Tibetan
པ་ནི་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་བྱེད་པས་བསོད་ནམས་གང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་དགེ་བ་རྣམས་དཔེར་མཛད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་དགེ་བ་དེ་དཔེ་ཉིད་དུ་བྱས་ནས་བསོད་ནམས་མང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་གྲངས་ཉིད་ཀྱིས་གྲངས་མེད་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་གང་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པ་ལ་བར་ཆད་མེད་པར་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་དུ་བར་ཆད་མེད་པ་དེ་ནི་འདིར་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། བསམ་གཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཉེ་བར་གདགས་པས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཅེས་ཀྱང་དེ་ལ་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །འགའ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་འགྲེལ་པ་དང་འདིའི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དང་འགྲེལ་པ་ནི་གོ་སླའོ། །གནས་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་ སྐབས་ནི་གཏིང་དཔག་དཀའ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རབ་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས། བརྒྱུད་མར་རྒོལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། ཀླན་ཀའི་རྒོལ་བ་བརྒྱུད་མར་འབྱུང་བ་ནི་རྒོལ་བ་སྨྲ་བ་མང་པོའོ། །གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན་ཐབས་ལ་མཁས་པ་མ་རྟོགས་པ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་མངོན་པར་མ་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་འཕགས་པ་བྱམས་པ་འཇིག་རྟེན་སྒྲོལ་བ་ལ་མཁས་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་དེ་དག་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དག་གི་རྒོལ་བ་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དག་གིས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ཟབ་པ་ཉིད་དུ་བསྙད་དེ། ཚད་མས་མི་རྟོགས་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་ཏོ། །བློའི་ནོར་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དོན་ནི་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་དག་ཅེས་བྱ་བ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པའི་ལམ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་པར་འཐད་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་དུ་རིགས་པ་ཉིད་དུ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དག་པར་ཡུལ་དུ་གྱུར་ན་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཁོ་ན་ཡུལ་ཡིན་གྱི་དེ་མེད་ན་ཡུལ་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེས་རྒོལ་བ་པོའི་བསམ་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆ་ཤས་ཅན་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་མེད་པས། དམིགས་
Chinese
是能获得之义。因此，行持它所产生的功德，以诸善为例，意为将善作为例子，以众多功德，意为以其功德的数量，以无数的功德，凡是获得佛陀之位，无有阻碍而成佛，此处所说的无有阻碍，即是无间三摩地，是禅定的殊胜之处。那是遍知一切之义。所谓“是圆满佛陀的亲近”，意为以亲近来安立，也可称之为佛陀之位，这是剩余的部分。所谓“某些”，以及“此之所缘”等偈颂和解释，都容易理解。所谓“于此地”，无间三摩地的所缘等情况，因为深不可测，不是量士夫的境界，所以善于言说者们，会接连不断地反驳，这是总结性的词语，即是说，挑剔的反驳接连不断地出现，是许多反驳者在辩论。如果有人问是什么，那就是不精通方便，即是不了解依靠世俗谛和胜义谛的方便，对于这些人，圣者弥勒以精通救度世间的方便，以精通使他们明白的方便，以世俗谛和胜义谛来显示对世俗谛和胜义谛的反驳。这说明此三摩地甚深，显示了不是正量所能了知的。所谓“具慧者”等等，以及“所缘”等等的偈颂之义，即是说，有为法和无为法的界限，即是依赖因和缘的道，以及色等和虚空等，因为没有实体，所以适合作为所缘，即是在色等境中，以理智颠倒地分别。应对一切都这样理解。如果真实地成为对境，那么只有有为法和无为法才是对境，如果没有这些，那么什么才是对境呢？这是反驳者的想法。因为一切法在任何方面都没有自性，所以色等法的有分等自性是不存在的，因此可以作为所缘。
English
It means to obtain. Therefore, the merits that arise from practicing it, taking virtues as an example, meaning taking virtue as an example, with many merits, meaning with the number of its merits, with countless merits, whoever attains Buddhahood, without obstruction to become a Buddha, the unobstructedness mentioned here is the uninterrupted Samadhi, which is the excellence of meditation. That is the meaning of all-knowing. The so-called "closeness to the perfect Buddha" means to establish by closeness, and it can also be called the position of the Buddha, which is the remaining part. The verses and explanations such as "some" and "this object" are easy to understand. The so-called "in this place", the circumstances of the object of uninterrupted Samadhi, etc., because it is unfathomable, not the realm of measurers, so those who are good at speaking will constantly refute, this is a summary word, that is to say, critical refutations appear continuously, many refuters are debating. If someone asks what it is, it is not being proficient in means, that is, not understanding the means of relying on conventional truth and ultimate truth, for these people, the Holy Maitreya, with the means of being proficient in saving the world, with the means of being proficient in making them understand, uses conventional truth and ultimate truth to show the refutations of conventional truth and ultimate truth. This shows that this Samadhi is profound, showing that it cannot be known by valid means. The meaning of the verses such as "possessing wisdom" etc., and "object" etc., is that the boundaries of conditioned and unconditioned dharmas, that is, the path that depends on cause and condition, and form etc. and space etc., because there is no entity, so it is suitable as an object, that is, in the realm of form etc., to distinguish with reason in a reversed way. This should be understood in everything. If it truly becomes an object, then only conditioned and unconditioned dharmas are the object, if there are none of these, then what is the object? This is the thought of the refuter. Because all dharmas have no self-nature in any way, the nature of the parts etc. of form etc. is non-existent, therefore it can be used as an object.
Tibetan
པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ངེས་པར་གཟུང་ཞིང་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ངེས་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་དག་པར་ན་ཆ་ཤས་ཅན་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཡོད་ན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་ངེས་པ་ཡིན་གྱི་དེ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་སྙམ་མོ། །དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དག་ནི་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་མེད་པ་ནི་མི་དམིགས་པ་སྟེ། མི་རྟོག་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་འཚང་རྒྱ་བ་ན་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་གཟུང་བ་ལ་སོགས་ པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་ཡོད་ན་ནི། དེ་མཁྱེན་པ་ཡིན་གྱི་དེ་མེད་པར་དེ་ཇི་ལྟར་ཡོད། ཡུལ་མེད་པར་ཡུལ་ཅན་སྐྱེ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་དབྱེ་བ་ནི་འཐད་པས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ནི་ཁྱད་པར་རམ་ཁྱད་པར་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་འགལ་བའི་ཆོས་ལ་གནས་པ་དང༌། རྒྱུའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་དབྱེ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡིན་ལ་ཁྱེད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལྟར་ན་རྒྱུའི་དབྱེ་བས་མི་རིགས་ཏེ། དངོས་པོ་མེད་པའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཁོ་ན་ལས་དེ་གཉིས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དག་འགལ་བའི་ཆོས་གནས་པ་མེད་པ་སྟེ་ཇི་ལྟར་དེ་དག་ཐ་དད་པར་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་སྙམ་མོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་དེ་མ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཡོད་པ་ཁོ་ནས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ལ་དེ་ན་དེ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་ཡོད་སྙམ་མོ། །རྟོགས་པར་བྱ་བ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་བྱ་མེད་པས་སོ། །བློའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཡིན་ལ་དེ་ཉིད་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོའི་རྒྱུད་ལ་དགའ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན། དཀོན་མཆོག་ཡིན་ན་དེ་ལ་རྟོགས་པར་བྱེད་པས་ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཤེས་བྱ་སྙམ་མོ། །མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པས་ཞེས་བྱ་བ་གཟུགས་དང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་དག་གམ་གཉིས་དང་གཉིས་མེད་པའི་ཤེས་པ་དག་ནི་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་ནི་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མས་དེ་མེད་པས་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་དཀོན་མཆོག་སྟེ་ལུང་དང་རྟོགས་པའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པར་དམིགས་པ་བཀག་པས་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱིའི་དོན་
Chinese
必須要抓住本質的自性，必須要確定對境的相狀，如果真實地說，如果存在具有分等部分的自性，那麼眼識等對境的色等就必定存在，如果不存在，那怎麼會有呢？心想是這樣的。事物和非事物等是能取等。不存在的就是不可得，當不分別以一切相智成佛時，對於事物和非事物等對境所知的智慧，如果能取等一切相完全存在，那就是能知，如果沒有，那怎麼會有呢？沒有對境，有境是不可能產生的。以如是性來區分是合理的，世俗諦和勝義諦二者，這就是差別或差別的因，例如安住於相違之法，以及以因的差別等道理對一切區分都是適用的，按照你們的觀點，以因的差別是不合理的，因為那二者僅僅從非事物的因和緣產生，如果以如是性的自性，那麼世俗諦和勝義諦等就不存在安住於相違之法，那它們怎麼會有差別呢？心想是這樣的。以不緣布施等，意思是沒有布施等，因為不了知，意思是僅僅修習布施等才會有布施等，如果沒有，那怎麼會有呢？以沒有能證悟之物，意思是沒有所知。具有智慧差別的是佛，僅僅因為他能在他所調伏的眾生相續中產生歡喜，如果是供養處，那以能證悟來衡量，怎麼會是佛所知呢？以僅僅是假名安立，意思是色蘊和行蘊等，或者二和非二的識等，僅僅是假名安立，因此，怎麼會有遍計所執的自性呢？因為以遠離一和多等量，它是不存在的，因此僅僅是假名安立，是法寶，即教法和證法。以遮止緣色等，意思是外境
English
It is necessary to grasp the essence of the nature, and it is necessary to determine the appearance of the object. If it is true, if there is a nature with parts and so on, then the objects of eye consciousness and so on, such as form, must exist. If they do not exist, how can they exist? One thinks like this. Things and non-things are the grasping and so on. Non-existence is the unattainable. When one attains enlightenment through non-discrimination with all-knowing wisdom, for the wisdom that knows objects such as things and non-things, if all aspects of grasping and so on are completely present, then it is knowing. If it is not, how can it exist? Without an object, it is not reasonable for a subject to arise. It is reasonable to distinguish by suchness, the two truths of conventional truth and ultimate truth. This is a difference or a cause of difference, such as abiding in contradictory dharmas, and the reason of distinguishing by differences in causes applies to all distinctions. According to your view, it is unreasonable to distinguish by differences in causes, because those two arise only from the cause and condition of non-things. If by the nature of suchness, then conventional truth and ultimate truth do not exist abiding in contradictory dharmas. How can they be different? One thinks like this. By not focusing on generosity and so on, it means there is no generosity and so on, because one does not know. It means that only by practicing generosity and so on will there be generosity and so on. If not, how can it exist? By not having something to realize, it means there is no object of knowledge. The one who possesses the distinction of wisdom is the Buddha. Only because he can generate joy in the minds of those he tames, if he is an object of offering, then how can he be the Buddha's object of knowledge, measured by what can be realized? By merely being nominally designated, it means that the aggregates of form and action, or the consciousness of two and non-two, are merely nominally designated. Therefore, how can there be a nature of complete imputation? Because it is devoid of one and many, it does not exist by valid cognition. Therefore, it is merely nominally designated, and is the Dharma Jewel, that is, the teachings and the realization. By preventing the focus on form and so on, it means external objects.