངས་ཡོངས་སྤང་ཉིད། །རྒྱལ་བ་གྲོང་སོགས་དེ་དག་གི །ཉོན་མོངས་རྒྱུན་གཅོད་ཉོན་མོངས་མེད། །ཅེས་པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་མེད་ཅེས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་མེད་པ་དང་གང་ཞིག་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བྱེ་བྲག་སྟེ། ཉན་ཐོས་རྣམས་གང་ཞིག་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པར་གྱུར་པའི་ཉན་ཐོས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་ན་མིའི་ཉན་མོངས་པ་རྣམས་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་མི་སྐྱེའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པས་ནི་གང་ཞིག་མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱང་རུང་སྟེ་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུན་གཅོད་པ་ནི་བྱེ་བྲག་གོ །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སྨོན་ནས་མཁྱེན་པ་བས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྨོན་ནས་མཁྱེན་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། སངས་རྒྱས་སྨོན་ནས་མཁྱེན་པ་ནི། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་དང་ཆགས་སྤངས་དང༌། །ཐོགས་པ་མེད་དང་རྟག་གནས་དང༌། །དྲིས་ལ་ཀུན་ལན་འདེབས་པར་བཞེད། །ཅེས་པ་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྨོན་ནས་མཁྱེན་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཆགས་སྤངས་ནི་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཐོགས་མེད་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཐོགས་པ་མེད་པས་སོ། །རྟག་གནས་ནི་འཁོར་བ་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ་ཀུན་དུ་གནས་པས་ནའོ། །དྲི་བ་ཀུན་ལན་འདེབས་པར་བཞེད། །ཅེས་པ་ནི་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞི་ཐོས་པས་ཏེ། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་འདི་རྣམས་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའོ། །འོ་ན་རྟག་པར་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་ནི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་དུ་གནས་པ་ཡིན་ཡང་རྟག་པར་དོན་མི་བྱེད་པ་ཅི་སྟེ་ཞེས་བརྒལ་བའི་ལན་ གདབ་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། རྒྱུ་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་གྱུར་ནས། །གང་དང་གང་ལ་གང་དང་ནི། །དེ་ཚེ་བྱ་བ་ཕན་གྱུར་པ། །དེ་དང་དེ་ལ་དེར་སྣང་ངོ༌། །ཞེས་པ་སྟེ། རྒྱུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་སྔོན་དུ་བ
Chinese
由……所作的种种分别，是如来心之功德法。为了通过果的方式，来区分声闻等无烦恼的等持与佛陀的无烦恼等持，所以说：声闻无烦恼之见，能使人之烦恼完全断除。 胜者（རྒྱལ་བ་，梵文：Jina，梵文罗马拟音：Jina，汉语字面意思：胜利者）对城市等的那些，能断除烦恼之流，是为无烦恼。 意思是说，所谓无烦恼，就是没有烦恼，而任何无烦恼的等持，都是无烦恼等持的差别。如果声闻们安住于无烦恼的等持，那么这些声闻所见之人，其烦恼便不会生起。 如来安住于无烦恼的等持，无论是所见或未见之人，都能断除城市等众生的烦恼之流，这是差别所在。为了显示如来之随愿智胜于声闻等之随愿智，所以说： 佛陀随愿之智，任运成就且离贪，无有阻碍恒常住，应答一切所提问。 意思是说，佛陀的随愿智任运成就，是因为没有分别念。离贪是因为没有依赖。无有阻碍是因为在一切处都没有阻碍。恒常住是因为直到轮回未空之际都恒常存在。应答一切所提问，是因为听闻了四种各别正知。而声闻等则与此相反。 那么，既然具有恒常利益众生的能力，作为一切功德自性圆满报身之自性的如来恒常存在，为何不恒常利益众生呢？为了回答这一诘难，所以说： 因已完全成熟后，于何者及于何处，彼时之事成利益，于彼及于彼处显。 意思是说，因，即善根先前已
English
The various discriminations made by... are the qualities of the Tathagata's mind. In order to distinguish the Arhats' samadhi without afflictions from the Buddha's samadhi without afflictions through the aspect of the result, it is said: The Arhats' view without afflictions completely abandons human afflictions. The Victorious One (རྒྱལ་བ་，梵文：Jina，梵文罗马拟音：Jina，汉语字面意思：Victorious One) severs the stream of afflictions of cities and so on, which is without afflictions. That is to say, "without afflictions" means the absence of afflictions, and any samadhi without afflictions is a distinction of samadhi without afflictions. If the Arhats abide in the samadhi without afflictions, then the afflictions of those seen by these Arhats will not arise. The Tathagata, abiding in the samadhi without afflictions, whether seeing or not seeing, can sever the stream of afflictions of sentient beings in cities and so on, which is the distinction. In order to show that the Tathagata's knowledge arising from aspiration is superior to the Arhats' knowledge arising from aspiration, it is said: The Buddha's knowledge arising from aspiration is spontaneously accomplished, free from attachment, unobstructed, and eternally abiding, willing to answer all questions. That is to say, the Buddha's knowledge arising from aspiration is spontaneously accomplished because of the absence of conceptualization. Free from attachment because of the absence of dependence. Unobstructed because there is no obstruction in all places. Eternally abiding because it exists constantly until samsara is empty. Willing to answer all questions because of hearing the four individual correct knowledges. The Arhats and so on are the opposite of these. Then, since the Tathagata, who is the nature of the complete enjoyment body of all qualities, has the ability to constantly benefit beings and is eternally abiding, why does he not constantly benefit beings? In order to answer this question, it is said: After the cause has fully matured, to whom and where, at that time the action becomes beneficial, to him and there it appears. That is to say, the cause, that is, the root of virtue, has previously...
Tibetan
སྐྱེད་པ་རྣམས་སོ། །ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ནི་གྱུར་པའོ། །སེམས་ཅན་གང་ལ་དུས་གང་ཆོས་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་ནི་ཕྱིས་ཕན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་དེའི་དོན་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་བརྗོད་དེ། ཆོས་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པར་ཉེ་བར་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །འདི་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དཔེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། ལྷ་ཡི་རྒྱལ་པོས་ཆར་ཕབ་ཀྱང༌། །ས་བོན་མི་རུང་མི་འཁྲུང་ལྟར། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་བྱུང་གྱུར་ཀྱང༌། །སྐལ་བ་མེད་པས་བཟང་མི་མྱོང༌། །ཞེས་པ་སྟེ་གོ་སླའོ། །འོ་ན་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དེ། དེ་ཡང་དངོས་པོར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱོགས་གཅིག་ཉིད་དང༌། སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་གྱིས་བདག་ཉིད་ཡིན་ན་དེ་ཇི་ལྟར་འདིས་ཀུན་དུ་ཁྱབ་པ་དང་རྟག་པ་ཉིད་དག་ཏུ་བརྗོད་ཅེས་སེམས་པ་ལ་གསུངས་པ། དེ་ལར་མཛད་པ་རྒྱ་ཆེའི་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་ཁྱབ་པ་ངེས་པར་བརྗོད། །དེ་ཉིད་ཟད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །རྟག་པ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་རྒྱལ་པོ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཡིན་ཡང་ཡུལ་ཕྱོགས་ཇི་ཙམ་དུ་རྒྱལ་པོའི་བཀའ་ལུང་བཞིན་དུ་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཡུལ་དེ་སྲིད་དུ་ནི་རྒྱལ་པོས་ཁྱབ་ཅེས་བརྗོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཇི་སྲིད་པ་དེ་སྙེད་དུ་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པའི་བྱ་བའི་རྣམ་འཕྲུལ་གྱིས་ཁྱབ་པས་ཁྱབ་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཇི་ལྟར་ཆུ་བོ་གང་གཱ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འབབ་པས་རྟག་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་འོག་མིན་གྱི་གནས་སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་ཞིང་ཁམས་ཀྱི་གཞལ་ཡས་གང་ནས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་བདག་ཉིད་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བཞུགས་པ་ལ་རྟག་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལས་ལྡོག་པས་བྱས་པའི་ཐ་དད་དུ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པའི་ཡིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རིམ་པོ་ཆེའི་ཚོགས་སུ་བརྗོད་དོ། །ཆོས་སུ་གྱུར་པ་ཡིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་མངོན་པར་བརྗོད་ནས་ཆོས་ཅན་དུ་གྱུར་པ་བེམས་པོ་ལ་སོགས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། མཚན་ནི་ སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང༌། །དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུའི་བདག་ཉིད་འདི། །ཐེག་ཆེན་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་ཕྱིར། །ཐུབ་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུར་བཞེད། །ཅེས་པ་སྟེ། ཅི་ཞིག་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལ་གསུངས་པ། ཐེག་ཆེན་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་ཕྱིར། །ཞེས་པ་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ
Chinese
是生起者们。完全成熟即是成为。对于任何有情，在任何时候宣说佛法等事业，之后会带来利益，因此，做那件事的任何一位，就被称为如来，因为他安住于宣说佛法等事。为了展示与这些相符的例子，（经中）说道：即使天王降下雨，坏种子也不会生长。诸佛纵然降临世，无缘之辈不得益。这很容易理解。那么，一切功德的处所，圆满受用身就是佛陀本身。然而，既然是实有之物，就只是一个方向，并且是刹那生灭的自性，那么，如何说它遍一切处和恒常呢？对于这种想法，（经中）说道：彼之事业极广大，佛陀遍在定能说，彼性无尽之故，亦说名为常。意思是说，如同国王虽然只在一个地方，但是无论在哪个地方，只要按照国王的命令去办事，国王就遍在于那个地方。同样，薄伽梵也以教化众生的事业之化现，遍布于虚空界所及之处，因此被称为遍在。如同恒河之水 непрерывно 流淌，因此被称为常。同样，薄伽梵也从色究竟天的密严国土的宫殿中，以圆满受用身的自性 непрерывно 安住，因此被称为常。法身与如来相异，因此被说成是以分别作意的意之功德珍宝之集合。在明显地宣说了作为法的意之功德之后，为了展示作为有法之物的色身等圆满受用身，（经中）说道：三十二相具，八十随好者，为令大乘乐受用，是乃佛之圆满身。这是说，具有三十二相，八十随好之身，为了受用大乘，是佛陀的圆满报身。那么，什么是受用呢？（经中）说道：为令大乘乐受用。意思是说，为了听闻大乘佛法等。
English
They are the generators. Fully matured is becoming. For any sentient being, at any time, the act of teaching the Dharma, etc., will bring benefit later. Therefore, anyone who does that is called the Tathagata, because he abides in teaching the Dharma, etc. To show examples that are in accordance with these, it is said: Even if the king of gods sends down rain, bad seeds will not grow. Even if the Buddhas come into being, those without fortune will not experience goodness. This is easy to understand. So, the place of all qualities, the Sambhogakaya, is the Buddha himself. However, since it is a real thing, it is only in one direction, and it is the nature of momentary arising and ceasing, then how can it be said to be all-pervading and constant? To this thought, it is said: Because his actions are vast, it is certain to say that the Buddha is all-pervading, and because that nature is inexhaustible, it is also said to be constant. This means that just as a king is only in one place, but wherever people act according to the king's command, the king is said to be all-pervading in that place. Similarly, the Bhagavan also pervades as far as the realm of space extends with the manifestation of the activity of teaching the Dharma to sentient beings, therefore he is called all-pervading. Just as the water of the Ganges flows continuously, it is called constant. Similarly, the Bhagavan also continuously abides in the palace of the Akaniṣṭha heaven's dense arrayed pure land with the nature of the Sambhogakaya, therefore he is called constant. The Dharmakaya is different from the Tathagata, therefore it is said to be a collection of jewels of the mind's qualities, which are completely conceived by differentiation. After explicitly declaring the qualities of the mind that are the Dharma, in order to show the Sambhogakaya, such as the Rupakaya, which is the object of the Dharma, it is said: The marks are thirty-two, and the possessor of eighty examples, in order to enjoy the Great Vehicle, is considered to be the Buddha's Sambhogakaya. This means that the body with thirty-two marks and eighty examples, in order to enjoy the Mahayana, is the Buddha's Sambhogakaya. So, what is enjoyed? It is said: In order to enjoy the Great Vehicle. This means, in order to listen to the Mahayana Dharma, etc.