Tibetan
་ཏོ། །མདོར་ན་སྒྲུབ་པ་རྣམ་པ་བཞི་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་སྦྱོར་བ་བཞིའི་བདག་ཉིད་དེ། དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་པས་དང་པོར་ཉན་ཐོས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ཤེས་པ་ངས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འོད་ཟིལ་གྱིས་མནན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་ པ་ལྔ་ནི་ལམ་ཤེས་པའི་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ལྟར་སྣོད་དུ་དུང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པས་ལམ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་པས་དང་པོར་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་བསྟན་ཏོ། །འདི་དང་གཞན་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྒོ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཐོང་བའི་ལམ་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ཡོན་ཏན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་ནི་སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱིའི་ཤེས་རབ་པོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཅི་སྟེ་མ་སྨོས་ཤེ་ན། སྐབས་དང་པོར་སྨོས་ཟིན་པས་ན་འདིར་མ་སྨོས་སོ། །འོ་ན་མཐོང་བའི་ལམ་ཡང་སྨོས་ཟིན་པས་ན་འདིར་ཅི་སྟེ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཟིགས་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གཉེན་པོའི་ཚུལ་ཙམ་དུ་ཤེས་པ། སྐབས་དང་པོ་མཐོང་བའི་ལམ་ལས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་བསྟན་ཏོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཡན་ལག་ནི་ལས་དང་པོ་པའི་སས་བསྡུས་ལ། ལས་དང་པོ་པའི་གནས་སྐབས་ན་ནི་གཉིས་ཀ་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་པས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་མ་བྱས་སོ། །དེས་ནི་སྔར་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པས་ན་མཐོང་བའི་ལམ་བསྟན་ཏོ། །ཐོབ་པ་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་པས་ན་བསྒོམ་པའི་ལམ་བསྟན་ཏོ། །མདོར་བསྡུས་ན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་སྦྱོར་བ་དང་དངོས་དང་མཇུག་གི་བྱེ་བྲག་གིས་མོས་པ་དང་བསྔོ་བ་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་གསུམ་ཡིན་ལ། ཟག་པ་མེད་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་དང་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་གཉིས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་བསྒོམ་པའི་ལམ་རྣམ་པ་ལྔའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་ལོགས་སུ་མ་སྨོས་ཤེ་ན། བྱེད་པ་དང་བཅས་པའི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་ལྔ་ཡིན་པས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་མ་སྨོས་སོ། །བསྟོད་པ་དང་བཀུར་བ་དང་བསྔགས་པ་ནི་མོས་པ་རང་དང་གཞན་དང་གཉི་གའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་གསུམ་དུ་ཡིན་པས་མོས་པ་ནི་གནས་སྐབས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་མ་སྨོས་སོ། །ཅི་ལྟར་མོས་པ་རེ་རེ་ལ་ཆུང་དུ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་དུ་འགྱུར་བ་དེ་བ
Chinese
多。总而言之，四种修持是四种结合的自性，如对一切相圆满证悟等。那是一切相智。菩萨们的一切道都必须了知，所以首先了知声闻菩萨的道，我以佛的光芒压倒诸天的果报之光等五种是了知道的结合。如是具备视为法器等五种，必须了知一切道，所以首先宣说了声闻和独觉的道。通过此与彼的功德之门，宣说了菩萨的见道。其功德是不退转，其他的功德是前后世的智慧。为什么没有说与决择分相应的呢？因为第一品中已经说了，所以这里没有说。那么见道也已经说了，为什么这里还要说呢？不是的，如来们是以法性的方式观察，而菩萨们只是以对治的方式了知。第一品中，从见道中 अलग（梵文天城体，罗马拟音，汉语字面意思）单独宣说了菩萨的见道。决择分之支包括在最初业者的地中，在最初业者的状态中，二者也没有差别，所以没有 अलग（梵文天城体，罗马拟音，汉语字面意思）单独做。因此，因为获得了以前没有获得的，所以宣说了见道。获得后变得特别的是修道，所以宣说了修道。简而言之，有两种，即有漏和无漏。其中，有漏的是通过结合、正行和结尾的差别，信解、回向和随喜三种，无漏的是修持和极清净两种。这样，修道有五种。为什么没有 अलग（梵文天城体，罗马拟音，汉语字面意思）单独说造作呢？因为造作和具有的差别有五种，所以没有 अलग（梵文天城体，罗马拟音，汉语字面意思）单独说。赞叹、恭敬和称赞是通过信解自己、他人和二者的差别而分为三种，每一种又分为三种，所以信解在状态上没有 अलग（梵文天城体，罗马拟音，汉语字面意思）单独说。如何信解每一个都通过变小等的差别而变成二十七种呢？那
English
To. In short, the four practices are the nature of the four unions, such as the complete realization of all aspects. That is the omniscient wisdom. Since all paths of Bodhisattvas must be known, first knowing the path of the Hearer Bodhisattva, the five ways in which I suppress the light of the retribution of the gods with the light of the Buddha are the union of knowing the path. Thus, possessing the five aspects such as being regarded as a vessel, all paths must be known, so first the path of the Hearer and Solitary Buddha is taught. Through the door of the merits of this and other, the path of seeing of the Bodhisattva is taught. Its merit is non-retrogression, and the other merit is the wisdom of previous and subsequent lives. Why is it not mentioned that it corresponds to the part of ascertainment? Because it has already been mentioned in the first chapter, it is not mentioned here. Then the path of seeing has also been mentioned, so why is it mentioned here? No, the Thus-gone Ones observe in the manner of the nature of reality, while the Bodhisattvas only know in the manner of an antidote. In the first chapter, the path of seeing of the Bodhisattva is taught separately from the path of seeing. The limb of ascertainment is included in the ground of the first practitioner, and in the state of the first practitioner, there is no difference between the two, so it is not done separately. Therefore, because what was not previously obtained is obtained, the path of seeing is taught. What becomes special after obtaining is the path of meditation, so the path of meditation is taught. In short, there are two types: with outflows and without outflows. Among them, the ones with outflows are the three of faith, dedication, and rejoicing, through the distinctions of union, actual practice, and conclusion, and the ones without outflows are the two of practice and complete purity. Thus, there are five paths of meditation. Why is creation not mentioned separately? Because there are five distinctions of creation and possession, it is not mentioned separately. Praise, reverence, and commendation are divided into three types by the distinction of believing in oneself, others, and both, and each is divided into three, so faith is not mentioned separately in the state. How does each faith become twenty-seven types through the distinction of becoming smaller, etc.? That
Tibetan
ཞིན་དུ་མོས་པ་དགུ་ཚན་གསུམ་ལ་བསྟོད་པ་དང་བཀུར་ བ་དང་བསྔགས་པ་དང༌། དགུ་ཚན་གསུམ་དུ་འགྱུར་པས་དེ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་རྣམ་པ་ལྔའོ། །ལྔ་པོ་དེ་དང་དེ་དག་ཉིད་ས་གང་དང་གང་གིས་བསྡུས་ཤེ་ན། མོས་པ་ནི་ས་གཉིས་པ་དང་གསུམ་པ་དང་བཞི་པས་བསྡུས་སོ། །བསྔོ་བ་ནི་ས་ལྔ་པ་དང་དྲུག་པ་དང་བདུན་པས་བསྡུས་སོ། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ནི་ས་བརྒྱད་པ་དང༌། དགུ་པས་བསྡུས་སོ། །སྒྲུབ་པ་དང་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ས་བཅུ་པས་བསྡུས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མོས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ཞེ་ན། དེ་ལ་རང་གི་དོན་དུ་མོས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ལ། གཞན་གྱི་དོན་དུ་མོས་པ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུན་མཚན་ཡིན་ཏེ། གཉིས་ཀའི་དོན་དུ་མོས་པ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པས་མོས་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་གསུམ་མོ། །མོས་པ་དང་བསྔོ་བ་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ནི་ལས་དང་པོ་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཅིའི་ཕྱིར་བསྒོམ་ལམ་ལ་དེ་གསུམ་གཞག་ཅེ་ན། མཚན་ཉིད་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ན་ཡོད་པས་བསྒོམ་ལམ་དུ་སྨོས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་དངོས་སུ་ནི་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་བླང་བར་བྱ་བར་སྟོན་ལ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ནི་དོར་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དེའི་ཤུགས་ལ་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྲིད་པ་སྟེ་འཁོར་བ་ལ་མི་གནས། སྙིང་རྗེས་ཞི་བ་སྟེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས་སོ་ཞེས་བསྟན་པས། ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་བས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པས་གནས་ཞེས་བྱ་བར་ཤུགས་ལ་རྟོགས་སོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ནི་ཐབས་མ་ཡིན་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་རིང་ངོ༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ནི་ཐབས་ཡིན་པས་ཉེ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ནི་ཐབས་མ་ཡིན་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ནི་ཐབས་ཡིན་ པས་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་སྦྱར་བ་དང་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བསྟན། དེ་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་དྲོད་དང་རྩེ་མོའི་དབང་བཅུའོ། །མཉམ་པ་ཉིད་ནི་བཟོད་པ་དང་ཆོས་མཆོག་གི་སྟོབས་བཅུའོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དང་མཉམ་པ་ཉིད་ནི་དེའི་ཤུགས
Chinese
对于深切的信奉，以三组九种进行赞颂、尊敬和赞美。由于变为三组九种，因此变为二十七种。如此修习的道有五种。这五种由哪些地所摄持呢？信奉由第二地、第三地和第四地所摄持。回向由第五地、第六地和第七地所摄持。随喜由第八地和第九地所摄持。成办和极度清净由第十地所摄持。为何信奉有三种呢？因为，为了自己的利益而信奉是获得法身的因缘；为了他人的利益而信奉是获得化身的因缘；为了二者的利益而信奉是获得报身的因缘，因此信奉有三种。信奉、回向和随喜，即使在最初的修行者阶段也存在，为何在修道上安立这三种呢？因为具相者存在于修道上，所以才在修道中提及。为了显示菩萨们道路的相违之处，因此显示了声闻们的遍知。其中，实际上，由于应当取舍，因此显示了菩萨的道是应当取舍的；声闻的道是应当舍弃的，因此通过暗示来显示。其中，佛和菩萨们以证悟空性的智慧不住于有，即轮回；以慈悲不住于寂静，即涅槃，如此显示。因此，声闻们由于远离智慧和慈悲，而住于轮回和涅槃，这是通过暗示来理解的。声闻们的道不是方便，因此远离般若波罗蜜多。菩萨们的道是方便，因此非常接近。声闻的道不是方便，因此是相违的一方；菩萨的道是方便，因此是对治。在那之后，显示了结合和等性。其中，结合是暖位和顶位的十力。等性是忍位和胜法的十力。声闻的结合和等性是其暗示。
English
For profound faith, praise, respect, and admiration are performed with three sets of nine. Because it becomes three sets of nine, it becomes twenty-seven. The path of such practice has five aspects. Which grounds encompass these five? Faith is encompassed by the second, third, and fourth grounds. Dedication is encompassed by the fifth, sixth, and seventh grounds. Rejoicing is encompassed by the eighth and ninth grounds. Accomplishment and complete purification are encompassed by the tenth ground. Why are there three types of faith? Because, faith for one's own benefit is the cause for attaining the Dharmakaya; faith for the benefit of others is the cause for attaining the Nirmanakaya; faith for the benefit of both is the cause for attaining the Sambhogakaya, therefore faith has three types. Faith, dedication, and rejoicing also exist in the stage of the initial practitioner, so why are these three established on the path of practice? Because those with characteristics exist on the path of practice, they are mentioned in the path of practice. In order to show the contradictory aspects of the paths of Bodhisattvas, the omniscience of the Shravakas is shown. Among them, in reality, because it should be adopted, it shows that the path of the Bodhisattva should be adopted; the path of the Shravaka should be abandoned, so it is shown through implication. Among them, Buddhas and Bodhisattvas, with the wisdom of realizing emptiness, do not abide in existence, i.e., samsara; with compassion, they do not abide in peace, i.e., nirvana, thus it is shown. Therefore, it is understood through implication that Shravakas, being separated from wisdom and compassion, abide in samsara and nirvana. The path of the Shravakas is not skillful means, therefore it is far from the Prajnaparamita. The path of the Bodhisattvas is skillful means, therefore it is very close. The path of the Shravaka is not skillful means, therefore it is a contradictory side; the path of the Bodhisattva is skillful means, therefore it is an antidote. After that, combination and equality are shown. Among them, combination is the ten powers of heat and peak. Equality is the ten powers of forbearance and supreme Dharma. The combination and equality of the Shravakas are its implication.