Tibetan
ས་རྒྱས་འབྲིང་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་རིམ་པ་གསུངས་ན། དེ་ལ་བསྟན་བཅོས་འདི་བརྩམས་པ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེས་ཞུས་པ་ལ་གསུངས་པ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་ལམ། །སྟོན་པས་འདི་ལས་བཤད་པ་གང༌། །གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །བློ་དང་ལྡན་པས་རྟོགས་པར་འགྱུར། །ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་ཡི་བདག་ཉིད་ཀྱི། །མདོ་དོན་དྲན་པ་ལ་བཞག་ནས། །བདེ་བླག་ཏུ་ནི་རྟོགས་འགྱུར་བ། །རྩོམ་པ་ཡི་ནི་དགོས་པ་ཡིན། །ཞེས་བ་སྟེ། དེ་ལ་སྣོད་དང་ལྡན་པའི་སློབ་མའི་རྒྱུད་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཐེ་ཚོམ་མེད་ཅིང་ངེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་བསྟན་བཅོས་འདིའི་དགོས་པ་ཡིན་པར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་པོས་བརྗོད་དོ། །འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་རྒྱུར་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་དགོས་པའི་དགོས་པ་ཡིན་པར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་པས་བརྗོད་དེ། འདི་ནི་སྤྱིའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནི་ཚིག་གི་དོན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དེ། ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་སྤྲུལ་ བའི་སྐུ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་བརྒྱད་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལམ་ཞེས་པ་ནི་དེ་དང་བཅས་པ་སྟེ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བདུན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལམ་ནི་བ་ལང་གི་ཤིང་རྟ་བཞིན་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལམ་དེ་ཉིད་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དོ། །སྟོན་པ་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་སོ། །བཤད་པ་ཞེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྒྱས་འབྲིང་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་མདོ་བཤད་ཅིང་བསྡུས་པའོ། །དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་པ་སྟེ། མྱོང་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་པའོ། །གཞན་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་སྙིང་རྗེ་མེད་པ་རྣམས་སོ་ཞེས་པ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རིམ་པས་སོ། །བློ་དང་ལྡན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །འདི་ལས་ཞེས་པ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་བསྟན་བཅོས་འདི་ལས་སོ། །རྟོགས་པར་འགྱུར་ནི་ངེས་པར་འགྱུར་པ་སྟེ། འདི་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་པོའི་དོན་ནོ། །མདོ་དོན་ཞེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མདོའི་དོན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་འདི་ལས་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་རྟོགས་པའོ། །བདག་ཉིད་ཀྱི་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་སྤྱོད་ཀྱང་ངོ༌། །དྲན་པ་ནི་དྲན་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །བཞག་པ་ནི་བསྐྱེད་པའོ། །བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་འགྱུར་བ་ནི་བློ་དང་ལྡན་པས་སོ། །སྦྱོར་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྤྱད་པར་བྱས་ཤིང་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུར་ཉམས་སུ་བླངས་ནས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ནི་སྐྱེས་བུའི་མཚན་མཆོག་ཡིན་པས་དངོས་སུ་མངོན་སུམ་དུ་གྱིས་ཤིག་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དགོས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་པར་མཐོང་བས་བསྟན་བཅོས་འདི་ལ་དགོས་པ་མེད་པར་གང་གིས་ཀྱང་དགོས་པར་མི་བྱའོ། །ད་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚིག་གི་དོན་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ནི། །ཞེས་པའི་ཚིག་ནས་བཟུང་ནས་ཚིགས་སུ་བཅས་པ་གཉིས་ཀྱིས་དངོས་པོ་བརྒྱད་བསྟན་ཏེ། དེ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ ལུས་རྣམ་པར་བ་ཞག་པ་མདོར་བསྡུས་ནས་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཅུ་གསུམ་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལུས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་བརྒྱད་པོ་འདི་རྣམས་ཉིད་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཅུ་དང༌། བཅུ་གཅིག་དང༌། དགུ་དང། བཅུ་གཅིག་དང༌། བརྒྱད་དང༌། བཅུ་གསུམ་དང༌། བཞི་དང༌། བཞིའི་དངོས་པོ་བདུན་ཅུ་ཐམ་པར་ཕྱེ་བས་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུས་རྣམ་པར་བཞག་པ་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། །དངོས་པོ་བདུན་ཅུ་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱང་བསྟན་བཅོས་ལྷག་མ་མཐའ་དག་གིས་འཆད་ཅེས་པས་གང་ཞིག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་རྣམས་མདོར་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་ཅེས་པ་ནི་སྤྱིའི་དོན་ཏོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི། །དངོས་པོ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཡང་དག་བཤད། །རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ལམ་ཤེས་ཉིད། །དེ་ནས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད། །རྣམ་ཀུན་མངོན་རྫོགས་རྟོགས་པ་དང༌། རྩེ་མོར་ཕྱིན་དང་མཐར་གྱིས་པ། །སྐད་ཅིག་གཅིག་མངོན་རྫོགས་བྱང་ཆུབ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་དེ་བཞིན་བརྒྱད། །ཅེས་པའོ། །འདིར་དེ་ཁོ་ན་ཉི་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ། དེ་བཞིན་ཉིད་བེམས་པོ་ལས་རྣམ་པར་ལོག་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དངོས་སུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དེའི་
Chinese
如果宣说了广、中、略三种的般若波罗蜜多现观八次第，那么请问，造这部论有什么必要呢？回答说： 遍知性即道，导师于此说何事，他人未曾经历故，具慧者能证悟。 具足十法行之体性，将经义置于忆念中，易于证悟之故，是造论之必要。 这是说，对于具器弟子的相续，如次第般生起对现观八法的无疑定解，是这部论的必要，这是第一个偈颂所说的。获得佛果之因，修习之体性是必要的必要，这是第二个偈颂所说的。这是总义。现在要说词义： 遍知性，即是佛陀。法、报、化三身之体性的如来，是成为果的第八法身现观之义。道，是指与此相关的七现观。因此，遍知性即道，就像牛车一样。遍知性即道，其本身就是八现观的体性。导师，是指诸佛世尊。说，是指广、中、略三种般若波罗蜜多经的宣说和总结。那是什么样的呢？他人未曾经历故。未曾经历，是指未曾修习。他人，是指声闻等无悲心者，这将在后面的次第中解释。具慧者，是指菩萨们。于此，是指从这部《现观庄严论》中。能证悟，是指必定能够证悟。这是第一个偈颂的意义。经义，是指般若波罗蜜多经的意义，即具有八现观体性的这部论，能够如次第般
English
If the eight stages of Abhisamayalankara of the Prajnaparamita in three forms, extensive, intermediate, and concise, are explained, then what is the need to compose this treatise? It is said in response: The nature of omniscience is the path; what does the teacher explain from this? Because others have not experienced it, those with intelligence will realize it. Possessing the nature of the ten practices of Dharma, placing the meaning of the sutras in remembrance, it is easy to realize; this is the purpose of composing. That is to say, the characteristic of generating certainty without doubt in the minds of qualified disciples regarding the eight Abhisamayalankaras in their proper order is the purpose of this treatise, as stated in the first verse. The characteristic of practicing as the cause for attaining the fruit of Buddhahood is the necessity of the necessity, as stated in the second verse. This is the general meaning. Now, the meaning of the words will be explained: The nature of omniscience refers to Buddhahood itself. The Tathagata, the embodiment of the three Kayas—Dharmakaya, Sambhogakaya, and Nirmanakaya—is the meaning of the eighth Dharmakaya Abhisamayalankara, which becomes the fruit. The path refers to the seven Abhisamayalankaras associated with it. Therefore, the nature of omniscience is the path, just like a bullock cart. The nature of omniscience, the path itself, is the nature of the eight Abhisamayalankaras. The teacher refers to the Buddhas, the Bhagavat. Explanation refers to the explanation and summary of the Prajnaparamita Sutras in three forms: extensive, intermediate, and concise. What is it like? Because others have not experienced it. Not experienced means not practiced. Others refer to the Shravakas and others who lack compassion, which will be explained in the subsequent order. Those with intelligence refer to the Bodhisattvas. From this refers to from this treatise, the Abhisamayalankara. Will realize means will definitely realize. This is the meaning of the first verse. The meaning of the sutras refers to the meaning of the Prajnaparamita Sutras, which is this treatise possessing the nature of the eight Abhisamayalankaras, capable of in order as
Chinese
毫无疑虑地证悟。自性即是布施等十度之自性的行持。忆念是忆念之智慧。安住是生起。轻易证悟是因为具有智慧。如实地修习，并作为成佛之因来修持，从而获得成佛之特征，这是大丈夫的最胜特征，所以要真实地现见。因此，见到有两种必要，所以对于这部论典，任何人都不应认为没有必要。现在将要解释般若波罗蜜多的词义。其中，从“般若波罗蜜多是”这个词开始，用两个偈颂阐述了八种事物，这是对论典的身体的简略概括。然后，又用十三个偈颂，将般若波罗蜜多之身体的自性的这八种事物，按照次第分为十、十一、九、十一、八、十三、四、四，共七十种事物，从而详细地阐述了论典的身体。这七十种事物也由其余所有的论典来解释，因此，简略和广大地阐述般若波罗蜜多的意义，这是一般的意义。为了简略地阐述般若波罗蜜多而宣说：般若波罗蜜多是，以八种事物真实地阐述。一切种智，道智。然后是一切智。一切种现证菩提，顶位和渐次。一刹那现证菩提。法身以及如是八种。如是说。此处，唯有彼才是般若波罗蜜多。如是，与物质相异，与报身无别，以自证之现量而极度清净的空性，是真实现见之法身。极度清净的空性也是彼之
English
Realizing without any doubt. The self is also the practice of the ten perfections such as generosity. Mindfulness is the wisdom of mindfulness. Abiding is arising. Easily realized because of having wisdom. Having practiced the union as it is, and having cultivated it as the cause of Buddhahood, thereby obtaining the characteristics of Buddhahood, this is the supreme characteristic of a great person, so actually see it directly. Thus, seeing that there are two kinds of necessity, therefore, no one should consider this treatise to be unnecessary. Now I will explain the meaning of the words of the Prajñāpāramitā. Among them, starting from the words "Prajñāpāramitā is," eight things are explained in two verses, which is a brief summary of the body of the treatise. Then, again, with thirteen verses, these eight things of the nature of the body of the Prajñāpāramitā are divided into ten, eleven, nine, eleven, eight, thirteen, four, and four, in order, for a total of seventy things, thereby explaining the body of the treatise in detail. These seventy things are also explained by all the remaining treatises, therefore, the general meaning is that the meanings of the Prajñāpāramitā are expressed in a concise and extensive manner. For the sake of briefly explaining the Prajñāpāramitā, it is said: Prajñāpāramitā is, truly explained by eight things. All-knowingness, path knowledge. Then all-knowingness. All-perfect enlightenment, summit and gradual. One instant of perfect enlightenment. Dharmakāya and likewise eight. Thus it is said. Here, only that alone is called Prajñāpāramitā. Thus, different from matter, inseparable from the Sambhogakāya, emptiness that is extremely pure by the direct perception of self-awareness, is the Dharmakāya that actually directly sees. Emptiness that is extremely pure is also its
Tibetan
ཡུལ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཡང་དེའི་རྟེན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལ་རྟེན་པའི་སྟོབས་དང༌། མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྡོག་པས་བྱས་པའི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་མཐའ་དག་ཀྱང་དེ་དང་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་རྟེན་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནའོ། །སྤྲུལ་སྐུ་མཛད་པ་དང་བཅས་པ་ཡང་དེའི་འབྲས་བུའམ་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པ་བདུན་ཀྱང་དེའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་ བྱ་བའི་ཚིག་གི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ། སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་གདམས་ངག་དང༌། །ངེས་འབྱེད་ཡང་ལག་རྣམ་བཞི་དང༌། །སྒྲུབ་པ་ཡི་ནི་རྟེན་གྱུར་པ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང༌། །དམིགས་པ་དག་དང་ཆེད་དང་ནི། །གོ་ཆ་འཇུག་པའི་བྱ་བ་དང༌། །ཚོགས་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བཅས་རྣམས། །ཐུབ་པའི་རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཉིད། །ཅེས་པ་ལ། སེམས་བསྐྱེད་པ་དང༌། གདམས་ངག་དང༌། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དང༌། སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དང༌། སྒྲུབ་པའི་དམིགས་པ་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང༌། སྒྲུབ་པའི་གོ་ཆ་དང༌། སྒྲུབ་པའི་འཇུག་པ་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཚོགས་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཞེས་པ་སྟེ། དངོས་པོ་བཅུའི་བདག་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའོ། །དེ་ལ་ཡང༌། ཐུབ་པའི་རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཉིད། །ཅེས་པས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་བསྟན་པའོ། །མོག་མོག་པོར་བྱེད་ལ་སོགས་དང༌། སློབ་མ་བསེ་རུའི་ལམ་གང་དང༌། །འདི་དང་གཞན་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས། །ཕན་ཡོན་ཆེ་བ་མཐོང་བའི་ལམ། །བྱེད་པ་དང་མི་མོས་པ་དང༌། །བསྟོད་དང་བཀུར་དང་བསགས་པ་དང༌། །བསྔོ་དང་རྗེས་སུ་ཡིན་རང་དང༌། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བླ་མེད་དང༌། །སྒྲུབ་དང་ཤིན་དུ་དག་པ་ཞེས། །བྱ་བ་འདི་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་རྣམས་ཀྱི། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ནི་དེ་འདྲར་བཤད། །ཅེས་པ་ལ། མོག་མོག་པོར་བྱེད་ལ་སོགས་པ་ནི་རྟེན་དང༌། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་དང༌། ཕན་ཐོན་ཆེན་པོ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཐོང་ལམ་དང༌། བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་བྱེད་པ་དང༌། མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། བསྟོད་བཀུར་བསྔགས་པ་དང༌། བསྔོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། རྗེས་སུ་ཡིན་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། སྒྲུབ་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་དག་པ
Chinese
以处所而言，即是般若波罗蜜多。报身也以是其所依，即是般若波罗蜜多。依于报身的力、无畏等，以遣除所作的差别而分的功德之聚一切，也以彼与事物一体而所依相同之故。化身与事业一起，也以是其果或事业之故。七现观也以是其因之故，称为般若波罗蜜多。八现观是名为般若波罗蜜多的词的所诠义。其中：发心与教诫，决择支分四，修持之所依，法界之自性，对境等与为，盔甲趣入之事业，眷属与决定生起等，是能仁的一切种智。其中，发心与教诫，与决择分相应，修持的所依，修持的对境，修持的为之事，修持的盔甲，修持的趣入，修持的眷属，修持的决定生起，此十事之自性即是一切种智。其中，以“能仁的一切种智”即是显示一切种智。作声等与弟子声闻道，此与他者的功德，大利益见道，行与不信与，赞叹与恭敬与积聚与，回向与随喜与，作意无上与，修持与极清净，此名为修道，菩萨智者之，道智即是如是说。其中，作声等是所依，声闻道，独觉道，大利益是菩萨的见道，修道的行，信解作意，赞叹恭敬称赞，回向作意，随喜作意，修持，极清净
English
By way of place, it is the Prajñāpāramitā. The Sambhogakāya is also the Prajñāpāramitā because it is its basis. All the collections of qualities that are divided by the distinctions made by reversing the powers, fearlessness, etc., which rely on the Sambhogakāya, are also because they are one entity with it and have the same basis. The Nirmāṇakāya together with its activities is also because it is its fruit or activity. The seven Abhisamayas are also called Prajñāpāramitā because they are its cause. The eight Abhisamayas are the objects of expression of the word called Prajñāpāramitā. In that, generating the mind and instructions, the four aspects of ascertainment, the basis of practice, the nature of the Dharmadhātu, the objects and purposes, the armor, the activity of entering, the retinue and the definite arising, are the all-knowingness of the Sugata. In that, generating the mind and instructions, being in accordance with the aspect of ascertainment, the basis of practice, the object of practice, the activity for the sake of practice, the armor of practice, the entry of practice, the retinue of practice, and the definite arising of practice, these ten entities are the nature of all-knowingness. Among them, "the all-knowingness of the Sugata" shows the all-knowingness itself. Making sounds and so on, and the path of the Śrāvaka, whatever qualities of this and others, the path of seeing great benefit, doing and disbelief, praise and reverence and accumulation, dedication and rejoicing, and unsurpassed attention, practice and utterly pure, this activity is the path of meditation, for the wise Bodhisattvas, the knowledge of the path is explained as such. Among them, making sounds and so on is the basis, the path of the Śrāvaka, the path of the Pratyekabuddha, great benefit is the path of seeing of the Bodhisattva, the activity of the path of meditation, faith and attention, praise, reverence, and glorification, dedication of attention, rejoicing attention, practice, utterly pure.