Tibetan
གའ་བ་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདི་ནི་དབེན་པར་གསུངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲིད་པ་དང་ཞི་བ་ལ་མ་ཆགས་པས་དབེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་སྐྱེ་བོས་ཤིན་ཏུ་དབེན་པ་ན་གནས་ཀྱང་འདྲེ་བར་གནས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས། གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་དབེན་པའོ། །ལྷག་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་ཡུལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འགྲོ་བའི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲོང་གི་ནང་ན་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལའོ། །བརྙས་པ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་དུ་གསོལ་པར་བྱེད་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་འདི་ནི་དགོན་དབེན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གྲོང་དང་དགོན་པ་ན་སྤྱོད་པ་གཉིས་ལས་སྔར་བཤད་པའི་དབེན་པ་ཁོ་ན་མཆོག་ཡིན་པས་གང་ཞིག་གྲོང་ངམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འདིའི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དྲོད་སྙོམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་དབེན་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་དྲོད་སྙོམ་ཞིང་བརྙས་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་དབེན་པ་གཞན་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ཉམས་ཤིང་ཕུང་བར་འགྱུར་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དེ། དེ་ལུས་དུབ་བ་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཙམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །བཤེས་གཉེན་དམ་པ་ལ་བརྟེན་པའི་རྟགས་ནི་ནད་པ་སྨན་པ་ལ་བརྟེན་པ་བཞིན་དུ་ང་རྒྱལ་བཅོམ་ཞིང་སྐྱོ་བ་མེད་པར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གསོ་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསོ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་ལྟར་ནད་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་སྨན་པ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བ་དེ་བཞིན་དུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་ པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སངས་རྒྱས་གང་དག་ཡིན་པ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་དག་ཡིན་པ་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་དག་རྗེས་སུ་སྟོན་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །རྒྱུ་རྣམ་གཉིས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་སྟོན་པ་དང་རང་གི་སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་རྣམ་གཉིས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྒྲུབ་པ་དེ་ཡང་གཙོར་ཤེས་རབ་ཡིན་པས་ཤེས་རབ་དམ་པ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པའི་རྟགས་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བགྲོད་པ་གཅིག་པ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཁོ་ན་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྒྱལ་བ་འདས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲོན་མ་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོར་རབ་ཏུ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོན་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཚར་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་བྱང་ཆུབ་གཞན་ལ་སྐྱོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐ་དད་པ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་རྟགས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པར་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། མཚན་ཉིད་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་སོ། །ཆོས་འདི་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །མཚན་ཉིད་དེ་དང་འདྲར་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་དབེན་པར་རོ། །དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྟོང་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འདི་སྐད་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་འཛིན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ་བདག་ཉིད་ཀྱི་བྱེད་པ་མི་ཤེས་པ་ནི་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། ། རང་གི་ངོ་བོར་མི་ཤེས་པ་ནི་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་སྒོ་ནས་དེ་རབ་ཏུ་འགྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་བདག་ཉིད་དང་ཡུལ་རིག་པར་འབྲེལ་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་ན་མི་འབྱུང་བར་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་མེད་པ་ནི་འགའ་ཡང་གང་གི་རྟགས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཁ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འཛིན་པ་མེད་པ་ནི་རང་གི་བེམས་པོའི་བདག་ཉིད་ཡུལ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་རྟོགས་པ་མེད་པར་དེ་ལྟ་བུ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་བེམས་པོའི་བདག་ཉིད་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་མི་འདོར་བ་ཡིན་པས་འཛིན་པ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་འགྱུར། འོན་ཏེ་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉམས་ན་རང་གིས་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ནར་སྐྱེ་བས་དེའི་རྣམ་
Chinese
名为“不生喜悦”的词语。 所谓“此为寂静处所说”，是因为不执着于轮回和寂静的缘故。 除此之外，即使住在人迹罕至的地方，也只是住在鬼怪之处。 因此，说了“无论何者”等等。 所谓“此为”，是指刚才所说的寂静处。 为了显示增上慢的境地，说了“菩萨为利益众生”等等。 所谓“于彼”，是指在城市中行走的菩萨。 所谓“轻蔑”，是指特别供养。 如何轻蔑呢？说了“此乃寂静之处”等等。 因此，在城市和寂静处修行二者中，先前所说的寂静处才是最殊胜的，所以说了“无论何者在城市”等等。 为了显示此寂静处的伟大自性，说了“菩萨心怀不悦”等等。 无论哪个菩萨对这样的寂静处心怀不悦并加以轻蔑，那是因为依赖其他寂静处，只会让自己衰败和毁灭。 这只是徒劳地疲惫身体而没有结果而已。 依靠殊胜善知识的标志是，像病人依靠医生一样，摧毁我慢，不感到厌倦，恭敬承侍善知识。 因此，说了“因此”等等。 所谓“为了医治”，是为了医治，就像病人大众恭敬承侍医生一样，应该依靠善知识。 那么，依靠谁呢？说了“佛陀”等等。 哪些是佛陀，哪些是菩萨，哪些是六波罗蜜，这些都是善知识。 为什么呢？说了“他们是引导者”等等。 所谓“他们”，是指佛陀等等。 所谓“此”，是指六波罗蜜的特征。 所谓“以两种因”，是指以引导和自身修持的特征这两种因的意义。
English
The term is "not generating joy." The reason for saying "this is said to be a solitary place" is because it is solitary due to not being attached to samsara and peace. Other than that, even if one dwells in a very solitary place, it is only dwelling among ghosts. Therefore, it is said, "whoever" and so on. "This" refers to the solitary place just mentioned. To show the realm of excessive pride, it is said, "Bodhisattva for the benefit of beings" and so on. "There" refers to the Bodhisattva who practices in the city. "Contempt" means to offer specially. How is it contemptuous? It is said, "This is a solitary place" and so on. Therefore, among the two practices in the city and in solitude, the solitary place mentioned earlier is the most excellent, so it is said, "whoever in the city" and so on. To show the great nature of this, it is said, "Bodhisattva is displeased" and so on. Whichever Bodhisattva is displeased and contemptuous of such a solitary place, that is because relying on other solitary places, one will only decline and be destroyed. It is just exhausting the body in vain without any result. The sign of relying on a noble spiritual friend is that, like a sick person relying on a doctor, one destroys arrogance and, without being weary, respectfully serves the virtuous spiritual friend. Therefore, it is said, "therefore" and so on. "For healing" means for healing, just as a crowd of sick people respectfully serve a doctor, one should rely on a virtuous spiritual friend. Then, who should one rely on? It is said, "Buddha" and so on. Whoever are the Buddhas, whoever are the Bodhisattvas, and whoever are the six perfections, those are the virtuous spiritual friends. Why? It is said, "They are the guides" and so on. "They" refers to the Buddhas and so on. "This" refers to the characteristics of the six perfections. "By two causes" means by the meaning of the two causes of guiding and the characteristic of one's own practice.
Chinese
因此，对于殊胜智慧精进的标志是，所有善逝的唯一行径，正因为唯有对于智慧波罗蜜多精进。说了“胜者已逝”等等。所谓“明”就是使之明亮，这是就一切种智的方面而言的缘故。所谓“灯”是从通达道路之因产生的缘故。所谓“光明”是由于在一切智的自性中完全显现的缘故。所谓“最胜导师”是由于能断除烦恼和救护其他菩提的缘故。通达一切法无有差别的标志是，一切法的自性以智慧波罗蜜多为特征而完全决定的缘故。所谓“如何”等等是会出现的，所谓“体性空”是以执著等等的相状。所谓“所有这些法”是色等等。所谓“知晓体性与之相同”是如其本身一样，远离执著等等的相状。为了使之更加明了，说了“空性”等等。是这样说的，隐蔽不是执著本身，因为不了解自己的作用，所以没有完全成立为执著。不了解自己的自性不是存在的名言之境，如果是那样，就会成为一切的自性而存在于一切之中。通过断除对境的方式，它也不是完全成立的，因为隐蔽的自性和对境的认知之间的联系没有成立。如果不存在就不会产生，那么完全成立的不存在也不是任何事物的特征之物，因为会过于空泛。如果说没有执著，那么自己的物质自性就不应该断除对境，不是这样的，因为不了解那些后续的联系，所以那样是不可能的。对境的物质自性是不舍弃自己的自性的，因此即使存在执著，又怎么会知道呢？然而，如果它的自性消失了，那么仅仅会产生自己所认识的自性，因此它的相
English
Therefore, the sign of diligence in sublime wisdom is that all Sugatas have the same path, precisely because they are diligent only in the perfection of wisdom. "Victors who have passed away" and so on are mentioned. "Clear" means to make clear, because it is in terms of all-knowingness. "Lamp" is because it arises from the cause of knowing the path. "Light" is because it fully manifests in the nature of all-knowingness. "Supreme teacher" is because it cuts off afflictions and protects other Bodhisattvas. The sign of realizing that all dharmas are without difference is because the nature of all dharmas is completely determined as having the characteristic of the perfection of wisdom. "How" and so on will appear, "emptiness of characteristics" is in the aspect of grasping and so on. "All these dharmas" are form and so on. "Knowing the characteristics to be the same as that" is, as it is, devoid of the aspects of grasping and so on. In order to make it clearer, "emptiness" and so on are mentioned. It is said thus: Hidden is not grasping itself, because not understanding one's own function, it is not fully established as grasping. Not understanding one's own nature is not the object of the term of existence, because if it were, it would become the nature of everything and exist in everything. It is also not completely established by means of cutting off the object, because the connection between the hidden nature and the cognition of the object is not established. If it does not exist, it will not arise, then the non-existence that is completely established is not the object of any characteristic either, because it would be too general. If it is said that there is no grasping, then one's own material nature should not cut off the object, it is not so, because it is impossible without understanding those subsequent connections. The material nature of the object does not abandon its own nature, so even if there is grasping, how will it be known? However, if its nature disappears, then only the nature that one knows oneself will arise, therefore its aspect