Tibetan
སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཚོལ་བ་ཞེས་ཉམས་སུ་བླངས་པའོ། །མཐར་གྱིས་པའི་སྐབས་སུ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང༌། རྗེས་སུ་དྲན་པ་དྲུག་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་བཅུ་གསུམ་སྦྱོར་ལམ་ནས་ས་བཅུའི་བར་དུ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བསྒོམས་པས་མཐར་གྱིས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གིས་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ཀ་བསྡུས་སོ། །དེ་ལ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དྲུག་ནི་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་དང་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བསམ་གཏན་གྱི་ཡོན་ཏན་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དྲན་པའི་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དྲུག་གོ །དེ་ཉམས་པ་ནི་ས་བདུན་པ་མན་ཆད་དུའོ། །དེ་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཉམས་པ་གསོ་བའོ། །དབང་དུ་བྱ་བ་ནི་ས་བཅུ་ཐོབ་པ་ཉིད་དུ་བྱ་ བའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ལས་བདུན་པ་མན་ཅད་དུ་ནི་ཆ་ཡིན་པས་རྩེ་མོ་ཞེས་བཏགས་པར་འདུས་ལ། དེ་ཉམས་པ་གསོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ལྟོས་ཏེ་རྩེ་མོ་ཉམས་པ་གསོ་བ་ཞེས་བྱའོ། །མཚན་ཉིད་པ་ནི་ས་བཅུའི་གནས་སྐབས་ན་ཡོད་པ་དེ་ལ་ནི་ཉམས་པ་མི་འབྱུང་ངོ༌། །དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེའི་དབང་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་མཐར་གྱིས་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་མཐར་གྱིས་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་ཉམས་པ་གསོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ལའོ། །དབང་དུ་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པའི་ནི་འབྲིང་པོ་ལའོ། །མཐར་གྱིས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྦྱོར་བ་མཐར་ཕྱིན་པ་འབྱུང་བས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་བསྟན་པ་དེ་ལ་གོང་དུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་རྫོགས་པས་ན་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང༌། མཚན་ཉིད་མེད་པ་དང༌། གཉིས་སུ་མེད་པའོ། །དེ་ཉིད་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་འབྲས་བུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འབྱུང་བས་དེའི་འོག་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་བསྟན་པ་དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ་རྣམ་པ་བཞིའོ། །དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ནི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་དྲི་མ་རྣམ་པར་དག་པའོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ནི་ས་བཅུའི་མངའ་བདག་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་པ་སྤྱོད་པའོ། །སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལ་སྣང་ལ་གཟུགས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལས་འབྱུང་བས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མཛད་པ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ནི་སྐུ་རྣམ་པ་བཞིའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་ཆོས་ཉིད་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གཅིག་པས་ན་སྐུ་ནི་གསུམ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལ་མཛད་པ་མེད་པས་ན་མཛད་པ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བར་མི་འཐད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་མཛད་པ་དང་བཅས་པ་ཞེས་གསུངས་པས་སྐུ་ནི་རྣམ་ པ་བཞི་ཉིད་དུ་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་སྐབས་བརྒྱད་དོ། །དེ་ལ་སྐབས་བརྒྱད་ཀྱི་རིམ་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། བསྟན་པའི་རིམ་པ་དང༌། སྐྱེ་བའི་རིམ་པའོ། །དེ་ལ་བསྟན་པའི་རིམ་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་འབྲས་བུར་དང་པོར་བསྟན་ནས་རྒྱུ་ཕྱིས་འཆད་པའོ། །སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་ནི་དེའི་སྦྱོར་བ་དང༌། དེ་རབ་དང༌། དེའི་གོ་རིམས་དང༌། དེའི་མཐའ་ཞེས་བྱ་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་སྦྱོར་བ་བཞི་ནི་སྔར་བསྟན་ལ། འབྲས་བུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཕྱིས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་སྐབས་བརྒྱད་གང་ཟག་གཅིག་གིས་ཉམས་སུ་བླང་བའི་རིམ་པ་ནི་མཁྱེན་པ་གསུམ་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ངེས་པར་བྱས་ནས། དེ་ཉིད་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའི་དུས་སུ་རྣམ་པ་ནས་ཐབས་མཁས་པའི་བར་དུ་ལམ་དང༌། ལམ་གྱི་རིམ་པ་ཀུན་བསམས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་ནས། སེམས་བསྐྱེད་པ་མན་ཆད་ཆོས་མཆོག་ཡན་ཆད་དུ་ལམ་ཀུན་གྱི་སྦྱོར་བ་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་སོ། །རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རིམ་པ་ཀུན་སྦྱོར་བ་ཉམས་སུ་བླངས་པས་ལམ་ཀུན་རྫོགས་པ་ནི་རྩེ་མོའོ། །དེ་ཉིད་ཉམས་ན་གསོ་བའམ། མ་ཉམས་ཀྱང་དབང་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་བསྒོམ་པ་ནི་མཐར་གྱིས་པའོ། །དེ་ལྟར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བསྒོམས་པ་ལས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པ་ལ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་འབྱུང་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་འབྲས་བུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ནི་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་རིམ་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་བསྡུས་པ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཀུ་མཱ་ར་ཤྲཱི་བྷ་དྲའི་ཞལ་སྔ་ནས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།པཎྜི་ཏ་དེ་ཉིད་དང༌། ལོ་ཙཱ་བ་བཀྲ་ཤེས་རྒྱལ་མཚན་གྱིས་བསྒྱུར་བའོ། ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བ།
Chinese
寻求等持，如是修习。渐次之时，则六波罗蜜，及六随念，与诸法皆无自性，十三者从加行道至十地之间，次第修习，故名渐次。其中，六波罗蜜已摄尽十波罗蜜。其中，六随念者，谓次第忆念佛、法、僧、布施、持戒、禅定之功德，是为六随念。此乃七地以下所退失。观待于此，而为补救退失。当得自在者，为得十地之故，次第修习。其中，七地以下乃是分位，故总名为顶。观待于彼补救退失，故名顶退失之补救。具相者，于十地之位，则不生退失。就此而论，为得自在之故，渐次修习。如是则渐次者，有两种。其中，所谓补救退失者，乃对根器迟钝者而言。为得自在故而修习者，乃对中等根器者而言。从渐次圆满，于一刹那间现证菩提，名为加行究竟，由此出现一刹那间现证菩提，于彼所说一刹那间现证菩提者，谓先前所修之道皆于一刹那间圆满，故名一刹那间现证菩提。彼亦有四种相，谓非异熟、异熟、无相、及无二。彼于第二刹那间，生起果法身，故于其后宣说彼法身，其中佛之身有四种，谓自性身、报身、化身、及法身。其中，自性身是自性清净。法身是离垢清净。报身是与十地之自在者一同受用佛法之乐。化身是显现于声闻等前，以种种色相恒常利益有情。
English
Seeking equipoise, thus practicing. In the gradual process, the six perfections, the six recollections, and the thirteen aspects of all phenomena being without inherent existence are meditated upon in sequence from the path of joining to the ten bhumis, hence it is called gradual. Among these, the six perfections encompass all ten perfections. Among these, the six recollections are the six recollections of sequentially remembering the qualities of the Buddha, Dharma, Sangha, generosity, discipline, and meditation. This is lost below the seventh bhumi. In relation to this, it is to remedy the loss. To gain mastery is to meditate in sequence for the sake of attaining the ten bhumis. Among these, below the seventh bhumi is a part, so it is collectively called the peak. In relation to that remedy of loss, it is called the remedy of the loss of the peak. The characteristic one, in the state of the ten bhumis, there is no loss. In relation to that, one gradually meditates for the sake of gaining mastery. Thus, the gradual one is of two kinds. Among these, the so-called remedy of loss is for those with dull faculties. Meditating for the sake of gaining mastery is for those with middling faculties. From the complete perfection of the gradual, the manifestation of enlightenment in a single instant is called the culmination of practice, and from this arises the manifestation of enlightenment in a single instant. That which is taught as the manifestation of enlightenment in a single instant is because all the paths previously meditated upon are perfected in a single instant, hence it is called the manifestation of enlightenment in a single instant. That also has four aspects: non-resultant, resultant, without characteristics, and non-dual. In the second instant, the resultant Dharmakaya arises, so after that, the Dharmakaya is taught. Among these, the body of the Buddha is of four kinds: Svabhavikakaya (essence body), Sambhogakaya (enjoyment body), Nirmanakaya (emanation body), and Dharmakaya (truth body). Among these, the Svabhavikakaya is naturally pure. The Dharmakaya is pure from defilements. The Sambhogakaya is enjoying the Dharma together with the masters of the ten bhumis. The Nirmanakaya appears to the Shravakas and others, and constantly benefits sentient beings with various forms.
Chinese
即是如此。又，因从法身生起，故称法身及其事业。如是则有四身。有些则说，法性与法身相同，故只有三身。此说非是。因自性身无有事业，故称为具有事业不应理。因此，说为具有事业，故认为身是四种。如是则有八个阶段。其中，八个阶段的次第有两种：教法的次第和生起的次第。其中，教法的次第是，先将一切种智作为果来宣说，然后才阐述因。生起的次第是，以其加行、其殊胜、其顺序及其边际等差别，完全现证等四种加行先已宣说，而果法身则在后宣说。其中，八个阶段由一个人修持的次第是，以闻所生的智慧确定三种智慧后，在完全现证的证悟中，从相到方便之间，以思所生的智慧确定所有道路和道路的次第。从发心以下到最胜法之间，修持所有道路的加行，即是完全现证。完全现证，修持所有道路的次第的加行，所有道路圆满即是顶。如果退失，为了恢复，或者即使没有退失，为了控制，按照顺序修持即是渐次。如是按照顺序修持，在一刹那间现证菩提产生。在那之后的第二刹那，果法身产生。这是修持的次第。《般若波罗蜜多义集》，印度堪布鸠摩罗室利跋陀罗尊者所造圆满。班智达彼者与译师扎西坚赞所译。《般若波罗蜜多义集》终。
English
That is how it is. Moreover, because it arises from the Dharmakaya, it is called the Dharmakaya and its activities. Thus, there are four kayas. Some say that since Dharmata and Dharmakaya are the same, there are only three kayas. This is not so. Because the Svabhavikakaya has no activities, it is not reasonable to call it having activities. Therefore, because it is said to have activities, it is considered that there are four kayas. Thus, there are eight occasions. Among them, there are two orders of the eight occasions: the order of teaching and the order of arising. Among them, the order of teaching is to first teach omniscience as the fruit, and then explain the cause later. The order of arising is that the four applications, such as complete manifestation, etc., are first taught by the distinctions of its application, its excellence, its order, and its limit, and the fruit Dharmakaya is taught later. Among them, the order in which one person practices the eight occasions is that after ascertaining the three knowledges with the wisdom of hearing, in the complete manifestation of enlightenment, from aspect to skillful means, all paths and the order of paths are determined by the wisdom of thinking. From the generation of bodhicitta down to the supreme dharma, practicing the application of all paths is complete manifestation. Complete manifestation, practicing the application of the order of all paths, the completion of all paths is the peak. If it is lost, in order to restore it, or even if it is not lost, in order to control it, meditating in order is gradual. Thus, meditating in order, the complete manifestation of enlightenment arises in one instant. In the second instant after that, the fruit Dharmakaya arises. This is the order of practice. The Condensed Meaning of the Prajnaparamita, composed by the Indian Abbot Kumarashribhadra, is complete. Translated by the Pandit and the translator Trashi Gyaltsen. The Condensed Meaning of the Prajnaparamita.