Tibetan
་ལ་རྟོགས་སོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཐོང་ལམ་སྦྱོར་ལམ་བསྟན་ནས། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཤུགས་ལ་རྟོགས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ཡང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ལམ་ཤེས་ཀྱི་སྐབས་སུ་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ནམ། འདི་ཡང་ལམ་ཡིན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཟློས་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མིའི་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་འབར་བ་དང་གསལ་བ་དང་དུ་བ་བསྐྱེད་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་མི་འདྲ་བ་བཞིན་དུ་མཁྱེན་པ་གསུམ་ཀ་ལམ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། དང་པོས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་ཚུལ་དུ་བསྟན་ལ། གཉིས་པས་ནི་གཉེན་པོ་ཙམ་ཞིག་བསྟན་ཏེ། གསུམ་པས་ནི་གཉེན་པོ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་པས་ཟློས་པའི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །མཐོང་བའི་ལམ་བཞིན་དུ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཤུགས་ལ་བསྟན་པའི་དོན་དུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡང་ཅི་སྟེ་མི་སྟོན་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་ཡིན་པས་མཐོང་བའི་ལམ་ནི་བསྟན་ལ། ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་མ་བསྟན་ཏོ། །འོ་ན་མཐོང་བའི་ལམ་ཡང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་བཞིན་དུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཅི་སྟེ་མི་སྟོན་ཞེ་ན། བདེན་མོད་ཀྱི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་དངོས་སུ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ན་དམ་བཅས་པ་ཉམས་པའི་དོགས་པར་འགྱུར་བས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་མ་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་མཁྱེན་པ་གསུམ་དམིགས་པའི་ཡུལ་བསྟན་ནས། འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་ལས་དང་པོ་པའི་སས་བསྡུས་པ་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་སྦྱོར་བ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་མཁྱེན་པ་གསུམ་ཀའི་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་གནས་སྐབས་ ཀྱིས་བསྡུས་པ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་བའི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའོ། །དེ་ལ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་རྣམ་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཤེས་ལ། རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་རྣམ་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་གྱིས་ཤེས་སོ། །དེ་ལ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་རྣམ་པ་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་རྣམ་པ་ནི་འབྲས་བུའོ། །དོན་བཅུ་གཅིག་པོ་ཐམས་ཅད་དང་པོ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་དང༌། སྒྲུབ་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཚོལ་བའི་སྦྱོར་བ་དང༌། སྒྲུབ
Chinese
从而证悟。如是，在开示菩萨的见道和加行道之后，间接证悟了声闻之道。菩萨之道难道不是在声闻之道的道智之时开示的吗？如果这也是道，为何不会变成重复呢？并非如此。譬如，人的本体虽然是一个，但由于产生燃烧、明亮和烟雾的差别而不同，同样，三种智虽然都是道，但第一个是按照法性的方式开示的，第二个只是开示对治，第三个是从与对治不相符的方面开示的，因此没有重复的过失。如同见道一样，为了间接开示不相符的方面，为何不宣说修道呢？因为菩萨们要现证声闻之道，所以开示了见道，但道的果不是要获得的，所以没有开示声闻的修道。那么，见道也不是为了他人吗？同样，为何不为他人开示声闻的修道呢？确实如此，但修道是实际获得菩提的原因，因此如果菩萨们也想获得声闻的菩提，就会有违背誓言的顾虑，所以没有宣说修道。如是，在开示了三种智的所缘境之后，为了获得一切智果，将最初行者的地所摄的一切相现观的加行道开示出来。其中，三种智的一切相现观有两种：凡夫位所摄和瑜伽士相续所摄。其中，凡夫相续所摄的相是通过比量来了解的，瑜伽士相续所摄的相是通过瑜伽的现量来了解的。其中，凡夫相续所摄的相是因，瑜伽士相续所摄的相是果。首先要确定所有十一个义，然后通过修行实践的差别来寻求的加行，以及修行
English
Thus, it is realized. In this way, after explaining the path of seeing and the path of application of the Bodhisattva, the path of the Hearer is indirectly realized. Isn't the path of the Bodhisattva also taught at the time of the path-knowledge of the Hearer's path? If this is also a path, why wouldn't it become repetitive? It is not so. For example, although the essence of a person is one, it is different due to the difference in producing burning, brightness, and smoke. Similarly, although all three wisdoms are paths, the first is taught in the manner of the nature of phenomena, the second only teaches the antidote, and the third is taught from the aspect of being incompatible with the antidote, so there is no fault of repetition. Just like the path of seeing, why not teach the path of meditation in order to indirectly show the incompatible aspects? Because Bodhisattvas are to directly realize the path of the Hearer, the path of seeing is taught, but the fruit of the path is not to be obtained, so the path of meditation of the Hearer is not taught. Then, isn't the path of seeing also for the sake of others? Similarly, why not teach the path of meditation of the Hearer for the sake of others? It is true, but the path of meditation is the actual cause of attaining enlightenment, so if Bodhisattvas also want to attain the enlightenment of the Hearer, there would be the concern of violating their vows, so the path of meditation is not taught. Thus, after explaining the object of the three wisdoms, in order to attain the fruit of omniscience, the practice of all aspects of manifestation of the first practitioner's stage is taught. Among them, the manifestation of all aspects of the three wisdoms is twofold: that which is included in the state of ordinary beings and that which is included in the continuum of yogis. Among them, the aspect included in the continuum of ordinary beings is known through inference, and the aspect included in the continuum of yogis is known through the direct perception of yoga. Among them, the aspect included in the continuum of ordinary beings is the cause, and the aspect included in the continuum of yogis is the result. First, all eleven meanings must be determined, and then the practice of seeking through the difference of practicing cultivation, and the practice
Tibetan
་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་དང་པོ་སེམས་མ་བསྐྱེད་པའི་གོང་རོལ་ནས་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཐབས་མཁས་པའི་བར་དུ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ནི་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའི་སྦྱོར་བའོ། །ཤེས་ནས་དེ་ཐམས་ཅད་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ནི་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་མཁྱེན་པ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་བསྟན། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་བསྒོམ་པ་ལས་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྣམ་པ་བསྐྱེད་པའི་དོན་དུ་སྦྱོར་བ་ཉི་ཤུ་བསྟན། དེ་ལ་ལྔ་ནི་ཚོགས་ལམ་གྱིས་བསྡུས་ལ། བཅོ་ལྔ་ནི་སྦྱོར་ལམ་ནས་ས་བཅུའི་བར་གྱིས་བསྡུས་སོ། །དེ་ལ་སྦྱོར་བ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བསྒོམས་ན་ཡོན་ཏན་འབྱུང་བས་ཡོན་ཏན་བཅུ་བཞི་བསྟན། ཡོན་ཏན་བཅུ་བཞི་ས་དང་སྦྱར་ན་བཞི་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པས་བསྡུས་སོ། །ལྷག་མ་བཅུ་ནི་ས་དང་པོ་ནས་ས་བཅུ་པའི་བར་གྱིས་བསྡུས་སོ། །སྦྱོར་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བསྒོམས་ན་སྐྱོན་འབྱུང་བས་སྦྱོར་བའི་སྐྱོན་བཞི་བཅུ་རྩ་དྲུག་ཏུ་བསྟན། དེ་ལ་བཅུ་ནི་ཚོགས་ལམ་གྱིས་བསྡུས་སོ། །བཅུ་ནི་དྲོད་ཀྱིས་བསྡུས་སོ། །བཅུ་ནི་རྩེ་མོས་བསྡུས་སོ། །བཅུ་ནི་བཟོད་པས་བསྡུས་སོ། །དྲུག་ནི་ཆོས་མཆོག་གིས་བསྡུས་སོ། །དེ་ལ་སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་ཅན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པར་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཤེས་པས་མཚན་ཉིད་དགུ་བཅུ་རྩ་གཅིག་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཕྱོགས་ཆོས། བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པའི་ཚུལ། ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ལྡོག་པའི་ཚུལ། ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རྟགས་ཀྱིས་མཚོན་ པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་རང་གི་རྒྱུད་ལ་གཏན་ལ་འབེབས་པར་བྱེད་པའི་ཚེ་ནི་མཁྱེན་པ་གསུམ་ཆོས་ཅན་ནོ། །གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་གཏན་ལ་འབེབས་པར་བྱེད་པའི་ཚེ་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན་ནོ། །རྟགས་དང་རྟགས་ཀྱིས་མཚོན་པའི་སྦྱོར་བ་ལྔས་ནི་ཐར་པའི་ཆ་དང་མདུན་པ་དང༌། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་ལས་འབྱུང་བས་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དང༌། ངེས་པར་འབྱེད་པ་བསྟན་དེ་ལ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའི་དུས་ནི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པ་ཙམ་ཡིན་ལ། རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་ལས་སྦྱོར་བ་སྐྱེས་པར་ཤེས་པ་ནི་ཐར་པ་ཆ་དང་མཐུན་པ་དང༌། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་ལ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས་བསྟན། ངེས་འབྱེད་
Chinese
名为修习之加行，分为两种。其中，第一种是从未生起心之前，从“相”到“方便”之间进行了解，这是遍寻之加行。了解之后，将所有这些付诸实践，这是修习之加行。其中，首先展示了三种智慧的相，由各自的异生之相续所摄持。为了从修习由各自异生之相续所摄持的相，生起瑜伽士之相，展示了二十种加行。其中五种由资粮道所摄持，十五种由加行道至十地所摄持。如果如实修习加行，则会产生功德，因此展示了十四种功德。如果将十四种功德与地相结合，则四种由决择所摄持，剩余的十种由初地至十地所摄持。如果颠倒修习加行，则会产生过失，因此展示了四十六种加行之过失。其中十种由资粮道所摄持，十种由暖位所摄持，十种由顶位所摄持，十种由忍位所摄持，六种由世第一法所摄持。因此，通过体性的方式了解在相续中生起特殊加行，因此展示了九十一种体性。其中，知晓之体性是同品，行事之体性是在异品中存在的状态，特殊之体性是在异品中退还的状态，自性是应由因相所表示。其中，在确定自己的相续时，三种智慧是法。在确定他人的相续时，补特伽罗是法。通过因相与因相所表示的五种加行，由于从具备解脱分与顺解脱分，以及决择分与相应的补特伽罗中产生，因此与解脱分相应，并展示了决择。其中，遍寻之时仅仅是了解体性，从因相与有因相者中生起加行，要知道这是从具备与解脱分相应，以及与决择分相应之补特伽罗中产生的。如是，对于具备加行之补特伽罗，展示了不退转之众，决择
English
The practice of application, called "yoga," is divided into two types. The first is the application of searching, which involves understanding from "aspect" to "skillful means" before the mind is generated. The second is the application of practice, which involves putting all of that into practice after understanding it. First, the aspects of the three knowledges are shown, gathered by the individual's respective continuum. Twenty applications are shown for the purpose of generating the aspect of a yogi from meditating on the aspects gathered by the individual's respective continuum. Five of these are gathered by the path of accumulation, and fifteen are gathered by the path of application up to the tenth ground. If the application is meditated on without error, qualities will arise, so fourteen qualities are shown. If the fourteen qualities are combined with the grounds, four are gathered by ascertainment, and the remaining ten are gathered by the first ground to the tenth ground. If the application is meditated on in a reversed manner, faults will arise, so forty-six faults of application are shown. Ten of these are gathered by the path of accumulation, ten are gathered by heat, ten are gathered by the peak, ten are gathered by forbearance, and six are gathered by the highest dharma. Therefore, ninety-one characteristics are shown by knowing that a special application has arisen in the continuum through the manner of characteristics. Among these, the characteristic of knowing is the subject of the same class, the characteristic of acting is the way of existing in the dissimilar class, the characteristic of distinction is the way of reversing in the dissimilar class, and the nature is what should be indicated by the sign. Among these, when establishing it in one's own continuum, the three knowledges are the subject. When establishing it in another's continuum, the person is the subject. The five applications of sign and what is indicated by the sign arise from a person who possesses and is in accordance with the aspect of liberation and the aspect of ascertainment, so they are in accordance with the aspect of liberation, and ascertainment is shown. Among these, the time of searching is only knowing the characteristics, and knowing that the application arises from the sign and what possesses the sign is from a person who possesses and is in accordance with the aspect of liberation and the aspect of ascertainment. Thus, for a person who possesses application, the assembly of non-retrogression is shown, ascertainment.