Tibetan
པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་ནི། འཛིན་པ་དེའི་ངོ་བོ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་མི་འདོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རང་དབང་དུ་རིག་པ་ཡང་གཞན་ལ་རག་ལས་ཏེ་སྐྱེ་བར་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ངས་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་པོ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོངས་བ་རང་དབང་ཅན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེའི་རྟགས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་སློབ་པའི་རྟོག་པ་བཞིན་ཏུ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཚད་མས་གནོད་པའི་ཡང་ཕྱིར་ཏེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་ནི་གཞན་གྱི་བྱེད་པས་དབེན་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ནི་སྣང་བ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་རག་ལས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་དེ་གཉིས་ཀྱང་རང་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པས་འཛིན་པ་པོ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་གཞན་བརྟག་པའི་ཚེགས་དབྱུང་བ་ནི་མི་དགོས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་བས་ན་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་ལ་གཟུང་བ་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་དུ་ཟད་མོད་ཅེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཕན་ཚུན་འགལ་ བའི་ཕྱིར་ཏེ། ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་ནི་རྟོགས་པར་མ་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ལ་གཟུང་བ་ཉིད་ནི་རྟོགས་པར་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་དེ་དག་གཅིག་ལ་གཅིག་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་དེ་ལས་བྱུང་བ་དང་འདྲ་བ་དག་གིས་ཀྱང་དེ་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤིན་ཏུ་མངོན་སུམ་དུ་མ་གྱུར་པ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་འདྲ་བ་དག་ཏུ་རབ་ཏུ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བར་སོ་སོར་ངེས་པ་ནི་རང་གི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་དེ་ལ་རག་ལས་ཏེ་འབྱུང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བསལ་བའི་ཕྱོགས་ལ་ལན་འདེབས་པའི་ཡོངས་སུ་ངལ་བ་ནི་དོན་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་དག་ནི་གྲགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་དང་ནང་གི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་སིམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚོར་བ་དག་ནི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་དང་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བ་ལང་གི་རྭ་ལྟ་བུར་ཕན་ཚུན་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་བྱེད་པས་སྟོང་པ་དེ་དག་ནི་དུས་གཅིག་ཏུ་སྣང་བས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་སོ་སོར་ངེས་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཚོགས་པ་སྔ་མ་ལས་སོ་སོར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། བྱེད་པ་མེད་པ
Chinese
如果说是为了完全断除执着，那么就只会变成产生那个执着的自性。那也不是不希望的，因为承认自主的智慧也依赖于他者而产生。如果说因为我知晓之故，执着于我的能知者，体验蓝色等相状不是自主的，那么就不是了。因为没有那样体验的分别念，不是以那个征相随行，如同学习的分别念一样，因为不是量，而且也是被量所损害的缘故，因为显现蓝色等，是显现为远离他者的作用。一切世间的言说，都仅仅依赖于显现和分别念，而那二者也是自证的体性，因此不需要费力去考察隐蔽的执着者。如果因此能执的相是现前，所执是隐蔽的，那么就不是了，因为互相矛盾的缘故。隐蔽的自性就是未被证悟的相状，而所执的自性就是已被证悟的自性，因此那些怎么会变成一个呢？如果外境是隐蔽的，那么体验是由那产生并且相似的那些，也不应成为执着那，因为极不现前的，不能极成为与产生者相似的那些。对体验各自的决定，依赖于从自己的因产生的那，仅仅是产生。因此，对于自己所破的宗派，回答的完全劳累是没有意义的。如果说能执和所执的那些体性仅仅是名言，因为内外蓝色等和寂静等的感觉，是证悟为境和有境的自性之故，那么，那和道理不相符，如同牛角一样，以互相完全执着的作为空无的那些，因为同时显现，因此不应决定所执和能执的事物是各自不同的。如果说是从先前的集合中各自决定的，那么就不是了，因为没有作用
English
If it is said that it is in order to completely cut off clinging, then it will only become the nature of generating that clinging. That is not undesirable either, because it is admitted that autonomous wisdom also depends on others to arise. If it is said that because I know, the one who clings to me as the knower, experiencing appearances such as blue is not autonomous, then it is not so. Because the conceptualization without such experience does not follow that sign, like the conceptualization of learning, because it is not valid cognition, and also because it is harmed by valid cognition, because the appearance of blue and so on appears to be devoid of the action of others. All worldly expressions depend only on appearance and conceptualization, and those two are also the nature of self-awareness, so there is no need to bother to investigate the hidden clinger. If, therefore, the aspect of the grasper is manifest and the grasped is hidden, then it is not so, because they are mutually contradictory. The nature of being hidden is the aspect of not being realized, and the nature of the grasped is the nature of being realized, so how can those become one? If the external object is hidden, then the experience and those similar that arise from it should not be able to grasp it, because what is extremely unmanifest cannot become very similar to the producer. The determination of each experience depends on that which arises from its own cause, it is only arising. Therefore, it is meaningless to completely exhaust oneself in answering the side that one has refuted oneself. If it is said that those characteristics of the grasper and the grasped are only nominal, because the feelings of blue and so on, inside and outside, and tranquility and so on, are realized as the nature of object and subject, then that is not in accordance with reason, like a cow's horn, those that are empty of the action of completely grasping each other, because they appear simultaneously, therefore it is not appropriate to determine that the grasped and the grasper are different entities. If it is said that they are determined separately from the previous collection, then it is not so, because there is no action.
Tibetan
་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་གྲུབ་ན་ནི་དུས་གཅིག་ཏུ་སྣང་བ་འདི་ག་ལས་ཡིན་ཞེས་དྲིས་ན་ཚོགས་པ་སྔ་མ་ལས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་པར་ཞེན་པ་ལས་ནང་གི་མྱོང་བ་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་འགྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དཀར་པོའི་བདག་ཉིད་ལ་སེར་པོར་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་གཞན་དུ་སྣང་བས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཕལ་ཆེར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔོན་མ་ཤེས་པ་ལས་ནང་གི་རིག་པའི་དུས་ཁོ་ན་ན་སྣང་བའི་ཕྱིར་གཟུང་བ་ཉིད་ཡིན་ལ་སིམ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རང་གི་རྒྱུད་ལ་མ་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་སྔོན་པོའི་ངོ་བོ་ལ་ཡང་མི་གསལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་པོའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པར་འོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་དང་འགལ་བའི་ ཕྱིར་སིམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་རྟག་ཏུ་རྟོག་པར་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་དམ་རྟོགས་པར་མ་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་དམ་དེ་གཉི་གའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཡང་མཐོང་བར་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་ལས་ཐ་དད་པར་མཐོང་བར་གྱུར་པ་སྣང་བའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་རྣམ་པ་གཞན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་མང་དུ་བརྗོད་པས་ཆོག་གོ །དེར་རྟོག་པ་ལས་མ་གཏོགས་པ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་དུ་རྟོག་པ་དང་སྣང་བ་ལ་ཡོད་པ་དག་གསལ་བ་དང༌། ཅིག་ཤོས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ནི་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་རྒྱུ་སོ་སོར་ངེས་པ་ནི་གོང་དུ་ཕལ་ཆེར་བཤད་ཟིན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་མ་མཐོང་བ་བརྟགས་པ་ནི་དོན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་རྒྱས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གསུང་རབ་ཁ་ཅིག་ལས་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཐ་སྙད་གདགས་པ་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལ་ཞེན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་གདུལ་བྱའི་ངོར་མཛད་པ་ཡིན་པས་དེས་ཀྱང་འཁྲུལ་པ་མེད་དོ། །དེ་ལྟས་བས་ན་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ན་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པས་དབེན་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཇི་ལྟར་འཁོར་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཟས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ་སྤྱད་པར་བྱ་
Chinese
因为您没有区别的缘故。如果事物和具有事物的性质在它们之间成立，那么如果问为什么会同时显现，那就要说是因为之前的集合。从特别的执着中，内在的体验成为执持者也不是成立的，因为就像把白色的自性认知为黄色一样，被其他的显现所损害，这已经大致说过了。如果说蓝色等是从之前所知中，只在内在觉知的时刻显现的缘故是所取，而清澈等是因为在自己的相续中没有未知的缘故，是以自明的体性来执持的，那是不对的。因为同样地，对于蓝色的本体也没有不明显的缘故。蓝色形象的显现不应该是隐蔽的，因为它与其他的变化相违，所以是清澈等。否则，要么总是变成思虑的形象，要么变成未思虑的形象，要么变成那两者的本体。对于那也一样，因为从所见的形象中显现出不同于所见的形象，所以那本身不是其他的形象，说多了就可以了。在那里，除了思虑之外，被称为隐蔽的也是不存在的。普遍的思虑和显现中所存在的那些是清晰的，并且另一者的自性是其自身体性的缘故，所以不会成为无有差别的本体的过失。显现等的各自原因的确定，在前面已经大致说过了。因此，对于未见之物的考察，不会使意义有丝毫的扩展。有些经藏中出现的执持等词语的安立，那是依赖于执着，为了调伏的对象而作的，因此也不会有错乱。因此，如上所说的以般若波罗蜜多的方式，因为与执持等空性相同，所以以真实无戏论的本体，差别性质的事物丝毫也不存在，就安住于此。如果这样，那么众生是如何流转的呢？说了众生等。食物是色等，是应该受用的
English
Because you have no distinction. If the nature of things and the possessor of things are established between them, then if asked why they appear simultaneously, it should be said that it is because of the previous collection. From special attachment, the inner experience becoming the holder is also not established, because just like knowing the white nature as yellow, it is harmed by other appearances, which has been roughly said before. If it is said that blue and so on are taken because they appear only at the moment of inner awareness from what was previously known, while clarity and so on are held by the nature of self-awareness because there is nothing unknown in one's own continuum, that is not right. Because similarly, there is no obscurity for the essence of blue either. The appearance of the blue image should not be hidden, because it contradicts other changes, so it is clarity and so on. Otherwise, it will always become the image of thought, or the image of non-thought, or the essence of those two. For that too, because the seen image appears different from the seen image, that itself is not another image, it is enough to say more. There, apart from thought, what is called hidden also does not exist. Those that exist in universal thought and appearance are clear, and because the nature of the other is its own essence, it will not become the fault of having no difference in essence. The determination of the respective causes of appearance and so on has been roughly said before. Therefore, the investigation of the unseen will not expand the meaning in the slightest. The establishment of terms such as holding that appear in some sutras is done depending on attachment, for the sake of the object to be tamed, so there will be no confusion either. Therefore, as said above, in the manner of the Perfection of Wisdom, because it is the same as emptiness with holding and so on, therefore, with the essence of true non-elaboration, there is not the slightest thing of different nature, and it abides in this. If so, how do sentient beings wander? It is said sentient beings and so on. Food is form and so on, it should be enjoyed